Alicia Keys - The Element of Freedom (2009)

Ben grote fan van ms Keys, en moet zeggen dat ik zeer tevreden ben met deze cd. Elke cd is weer anders van haar, is niet constant hetzelfde. Deze keer meer ballads en dat doet ze goed. Kan in alle liedjes wel wat goed vinden, alleen kan ik die met Beyoncé niet echt waarderen. Verder super cd!

.

Ik laat 'm maar aan me voorbij gaan.

Love Is Blind vind ik trouwens wel een goed nummer! (Heb die even beluisterd).

Nou ja, er staan wel redelijk veel ballads op maar wel ballads zoals alleen Keys die kan maken. Totaal niet zeikerig, zeurderig, of een bedreiging voor het tandglazuur.

Mooi werk van Ms Keys, al heb ik heb hem wel meerdere keren moeten beluisteren voor ik hem kon appreciëren. Doesn't mean anything,Try Sleeping with a broken heart, Distance and time, Wait til you see my smile, That's how strong my love is zijn alvast mijn favorieten. Morgen bestel ik alvast mijn tickets voor haar nog is bezig te zien in het sportpaleis!

Ook Put it in a love song en Love is my disease zijn 2 supernummers!

Natuurlijk flopt dit, ze doet waarschijnlijk niet mee aan de stemvervormer hype (dat is al een pluspunt). En ze heeft ook geen simpele liedjes óf halfnaakte videoclips nodig om te verkopen.

Dan doe je dus niet mee voor de Billboard nummer 1 positie, maar daar hoeft Alicia het dan ook niet voor te doen. Alicia speelt zelfs op de piano, nou dat kan menig popsterretje (zeg maar gerust állemaal) niet eens.

''Ik vind Britney en Christina te nep, als je je lichaam moet verkopen om je album te promoten'', Ramzter.

Wat betreft Britney geef ik je helemaal gelijk, maar Christina Aguilera is toch helemaal niet nep? Christina kan enorm goed zingen, iets wat we van Britney niet kunnen zeggen. Volgens mij denk jij teveel aan haar Stripped album. Christina heeft enorme vooruitgang gemaakt in haar daaropvolgende album Back to basics.

Daar ben ik het helemaal mee eens. Sowieso volgt Christina niet alleen de hypes, maar doet ze ook gewoon haar eigen ding. Candyman is bijvoorbeeld helemaal in jaren 40 stijl (Andrews Sisters), ook de clip. En Hurt is een hartstikke emotioneel nummer dat ik Britney nog niet zo snel zie maken. Dat nummer bewijst overigens ook dat Christina prima kan zingen.

Alicia Keys kan ik overigens ook zeer waarderen, ben wel benieuwd naar dit album. Vorige album vond ik prima. Voor de rest ken ik alleen haar singles en die vind ik ook erg goed en ook Doesn't Mean Anything doet het erg goed bij mij.

En volgens mij doet mevrouw Keys net zo goed mee voor die nummer 1 positie hoor.

Oh en er zijn genoeg popsterretjes, die piano kunnen spelen, hoor. Lady GaGa kan het bijvoorbeeld ook gewoon. Of je zit gewoon te zeiken om het zeiken, of je moet je ogen eens openen.

Zeer interessante vergelijking tussen Christina en Alicia. Ze zijn beiden ongeloofelijk getalenteerd en distanciëren zich mijlenver van allerhande basic popsterretjes (hoef geen namen te noemen ) Het enige verschil naar mijn mening is dat Christina met haar album back to basics haarzelf volledig heeft heruitgevonden en een enorme sprong voorwaards heeft gemaakt (natuurlijk met een commerciële gedachte in het achterhoofd, maar daar is opzich helemaal niets mis mee) Alicia daarintegen speelt de laatste tijd wat veel op veilig en verzand geleidelijk aan in een monotoon muziekaal spoor waardoor haar muziek niet echt meer raakt. Daar wil ik alleen maar mee zeggen dat er bij haar meer potentieel in zit dan er uitkomt. Van mij mag ze haar terug meer uitleven achter haar piano en haar ziel volledig bloot leggen.

The Element of Freedom is zeker geen onaardig album (als je er maar niet teveel van verwacht) Er zitten opnieuw een paar toppers bij zoals Love is Blind en Empire state of mind. Alleen blijf ik toch wat op mijn honger zitten.

Jammer, vorige cd was echt geweldig.
Dit klinkt allemaal zo leeg..

Toch kan ik 'Love Is Blind', 'Unthinkable' en 'Love Is My Disease' goed waarderen

Kan het helaas geen voldoende geven, maar het blijft mevrouw Keys! Try Sleeping With a Broken Heart is prachtig!

En daar is ie dan eindelijk: de nieuwste Alicia Keys. De ultieme vrouwelijke artieste voor mij van deze tijd want heeft ze eigenlijk niet mee? Het talent heeft ze, de looks heeft ze en de gave om elke CD van haar weer een luistergenot te maken. Na een aantal luisterbeurten durf ik vrijwel zeker te zeggen dat dit voor mij dé knaller van 2009 is.

Enkel het intro is een gemis. Waar is het instrumentale piano intro gebleven wat Alicia haar vorige drie albums zo magistraal mee inleidde?

Nu leid als het ware "Love Is Blind" het album in. Een track waarin Alicia vocaal wat anders van zich laat horen dan voorheen. Een erg rauwe track met een ietwat funky sound. De aandacht is er gelijk weer bij. Dit is het uur van Alicia.

Na krachtig in te zetten is het bij "Doesn't Mean Anything" en "Try Sleeping with a Broken Heart" tijd om weg te zwijmelen. De oprechtheid waarmee Alicia zingt is te voelen en het is heerlijk om te beluisteren hoe haar stem in controle blijft ondanks de lange en hoge noten die ze haalt. Twee prachtige platen waarvan laatsgenoemde wat mij betreft zich kan meten met haar beste werk tot nu toe. Het heeft bij mij zelfs tot kippenvel gezorgd.

Die kippenvel heb ik nog meerdere malen beleefd tijdens het album. Bij "How It Feels to Fly" bijv. waar Alicia na haar hart open te hebben gerukt op het allerlaatst het nummer het laatste beetje kracht wat het nodig had te geven door te komen met een gospel koor, iets waar ik altijd al een zwak voor heb.

Ook was de kippenvel voelbaar bij "Empire State of Mind [Part II]". Geweldig hoe ze een bestaande track helemaal weet om te bouwen, hoe het eerst ingetogen blijft en dan op het allerlaatst weer eruit weet te knallen om af te sluiten met een fantastische uithaal.

Verder veel lof voor "Unthinkable" waarbij Alicia teruggaat naar haar "Diary of-" tijd en "Put It in a Love Song" waar ze niet alleen een goed samenspel heeft met Beyoncé maar ook waarbij ze een gehele Swizz Beatz-hiphop beat eigen weet te maken. Erg vernieuwend voor haar doen en daarom zo genieten.

Laat het duidelijk zijn: Alicia flikt het hem weer met een nog beter album dan haar vorige. Diversiteit is wat dit album kenmerkt en daar ligt de kracht van dit album naast het standaard Alicia recept: geweldige vocalen + harmonien, teksten en emoties.

4.5* met als favorieten: "Empire State of Mind [Part II]", "How It Feels to Fly" en "Try Sleeping with a Broken Heart'.

Juweeltje!

Wat een goed album zeg!
"That's How Strong My Love Is" is echt een prachtig nummer en heeft een heel herkenbare melodie (volgens mij Force MD's "Tender Love"). Un-thinkable is ook helemaal super! En heeft inderdaad wat weg van "Diary".
Verder is haar eigen full version van "Empire State of Mind [Part II] Broken Down" (in mijn ogen dan) beter als haar samenwerking met Jay-Z.
Het enige mindere nummer van dit album vind ik die met Beyoncé. En heeft dus geen toegevoegde waarde op dit album.

Rare derde single keuze (namelijk de samenwerking met Beyoncé).

#4 is toch de nieuwe single?

Ja, dat is de huidige single, maar Put It In A Love Song wordt de volgende. (Volgens mij de derde single van dit album dan).

Was wel te verwachten. Een commercieel erg aantrekkelijk nummer natuurlijk. Best, zolang ze maar geen geheel album met die prul gaat maken.

Ik vind hem ook beduidend minder dan Doesn't Mean Anything en Try Sleeping With A Broken Heart. Ik had Love Is Blind als derde single willen zien .

Ik zit er trouwens nog steeds over te denken om deze CD te kopen.

Wat een prachtig outro heeft "Try Sleeping" trouwens ook. ! Heel boombastisch en excentriek in het middenstuk om vervolgens heel lief en klein met de piano en het 'la la la' zanglijntje af te sluiten. Wat een prachtig muziekstuk !

Ik denk dat ik dit album het beste kan verdragen van haar.
Het duurde even maar de nummers vind ik inmiddels best mooi. Try Sleepin With a Broken Heart is prachtig en haar eigen versie van Empire State Of Mind wordt ineens mooi als JAy-Z niet meedoet..

duet met Beyonce is wel een minpuntje op dit album

Beyonce lijkt een beetje mee te willen liften op van alles en nog wat de laatste tijd.

Mee eens, ze heeft veel zangtalent, echter geen gelijkwaardig songmateriaal om dit te ondersteunen. Beyoncé belichaamt voor mij op dit moment de absolute holheid binnen de huidige lichting popartiesten.

Hmm, ik vind zeker niet alles van Beyonce goed, maar ze heeft toch wel wat vernieuwende en originele nummers opgenomen de laatste tijd. Sweet Dreams vind ik eigenlijk wel een van de beste popsingles van de laatste tijd.

Ben wel benieuwd naar Empire State of Mind zonder Jay-Z.

Ik had daar iets meer van verwacht. Ik vind de versie met Jay-Z veel beter.

De Jay-Z-versie vind ik erg klinken als een snellere Hard Knock Life, waarbij de stem van Alicia duidelijk het hoogtepunt is. Ik kijk dus wel uit naar deze versie (we willen de cd binnenkort aanschaffen).

Alicia Keys was ten tijde van haar debuut DE nieuwe R&B belofte. Een singer/songwriter die weleens de nieuwe Nina Simone of Roberta Flack kon zijn. Gevaarlijke uitspraken die we bij veel eendagsvliegen hebben gezien. De nieuwe Marvin Gaye, de nieuwe Aretha Franklin, de nieuwe Donny Hathaway, de nieuwe Stevie Wonder. De lijst artiesten is te lang om hier te vermelden. Het gaat immers over de nieuwe plaat van miss Keys, getiteld “The Element Of Freedom”. Hoewel haar vorige plaat, “As I Am” nog vers in het geheugen ligt (eind 2007 uitgebracht en heel 2008 in de media aanwezig), zijn we alweer toe aan de vierde studioplaat. Inmiddels een vedette in het R&B Soul genre, is er een duidelijke lijn te ontdekken in het geluid van Alicia Keys. Ten tijde van haar debuutplaat, “Songs In A Minor” was Alicia’s geluid duidelijk te vinden in Soulmusic en wat uitschieters op Urban/R&B vlak (mede door de remixes van haar singles). Hoewel het overgrote deel van haar producties nog steeds niet haar fans op de dansvloer krijgen, is haar smaak en keuze verbreed. Er is Soul, Pop, Rock, Hip Hop, R&B in haar sound te vinden, en vooral haar recente platen leunen veel op Urban/R&B en Popballads. Bevindt “The Element Of Freedom” zich in deze stijgende lijn? Laten we de plaat eens bespreken.

“The Element Of Freedom” ging vooraf door een collabo met Jaÿ-Z op het nummer “Empire State Of Mind”, welke een welverdiende hit is. Echter, dit nummer is geen graadmeter voor “The Element Of Freedom”. Het nummer is optimistisch, een echte anthem voor New York City. Zelf heeft ze in het verleden een soortgelijke anthem opgenomen, als promo voor haar album “The Diary Of Alicia Keys”. “Streets Of New York.. City Life” was een vervolg op Nas’ “New York State Of Mind” uit 1993. Het nummer, met gasten Nas en Rakim was een underground hit, die Hip Hop-wise een perfecte ode was aan de metropool New York. “Empire State Of Mind” kun je zien als een logisch vervolg en update van haar vorige collabo.
“The Element Of Freedom” is vooral een verzameling Pop/R&B ballads geworden. De plaat is minder breed van opzet dan haar vorige, “As I Am” en ze heeft vooral veel van haar instrumentale geluid ingeruild voor digitale beats. De enige die hiermee kan wegkomen is Quincy Jones. Hoewel haar vocalen nog steeds Soulful aandoen (een liveoptreden van haar bijwonen is nog steeds het beste bewijs dat ze enorm veel Soul in haar stem heeft), is er voor de rest eigenlijk onvoldoende terug te vinden op deze plaat. Single #1, “Doesn’t Mean A Thing” begint met een mooie pianosolo, maar wordt gehinderd door een afschuwelijke quasi-uptempo computerbeat, die je in veel hedendaagse R&B terugvind. Probeer dit nummer acapella terug te vinden en gooi er een passende slowjam beat onder, en je hebt een perfecte ballad. De productie voelt te geforceerd aan, alsof dit nummer persé in het Urban/R&B geluid van nu moet passen. Single #2, “Try Sleeping With A Broken Heart”, heeft datzelfde geforceerde terwijl het eigenlijk een ballad is (welke nooit geforceerd moeten klinken). Overdreven harde beats, welke je gelijk naar de volumeknop doen duiken. Heeft dit nummer totaal niet nodig, daar gaat je Smooth Grooves-avondje. Beide songs vind ik ook gelijk de beste nummers van deze plaat, maar tevens het perfecte voorbeeld hoe de verkeerde beats ervoor zorgen dat ze bij mij niet op de repeat-knop staan. De overige tracks dienen vaker gehoord te worden. Mijn eerste reactie was gelijk: wat een slechte plaat. Echter, ik ging er met verkeerde oren bij zitten. Ik verwachtte een Soulplaat ala “Songs In A Minor” of “The Diary Of Alicia Keys”. Het is een Popballad plaat geworden met af & toe een Urban/R&B nummer. Als je die wetenschap in je achterhoofd houdt, dan is de plaat wel redelijk aan te horen. Het is echter vooral geen vernieuwende plaat. Dat is erg jammer, want Alicia Keys was the next big thing in de Soul scene en de perfecte brug tussen Soul & Urban/R&B music. Het verplichte R&B duet met Beyoncé Knowles, “Put It In A Love Song”, is gegarandeerd een toekomstige single, welke tienermeisjes vast weer geweldig zullen vinden. Het nummer past overigens meer op een plaat van Beyoncé zelf dan op “The Element Of Freedom”. Qua content en productie is “Put It In A Love Song” namelijk net zo oppervlakkig als elk willekeurig Beyoncé nummer (but I bet the girls will love it). Ze heeft overigens een eigen versie van “Empire State Of Mind” op “The Element Of Freedom” gezet, welke geheel het enthousiasme mist van de Jaÿ-Z collabo. Een gemiste kans dus. Had dan de originele track met Jaÿ-Z als bonustrack toegevoegd in plaats van wat we nu voorgeschoteld krijgen. Grote kans dat dit op de Japanse release wel zal gebeuren, getuige veel Japanse uitgaves die inhoudelijk vaak veel uitgebreider zijn dan Europese of Amerikaanse releases.

Alicia Keys is een multitalent, maar ze heeft dit niet gebruikt bij het maken van deze plaat. Het album is niet vernieuwend, niet “Alicia Keys-achtig” en het is bovenal geen waardige opvolger van platinum albums als “Songs In A Minor” en “The Diary Of Alicia Keys”. Het album is niet persé een flop, je moet hem zeker vaker luisteren om hem op z’n waarde te kunnen beoordelen, maar ze kan veel meer/beter/vulfzelfmaarin..

3.5

Kan iemand mij vertellen hoe de bonustracks zijn, heb deze niet maar heb er ook nog niks over gehoord ?

Heb je het over de Nederlandse bonustracks ? ("Through It All" en "Pray for Forgiveness") of over de overige. ? Die volgens mij op de Japanse release staan.

Die staan inderdaad op de Japanse uitgave. Vraag me toch elke keer weer af waarom sommige landen meer bonus tracks hebben?? Japan heeft vaak bonus tracks en de UK ook (al is die dan nog makkelijk te verkrijgen).