Roxy Music - Manifesto (1979)

Ik denk dat met de hernieuwde Roxy music een grotere drang had naar commerciële erkenning, waardoor de eigenzinnigheid grotendeels plaats maakte voor pakkende dansbare muziek.

Ik lees hier dat die geremixte versie van Angel Eyes op de geremasterde Manifesto cd staat i.p.v. de originele versie. Klopt dit en waarom hebben ze hem niet gewoon als bonus nummer toegevoegd?

Op mijn geremasterde versie staat de originele versie van Angel eyes. De single versie van angel eyes staat op de vele verzamelplaten van Roxy music of Bryan Ferry.

Nuttige info! Ik was helemaal verbaasd de voor mij afwijkende versie van Angel Eyes op de LP te horen. Ik vond de disco-aanpak van RM (incl Angel Eyes) maar niets en heb ook het album daarom indertijd maar overgeslagen.
Laatst toch maar eens helemaal gedraaid, vooral ook om single Trash weer eens terug te horen. Het openingsnummer is wel aardig maar als totaal vind ik het nog steeds maar zeer matig in vergelijking met muziekmonumenten als Love is the Drug of Virginia Plain.

Volgens mij is de single versie van Trash ook een andere mix ... but I could be wrong.

Je mag de oude Roxy Music niet met de nieuwe vergelijken.
Dat doen we toch ook liever niet bij Genesis bijvoorbeeld?

Het pre en post Eno tijdperk is zoals het pre en post Gabriel tijdperk.

Ja, dat zal zeker, want ook die was anders dan in mijn herinnering. Ken die alleen minder goed. Maar dan vind ik van die de single wel weer beter. Blijft tobben met dit album.

Leuk is dat je een (voor mij aansprekende) vergelijking maakt met Genesis. Hoewel ik Roxy Music minder goed ken (ken ook niet de namen en perioden) heb ik het onbewust als voor / na periode wel zo beleefd. Als er voor gestemd wordt geef ik als favoriete RM album steevast op de Greatest hits uit 1977. Eea nodigt wel uit eens goed de oude RM albums te checken (heb ze geen van allen).

Trash werd in een andere mix op single uitgebracht evenals Angel Eyes (op de CD-versie kwam wel de single-versie).
Ik vind trouwens zowel de vroege als latere Roxy Music klasse, al prefereer ik hun beginperiode (met Brian Eno achter de knoppen).

Ik wil niet partijdig lijken, maar in principe komen de eerste 5 albums van Roxy music allemaal in aanmerking voor 5 *****. Er valt op een enkele misschien een halve ster af te dingen.

Maar het behoort globaal bekeken tot de beste artrock die ooit is uitgebracht.

Ah, bekende mensen uit het 1979 topic, niet raar bij een 1979 album. Maar ik zal de adviezen ter harte nemen en al die platen met die mooie dames voorop eens proberen.

Roxy Music en David Bowie ... ik ken van hun jaren 70 werk slechts fragmenten
en een sporadisch album: daar zullen we in 2011 eens verandering in brengen.

Het wordt tijd.

Dat Roxy Music met Manifesto een totaal andere weg inslaat, weet iedereen. Van het iets mysterieuze naar het dansbare getokkel. Echter komt nergens het genre 'glam rock' zo hard naar boven dan in Manifesto. En als dat gepaard moet gaan met het steengoede, maar o zo commerciële nummer, Dance Away, kan dat allesbehalve kwaad.

Zeker albums van Roxy Music en David Bowie in de jaren '70 aanschaffen, dazzler, het waren zowat de meest inventieve en invloedrijke acts toen.

Ik heb ondertussen alle RM albums (inclusief de beide live-albums)
en een handvol DB albums in de kast staan (allemaal ongeveer 4 tot 5 euro).
Nagelnieuw en in de uitstekende remaster uitvoering uit 1999.

Erg sterk album van Roxy Music die mij in ieder geval beter bevalt dan hun vroegere werk, maar ik vrees zo aan de reacties te lezen dat ik hier ( bijna ) alleen in sta.
Ben het met Devel Hunt eens dat de zucht naar commerciele erkenning de boventoon ging voeren en dat de eigengereidheid van de band steed minder te horen was.
Mij bevalt dat in ieder geval prima.
Dit album was voor mij behalve Dance Away & Angel Eyes nog onbekend, al heb ik wel de single van Dance Away in de kast staan en daarop prijkt wederom een fraaie dame die met omfloerste sensuele blik de wereld in kijkt, iets waar Ferry & consorten patent op hadden.
Prijsnummers vind ik het titelnummer, Dance Away en het weergaloze Ain"t that So.
Ik heb de plaat nog niet in de kast staan , maar dat zal snel veranderen.
**** sterren met uitzicht op meer!!

Het is de aanzet tot het toegankelijkere Roxy Music. Iets wat voorzichtig aan begon op Siren.
Verre van slecht, en nog altijd uitstekend beluisterbaar.
De songs zijn tot in de puntjes verzorgd en heeft een prettige swing.
Ik ga meer voor de beginalbums, maar er zijn zat muziekliefhebbers die meer de latere Roxyalbums waarderen.
Over het algemeen zijn hun beginalbums wat overdonderender en eigenzinniger, en bevatten een sfeer (donkerder, artyer) wat mij wel bevalt.
Het wordt op een bepaald moment romantischer, meer hitgericht en gelikter, maar nog altijd prima te doen.

4 jaar na voorganger 'Siren' slaat Roxy hiermee een wat meer zoetsappige, prettig luisterbaar en swingende richtig in. En, ik hou er van. Het sfeertje bevalt me uitstekend. Het zou echter nog wel 3 jaar duren voordat ze met deze nieuw ingeslagen koers het hoogte-, en tevens eind-, punt zouden bereiken. 'Avalon' is wat mij betreft onovertroffen. Zowel wat hun eigen repetoire betreft als ook in de muziekhistorie als het gaat om met muziek een 'bovenwereldse' sfeer te creeeren.
'Manifesto' is imo dus iconisch voor wat betreft de band Roxy Music en de nieuwe richting die ze er mee insloegen.

Dit weekend de geremasterde versie van dit album in huis gehaald en de plaat begint me steeds beter te bevallen.
Geluidtechnisch helemaal top en de kans op een verhoging naar 4.5 sterren zit er zeker in.

Hier wordt het allemaal inderdaad wat minder, maar het is niet dramatisch slecht. Een typisch gevalletje van een overgangsplaat. Je hoort nog flarden van het oude geluid, in de eerste twee tracks bijvoorbeeld. En dan volgt het bekende 'Angel Eyes', een goede song met een wel heel gepolijst geluid. 'Roxy Music goes Steely Dan' of zoiets. En dat komt dan nog een paar keer terug. Het spannende is wel een beetje vanaf. Gevalletje van meer dan 3*** en minder dan 3,5***. Bij twijfel afronden naar beneden: 3***
Kijken hoe de laatste twee reguliere albums me bevallen.

Vanavond weer eens herbeluisterd, prachtige come back plaat van Roxy Music.
Ondertussen heb ik ook Stronger Through The Years aan mijn favorieten toegevoegd.

Het is net of ze met de track en de openaar Manifesto nog eenmaal teruggaan naar het verleden. Want juist die track had zo op ieder willekeurige roxy plaat uit de periode 72-76 kunnen staan. Om vervolgens met Trash een nieuw pad in te slaan.
Hoewel Stronger Through the Years ook wel gelinkt blijft aan hun eerdere sound.
Manifesto, schandalig onderschat deze plaat, kwalitatief sluit het voor mij naadloos aan op hun voorgaande periode.

Toch mis ik net de magie die de vorige albums zo kenmerkte. Het is een eigentijdsere plaat waar voorzichtig aan wat gangbaardere patroontjes in worden gebracht.
Maar zonder meer een genietbare plaat, waar her en der inderdaad wat echo's doorgalmen van voorgaand werk.
Maar m.i wordt hun werk t/m Siren niet overtroffen hier.

Ik vind dat het album met de 1e 2 songs een wat verkeerde indruk wekt.. Deze spreken me niet meteen aan, maar daarna vind ik het alleen maar beter worden!

Wat me opviel waren de andere versies van Dance away en zeker Angel Eyes was compleet anders dan dat ik m ken. Zijn dat dan de single remixes oid die ik terug vind op de verzamelaars?

Al met al een zeer fijne Roxy plaat!

Ik ben in het bezit van de prachtige picture disc.. ik zie hier dat de hoes bestaat uit geklede dames.. was het origineel niet met de wat naaktere dames? Of is dit serieus de originele hoes?

Klopt. De mix van de singles, en dan vooral Angel eyes, zijn compleet anders dan die op het album.
De single Angel Eyes klinkt heel anders dan de album versie. De single versie is veel commerciëler en gepolijster. Op het album klinkt het nummer eerder wat excentriek en minder toegankelijk.

Vind de album versie erg leuk, en was een verassing om zo te horen!

Een kleine aanpassing in mijn beoordeling. Een halfje omhoog. Meer dan de helft is namelijk goed te pruimen.
Het viel mij gisteren (bij een geconcentreerde herbeluistering) op dat het niveau t/m Ain't That So,prima is.
Mooie start met het spannende titelnummer, de pittige aanstekelijke wave van Trash (onderschatte single) en de rauwe versie van Angel Eyes (deze versie prefeer ik boven de gladgetrokken naar disco neigende singleversie.)
Tot en met Ain't That So ( de opstap naar het werk op Avalon) is het genieten geblazen.

Daarna wordt het wat minder vind ik. Dance Away is ok. Maar het restantje boeit mij wat minder.
De soul die gehanteert wordt op Cry Cry Cry vind ik wat minder goed bij de band passen.

Concluderend ben ik dus wel wat te laag gaan zitten. Ik vind een 4 sterren beoordeling dan wel op zijn plaats.
Of het komt doordat ik de laatste jaren RM steeds meer ben gaan waarderen, zal er ongetwijfeld mee te maken hebben.

Toch heb ik iets merkwaardigs nu: Ik heb die picture disc dus waar die versies echt anders zijn, maar ik heb ook de reguliere lp (deze versie) en daar staan dus van Angel eyes en van Dance away de single versies op zoals ik ze ken, en zijn die "alternatieve" versies dus weggelaten.
Persoonlijk vind ik dat wel jammer, maar kan me voorstellen dat dit een commercieel besluit is geweest. Vind het alleen wel opvallend dat beide uit 1979 afkomstig zijn.. klopt het dat er 2 versies circuleren?

Tijdens de release van Manifesto stond de alternatieve versie van Angel Eyes op de lp. De single versie was hitgevoeliger gemixed zodat de single meer hit potentie kreeg. Toen Angel eyes een wereldhit werd is besloten de commerciële versie toe te voegen, en de alternatieve eraf te halen. Een commerciële keuze die de verkoop van de lp goed deed. Persoonlijk vind ik de alternatieve versie veel beter.

Maar ook dance away is anders toch?

100% juiste constatering

Klopt, de album versie is langer en anders gemixed.
Dance away was origineel bedoeld voor een solo plaat van Ferry, In your mind. Daarna zal het nummer op the bride strpped bare komen, maar verscheen uiteindelijk pas op Manifesto.