Alicia Keys - The Element of Freedom (2009)

De release waar ik vanzelfsprekend het meest naar uit kijk dit jaar : een nieuwe van Mrs. Keys. Deze vierde maal verwacht ik een erg divers album van Alicia zoals we dat al kunnen horen in tweede single "Try Sleeping with a Broken Heart". Hopelijk bewandeld Alicia deze keer verscheidene nog niet eerder bezochte wegens, totaal anders dan wat we tot nu toe van haar gehoord hebben. En hopelijk wordt ook de track met Beyoncé een vocaal hoogstandje met goede samenzang tussen de dames.

De verwachtingen zijn in ieder geval weer hoog.

(al zag ik Beyonce en Jay-Z er liever niet bij staan)

Nou als Empire State of Mind [Part II] net zo goed is als het eerste deel dan is Jay-Z op je album zo erg nog niet, Beyonce daarentegen.

Mwah, Beyoncé kan best zingen op zich, haar muziek is alleen wat minder. Dus als ze gewoon braaf zingt wat Alicia Keys zegt dat ze moet zingen, dan is het nog niet zo erg.

Doesn't Mean Anything is iig al helemaal niks nieuws onder de zon. Als ik niet beter had geweten dan had ik Alicia een ripoff van Leona Lewis genoemd. Of van zichzelf! Klinkt vreselijk uitgemolken. Ik kan me bijna niet voorstellen dat deze plaat iets toe gaat voegen aan dr andere platen. Mevrouw moet dr horizon maar eens gaan verbreden. Die lange halen op painoloopjes kennen we nu wel. Ik dacht toen met You Dont Know My Name en Karma dat ze de goede kant op ging, maar helaas.

Maar misschien moet ik niet te snel oordelen naar aanleiding van slechts 1 track

Ik kijk wel uit naar deze plaat van deze diva... Ik hoop ook enigszins dat ze een andere weg is ingeslagen maar vrees eerlijkgezegd het ergste... De nieuwe single doet niet veel goeds verwachten.

Eerste single speelt ze idd. op safe maar dat maakt het niet minder mooi vind ik persoonlijk. Ze klinkt heerlijk bij stem in het nummer.
De tweede single is wel totaal anders dan wat we tot nu toe van haar gehoord hebben in positieve zin.

Moet het dan altijd vernieuwend zijn? Ik vind Doesn't Mean Anything gewoon weer een mooi nummer, wel een herhaling, maar een herhaling van stijl. En met de stijl was niks mis, dus waarom nu ineens wel? Vernieuwen mag ze van me, maar het hoeft niet, want ze is ook gewoon goed in wat ze doet.

Daar ben ik het dus niet mee eens. Mijn enige kritiek op Ms. Keys is dat ze zich er vaak iets te makkelijk vanaf brengt. En in plaats van dat dat afneemt, neemt dat alleen maar tóe! Doesn't Mean Anything is gewoon een slap aftreksel van wat ze al gedaan heeft. Het gezegde: 'Stilstand is achteruitgang' is maar wat goed te betrekken op Alicia Keys. Doesn't Mean Anything doet werkelijk pijn aan mijn oren. Ik vrees met grote vrese voor deze plaat..

Ik ben het hierin toch meer met Arrie eens. Een artieste als Alicia Keys doet wat ze doet en dat doet ze altijd erg goed. In haar muziek zal altijd muzikaliteit en kwaliteit zitten.
Nu is het natuurlijk ook nog zo dat de meeste artiesten in de stroming van Alicia Keys, laat ik het de commerciëlere soul met een vleugje R&B noemen, niet steeds vernieuwend uit de hoek komen. Kijk naar een John Legend die gewoon goede muziek maakt, altijd weer. Maar niet vaak iets heel anders doet.
Van mij hoeft een artiest echt niet vernieuwend te zijn. Zolang het maar goed is. Zo vind ik 'Doesn't Mean Anything' een typische sterke Keys-song en 'Try Sleeping with a Broken Heart' zelfs erg goed.

Het net "gelekte" Dreaming vind ik wel erg mooi weer Alleen staat die op de B-side van Try Sleeping WIth a Broken Heart. En dus niet op het album.

Wat is Doesn't mean anything toch een super mooi nummer en waarom zou Alicia Keys een andere richting of een andere stijl moeten aangaan terwijl ze zo goed is in wat ze doet? Heb hem nog niet beluisterd maar heb hoge verwachtingen. Haar vorige cd As I Am was in alle geval al de moeite waard

Ik ben een grote fan van Alicia en kijk hier dus al even naar uit. Maar ik hoop dat het niet allemaal in de stijl van Doesn't Mean Anything wordt. Dertien in een dozijn single mijns inziens. Een herhaling zoals velen het hier gezegd hebben. Ook tekstueel vind ik die te dicht aanleunen bij If I ain't Got You.

Try Sleeping with a Broken Heart kan ik al beter appreciëren. Verder is het afwachten, we kunnen nu nog geen mening vormen. Het nummer Dreaming op de B-kant van Try Sleeping WIth a Broken Heart mag voor mijn part nog op dit album. Lijkt op het eerste gehoor een heel kaal nummer, maar er zit een soort van soul in die die soberheid perfect opvult. Doet me denken aan Feeling You Feeling Me en Nobody Not Really. Dat zijn misschien slechts 'fillers', maar die geven een geweldig warm gevoel.

Hier ga ik zeker weer achteraan. Vorige album was heel erg goed en de nieuwe single hoor ik ook erg graag.

Ik luister nooit alicia keys, maar ik wil wel zeggen dat ik dit een uiterst geschikte cover vind! ik vind hem echt heel mooi.

Ik ben hem nu aan het luisteren. Hopelijk is ie beter als haar vorige album.

Vind dit nochtans haar minste album.
Op de één of andere manier lijkt het niet te kloppen.
Alicia lijkt heel erg ingetogen te willen zingen, dat doet ze dan ook goed. Maar de producties zijn té vol om het geheel ingetogen te laten klinken. Dat botst zo.

Ai, best een tegenvaller. No One vond ik vreselijk, het album I Am viel me echter reuze mee. Na het horen van de singel Doesn't Mean Anything, die ik ook helemaal niks vind, had ik dus toch best nog goede hoop, maar helaas.
Na het album drie keer beluisterd te hebben, heb ik werkelijk nog geen enkel nummer ontdekt dat aan mijn verwachtingen voldoet. Instrumentaal vind ik het erg saai en een beetje van hetzelfde allemaal. Een aantal nummers heeft ook zo'n lelijke drums/beat, maar daar zullen de meningen wel over verschillen.
Nu ik dit schrijf, heb ik toch besloten dat ik Empire State Of Mind (Part II) eigenlijk best okee en goed opgebouwd vind. Gelukkig zónder raps van Jay-Z!
Misschien ga ik de rest ook nog wat beter vinden...

1.Love Is Blind

geweldig wat ze daar met haar stem doet, ik had gehoopt dat het heel het album zo zou zijn!

Inderdaad, het lijkt wel een andere zangeres op dat nummer! Ik had met dit nummer ook goede hoop dat ze weer iets heel anders ging brengen. Niet dat het nodig was (As I Am is haar beste album), maar het is altijd fijn als artiesten een nieuwe kant van zich kunnen laten tonen. Met de eerste singles gebeurde dat niet. Vooral 'Doesn't Mean Anything' riep terecht vergelijkingen op met 'No One'. Ze blijkt hier ook de rest van het album op verder te gaan. Goeie songs zijn er zeker te vinden, sommige klinken gewoon als left-overs van As I Am. Klinkt een beetje oneerbiedig, maar zelfs dan zijn het nog meer dan behoorlijke tracks. Ik ben het eens dat dit haar minste album is, maar dan nog valt het erg goed te noemen.

Typisch Alicia Keys-album, met enkele uitschieters en verder prettig in het gehoor liggende, maar niet bijzondere, opvulling.

Mijn favorieten zijn 'How It Feels to Fly', 'Distance and Time' en 'Un-thinkable (I'm Ready)'. Maar ik ben dan sowieso iets meer van de langzamere Alicia-nummers..

Toch heb ik het idee dat dit album in vergelijking met As I Am wat luchtiger is qua muziek. De teksten blijven zoals op elk Alicia Keys-album echter ijzersterk.

Oohh nee!

Doesn't Mean Anything is in Amerika geflopt, maar zie nu dat ook Try Sleeping with a Broken Heart gaat floppen. In de Hot 100 charts zakt het nummer al in de 2e of 3e week terwijl het nummer beter is dan wat er in de top 20 staat.

Jammer, ben benieuwd wat de album zal gaan doen.
Ze lijkt wel de enige artiest die nog 'normaal' is.

Daarmee heb je dan ook tegelijkertijd het probleem van de Hot 100 charts benoemd, met al die gaga's

Mooie hoes.

Try Sleeping With A Broken Heart en Doesn't Mean Anything vind ik (verrassend genoeg) best wel leuk.

Dat komt omdat ze artistiek iets te bieden heeft.

Ga deze zeker even een luisterbeurtje gunnen. Was zeer teleurgesteld met het vorige album. Want al zit ik niet in de R&B/soul scene, ik koester het Diary album. Probleem is dat het duidelijk aanwezige talent van sommige artiesten door oppervlakkige niemendalletjes, gericht op 10 jarigen, om zeep wordt geholpen. Beyoncé bewijst deze theorie al jaren, en zo zijn er nog wel meer.

Wat ik zo tof vond aan Alicia is dat ik binnen dat Diary album een duidelijke emotie kon waarnemen, het album raakte me. Alicia zingt daar met een bepaalde oprechtheid die Beyoncé vreemd is, die dame zingt al praktisch vanaf het begin zakelijk en emotieloos (niets over haar techniek, die is zeer goed, enkel moet ze die ook continu etaleren, beetje het Mariah Carey effect).

Maar goed, wat ik al eerder las, de single No one was een ware domper; een knieval naar de 10 jarigen, een simpel niemendalletje dat zo irritant in je hoofd blijft hangen. Dat gevoel bleef bij het As I am album hangen. Songs kwamen als te makkelijk op me over en het gevoel was er niet meer.

Ofwel, ik ga dit album zeker proberen in de hoop op beterschap, maar ik vrees dat het niveau Diary niet meer gehaald gaat worden. Zou jammer zijn, want ze heeft het zeker in zich!

Een groeiertje, dit album. Het is even wennen aan de toch wat andere stijl van Alicia, en er staat ook minder geslaagde nummers op. Maar als geheel kan ik dit album wel waarderen gelukkig.

Ik zit erover te denken om 'm aan te schaffen, ondanks ik maar 2 nummers ken. Dat doe ik normaal nooit, maar ik wil wel eens verrast worden.

Staan er ballads op?? (Ik houd namelijk (op z'n zachts gezegd) niet zo van ballads).

Er staan heel wat ballads op eigenlijk.. ik zou m eerst even downloaden voor aanschaf

Ik vind The Element of Freedom in tegenstelling tot velen hier juist een van haar beste albums. Uiteraard is niet alles geweldig, zo vind ik de nummers Un-thinkable (I'm Ready), Love Is My Disease en Put It In A Love Song (ft. Beyoncé) minder geslaagd. Maar slecht zijn ze ook weer niet.

De uitschieters zijn voor mij toch wel Try Sleeping With A Broken Heart, Wait Til They See My Smile, This Bed, Distance And Time, How It Feels To Fly (misschien wel de beste!!!) en Empire State Of Mind Part II.

Love Is Blind, Doesn't Mean Anything, That's How Strong My Love Is en Like The Sea zijn ook ruim voldoende! De bonus tracks heb ik nog niet gehoord.

Ik luisterde in het verleden eigenlijk nooit naar haar albums, de singles vond ik wel altijd geweldig. Maar door haar optredens en interviews van de laatste maanden heeft ze me echt overtuigd!