menu

Roxy Music - Manifesto (1979)

mijn stem
3,43 (198)
198 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: EG

  1. Manifesto (5:30)
  2. Trash (2:13)
  3. Angel Eyes (3:32)
  4. Still Falls the Rain (4:11)
  5. Stronger Through the Years (6:13)
  6. Ain't That So (5:39)
  7. My Little Girl (3:18)
  8. Dance Away (4:21)
  9. Cry Cry Cry (2:54)
  10. Spin Me Round (5:12)
totale tijdsduur: 43:03
zoeken in:
avatar van Lars Muziek.
3,0
Het eerste album wat ik hoorde en mee kreeg van mijn vader, was Avalon (< top!)
Nu heb ik na een jaartje Manifesto gevonden en opgezet, natuurlijk met grootste verwachtingen.
Maar helaas, het viel mij op één of andere manier een beetje tegen.
Niet dat het slecht was, want het is wel een goed en leuk album.

Tot nu toe,
3,0*

avatar van Erwin.c
4,0
Opener Manifesto vind ik geweldig en zeker één van hun beste liedjes, eigenzinnig en met veel detail gezongen. Ferry is echt een kunstenaar qua zang!

avatar van Broem
3,5
Vanochtend dit album blind uit mijn platenkast getrokken en sinds lange tijd weer eens geluisterd. Ben onvoldoende kenner van Roxy Music maar weet de stem van Bryan Ferry wel te waarderen. Opener Manifesto is een sterke song.

2,5
Zwak album van Ferry cs. Zoals eerder geopperd haalt dit album het niet bij hun topalbums zoals:
-Roxy Music, For your Pleasure, Stranded, Country Life en Sirren en natuurlijk VivA!!

Wat bovenstaande top albums betreft waar elk nummer bol staat van kwaliteit is het maar zwaar behelpen met dit gedrocht. Jammer maar zoals ook eerder gezegd..het verval trad al in met Flesh & Blood.

avatar van bikkel2
4,0
Flesh & Blood is van een jaar later.

Vind het overigens geen gedrochten. Manifesto heeft zeker zijn momenten, maar legt het wel af tegen voorgaand werk.
F&B lijdt aan creatieve armoede en dat valt vooral op door de covers die Ferry lekker op zijn soloalbums had moeten zetten.

bas1966
samen met Avalon het betere werk van deze band.
Manifesto vind ik het beste nummer wat ze ooit hebben gemaakt. Maar ook 17" van Angel Eyes en vooral Dance Away is erg lekker.
Vanaf 'stranded' gaat het niveau langzaam omhoog. Van dat album is 'mother of pearl' wel erg lekker.
Lekkere glamrock ! doet me vaak denken aan Suede's Dog Man Star.
Zal wel tegen wat schenen schoppen als ik de scores zie. Het zij zo.

avatar van dazzler
3,0
bas1966 schreef:
Zal wel tegen wat schenen schoppen als ik de scores zie. Het zij zo.

Men zal je wel verwijten dat je de oude Roxy Music onvoldoende naar waarde weet te schatten.
Maar tegelijk beweren die mensen dat de nieuwe Roxy Music eigenlijk een heel andere band was.

Dus waarom zouden we nodeloos appelen met peren gaan vergelijken?
Zij houden van appelen en jij houdt van peren. En anderen lusten van beide wel pap.

avatar van teus
3,5
dazzler schreef:
(quote)


En anderen lusten van beide wel pap.


Ja klopt , die Roxy categorie bestaat ook

avatar van Lontanovicolo
4,0
Op 5 Maart 1979 opende Roxy Music 's avonds in Carré Amsterdam met het nummer Manifesto, zat in de zaal waar Bryan Ferry als een indrukwekkende verschijning halverwege het intro van het nummer op kwam.

Nu ik het nummer weer hoor vind ik het nog steeds een fantastische opener.

avatar van bikkel2
4,0
Geweldige ervaring moet dat geweest zijn.
Jammer genoeg niet gezien.
Maar ja, ik was 11 en had in Januari van hetzelfde jaar mijn eerste liveconcert gezien.
Onder begeleiding van zus en zwager naar Queen in de Ahoyhal.

Gelukkig Roxy in 2001 nog kunnen zien.
Maar Manifesto kwam niet voorbij.
Geweldige opener idd.

buizen
Of het nu Robert Palmer, Bryan Ferry, David Bowie, Kid Creole (van the Coconuts), Hanoi Rocks, David Sylvian of Graham Bonnet is: met mannen in pak in de rockmusic altijd wat gehad.
Overeenkomst: uitstekende composers / performers.
In de popmuziek zie je het ook al, aan Duran Duran.

Dit album maar weer 'ns draaien. De drum is erg functioneel staat me nog bij.

avatar van bikkel2
4,0
"The Great Paul Thompson" is de drummer buizen.
Zijn laatste klus met Roxy tot zover.
Hij had moeite met de richting die de groep koos uiteindelijk.
Idd hele functionele slagwerker.
To the point over the place.
Smaakvolle partijen zonder te overheersen.
Hij staat bij mij echt in de top 10 van favo drummers.

buizen
Mooie hoes ook, een zweem van extravaganza, daar op die glitterende dansvloer, van high class.
Typische stylo voor Bryan Ferry, hij gaf zijn eigen touch aan die jaren.
Bedankt, bikkel2. Thompsom ja. In elke top 10 van drummers hoort een functionele timekeeper voor te komen. Niet alles dichtmeppen.

avatar van bikkel2
4,0
En zo is het buizen.

Het zijn voor mij sowieso niet de meest spectucalaire drummers die mij intrigreren.
Levon Helm van The Band bijv. is ook een absolute favo. De Groove en zijn swing, en er met gemak bij lead zingen.
Om Bill Brufford en Neil Peart kan niemand heen.
Die zijn technisch zo goed en ook heel functioneel trouwens.
Thompson gaf de drumpartijen in Roxy kleur en een eigen gezicht.
Psalm bijv. is zo smaakvol ingespeeld.
De opbouw en het toewerken naar de climax.
Geweldig.

avatar van luigifort
Ben wel benieuwd naar je top 10 drummers nu

avatar van bikkel2
4,0
luigifort schreef:
Ben wel benieuwd naar je top 10 drummers nu


Ander Topic

avatar van frolunda
3,5
Stukken beter dan Flesh & blood terwijl die hier op MM zelfs nog iets hoger gewaardeerd wordt.Veel afwisseling,fijne productie en een paar erg lekkere nummers die qua genre ergens tussen wave,pop en rock inzitten.De onmiskenbare stijl van Roxy music is hier misschien niet meer zo aanwezig als op hun eerdere albums maar hun invloed is hier zeker nog niet verdwenen.
Vooral Stronger Through the Years en het titelnummer zijn voor mij,mede door de fantastische baspartijen ( Alan Spenner/Gary Tibbs?) de prijsnummers.Denk dat Japan en met name Mick Karn hier goed naar geluisterd heeft.
Verder nog een paar aardige hitsingles waarvan Dance away de beste is maar ook Trash mag,zeker door het briljante intro niet vergeten worden.
Goede prestatie hier van Ferry en consorten.

avatar van Rainmachine
4,0
Prachtig album van Roxy Music. Ik heb de plaat begin jaren 80 met lichte tegenzin gekocht omdat ik de hoes zo vreselijk vond maar toch enorm geïntrigeerd was door de muziek na het beluisteren in de platenzaak.Vooral het baswerk sprak mij enorm aan en ook de nummers Angel Eyes en Dance Away draaide ik regelmatig op cassette (opgenomen van de radio inclusief FM ruis). Dit album is toch wel een grondlegger voor bands als Japan geweest. Luister naar Stronger Through the Years en je weet meteen waar Mick Karn de basis van zijn baslijnen vandaan haalde, ook het toetsenwerk is later herkenbaar bij Richard Barbieri. Dikke 4+ voor dit bijzondere album.

3,5
Eindelijk dan toch iets aangeschaft van Roxy Music. Ik kende natuurlijk Dance away & Angel Eyes wel. Wat mij opvalt aan deze plaat is dat deze productie zo goed is. Misschien iets typisch voor Roxy Music ?
Ik denk dat de single Angel Eyes iets afwijkt van de LP versie of vergis ik mij ?
Ga deze plaat eerst een aantal maal draaien vooraleer ik een waardering geef. Maar deze is in ieder geval weer een aanwinst in mijn collectie !

avatar van gaucho
4,0
TONYLUNA schreef:
Ik denk dat de single Angel Eyes iets afwijkt van de LP versie of vergis ik mij?

Noi, iets...? Zeg maar gerust behoorlijk. De oorspronkelijke LP-track is de rockversie van dat nummer, die ik uitstekend vond. De single en 12 inch single bevatten een opnieuw opgenomen dance-versie. Disco-achtig, zou je kunnen zeggen, maar wel met dusdanig veel schwung en flair en schitterende arrangementen (die effecten van de harp bijvoorbeeld) dat het toch wel een heel eigen sfeer heeft.

Beide versie vind ik zeer geslaagd. Ik heb de LP met de rockversie (latere edities bevatten soms ook de discoversie) en de CD met de single-versie. Maar ik pikte vandaag een aantal singles van Roxy Music op bij een tweedehandszaak, voor een eurootje per stuk, en ik was blij dat daar ook deze single bij zat.

Die singles bevatten overigens nog meer verrassingen op hun B-kantjes. Oh yeah heeft een ijle synthesizer-instrumental op de flipside, die ik eerder van Brian Eno zou verwachten dan van Bryan Ferry, Maar het is dus wel degelijk een Ferry-compositie. Die behoort meer tot het Flesh + Blood-tijdperk, maar Over you heeft als B-kant een opnieuw opgenomen en anders gearrangeerde versie van Manifesto, die ik net zo sterk vind als het origineel. Leuke extraatjes zijn dat.

avatar van dazzler
3,0
Ook Dance Away heeft een wat afwijkende singleversie, dacht ik. Wellicht besloot men na de flop van Trash, dat toch enige continuiteit met het oudere werk vertoonde, de volgende singles wat meer bij de tijd te mixen.

avatar van Roxy6
4,0
Na een relatief lange stilte van vier jaar kwam Roxy Music in 1979 met manifesto voor de dag.
Op de cover een soort van Jet-set party maar bevolkt met zwaar gevisageerde etalagepoppen.

De opener is weer echt Roxy: een prachtig intro met een super baslijn, Ferry swingt chique het nummer in...de bandleden musiceren als vanouds op een goed ingespeelde manier...

Bij het begin van het tweede nummer, de ultra korte single Trash, zit je direct op de rand van je stoel door het snerpende begin. Een catchy song die moet groeien.

De single Angel eyes is de opmaat naar de typische Roxy nummers Still falls the rain en Stronger through the years, ja in vergelijking met het oudere werk klinkt dit zeker gepolijster maar daardoor niet minder goed.

Ain't that so heeft een jazzy inslag en Dance away was destijds de grootste Roxy hit sinds jaren.
Een floorfiller in de disco's.
Afsluiter Spin me round is weer onvervalst Roxy zo als ik ze graag hoor.

Al met al kom ik tot de slotsom dat dit album na 40 jaar gedateerder klinkt dan hun eerste vijf albums die meer een oorspronkelijke signatuur hebben, een echt Roxy Music stempel. Manifesto kan zeker nog meekomen maar heeft toch wel veel kenmerken in zich uit dat tijdgewricht (vergelijkbaar met Eartling van Bowie, dat ook meer tijdsgebonden blijkt te zijn dan zijn andere werk).

Dat maakt het zeker niet tot een matig album, maar het is na vier jaar stilte een poging geweest om eigentijds te klinken, maar daardoor ook wel wat in te leveren aan authenticiteit.

Ik draai het nog regelmatig en met plezier.

2,5
sla meestal dit album over en draai liever hun debuutalbum of Siren..

avatar van Dirruk
4,0
Van het debuut in één sprong naar Manifesto. Ik sla hierbij wat essentiele albums over. Maar ik ben op zoek naar werk zoals Avalon. Die ga ik waarschijnlijk niet in de beginjaren vinden. Als ik mag grijpen naar de stelling van @dazzler, ben ik dus voor de peren.

Het debuut is me dus minder goed af gegaan. Manifesto doet het iets beter. De opmaak naar Avalon is nog ver weg maar op de b-kant begint het er toch een beetje op te lijken. Hij staat zo'n beetje het hele weekend al op repeat. De opener is grandioos. De tweede vliegt als een speer voorbij. Zodra ik hem "Angel Eyes" hoor zingen besef ik wederom dat ik geen idee heb hoe het slot van Trash nou klinkt. Still Falls the Rain en met name Stronger Through the Years (2de favoriet) sluiten de eerste kant heerlijk af.

AIn't That So heeft al de weeën van Avalon in zich. My Little Girl vind ik ook erg goed. Zo hoor ik Ferry het liefst. Dance Away was me wel bekend. Wist niet dat dit van Roxy was. Dit zal nog wel vaker voorkomen vermoed ik. Leuke hit maar niet veel meer. Cry Cry Cry is eigenlijk het enige nummer die ik ondermaats vind. Spin Me Around is ok.

Nu rond ik ruim af op een 4* omdat ik helemaal niet teleurgesteld ben in deze aankoop, en eigenlijk voor het grootste deel van het album heel prettig kan luisteren naar dit album. Ben benieuwd of ze met Flesh + Blood een beetje in hetzelfde vaarwater blijven.

avatar van bikkel2
4,0
Manifesto was destijds een soort van comeback plaat. Bryan Ferry had de band na Siren uit 1975 tijdelijk geparkeerd om zijn solocarrière uit te bouwen.
Genietbare plaat. Wel een omslag en een stuk toegankelijker.
Het is duidelijk dat Roxy Music het eigenzinnige over boord heeft gegooid. Trash ( geflopte single) sluit aan bij de new wave die steeds meer terrein aan het winnen was.
Angel Eyes bijvoorbeeld heeft hier nog een rockachtig karakter, maar werd uiteindelijk als single uitgebracht met disco in het achterhoofd. Een re-make dus.

Als vooral liefhebber van hun prille periode vind ik dit hun minst sterke werkje tot dan toe, maar allesbehalve een mispeer.
Het is wel duidelijk waar de band uiteindelijk naar toe wil.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:15 uur

geplaatst: vandaag om 17:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.