Manic Street Preachers - This Is My Truth Tell Me Yours (1998)
mijn stem
446 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Epic
-
The Everlasting (6:09)
-
If You Tolerate This Your Children Will Be Next (4:51)
-
You Stole the Sun from My Heart (4:20)
-
Ready for Drowning (4:32)
-
Tsunami (3:51)
-
My Little Empire (4:09)
-
I'm Not Working (5:51)
-
You're Tender and You're Tired (4:37)
-
Born a Girl (4:12)
-
Be Natural (5:12)
-
Black Dog on My Shoulder (4:48)
-
Nobody Loved You (4:44)
-
S.Y.M.M. (5:47)
-
Socialist Serenade * (4:12)
-
Black Holes for the Young * (4:10)
-
Montana / Autumn / 78 * (3:14)
-
Buildings for Dead People * (5:31)
-
The Everlasting (Deadly Avenger's Psalm 315) * (5:44)
-
If You Tolerate This Your Children Will Be Next [Live] * (4:30)
-
You Love Us [Live] * (2:51)
-
Motorcycle Emptiness [Live] * (6:04)
-
Kevin Carter [Live] * (3:13)
-
The Everlasting [Live] * (5:27)
-
A Design for Life [Live] * (4:19)
-
Motown Junk [Live] * (4:03)
-
Small Black Flowers That Grow in the Sky [Live] * (3:28)
toon 13 bonustracks
totale tijdsduur:
1:03:03
(1:59:49)
0
geplaatst: 19 september 2005, 20:02 uur
otherfool schreef:
Wie een overdosis pathos met een scheutje salonsocialisme op mavo-niveau van vervelende Engelse zeurders kan waarderen, moet vooral deze plaat van de Manic Street Preachers draaien. Ik heb het vandaag aangedurfd om hem nog eens te draaien (voor het eerst sinds een jaar of wat), ja ik heb er nachtmerries voor over om toch maar een goed edoch geheel subjectief oordeel te kunnen vellen.
Aan het begin is de plaat nog net te trekken (net, zeg ik jullie!), de eerste 2 songs en grootste hits zitten ondanks hun kwade bedoelingen redelijk in elkaar, en even denkt de onvoorbereide luisteraar een aardig plaatje in handen te hebben.
Maar nee hoor, al snel blijkt het hier om een ronduit vervelende band te gaan, die dan misschien niet meer vanwege stoerheid hun eigen lichaam opensnijden, maar nog zeker een misplaatst gevoel van 'kijk ons eens, neem een voorbeeld aan de MSP!' door de muziek laten dreinen. Dit gebeurt dan ook nog eens op de meest saaie manieren die een mens zou kunnen bedenken (I'm not working, You're a Girl), om de pijn nog maar eens extra hard aan te doen komen.
Voor de eerste 2 songs 1*, en ik ben mild, heeeel mild.
Wie een overdosis pathos met een scheutje salonsocialisme op mavo-niveau van vervelende Engelse zeurders kan waarderen, moet vooral deze plaat van de Manic Street Preachers draaien. Ik heb het vandaag aangedurfd om hem nog eens te draaien (voor het eerst sinds een jaar of wat), ja ik heb er nachtmerries voor over om toch maar een goed edoch geheel subjectief oordeel te kunnen vellen.
Aan het begin is de plaat nog net te trekken (net, zeg ik jullie!), de eerste 2 songs en grootste hits zitten ondanks hun kwade bedoelingen redelijk in elkaar, en even denkt de onvoorbereide luisteraar een aardig plaatje in handen te hebben.
Maar nee hoor, al snel blijkt het hier om een ronduit vervelende band te gaan, die dan misschien niet meer vanwege stoerheid hun eigen lichaam opensnijden, maar nog zeker een misplaatst gevoel van 'kijk ons eens, neem een voorbeeld aan de MSP!' door de muziek laten dreinen. Dit gebeurt dan ook nog eens op de meest saaie manieren die een mens zou kunnen bedenken (I'm not working, You're a Girl), om de pijn nog maar eens extra hard aan te doen komen.
Voor de eerste 2 songs 1*, en ik ben mild, heeeel mild.
Haha, geweldig !Ben het niet met je eens maar een bijzonder grappig stukje. Als je een dergelijk stuk proza loslaat op een willekeurige hiphopartiest in een forumdiscussie (zoals bands waar je een hekel aan hebt) kun je lachen
0
geplaatst: 10 november 2005, 22:45 uur
otherfool schreef:
Wie een overdosis pathos met een scheutje salonsocialisme op mavo-niveau van vervelende Engelse zeurders kan waarderen, moet vooral deze plaat van de Manic Street Preachers draaien. Ik heb het vandaag aangedurfd om hem nog eens te draaien (voor het eerst sinds een jaar of wat), ja ik heb er nachtmerries voor over om toch maar een goed edoch geheel subjectief oordeel te kunnen vellen.
Aan het begin is de plaat nog net te trekken (net, zeg ik jullie!), de eerste 2 songs en grootste hits zitten ondanks hun kwade bedoelingen redelijk in elkaar, en even denkt de onvoorbereide luisteraar een aardig plaatje in handen te hebben.
Maar nee hoor, al snel blijkt het hier om een ronduit vervelende band te gaan, die dan misschien niet meer vanwege stoerheid hun eigen lichaam opensnijden, maar nog zeker een misplaatst gevoel van 'kijk ons eens, neem een voorbeeld aan de MSP!' door de muziek laten dreinen. Dit gebeurt dan ook nog eens op de meest saaie manieren die een mens zou kunnen bedenken (I'm not working, You're a Girl), om de pijn nog maar eens extra hard aan te doen komen.
Voor de eerste 2 songs 1*, en ik ben mild, heeeel mild.
Wie een overdosis pathos met een scheutje salonsocialisme op mavo-niveau van vervelende Engelse zeurders kan waarderen, moet vooral deze plaat van de Manic Street Preachers draaien. Ik heb het vandaag aangedurfd om hem nog eens te draaien (voor het eerst sinds een jaar of wat), ja ik heb er nachtmerries voor over om toch maar een goed edoch geheel subjectief oordeel te kunnen vellen.
Aan het begin is de plaat nog net te trekken (net, zeg ik jullie!), de eerste 2 songs en grootste hits zitten ondanks hun kwade bedoelingen redelijk in elkaar, en even denkt de onvoorbereide luisteraar een aardig plaatje in handen te hebben.
Maar nee hoor, al snel blijkt het hier om een ronduit vervelende band te gaan, die dan misschien niet meer vanwege stoerheid hun eigen lichaam opensnijden, maar nog zeker een misplaatst gevoel van 'kijk ons eens, neem een voorbeeld aan de MSP!' door de muziek laten dreinen. Dit gebeurt dan ook nog eens op de meest saaie manieren die een mens zou kunnen bedenken (I'm not working, You're a Girl), om de pijn nog maar eens extra hard aan te doen komen.
Voor de eerste 2 songs 1*, en ik ben mild, heeeel mild.
Je wordt bedankt
. Had deze cd net aangeschaft en door je opmerking over het zeuren, viel me gelijk op wat een zeurnummers dit idd zijn. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik dit ook al had met de holy bible, maar dat schoot me pas van de week in. Heb ik weer 
0
geplaatst: 18 december 2005, 14:15 uur
Heeft zijn momenten, maar lijdt regelmatig onder afzichtelijke teksten (S.Y.M.M. en My Little Empire met name).
In elk geval strakker dan Everything Must Go, maar nog steeds niets vergeleken met het oudere werk.
In elk geval strakker dan Everything Must Go, maar nog steeds niets vergeleken met het oudere werk.
0
geplaatst: 13 januari 2006, 18:55 uur
Hoi musicfreaks,
Ik heb dit album al meerdermaals in een ruk beluisterd en ik moet eerlijk bekennen dat het een pareltje is, ieder nummer heeft wel iets sterks in zich ofwel de tekst ofwel de muziek, ik kies voor het laatste en dan vind ik the everlasting echt prachtig,mooi opgebouwd,mooi orchestraal,voor de echte liefhebbers luister eens naar de remix van dit nummer,staat op de laatste hitsverzamelaar van de Manics,gewoon prachtig,alleen het begin al met die speciale synthesizersound is om kippenvel te krijgen!
Ik heb dit album al meerdermaals in een ruk beluisterd en ik moet eerlijk bekennen dat het een pareltje is, ieder nummer heeft wel iets sterks in zich ofwel de tekst ofwel de muziek, ik kies voor het laatste en dan vind ik the everlasting echt prachtig,mooi opgebouwd,mooi orchestraal,voor de echte liefhebbers luister eens naar de remix van dit nummer,staat op de laatste hitsverzamelaar van de Manics,gewoon prachtig,alleen het begin al met die speciale synthesizersound is om kippenvel te krijgen!
0
geplaatst: 14 januari 2006, 04:26 uur
Mmm, ik vind The Everlasting juist het enige mindere nummer van deze plaat... Nouja, You Stole The Sun From My Heart is me eigenlijk ook veel te kazig.
0
geplaatst: 14 januari 2006, 14:37 uur
Opmerkelijk dat verschil in mening. Ik vind The Everlasting ook het mooiste nummer van de plaat
0
JonnieBrasco
geplaatst: 14 januari 2006, 18:58 uur
The Everlasting heeft vind ik een imponerende melodielijn waar een mooie vorm van oprechtheid uit naar voren komt. De pracht zoals jody38 die omschrijft, ervaar ik precies zo. De meeste nummers hier hebben een sterk onderscheidend karakter, waardoor vergelijken wat lastig is. Maar The Everlasting stijgt zeker niet boven de rest uit.
0
geplaatst: 14 januari 2006, 23:33 uur
If You Tolerate This (Then Your Children Will Be Next) verdomd maar dat vind ik een lekker nummer. Die heb ik al lang niet meer beluisterd. Heerlijk, ik zeg heerlijk.
0
geplaatst: 19 januari 2006, 13:42 uur
de beste plaat voor beginners die niks van de msp afweten haha
als je niet weet wat er tekstueel achter zit, zal je deze plaat alleen als overgeproduceerd betitelen
of voor de pop liefheibbers misschien ook juist weer niet.
de mannen zelf hebben al eerder verklaard niet tevreden te zijn met dit album, achteraf hadden ze het wat rauwer willen maken zonder al die kloppende melodielijntjes
daarom hebben ze het met Know Your Enemy andersom gedaan, niks gerepeteerd gewoon gedaan.
als je niet weet wat er tekstueel achter zit, zal je deze plaat alleen als overgeproduceerd betitelen
of voor de pop liefheibbers misschien ook juist weer niet.
de mannen zelf hebben al eerder verklaard niet tevreden te zijn met dit album, achteraf hadden ze het wat rauwer willen maken zonder al die kloppende melodielijntjes
daarom hebben ze het met Know Your Enemy andersom gedaan, niks gerepeteerd gewoon gedaan.
0
geplaatst: 19 januari 2006, 21:25 uur
MissManics schreef:
...de mannen zelf hebben al eerder verklaard niet tevreden te zijn met dit album, achteraf hadden ze het wat rauwer willen maken zonder al die kloppende melodielijntjes.....daarom hebben ze het met Know Your Enemy andersom gedaan, niks gerepeteerd gewoon gedaan.
...de mannen zelf hebben al eerder verklaard niet tevreden te zijn met dit album, achteraf hadden ze het wat rauwer willen maken zonder al die kloppende melodielijntjes.....daarom hebben ze het met Know Your Enemy andersom gedaan, niks gerepeteerd gewoon gedaan.
En beide albums spreken mij niet echt aan, ze hadden beter voor 'de gulden middenweg' kunnen kiezen dan deze 2 (relatieve) extremen.
1
geplaatst: 18 april 2006, 21:35 uur
Gekocht vanwege "If You Tolerate This", magistraal nummer. De rest van het album vind ik ook mooi trouwens.
0
Jornaquin
geplaatst: 14 juli 2006, 14:18 uur
South South Yorkshire Mass Murderer, how can you sleep at night? Prachtig nummer over het Hillsborough disaster van 15 april 1989 waarbij 96 doden vielen.
0
geplaatst: 2 december 2006, 18:25 uur
Gevalletje van zet de beste nummers niet allemaal in het begin achter elkaar
0
geplaatst: 25 februari 2007, 11:11 uur
The Everlasting kan ik nu wel waarderen, eigenlijk. Destijds vond ik het helemaal niets, maar nu snap ik eigenlijk niet meer waarom dat was. Deze plaat draai ik over 20 jaar ook nog wel.
0
geplaatst: 1 maart 2007, 15:48 uur
Toch alweer een wisselvallige plaat, alleen hebben ze hier de pech dat qua volgorde de kwaliteit steeds verder weg blijft zakken.
The Everlasting heeft z'n goeie momenten, en dan van If You tolerate tot aan Ready for drowning loopt het nog goed, maar daarna verzandt het album in gelijkvormige songs...
De enige Manics-cd die bij mij eerst beter was en daarna steeds verder wegzakte in mijn appreciatie.
The Everlasting heeft z'n goeie momenten, en dan van If You tolerate tot aan Ready for drowning loopt het nog goed, maar daarna verzandt het album in gelijkvormige songs...
De enige Manics-cd die bij mij eerst beter was en daarna steeds verder wegzakte in mijn appreciatie.
0
Musicguru
geplaatst: 6 maart 2007, 23:37 uur
Vind dit wel een sterk album. Het enige album wat ik minder vind is Gold Against The Soul. The Holy Bible daarintegen vind ik super. Duister, maar erg goed. Maar het nieuwe nummer 'Underdogs' is dan wel weer ouderwets scheurwerk.
0
geplaatst: 7 maart 2007, 09:13 uur
The Everlasting 
.
Dit is zo'n band waarvan ik eigenlijk elk nummer dat ik ken mooi tot prachtig vind, maar ik zal er nooit een heel album naar luisteren omdat het me te depri maakt.
.Dit is zo'n band waarvan ik eigenlijk elk nummer dat ik ken mooi tot prachtig vind, maar ik zal er nooit een heel album naar luisteren omdat het me te depri maakt.
0
geplaatst: 11 maart 2007, 11:49 uur
ik luister iedere week wel eens een keer naar the everlasting,dit nummer wordt je niet moe gehoord en dat komt omdat het nummer zo goed opgebouwd is."in the beginning when we were winning..."tja gewoon een tijdloos nummer.
0
geplaatst: 14 juni 2007, 18:26 uur
Album dat men leven veranderde, ik blijf You 're Tender and You 're tired maar blijven luisteren en zo weer in janken uitbarsten
rest van het album ook top
rest van het album ook top
0
geplaatst: 14 juni 2007, 19:05 uur
Zoveel lof en dan staat het niet eens in je top 10? Of veranderde die andere albums je leven nog meer?
0
geplaatst: 18 juni 2007, 15:01 uur
Aan herman:
Heb em erin gezet, vind alleen Lifeblood ook zo geweldig en voor je het weet staat je hele top 10 dan vol met manics;)
maar ga deze week nog eens goed kijken en men top10 updaten naar wat ik de afgelopen maanden heb geluisterd
Heb em erin gezet, vind alleen Lifeblood ook zo geweldig en voor je het weet staat je hele top 10 dan vol met manics;)
maar ga deze week nog eens goed kijken en men top10 updaten naar wat ik de afgelopen maanden heb geluisterd
0
rodneyVL
geplaatst: 26 juni 2007, 22:15 uur
otherfool schreef:
Wie een overdosis pathos met een scheutje salonsocialisme op mavo-niveau van vervelende Engelse zeurders kan waarderen, moet vooral deze plaat van de Manic Street Preachers draaien. Ik heb het vandaag aangedurfd om hem nog eens te draaien (voor het eerst sinds een jaar of wat), ja ik heb er nachtmerries voor over om toch maar een goed edoch geheel subjectief oordeel te kunnen vellen.
Aan het begin is de plaat nog net te trekken (net, zeg ik jullie!), de eerste 2 songs en grootste hits zitten ondanks hun kwade bedoelingen redelijk in elkaar, en even denkt de onvoorbereide luisteraar een aardig plaatje in handen te hebben.
Maar nee hoor, al snel blijkt het hier om een ronduit vervelende band te gaan, die dan misschien niet meer vanwege stoerheid hun eigen lichaam opensnijden, maar nog zeker een misplaatst gevoel van 'kijk ons eens, neem een voorbeeld aan de MSP!' door de muziek laten dreinen. Dit gebeurt dan ook nog eens op de meest saaie manieren die een mens zou kunnen bedenken (I'm not working, You're a Girl), om de pijn nog maar eens extra hard aan te doen komen.
Voor de eerste 2 songs 1*, en ik ben mild, heeeel mild.
Wie een overdosis pathos met een scheutje salonsocialisme op mavo-niveau van vervelende Engelse zeurders kan waarderen, moet vooral deze plaat van de Manic Street Preachers draaien. Ik heb het vandaag aangedurfd om hem nog eens te draaien (voor het eerst sinds een jaar of wat), ja ik heb er nachtmerries voor over om toch maar een goed edoch geheel subjectief oordeel te kunnen vellen.
Aan het begin is de plaat nog net te trekken (net, zeg ik jullie!), de eerste 2 songs en grootste hits zitten ondanks hun kwade bedoelingen redelijk in elkaar, en even denkt de onvoorbereide luisteraar een aardig plaatje in handen te hebben.
Maar nee hoor, al snel blijkt het hier om een ronduit vervelende band te gaan, die dan misschien niet meer vanwege stoerheid hun eigen lichaam opensnijden, maar nog zeker een misplaatst gevoel van 'kijk ons eens, neem een voorbeeld aan de MSP!' door de muziek laten dreinen. Dit gebeurt dan ook nog eens op de meest saaie manieren die een mens zou kunnen bedenken (I'm not working, You're a Girl), om de pijn nog maar eens extra hard aan te doen komen.
Voor de eerste 2 songs 1*, en ik ben mild, heeeel mild.
Ten eerste, je bent niet goed snik.
Ten tweede, ga eerst de nummers eens goed bekijken, "You're a girl" bestaat niet.
0
geplaatst: 12 augustus 2007, 22:12 uur
Goh, dat niemand het over 'Black Dog on my shoulder' heeft, geweldig die violen op het laatst!
0
geplaatst: 21 augustus 2007, 17:50 uur
Nadat men vriendin het uitmaakte sloeg dit album weer aan, daarom heb ik hem van Plaats 6 naar Plaats 1 gehaald in men Musicmeter top 10!!!!
0
geplaatst: 22 november 2007, 22:48 uur
Niet mijn favoriete Manics album, maar toch zeker de moeite waard. Dit klinkt echt als een 'volwassen popplaat', en dat heeft zowel positieve als negatieve kanten. Sommige nummers missen wat pit, maar toch zijn er ook prachtige momenten; naast de 4 singels zijn dat ook nog 'You're Tender And You're Tired', 'Born A Girl', 'Black Dog On My Shoulder' en 'Ready For Drowning'. Het album is ook wat te lang, wat mij betreft hadden ze 'S.Y.M.M.' weggelaten, wat veel te langdradig is.
0
geplaatst: 3 februari 2008, 20:08 uur
S.Y.M.M Her-ontdekt, dit album blijft een pareltje als je van dit genre houd!
0
beaster1256
geplaatst: 9 april 2008, 05:39 uur
amai, wat een ferme prachtige plaat , sterke nummers , goeie zanger en dan nog eens ijzersterke teksten , veel beter dan hun laatste platen
0
geplaatst: 10 april 2008, 00:59 uur
Ik snap niet dat iemand hiervoor 1* kan geven...smaken verschillen maar zooo slecht is het album toch niet?
1* of lager zelfs geef ik alleen aan totaal talentloze muzikale acts en daarin past deze groep mijn inziens niet in. Volgens mij geven sommige mensen zulke lage cijfers om duidelijk een statement te maken of zo...
Maar goed anyway, vind het zelf wel een aardig album maar niet super. 3 nummers vind ik wel hoogstaand, dat zijn the everlasting, if you tolerate this en you stole the sun from my heart. De rest is redelijk. --> 3*
1* of lager zelfs geef ik alleen aan totaal talentloze muzikale acts en daarin past deze groep mijn inziens niet in. Volgens mij geven sommige mensen zulke lage cijfers om duidelijk een statement te maken of zo...
Maar goed anyway, vind het zelf wel een aardig album maar niet super. 3 nummers vind ik wel hoogstaand, dat zijn the everlasting, if you tolerate this en you stole the sun from my heart. De rest is redelijk. --> 3*
* denotes required fields.