The Gathering - Mandylion (1995)

Bedankt voor de tip!

Met 'Eftelingmetal' bedoel ik inderdaad meer de goth gerichte muziek. Klassieke invloeden met instrumenten die uit het sprookjesbos komen en een (vaak vrouwelijke) zang, die als een operette klinkt. De elfjes en feeën rocken door je speakers.
Dit soort bands laat ik volledig aan me voorbij gaan. Ook is er een soort aversie ontstaan voor metal bands met vrouwen die hun kopstem lief hebben.

Overigens is metal sowieso niet mijn go-to genre en blijf ik een leek op dat gebied.
Ik kan er van genieten - met mate.

De beste rockplaat ooit door een Nederlandse band afgeleverd.

Vandaag sinds héél lang weer eens aan het luisteren. Poeh, toch wel erg goed hoor! De 'hit' Strange machines (zelfs top 2000 de afgelopen edities als ik me niet vergis) stond me nog helder voor de geest. Blijft een fantastisch nummer. Maar ook het overige is zeer te genieten wat mij betreft. Enige puntje van kritiek zou kunnen zijn dat er iets meer tempo in had gemogen op sommige momenten. Aan de andere kant; 't is wel doom hè...

Strange Machines terecht op nummer 1 in de Top 66,6 | NPO Radio 2
(erg jammer dat De Keiharde Pödcast er mee moet stoppen trouwens... )

Wat een zuinig lijstje zeg.

Je mist de Dikke Lul Band?

haha.

En André Hazes natuurlijk. Vanzelfsprekend.

Wel de senior dan.

Als Osdorp Posse, Heideroosjes, Raggende Manne en John Coffey allemaal wel in een kan, kan bovenstaand zeker idd.

En vergeet vooral de nr. 57 niet, het briljante openingsnummer van deze...

Ben benieuwd hoe het titelnummer live gaat klinken. Volgens mij hebben ze dat nog nooit gespeeld.

Ticket gescoord voor de reünie. The Gathering @ Lantaarn in Hellendoorn in 1996 was mijn eerste concert ooit dus het cirkeltje kan weer mooi rond zo. Destijds de Always.. reünie ook gezien in Den Bosch en later nog in Groningen en dat was ook ernstig gaaf.

Zo ziet mijn versie van Mandylion er trouwens uit:

https://i.vgy.me/K1sIso.png

Aanvankelijk achter het net gevist, maar gelukkig op tijd voor de extra shows een ticket weten te bemachtigen. Inmiddels alle vier de dagen uitverkocht.

Die eerste twee gingen vrij rap ja. vrijdag kwam pas om 10:03 online en zaterdag nog een paar minuten later en toen was het met 2 minuten gedaan.

Daar is duidelijk wel animo voor ja. En terecht ook. Ik heb uiteindelijk een ticket voor zondag weten te bemachtigen. Achteraf liever het eerste concert op woensdag gehad maar ben allang blij dat ik niet achter het net heb gevist.

Voor de gelegenheid het album maar weer eens aangeslingerd, blijft een pareltje. Ik vind trouwens sommige demoversies die op de 10th anniversary staan wel fijner wegluisteren. Een nummer als In Motion #1 is wat meer wave achtig, erg gaaf.

In Motion #1 - 1994 demo

Ja, met moeite een kaartje voor de woensdag.
Zin in.

28/8 !!! Aftellen !!!

Ik ga ook de 28e

We kunnen gerust stellen dat Mandylion een van de belangrijkste, mooiste en beste albums van Nederlandse bodem is. Niet vreemd dus dat wanneer The Gathering aankondigt om samen met oud-zangeres Anneke van Giersbergen deze plaat dertig jaar na releasedatum weer live te spelen er zoveel animo voor dat optreden is dat het in een mum van tijd uitverkoopt. Er worden gelijk al vier aansluitende data toegevoegd. De concerten gaan plaats vinden in Doornroosje in Nijmegen. De Groene Engel in Oss was misschien ook een optie geweest, maar Doornroosje heeft een grotere capaciteit.

De band heeft bovendien deze dagen nog net bekend gemaakt dat ze een try-out concert spelen in Dynamo. De verkoop van de kaartjes en de internationale roep om concerten laten zien hoe geliefd de band over de hele wereld is. Het geval wil dat The Gathering ondanks dat nooit de Popprijs gewonnen heeft. Met het succes vooraf al van de concerten een tip voor de organisatie om de geloofwaardigheid terug te winnen en deze volgend jaar met terugwerkende kracht alsnog aan The Gathering toe te kennen.

Het progressieve Mandylion paste uitstekend in het tijdsbeeld en, als je die tijd bewust meemaakte, dan valt het album heel erg op zijn plaats. Tenminste zo gaat het voor mij op. Door de mondiale cross-over interesse en in Nederland het baanbrekende voorwerk van Urban Dance Squad vervagen de grenzen van het alternatieve rockcircuit. Ik groei op met generatiegenoten als Osdorp Posse, Heideroosjes en The Gathering die in de eerste helft van de jaren negentig op veel festivals te vinden zijn. Niet vreemd dus dat The Gathering bij het Dynamo Open Air publiek zoveel succes boekt, maar ook de Pinkpop bezoeker aanspreekt. Toch is er een lange aanloop naar Mandylion die teruggaat naar het Always… debuut van The Gathering.

Het prijsnummer op deze deathmetal klassieker is het toegankelijkere King for a Day duet dat grunter Bart Smits samen met Marike Groot zingt. De band is duidelijk geïnspireerd door de titelsong van de Gothic plaat van Paradise Lost. Bart verlaat de band en gaat verder met Wish en maakt muziek die enigszins ligt in het verlengde van Always… ligt, al haalt hij steeds meer de inspiratie uit het duistere Sisters Of Mercy werk; zoals zoveel andere bands uit die periode.

In de tussentijd wint grunge aan populariteit en de The Gathering bandleden stappen uit hun comfortzone en laten zich door dit subgenre meeslepen. Het daaruit voortkomende Almost a Dance voelt voor vocalist Niels Duffhues en The Gathering zelf niet goed aan, en de reacties zijn dan ook gematigd. Niels Duffhues ontwikkelt zich tot een eigenzinnige rockende singer-songwriter en The Gathering lijkt een vroege dood te sterven. De toekomst van de band ziet er niet bepaald rooskleurig uit.

De band gaat op zoek naar vervangers die wel dat King for a Day gevoel kunnen opwekken en dan valt de keuze op de uit Sint-Michielsgestel afkomstige Anneke van Giersbergen. Deze zangeres heeft zo’n geweldig bijna opera-achtig breed stemgeluid en gaat met gemak de hoogte in om vervolgens de diepere dromerige laagtes op te zoeken. Heb je dan nog een mannelijke vervanger nodig om tegengas te geven? Zeker niet, Anneke van Giersbergen bezit het vermogen om The Gathering naar een ander level te tillen. Verder speelt haar goedlachse uitstraling daarbij ook een grote rol, al passen de house getinte danspasjes totaal niet bij de muziek, ergens klopt het hier wel. Elke rockchick wil Anneke van Giersbergen zijn en elke metalfreak wil een vrouw als Anneke als vriendin. Op internationaal vlak groeit de interesse voor dit soortgelijke feeërieke gothic ‘sprookjes-metal’ sub genre. Met bands als Within Temptation (Sharon den Adel), Epica (Simone Simons) en After Forever (Floor Jansen) als serieuze volgers, die het ook buiten de landsgrenzen goed doen.

The Gathering maakt nog steeds stevige muziek, maar verlegt het accent naar progressieve rock. Ze treden hiermee, heavier weliswaar, uit de schaduw van een grootheid als Earth & Fire met vocalist Jerney Kaagman. Zelf hoor ik in Strange Machines het commerciële hitgevoelige randje van See You Tonight, de single van Tower met vocalist Marian Pijnaker terug. Ook niet de minste zangeres trouwens. En, voor de helderheid, Anneke klinkt voornamelijk altijd als Anneke.

In de Strange Machines tekst reist het gezelschap in een tijdmachine rond en bezoeken ze memorabele geschiedenisgebeurtenissen, dwepen ze met componisten als Beethoven en Gershwin en flirten ze met discoqueen Chaka Khan. Kortom, ze nemen het allemaal niet meer zo serieus, distantiëren zich van het zwaar beladen Always… en geven een positieve wending aan de doemsound. Natuurlijk zijn de gitaren van Jelmer Wiersma en René Rutten heerlijk log en zwaar, het is vooral keyboardspeler Frank Boeijen die er een Tolkien-achtige switch aan geeft.

Eléanor bezit dezelfde schoonheid en hier laat vooral Anneke van Giersbergen horen waar ze stemtechnisch toe in staat is. Zij alleen al tilt deze melodieuze track naar een overstijgende dimensie en het is aan de overige bandleden om dit herfstachtig bruin in te kleuren. Mandylion ademt op de positieve openingstrack Strange Machines na vooral die gure tijd van het jaar uit. Onstuimig, onvoorspelbaar en met een klein beetje de erfenis van de grijze Almost a Dance grunge. Een prachtige song over het begraven van de liefde. Hoe triest is het dat je op jonge leeftijd een generatiegenoot naar zijn laatste rustplaats vergezelt. Mandylion is opgedragen aan gemeenschappelijke vriend Harold Gloudemans. Het is in principe een rouwproces waar jongeren die in dezelfde situatie verkeren steun aan kunnen hebben. Bijzonder hoe ze dit uit de taboesfeer halen, hoe treffend past dit bij de mystiek van Mandylion.

Bij In Motion #1 putten de metal gitaristen de inspiratie uit het jaren tachtig doom postpunk verleden en passen daar de laag-gestemde partijen op aan. Ook hier het verdriet, de pijn en de dood. De wereld blijft in beweging maar Anneke van Giersbergen staat bevroren aan de grond genageld. Weer die eigen invulling, al kan iedereen zich er wat bij voorstellen. Het is de herhalende speelsheid van toetsenist Frank Boeijen die in groot contrast staat met breed uitluidende soleerwerk van de gitaristen staat. Het bijt elkaar niet, het geeft slechts kleur aan de Disintegration getinte wendingen, ook dit album van The Cure is een heuse herfstplaat.

Afscheidssong Leaves verschijnt ook op single, al is die impact veel minder groot dan Strange Machines. Het is net wat dromeriger, misschien wat meer deprimerend. De tekst is voor meerdere uitleg vatbaar. Anneke van Giersbergen blijft dicht bij zichzelf en ik ben stiekem, met de voorbereidingen van de concertreeks in het vooruitzicht, wel benieuwd hoe ze op deze fase terugkijkt. Je hoort hierin invloeden van de jaren tachtig albums van Metallica en Iron Maiden; werk dat iedere metal liefhebber wel in huis heeft liggen, maar in alles is dit bovenal The Gathering.

De door bassist Hugo Prinsen Geerligs gelegde donkere basis voor Fear the Sea houdt onze fantasieën in leven, maar loopt ook het risico om je van de realiteit te verdringen en je in een surrealistische wereld te doen verdrinken. Anneke van Giersbergen bezit het vermogen om als een Oosterse gothic koningin te openen, waarna ze zich ondergeschikt aan de song opstelt en de mannen het snoeihard laat afmaken. Eigenlijk staat Fear the Sea in alles voor het kenmerkende geluid van haar volgelingen, alleen waar die vaak hysterisch uithalen, blijft Anneke van Giersbergen die controle over haar stem houden. Fear the Sea is echt zo’n track die je live flink met meerdere lagen kan uitbouwen.

Dat het The Gathering gezelschap groot Dead Can Dance liefhebbers zijn, bewijzen ze wel in hun cover van het slepende In Power We Entrust the Love Advocated. Met die gedachte in je achterhoofd kan je het oriëntaalse geluid van het Mandylion titelsong beter plaatsen. Dit aan hun overleden kameraad opgedragen prachtstuk is mede door het indrukwekkende dwarsfluit intro folky van aard. Een fraaie gedurfde toevoeging van René Rutten die zich hier al als multi-instrumentalist ontplooit. De rondtrekkende nomade percussie van Hans Rutten en de berustende fado benadering van Anneke van Giersbergen voltooien het geheel. Hoe waardig kan een laatste groet zijn.

J.R.R. Tolkien noem ik al bij Strange Machines en zijn stem mag dan ook het lange epische Sand and Mercury uitluiden. Deze fantasyschrijver is overleden in het geboortejaar van verschillende bandleden en draagt hier postuum het stokje over. Het zou zich prima lenen voor de latere The Lord of the Rings soundtrack. Anneke van Giersbergen in de rol van de engel des doods, die de angst niet wegneemt, maar wel verzacht. Harde nachtmerrie achtige passages sluiten het boek voor eeuwig, al schenken ze de luisteraar ook nog een In Motion #2 toegift van ruim zes minuten.

Tijdens het 25 jarige bestaan van The Gathering in 2016 werden Strange Machines, In Motion #1 en Leaves al samen met Anneke van Giersbergen live gespeeld, nu verwelkomen ze in het staartje van de zomer een nieuwe herfst. The Gathering brengt Mandylion 27, 28, 29, 30 en 31 augustus in Doornroosje te gehore, 29 juni is de try-out in Dynamo.

The Gathering - Mandylion | Rock | Written in Music - writteninmusic.com

Gisteren in Nijmegen bij de eerste show rond het 30-jarig jubileum geweest. Dit album (niet integraal) aangevuld met andere tracks was fantastisch. De band is strak en Anneke heeft nog altijd die betoverende stem.
M.i. wat minder stevig dan ze het 30 jaar geleden deden, maar muzikaal sterker.

Gister ook in Doornroosje bij het eerste concert uit de reeks geweest. Supersterk optreden!!
Met veel plezier en enthousiasme werden de nummers gespeeld. Het tweeluik rond In Motion blijft werkelijk fenomenaal

Gisteren met mijn vader de show in Doornroosje gezien. Wát een stem heeft Anneke toch. En ze doet het allemaal moeiteloos.
Het was allemaal wat minder stevig dan op het album, maar Anneke's stem klonk duidelijk zo veel beter!

Nyarlathotep Ik ben er de 28e ook samen met mijn vader naar toe gegaan

Hoewel opvolger Nighttime Birds mij nog wat beter kan bekoren zal ik nooit vergeten hoe ik op de tonen van Strange Machines over de hoofden van het publiek van Pinkpop ''zweefde''. Het was 1997, het weer was zwoel en de sfeer was uitstekend.
Anneke was aandoenlijk en de dame heeft een uitstekende stem. Ooit misschien wat te streng geweest voor Mandylion, toch maar weer eens opzetten.

Lang naar uitgekeken, en toen was het zo ver! The Gathering speelt Mandylion in Doornroosje! Een onvergetelijke avond zou het moeten worden, en dat werd het ook!

Al snel is duidelijk dat het geluid zeer goed is, en dat Anneke zeer goed bij stem is. Een ras-zangeres die mijns inziens met The Gathering een unieke eenheid vormt die tot grote hoogte reikt.
Mandylion is altijd een van mijn favoriete platen geweest, en “gewoon” uit Nederland.

Ik weet het nog goed, lang geleden, heb ik The Gathering gezien op een festivalletje in Paradiso waar zij ten tijde van “Almost a Dance” te zien waren. Ze stonden na Dead Head (die natuurlijk de boel kort en klein mepte) en voor Gorefest op hun hoogtepunt, dat waren voor mij de redenen om daar te zijn. Het deed mij toen helemaal niets wat men daar speelde. Dan van “Always” ging het daar mis. Ik weet ook dat een deel van het publiek dat toen ook niet onder banken of stoelen stopte. Pijnlijk voor de band..:

Een jaar later ofzo zag ik The Gathering wederom, toen als middelste act tussen Celestial Season en Orphanage in het mooie Tivoli aan de Oudegracht. Met het vorige optreden in mijn hoofd, en na het loodzware Celestial Season, en de thuiswedstrijd voor Orphanage, leek ook dit een kansloze missie te worden.
En wat er toen gebeurde was magisch. Mijn eerste kennismaking met het materiaal van Mandylion was ronduit betoverend. Het geluid, het licht, en de eerste kennismaking met de zeer sympathieke Anneke van Giersbergen. Uiteraard was ik niet bekend met het materiaal, maar als iets goed is, dan pakt het je altijd. En dat gebeurde die avond….één van de meest pakkende optredens die ik ooit gezien heb.

Gisteravond in Doornroosje gingen we uiteraard op pad om dit magische gevoel te herbeleven. Uiteraard heb ik de band nog wel eens vaker aan het werk gezien in al die jaren, maar die magie herbeleef je natuurlijk nooit meer, zou je denken.
En helaas is dat ook zo, de verrassing die zij toen teweeg brachten, dat lukt natuurlijk niet meer. Maar wederom was het zeker
gedenkwaardig, en wederom was het de eenheid die de band uitstraalde, en wederom was het songmateriaal verheven, en natuurlijk was wederom Anneke van Giersbergen uitmuntend en oprecht.

Tijdens dit optreden wordt duidelijk wat er kan gebeuren als een band de zangeres alle ruimte geeft, en ook als de zangeres zich niet met sterallures presenteert. Emotionele nummers, muzikaal gedragen door een zeer ingetogen en overtuigende band, vocaal gezongen tot hemelse proporties door een zangeres die werkelijk iedereen in de zaal bereikt!
Dit is een unieke combinatie van talent en magie die deze dagen in Nijmegen te bewonderen is.
Tranen in de ogen, en kippenvel op meerdere momenten, de show raakte alle gevoelige snaren en ook deze zal ik me blijven herinneren!

Ik heb vanavond alleen de eerste 4 nummers bijgewoond. Daarna vanwege het (voor mij) te harde geluid de zaal moeten verlaten. Jammer, want de band speelde erg goed.

Met al deze shows is het eigenlijk zonde dat de band in artistiek opzicht op enig moment is veranderd in een alternatieve neuzelband. Wellicht komt er nog een mooi document van dat we kunnen kopen.

Huh? Had je wel oordoppen bij je/ in gedaan?

Ik was er de donderdag en vond het geluid prima. Oke, de drums iets te hard ten opzichte van de toetsen maar dat werd halverwege redelijk recht getrokken.

De Mandylion-nummers blijven er wel bovenuit steken. De neuzelnummers zoals Edwynn aangeeft waren idd ook aanwezig en haalden de vaart er wel wat uit. Had liever gehad dat ze die aan het begin deden en daarna alles van Mandylion in een ruk hadden gespeeld.

Ik was er ook donderdag. Geluid in de zaal vond ik prima, maar toen ik bij de toegiften vlak bij de uitgang (onder het balkon) stond, vond ik het basgeluid wel erg overheersend.

Ik weet niet precies wat hier als 'neuzelnummers' geldt, maar ook de recentere bijdragen in de setlist bevielen mij gewoon prima - maar het is allemaal wat minder metal, ja. Verder stak het optreden dat ik vorig jaar in De Boerderij zag toch wel heel erg schril af bij dat van donderdag - je vraagt je dan toch af of zo'n reünie, inclusief de bijbehorende overweldigende animo daarvoor, band én zangeres niet kan bewegen om dit vaker te doen...

Ja van die standaard herriestoppers, maar het klinkt dan helemaal als een stel opgeblazen speakers. Ik vond de drumsound echt gigahard. Maar dit probleem heb ik al meer dan 10 jaar. Om deze reden ga ik ook nooit meer naar concerten.

Maar genoeg gezeurd, TG speelde erg goed. Ook mooi om te zien hoeveel lol de band er zelf in had.

Balen man.

Ik had het wel willen meemaken. De agenda liet het alleen niet toe.

Ik heb de band slechts één keer kort mogen zien en dat was tijdens het Noorderslagfestival dat in die jaren nog geen 3fm hipsterfeestje was. (Wel 3fm, maar geen nog geen hipster). Maar dat was nog met Bart Smits.

Mandylion Deluxe Set - webshopgathering.com



Komt dit alleen op vinyl uit? Met name de demo's lijken me erg interessant. Sommige tracks zijn al eens uitgebracht voor de 10th anniversary edition, maar niet allemaal. De demoversies van bijv. Strange Machines en Leaves zijn naar mijn weten nog nooit ergens te horen geweest.

Zangeres verlaat The Gathering | Metalfan.nl

Silje verekt bij The Gathering

Zou het dan toch gebeuren????

Gisteren op tv bij Top 2000 à go go de vraag: wie is de zangeres van The Gathering. Antwoord uit het publiek: Anneke van Giersbergen.