Foreigner - 4 (1981)

Degelijk Foreigner-album. Beste nummers zijn Waiting for a Girl Like You. Dat is een klassieker. Verder is Urgent een aanstekelijk nummer. De rest is wat minder.

Ik had deze op een gegeven moment wat afgeschreven, onder meer ten faveure van het debuut (maar hem nog altijd wel verkozen boven alles wat hierna nog kwam). Dit was Foreigners grootste commerciële succes tot dan toe met drie grote hits. Waiting for a girl like you is jammergenoeg te grijsgedraaid.

Nou heb ik hem vandaag weer eens opgezet en ik was toch wel positief verrast. Jazeker, het is een duidelijk geval een AOR-kaskraker en tekstueel heeft het allemaal weinig om het lijf. Toch gebeurt hier in muzikaal opzicht wel een aantal knappe dingen, waardoor de plaat nog met behoorlijk gemak boven de grijze massa uitsteekt.

Buiten de al gememoreerde grijsgedraaide ballade is Juke box hero wél een briljante hit die nog steeds staat als een huis. In iets mindere mate geldt hetzelfde voor Urgent met de prominente saxsolo. Woman in black bevat een van Mick Jones' beste gitaarsolo's (vergelijkbaar qua niveau met I need you (van het debuut)) en Girl on the moon is een fraaie ballad die wat in de schaduw staat van zijn veel bekendere collega. Jammer dat het liedje wat flauw uitdooft.

Niet alle nummers zijn briljant (met name Luanne is wat flauw), maar het aandeel opvulling is toch minimaal vergeleken bij veel andere platen van deze ooit grote band.

Ik had hem op 3* staan, daar komt nu een halfje bij op.

Weer een sterke plaat, met het bgeweldige Jukebox Hero en Urgent erop. Maar ook twee mooie ballads, Waiting for a girl like you en Girl on the moon.Na dit album ging het allemaal wat minder. Op vinyl.

Thanks Rinus, voor mij is dit ook het laatste Foreigner-album dat ik toppie vind. Ik schuif meestal een best of van deze band in mijn cd-speler en dan is het voor mij echt genieten.

Sterk (vooral commercieel) album met een aantal klassieke hits die natuurlijk overbekend zijn. Vette melodieuze hardrockplaat, volgens mij hun meestverkochte.

Ik dacht dat Agent Provocateur nog wat hogere aantallen scoorde, maar ze zitten in elk geval beide boven de 10 miljoen.

De mooiste plaat uit de catalogus van Foreigner. Dit niveau hebben zij niet meer gehaald. Hierna kwamen dan nog wel de grootste hits maar als geheel leverde Foreigner geen goede studioplaten meer af.

Kan mij heel goed vinden in de lovende kritieken, het is één van de betere Foreigner cd's.

Eén van de redenen waarom ik graag nog eens Amerikaan had willen wezen heeft te maken met hun voorkeur voor Rock als volksmuziek.

Waar wij Nederlanders opgescheept zitten met Nick & Simon en Guus Meeuwis, maakt voor de gemiddelde Amerikaan de rockmuziek een belangrijk deel uit van hun leven.

In 1981/1982 werden er miljoenen cd's verkocht van o.a. Styx, Reo speedwagon, Fleetwood mac/Stevie Nicks, John Cougar, The Steve Miller band en deze Foreigner.

Ik vind eigenlijk in het algemeen, het zou een boeiende discussie kunnen zijn, dat al dit soort bands in die tijd vooral de scherpe (kenmerkende) randjes uit hun muziek hebben gehaald . Daarmee maakten ze het dan uitermate geschikt voor het gemiddelde Amerikaanse publiek. Vandaar de grote verkopen.

Kip en ei: hebben de Amerikanen allemaal zo'n goede smaak of maakten de rock-artiesten hun platen optimaal geschikt voor de Amerikaanse markt?

Het geldt ook toch wel voor Foreigner. Hoewel onmiskenbaar een prima cd, vind ik hem toch minder dan de eerste en misschien ook wel minder dan de tweede cd.

Waiting for a girl like you is een prachtig nummer. Een dergelijk geluid had Foreigner ook nog nooit geproduceerd. Maar het is ook buitengewoon geschikt voor de Amerikaanse markt. De plaat heeft de twijfelachtige eer de langstgenoteerde nummer 2 aller tijden te zijn (een week of 10 achter elkaar of iets dergelijks).

Luanne maakt gebruik van dezelfde synthesizer maar is inmiddels wel erg gewoontjes geworden. Daar schiet de grens tussen talent en een kwalitatieve knieval helemaal weg.

Maar per saldo mogen we toch blij zijn met Foreigner 4, het heeft ook pareltjes als I'm gonna win, Break it up. Daarna ging het om allerlei redenen alleen maar bergafwaarts met de band, een tendens die ze niet meer hebben kunnen doorbreken.

Rechtop ben ik nog even gaan zitten bij de extra tracks van mijn Foreigner 4 versie. Unplugged versies van Waiting for a girl like you, Jukebox hero. Een prima aanvulling, het geeft tenminste een beter en ook meer puur beeld van de groep.

amerikanen goeie smaak?

man, 2/3 de vant land is gek van country , en omdat nou zon spectaculaire stroming te noemen?

de plaat zelf is sterk en staat anno 2009 nog fier everend

Ik heb ook niet gezegd dat het platteland van de VS mij aanspreekt. Los Angeles, New York zou aardig zijn om te wonen.

Ik kijk naar verkoopcijfers e.d. en die vallen ver uit in het voordeel van de rock. Ik ga niet uit van rare stereotypen, hoewel country natuurlijk altijd een redelijk belangrijke rol heeft gespeeld.

Ik neem aan dat je ook geen klompendans om de molen meer doet?

Het merendeel van de moderne gevestigde smaak in de States op dit moment is volgens mij vooral zwarte R&B, rap, hiphop, metal en (classic)rock. De (country)volksmuziek voert de verkooplijsten zeker niet aan maar zal idd onder een groot deel van het wat meer belegen (plattelands)publiek voortleven die vooral de oude platen blijven koesteren. Er zijn daar bovendien talloze radiostations die gespecialiseerd zijn in elke denkbare muzieksoort. Foreigner nowadays timmert nog steeds aan de weg hoewel hun glorietijd inmiddels allang tot classic rock is verworden.

Veel muziek wordt tevens geproduceerd voor het autoverkeer tijdens de eindeloze ritten over het continent. Dat mag niet al te vermoeiend en niet al te slaapverwekkend klinken tenslotte.

ff me klompen uitdoen, zo da lucht op

de steden, r en b en rap hiphop etc

buiten de steden , country en western oa

ik vind niet dat amerika veel origineel goeie rock heft voortgebracht, het merendeel is nogal cliche

foreigner is daar gelukkig geen voorbeeld van

dacht trouwens heel lang dat het britten waren

De ene helft van de band was Brit, de andere helft Amerikaan. Het leeuwendeel van het materiaal is overigens geschreven door de Britten wat kan verklaren dat Foreigner wat minder glad en gelikt overkomt dan de meeste puur Amerikaanse AOR bands uit die tijd.

Een parel uit het AOR genre dit 4. Juke Box Hero en Break It Up zijn de prijsstukken waar met name vocalist Lou Gramm zijn spierballen kan laten rollen.

Heel aardige Foreigner plaat. Niet wereldschokkend goed, maar luister lekker weg. Naast de bekende nummers spreken Break It Up, Woman In Black en Don'Let Go me aan. De coupletten van Night Life zijn later trouwens min of meer gekopieerd in Lick It Up van Kiss.

De 4e en bij mijn weten ook zo'n beetje de laatste echte goede. Het geluid bij 4 is ietswat gepolijster dan zijn 3 voorgangers. Door de sterke composities vind ik hem sterker dan de vorige 2. Luanne valt een beetje uit de boot. De rest is van redelijk tot een hoog niveau. Met name die sax solo in urgent is lekker vet. Prima aor cd

Die Lou Gramm schopt zo onwijs kont op Juke Box Hero, weergaloos!

Beter laat dan nooit ontdekken, deze parel van Foreigner. Is dit inderdaad de Laatste Goede (en dat voor een plaat uit 1981) van Foreigner?

Nee hoor, Inside Information doet niet veel onder. Mr. Moonlight is zelfs heel erg goed, en de laatste, Can't Slow Down, is eveneens verassend.

Nightlife is vrijwel een exacte kopie van Dirty White Boy. Wat een armoede.

Ik zie die buitengewone overeenkomst totaal niet. Ander timbre, ander ritme, andere sfeer.

De eerste 4 van Foreigner ontlopen elkaar niet veel.
Misschien is dat dan toch net met erg kleine afstand de beste van die 4.
Deze klinkt ook wat beschaafder in de produktie.
Waiting For A Girl Like You heb ik natuurlijk veel te veel gehoord, maar blijft uiteraard wel goed.
Ik vind nou net de eerste 3 nummers er lekker in hakken: met Nightlife meteen een swingende opener en dan meteen het geweldige, hoekige Jukebox Hero (met vocale topprestatie van Lou) er overheen en daarna nog Break It Up.
Luanne is een minder nummer, maar Urgent is ook weer erg goed.
Girl On The Moon nog een mooie ballad en de rest mag er ook gewoon zijn.
Toch een van de hardrockhoogtepunten en big sellers van begin jaren 80.
Na Inside Information ben ik ze uit het oor verloren, maar ga dat toch maar eens inhalen denk ik.

Typisch Amerikaans rock product uit de jaren tachtig maar wel één die nog steeds erg lekker klinkt.Waiting for a girl like you werd ook hier een hit en vind ik nog steeds een prima ballad.De beste nummers zijn echter rockers als Jukebox hero en Urgent,perfecte songs voor in de auto.Daarom is dit soort muziek natuurlijk zo populair in de USA;ideaal om lange afstanden te overbruggen,en dan zijn er weinig betere albums als 4.

Even wennen deze plaat, maar eigenlijk wel net zo goed als hun derde. Jukebox hero topnummer, gitaren blijven gelukkig goed aanwezig en de ballads zijn goed(alleen natuurlijk vaak gehoord op de radio en daardoor wat vervlakt voor mij.)

Knaller vanwege Night life en Woman In Black. Girl on the moon is ook erg goed.

AOR, stadionrock, of hoe je het noemen wilt, Foreigner maakt prima toegankelijke en lekker klinkende rockmuziek. ”4” is daarop geen uitzondering. ”Juke Box Hero”, ”Waiting for a Girl Like You” en ”Urgent” zijn de bekende liedjes, en mijn inziens ook de beste. Niet dat de andere liedjes slecht zijn, maar ze zijn ook een beetje middle of the road. Dat is een beetje het gevaar met de muziek van Foreigner. Als je het een keertje gehoord hebt, dan heb je een prima idee wat er nog meer in het vat zit. Inwisselbaarheid ligt een beetje op de loer. Hoewel de spanningsboog bij mij er naar mate het album vordert er een beetje uitgaat, is ”4” een prima rockalbum dat ook na die jaren nog interessant genoeg klinkt om zo nu en dan eens om te zetten. Niet vaak, maar wel om soms even oude tijden te doen herleven.

Haalt het niet bij hun debuut album natuurlijk, maar er staan sterke nummers op en ik blijft gecharmeerd van deze zanger! I 'm gonna win en Woman in Black zijn voor mij de pareltjes. De singles zijn al te veel dood gedraaid

Het dreigende begin/spannende opbouw van Juke box hero wordt zelden geevenaard. Wat je verder ook van het refrein vind. Bij Don't let him go van Reo speedwagon voel ik dat ook zo.

Na het debuut misschien wel de beste Foreigner plaat. Al heb ik Head Games en de platen na Inside Information nog niet beluisterd.
De plaat is een mooie combinatie van lekker in het gehoor liggende rock en pop invloeden uit die tijd. "Juke Box Hero" rockt als een malle en "Urgent" valt op door het sterke saxofoongebruik. Verder vind ik de keyboards (bij mij meestal het meest ondergewaardeerde instrument) in "I'm Gonna Win" sterk, terwijl "Woman in Black" weer een lekker stevig gitaargeluid heeft.
Met "Girl on the Moon" hebben de mannen nog een sterke ballad waarin de kwaliteiten van Lou Gramm als zanger nog eens goed naar boven komen.
Een erg fijne jaren '80 plaat. De twee die hierna zouden komen vind ik beiden een stuk minder.

inderdaad Metalheadd99 NA hun debuut, want dat altijd staat boven de rest...