Wings - Back to the Egg (1979)

Ik bedoelde eigenlijk dat Macca misschien het concept van bandleider meer dan zat was. Het schijnt dat z'n bandleden (Linda niet meegerekend, natuurlijk) nauwelijks uitbetaald kregen en misschien was deze line-up hem minder vergevingsgezind. Ik denk dat hij daarom deze periode nogal negeert. Hij zal er slechte herinneringen bij hebben.

Dat staat volgens mij als een paal boven water . Hij memoreert tegenwoordig veel aan Wings tijdens concerten , maar van dit album speelt hij nooit wat .
Toch jammer , want het is een album die nog altijd prima klinkt . Het rockt in ieder geval erg lekker .

Mee eens: in relatieve zin een wat minder album. In absolute zin nog steeds bovengemiddeld.

Ik vind 'back to the egg' juist in zijn geheel geen experimenteel karakter hebben. Het is een hele recht door zee rock plaat. Gitaar, drum, Bass en soms wat keyboards. Ik vind dat Back to the egg samen met Venus & Mars de twee pitigste Wings platen. Geen experiment maar terug naar de roots. vandaar de naam ' Back to the egg'.

Inderdaad devel-hunt . Ik kan dat alleen maar beamen . McCartney zou McCartney niet zijn als hij her en der niet wat andere stijlen bij de lurven pakt . Arrow Through Me is een beetje Soulachtig , Baby's Request is jazzy easy listening en het non-stop inelkaar overlopende After The Ball / Million Miles en Winter Rose/ Love Awake is wat gas terugnemend .

Voor de rest is het toch een vrij stevige plaat . Maar niet zo zeer experimenteel . Je zou het meer onder de noemer veelzijdigheid kunnen plaatsen . Maar zo werkte McCartney al bij The Beatles.

Ik hoop (en vermoed) dat dit album bij de nieuwe en uitgebreidere remasters een revival krijgt.

Achteraf gezien is dit een belangrijk album voor Macca geweest; het Wings-avontuur liep ten einde en net als veel artiesten die groot waren geweest in de jaren '60 en '70 was er het dilemma; wat te denken van al die punk en new-wave?

Het is geen meesterwerk; hier en daar zitten er de bekende halfbakken ideeën in, zoals de radio's en de stukjes gesproken woord. Ook het "Rockestra" komt niet uit de verf ondanks de indrukwekkende personeelsbezetting.
Maar: er zijn fraaie deuntjes en er wordt stevig gerockt hier en daar!

Ik vind dit eigenlijk best wel een ondergewaardeerd en vergeten album van Paul en de zijnen. Veel harder in aanpak dan het gerelaxete London Town. Zelfs de ballades op het album hebben een metalig gevoel. Old Siam, Sir is een wereldnummer.

Ik ben blij, dat ik het recent op vinyl heb kunnen bemachtigen, want het is altijd een van m'n favoriete Wings albums gebleven..

Stevige rock van macca met toch de nodige afwisseling ! Goed album weliswaar zonder hits, maar dit album gaat nooit vervelen!

Heel aardig dat Baby's Request in een nieuwe versie opgenomen is voor het album Kisses On The Bottom als bonus-track.

Een jaar of twee geleden was er een reünie van Wings, maar zonder Paul McCartney. En logischerwijs zonder Linda.
Maar met Denny Laine, Laurence Juber en Denny Seiwell.

YouTube - Wings Reunion Mull of Kintyre

Er zijn nog een paar video clips van die Wings reunion.
Er missen trouwens nog heel wat namen in de "reunion" band van mensen die ooit eens een keer hebben meegedaan. Geoff Britton, Joe English, om er eens twee van het album Venus and Mars te noemen.

Ik geloof niet dat we iets gemist hebben........Mocht het circus zich hier ooit aandienen, ik denk niet dat ik er kaarten voor zou kopen.
Wat wordt er belachelijk in gegrapt en gelachen ook.

Denny Laine bleek het beste te kunnen gedijen in de samenwerking met Paul McCartney. Nadat hij om begrijpelijke redenen uit de band is gezet en McCartney al meer dan 30 jaar niets meer met hem te maken wil hebben, is het alleen maar bergafwaarts gegaan met Laine, is een feitelijke constatering.

En ik geloof ook niet dat we daar rouwig om hoeven te zijn.

Toch nog 12 weken in de LP Top-50 gestaan dit album, in de zomer van 1979 en sloeg dus inderdaad nog niet half zo veel aan als London Town.
Toch vind ik er niet zo veel mis aan.

Afgezien dan van de opening, en het niemendalletje We're Open Tonight.
Baby's Request neem ik als uitstapje dan maar voor lief.
Af en toe wordt er stevig gerockt en dat resulteert in erg goede nummers als Getting Closer (waarom werd dat geen hit?) en Old Siam, Sir.
Ook het sterke To You had best een hit kunnen worden en Again And Again And Again ook nog wel.
Van de wat rustigere nummers vind ik Arrow Through me helemaal top, maar ook Winter Rose/Love Awake.
Het Rockestra is natuurlijk een geval apart dus ook The Concerts For The People Of Kampuchea nog maar eens uit de hoes halen, daar staat een hele kant Rockestra op,

Nee, weinig mis mee met dit album.
Het is natuurlijk een hernieuwde kennismaking, dus ik begin even met 3,5.
Op vinyl.

Achteraf gezien is dit ook één heel aardige (laatste) Wings-schijf , maar de promotie was niet geweldig en....Punk en New Wave waren aangebroken en het gros van de artiesten uit de jaren '60 (The Who) en '70 (Genesis, Yes, Elton John, Eagles) werden gezien als passé.
Deze plaat is lekker stevig, misschien onder invloed van de New Wave...

Het was inderdaad een niet al te beste periode voor de wat oudere garde. Het was duidelijk dat de New Wave ( met name Elvis Costello, Joe Jackson, Clash etc) op de deur bonkten en er een nieuw tijdperk aan zat te komen.
Ook de progessieve rock moest er zachtjes aan aan geloven.
Hoe dan ook McCartney & Wings lieten er zich niet door weerhouden om een tamelijk fris vervolg op London Town te fabriceren.
Ondanks het uitstekende niveau van die plaat, heeft deze net even wat meer ballen.
Er wordt vooral voorbeeldig gerocked.

Ieder jaar als de eerste sneeuwvlokken uit de lucht vallen, pak ik geheel automatisch dit album uit de kast. Met name later op het album komen de warme songs tevoorschijn. After the ball/million miles, the broadcast, baby's request... Voor mij een van de sfeervollere winteralbums. In vergelijking met voorganger London town is dit werkje een stuk beter opgenomen en komt de rockende McCartney meer naar buiten. Back to the egg was voor mij een groeiplaat maar kan me niet meer voorstellen dat ik hem rond december niet meer zou kunnen pakken!

Kloek album van Paul:
Getting closer (die laatste minuut!)
Spin it on
Old Siam sir
So Glad
en een uitstekend Baby's request
We're open tonight.
Arrow through me.
Sommige artisten zouden hier een oeuvre mee kunnen bouwen.

Valse noot: Rockestra thema verzuipt wel in de goede bedoelingen.

Ik hoor er inderdaad wel wat Costello -en Joe Jackson-invloeden in.
McCartney doet dit natuurlijk met verve, maar helaas werd ie weggezet als 'boring old fart'.

Dit album verdiende echt veel meer.

Fijne plaat weer van die vleugels!!!!

Het wordt echt tijd dat Back to the Egg weer eens op CD wordt uitgebracht. Ik heb dit altijd een prima album gevonden. Weet iemand iets van een re-release?

Akelig stil rond dit album. Lijkt op een ondergeschoven kindje. Heel vreemd.

Erg spijtig. En ik voel er toch weinig voor om de download te kopen bij iTunes.

IK verwacht wel dat deze binnenkort opnieuw wordt uitgebracht.
McCartney is zijn hele jaren 70-80 periode aan het oppoetsen.
McCartney, McCartney 2, Wings at the speed of sound, Band on the run, RAM en Wings over America zijn al aan de beurt geweest.
Dus het ligt in de lijn der logica dat London Town, Wild life, Red Rose speedway, Venus and mars én Back to the egg volgen.

At the speed of sound ook?? Die heb ik dan helemaal gemist.

Foutje, At the speed of sound 'nog' niet.

Wow.. ik lees nu op de binnenhoes dat er een aardig bandje speelt op Rockestra Theme (lekker nummer overigens) en So Glad to See You Here

50% van Zep... Pete Townsend, Gilmore.. da's nog es een leuk bandje waarmee je voor de dag kunt komen!

Wat mij betreft jammer dat het het minst geïnspireerde werkje op het hele album is; het zal een gezellig dagje zijn geweest met wat recreatief rookwerk, hier en daar een glaasje, maar de "Theme" is een beetje een simplistisch deuntje geworden.

Nou, laten we hopen dat oom Paul een beetje druk op de ketel zet. Want mijn vinyl exemplaar van London Town zou ik graag aanvullen met de cd-versie en naar Back to the Egg zoek ik al jaren.

Het reissue-project heeft (ik vermoed door het zware weer voor de platenmaatschappijen) enorm veel vertraging opgelopen; dit jaar waarschijnlijk venus & mars en wellicht Red Rose Speedway, maar daarna wordt snel onduidelijk wat de volgende stap zou kunnen zijn (tug of war/pipes of peace in 2015?). Het is behoorlijk koffiedik kijken en hoe meer vertraging hoe groter de kans dat het project de koelkast ingaat (net als bijvoorbeeld de Beatles Mono-vinylbox....).

Dit vind ik toch wel het grote broertje van London Town en na Venus and Mars en Ram zijn beste plaat uit de jaren 70. Deze lp verkocht misschien niet zo goed, had een dubieuze cover, geen hitsingles maar springt er uiteindelijk toch positief uit in het niet zo sexy muzikale jaar 1979.
McCartney rockt er lekker op los en gaat hier en daar zoals altijd weer een leuk zijstraatje in. Reception en The broadcast hoor ik graag. After the ball/Million miles is dan weer beter dan Winter rose/Love awake. Baby request sluit het geheel lekker af (beetje hetzelfde idee als Melancholy blues van Queens News of the world). Over de gehele plaat komt Pauls veelzijdige stem weer goed naar voren. Vooral bij de rockers is het weer genieten. Het eind van So glad to see you here had wat beter gemoeten (dat stukje met We're open tonight) .Al met al is het een hele warme plaat geworden die hierna helaas een vervolg kreeg met Mccartney 2 en alle andere steriele platen uit de jaren 80. Jammer, jammer. Oh ja ook hier graag een remaster van. Samen met London town en een beetje rap graag. De bonusnummers voegen voor mij niets toe.

Dit heeft wat meer pit dan London Town. Maar de produktie van dat album stelt ook wel teleur.
Vind London Town songmatig zeker niet minder dan deze.
Back To The Egg is daarintegen wel wat spontaner en meer in your face.
Ik hoor hier wel wat minder hoogtepunten.
The Rockstra Theme is natuurlijk wel leuk, maar ben blij dat het tot twee nummers beperkt is gebleven. Lekkere drukke bak herrie. Maar tevens wat over de top.