Wings - Back to the Egg (1979)

Middelmatig album, Getting closer, Rockestra theme and So glad to see you here zijn de uitschieters.

Wonderful Christmastime een mooi nummer.

Toch wel een van de betere albums. Kenmerkt zich door een aanzienlijk aantal stevige nummers. De ballads zijn echter ook heel goed.

Dit album werd destijds zwaar bekritiseerd, hedentendagen ligt de waardering hoger en terecht. Stevig album van Wings wat je verder niet meer in het repertoire van Macca tegenkomt. Getting Closer en Old Siam Sir prachtige rock, Spin It On zeldzaam raar voor Macca. Rockestra Theme geweldig thema met een hele zwik aan grote rockartiesten, terecht een grammy voor dit nummer. The Broadcast is heel goed gevonden. Baby's Request is zijn beste jaren 30 nummer, al past het niet geheel bij de plaat.

Dr. Zepper, kan je alleen maar gelijk geven, dit album is sterk ondergewaardeerd; Stukken interessanter dan het flutplaatje dat Paul daarna maakte : Mc Cartney II. Daarop staan behalve het zéér aanstekelijke en energieke Coming Up en 2 ballads werkelijk niets dan crap.
Deze plaat is erg leuk. Spin it On is inderdaad flink rockend, Old Siam is een topnummer en verder vind ook ik Baby's Request een leuk retro-nummer in de stijl van When I'm 64. Prima album is dit. Als bonus tracks staat wel helaas het vreselijke Daytime Nighttime Suffering, destijds het B-kantje van Goodnight Tonight.
Al bij al een album dat natuurlijk niet de grandeur heeft van Band on the Run of London Town, maar toch tot het betere Macca werk mag gerekend worden. 4 sterren !

Mijn volgende bijdrage aan mijn M.M. ' McCartneyproject' betreft de laatste plaat van Paul met zijn groep Wings.
Back to the egg heeft een ruiger en meer rockende karakter dan zijn voorganger. Dat wil niet zeggen dat er geen ballads op te vinden zijn.
En de laatste track op de originele uitgave is een nummer in de stijl van Honey Pie of When I'm 64.
Het album is niet zo slecht als veel mensen je willen doen geloven.
Aan de andere kant kan ik de compositorische arbeid van mijn genie aan Egg , niet tot een van zijn hoogtepunten rekenen.
After The Ball bv. refereert wel erg sterk aan ' Amazing Grace '.
Toch is het een Macca plaat waarnaar je met plezier kan luisteren.

Ik wil het nogmaals herhalen, en graag, dàt dit één van Macca's meest ondergewaardeerde platen blijft.
Staat absoluut zeer sterk materiaal op. Zie vorige posts.

Blijf bij mijn 4 sterren ****

Dat nummer: Arrow through me' is echt zeer goed, spooky nummer.

Schitterende plaat die lekker rauw is, McCartney benadrukt op deze plaat zijn rock kant, en rocken kan hij, luister maar eens naar Old sian sir, spin it on, to you en so glad to see you here. De onwetende onder ons houden Macca nog wel eens voor een mierzoete liedjesschrijver, hetgeen slechts één van zijn vele talenten is, het tegendeel bewijst hij met deze erg geslaagde laatste Wings plaat.

devel-hunt, je hebt er kaas van gegeten, zoveel is me al lang duidelijk.
En de internationale muziekpers heeft dit album nooit begrepen, zie de lage scores waarvoor dit prima album staat aangeschreven.
Macca zelf schaamt zich hier ook blijkbaar een beetje voor, nooit heeft ie Getting Closer of een ander nummer van deze plaat op een verzamelaar geplaatst, wat geheel onbegrijpelijk is.

Dit is zo'n lekkere plaat om te beluisteren, ik raad ze iedereen aan, als je deze plaat nog mocht in afprijsbakken tegenkomen, haast je, laat dit niet liggen, dit is gewoon een prima McCartney plaat!

En Stephen Thomas Erlewine van AllMusic heeft er absoluut geen kloten van begrepen

De man is een goede schrijver maar ik ben het ook vaak niet met 'm eens.

Back to the egg is voor mij een van die platen die nooit vervelen.
Moeilijk te bepalen waar dat door komt, maar misschien is het zijn stem die zo heerlijk doorleeft klinkt op deze plaat.
Een van de beste Mccartney albums.
Het is een divers album. Als je alleen van rock houdt is het voor de hand liggend om te zeggen dat alleen de rocknummers goed zijn, maar daarmee doet men dan het album echt veel tekort.
Er valt veel te beleven op deze sterke plaat die voor mijn gevoel niet onderdoet voor venus and mars en londen town, om er maar een paar te noemen. Waarmee ik ik zeker niet zeg dat die twee genoemde albums minder zijn.
Onvervalst goed!

Toen ik het album voor het eerst hoorde vond ik het niks..
Er staan geen grote hits op, en het zijn veel 'standaard Macca' rock-songs...
Maar nu ik hem wat vaker geluisterd heb vind ik het toch mooier.

Behoorlijk onderschat album in de nadagen van Wings.
McCartney werd een jaar later tijdens een tour gearresteerd i.v.m
het bezitten van drugs.
Eenmaal vrij beindigde hij de samenwerking met Denny Laine, en was het Wingsverhaal ook tot een einde gekomen.
Back To The Egg heeft van alles wat in huis, maar rockt vooral erg lekker.
Songs als Getting Closer(geflopte single), Spin It On , Old Siam Sir,
en het unieke Rockstra Theme, waar een echt leger rockmuzikanten op meedoen(oa: Pete Townsend,Dave Gilmour,John Bonham), ze doen het nog eens dunnetjes over op
So Glad To See You Here.
Maar inderdaad ook buiten de sterke rockers, zijn ook de ingetogere
stukken bijzonder goed te doen.
Misschien is het verplichte Laine nummer de zwakste
broeder(Again and Again And Again) dit is een tikkeltje eentonig.
Erg fraai is het tweeluik Winter Rose/Love Awake, wat geweldig
melanchoniek begint en uiteindelijk in een prachtig liefdevol liedje eindigt.
Ook het einde mag er zijn.Baby's Request is een heerlijk lui gespeelde Jazz, waar Paul lekker de crooner uithangt.
Het is jammer dat hij dit album min of meer vergeten is, want hij speelt er live nooit wat van. Misschien was deze laatste stuiptrekking van
Wings voor hem een minder goede ervaring.
Het is aan het album niet af te horen.

Deze plaat was uit 1979. Lennon leefde nog. Zou Paul niet altijd een beetje onzeker geweest kunnen zijn hoe zijn ouwe maatje "zijn" muziek beoordeelde? Zelf vind ik Back To The Egg niet de beste, maar ook niet de slechtste.

Prima album. Op twee bonustracks na. Ik vind Wonderfull christmastime en Rudolph...... echt het allerslechtste wat McCartney in zijn omvangrijke carriere heeft gemaakt.
Verder valt over Back tot the egg weinig te klagen. Het rock lekker en ook de rustigere nummers zijn erg mooi. Vooral Baby's request.

Ik denk dat McCartney altijd wel in het achterhoofd hield wat Lennon
er van vinden zou.
Vergeet echter niet dat het duo halverwege hun Beatlesperiode steeds meer afzonderlijk begon te schrijven.Dus de kritiek op elkaar zou niets nieuws moeten zijn.
In ''79'' was het oude zeer tussen de 2 zo'n beetje over. Lennon begon uit zijn schulp te komen om zijn sololoopbaan weer nieuw leven in te blazen.
Wie weet gaf Back To The Egg hem nieuwe inspiratie.
Het is in ieder geval een frisse plaat, waar Paul bewijst nog altijd te
kunnen boeien.

Heb je helemaal gelijk in Bikkel. Misschien was Back To The Egg wel het "opstapje"naar Double Fantasy. Wie weet? Ik hoop het eigenlijk niet, want misschien had Lennon nog geleefd als ie die plaat nooit gehoord had. Ach dan was Lennon nu misschien wel een 68 jarige dikke ouwe man geweest met Alzheimer. Je moet er toch niet aan denken. Laat hem voor mij maar de Legende blijven (zei een enorme John Lennon fan)

Een behoorlijk andere plaat dan London Town, maar niet beter. Alhoewel Paul zijn best doet om wat feller over te komen is het een aardig album van hem, maar ook niet meer imo.

Ja daar heb je helemaal gelijk in Ik heb ze als fan natuurlijk allebei en persoonlijk vind ik London Town toch erg goed. Een stuk verfijnder, maar je merkt dat McCartney lang "zoekende" is geweest. Zelf heb ik altijd het idee gehad,dat Paul het altijd erg eng vond dat Lennon over zijn schouder "meekeek" bij elke lp. Dat is , helemaal niet zo'n vreemde theorie, denk ik. Pas toen Lennon overleden was stond de "echte" Paul echt op. Hij durfde vanaf toen ook veel vrijer vanalles de wereld in te sturen, zonder de kritiek van zijn ouwe maat. Kritiek waar McCartney altijd wel gevoelig voor is geweest. Maar wat hij vanaf '80 heeft uitgebracht een gewldig oevre en zeer afwisselend. En groot artiest en een groot muzikant! (Zonder John geen Paul en zonder Paul geen John)

Erg onderschat album van Macca is dit altijd geweest; In de betalende pers vaak afgekraakt en genegeerd, doch wie moeite doet om zich in dit album vast te bijten - en geloof me, er staat voldoende moois op om dat te kunnen doen - die ontdekt een lekker plaatje.
McCartney zelf heeft helaas nooit één nummer van deze geselecteerd voor een verzamelaar, jammer, want songs als Getting Closer, Old Siam Sir, Arrow Through Me zijn pareltjs, alsook de felle rocker Spin It On. Puike plaat!

Yes McKenzie, daarom zal ik naar een 4.0 optillen. Ik heb nog wel een vraag. Misschien herkent iemand het. Toen ik inderdtijd de plaat kocht vond ik 'm van een ontzettend slechte kwaliteit. Echt een slecht geluid.Lag dat aan mij of herkent iemand dat nog?

Ik vind het ook een leuke plaat, al is het een beetje een vreemde eend in de bijt, als je alle Wings cd's voorbij ziet komen.

Was Paul wat uit het lood geschoten door de punk van een paar jaar daarvoor (toen hij als dynosaurier van de rock werd gezien) of werd hij aangestoken door de New Wave?

Hoe dan ook, het is heel wat anders geworden dan London town, maar toch ook helemaal niet slecht.
Hij had wel genoeg van Wings na deze cd, dat is ook waar.

Favo's Again and again and again, Arrow through me, To you en de twee keer dubbele ballads, tracks 10 en 11.

Moet 'm toch weer eens uit de kast halen. Tot nu toe kon 'ie mij niet echt beklijven. Al is het Rockestra Theme natuurlijk geweldig. Nog even geen punten dus.

En hierbij de punten: 3,5 ster.
Het eerste deel van het album (tot aan het Rockestra Theme) is geweldig, daarna zakt het album in, met als uitzondering So Glad to See You Here.

Sunny side up! Deze plaat was eigenlijk wel een beetje mijn favoriet qua post-Beatles McCartney toen ik vanaf mijn 12e tot 16e eigenlijk exclusief Beatlesnut was. Ik was later dan ook erg verbaasd te lezen dat Back To The Egg een beetje als een misser werd beschouwd, niet in de laatste plaats door Paul zelf. Waarom? Ik vind het een zeer veelzijdig, fris en sfeervol album waarbij de wat rauwere kant van hem goed doorklinkt ... zeker na het wat gezapige London Town. De grotendeels banale bonustracks op de CD versie vind ik hier een beetje misplaatst. Maar 4**** voor het originele album.

Nog even een mededeling voor degenen die de slechte recensies niet begrepen: Bij Paul McCartney moet je nooit op de recensies letten. Kijk maar naar Ram, dat album werd in eerste instantie tot op het bot afgekraakt, maar twintig jaar later werd het gezien als een van Pauls beste albums. Zoals vaker bij Paul McCartney lijken de melodieën op het eerste gezicht eenvoudig, maar blijken ze na herhaald luisteren toch complex, waardoor ze ook na lange tijd overeind blijven. Dat is ook de rede waarom veel van zijn albums slechte kritieken kregen, terwijl ze wel goed zijn.

Een beetje een bij elkaar geraapte collectie nummers, alsof Macca bij het uiteenvallen van Wings nog even wat bruikbare nummers van de plank heeft gehaald en achter elkaar heeft gezet. Ik ben het verder wel met jullie eens. Er zit op zich geen slecht nummer tussen, maar ook geen klassieker.
Twee dingen begrijp ik niet:
1. waarom staat Goodnight tonight er niet op, ook niet als bonustrack?
2. Waarom heeft iedereen toch zo'n hekel aan Daytime nighttime suffering? Ik heb dat juist altijd een grappig liedje gevonden.

Tijdens de opnames was er nog geen sprake van dat Wings uit elkaar ging vallen, er stond zelfs weer een tour ter promotie op het programma. Ik vind Back to the egg juist geen bij elkaar geraapte collectie maar door de stevige productie één geheel vormt. Vreemde keuze wel dat de hitsingle Goodnight tonight, de single die gelijkertijd met deze plaat verscheen, niet op Back to the egg staat, waardoor er geen grote hit op de plaat staat, hetgeen de toch wat tegenvallende verkoop weer in de hand werkte.

Ja vreemd, en niet slim.
Ook vreemd dat ze op de CD release gekozen hebben om Daytime Nighttime Suffering wél bij BTTE te plaatsen, en Goodnight Tonight niet (staat bij McCartney II). Ook Wonderfull Christmas Time, duideljk een product dat dichter ligt bij 'II' stond op de CD van BTTE.
Niet echt logisch dus.