Beach House - Teen Dream (2010)

Het dromende Frans-Amerikaanse duo van Beach House is weer terug. Voor de eerste keer hebben ze een album bij het label Sub Pop uit Seattle, jawel waar ook Nirvana zat en tegenwoordig o.a. The Shins en Fleet Foxes. Direct is te horen dat het samenspel wel goed zit bij Victoria Legrand en Alex Scally. De mooie opbouw met een repeterende gitaar en het mooie geneurie op de achtergrond in het intro van het nummer Zebra bepaald gelijk de sfeer, een dromerige sfeer die goed vast wordt gehouden in het iets donkere Silver Soul waar Legrand het nummer compleet maakt met Kate Bush-achtige zang. Norway is een zeer gedurfd nummer, met terugkerende achtergrondzang en geluiden die door de pitch bend alle kanten op schommelen, waardoor het vals kan klinken, maar in dit geval maakt het het tot briljant nummer. Walk In The Park gaat over het vergeten van iemand die je verloren bent, een mooi nummer, maar het gaat het op het eind toch een beetje vervelen.

Wat mij vaker opvalt bij hun derde album is dat het allemaal wat vlotter loopt, waardoor het toegankelijker is voor het grote publiek. Used To Be is daar een voorbeeld van. Lover Of Mine brengt nieuw leven op het album, de stem van Legrand wordt hier harder en ook de achtergrondzang is minder dromeriger, minder, want de syntheziser geluiden en de typische uithalen maken wel dat de sfeer blijft. Het donkere Better Times komt meer in de buurt van hun vorige albums. 10 Mile Stereo begint rustig, maar wordt langzaam opgebouwd tot een geluidsexplosie, die dan weer langzaam verdwijnt.

In Real Love toont Legrand zangcapaciteiten het meest. Het begint de piano en op de achtergrond het geluid van bestek en borden die worden opgeruimd en dan met alleen de piano als ondersteuning. Heel anders dan de voorgaande nummers. Een zeer gevoelige stem begint, maar later toont ze ook hoeveel kracht ze in haar stem kan leggen. Take Care Of You is een mooi dromerig slotnummer dat langzaam wegsterft.

Teen Dream is Beach House’s beste album tot nu toe. Het is toegankelijker dan hun vorige albums, zonder dat dit ten koste van de muziek of de teksten. Hoewel meer dan de helft van de nummers rond de vijf minuten duurt vervelen deze nauwelijks. Dat komt ook door de variatie, die op hun vorige albums veel minder aanwezig was. De angst dat ze hetzelfde trucje blijven herhalen is bij mij verdwenen, met dit album heeft het duo aangetoond niet bang te zijn voor vernieuwingen binnen hun muziek.

For Music Only

Werkelijk een prachtplaat. Perfecte melodieen in combinatie van bijna buitenaardse melancholiek! Ik vind alle tien de songs echt fantastisch, hoogtepunt is 10 mile stereo, maar eigenlijk is Teen Dream één groot hoogtepunt. Januari 2010, het zal moeilijk worden om een beter album te ontdekken dit jaar.

Het heeft bij vlagen iets weg van een dromiger versie van Directions to See A Ghost van the Black Angels.

Pitchfork: TV - Norway

Oh wat is dit mooi!

Na 1 keer luisteren al verslaafd, werkelijk schitterend!

Prachtige cd; ben meteen benieuwd naar de vorige 2 werkjes van Beach House. Voor mij vast en zeker een cd die in de top 3 van dit jaar gaat belanden!

zo.. ben je dan vanaf nu van plan om niets anders meer te luisteren.. ik hoop dat er nog heel wat moois gaat uitkomen de aankomende 11 maanden hoor.. Ook al moet ik zeggen dat het begin van 2010 toch wel erg goed is.. luister ook allen eens naar de nieuwe Seabear..

Met 26 stemmen is Norway het beste nummer op Mume. Maar ik kan dat nummer niet uitstaan. Na een minuut begint het te irriteren:S

Heerlijk om de cd nu in huis te hebben inclusief dvd: de algemene hoes is geel en op de achterkant staat het totaalplaatje van de zebra's. Dan is er een blauwe versie waar de cd in zit en een roze versie met de dvd: bij elk nummer een clipje en dat vind ik dan wel een leuke toevoeging. Al die flauwe 'making of' docu's geloof ik wel, dit beschouw ik als een aanwinst en laat ook weer zien dat het gewoon veel leuker is om de cd zelf in huis te hebben.

Helemaal mee eens! Prachtige cd(/dvd) Ik geniet volop..en dat gaat nog wel een tijdje duren!

En laat ik Norway nou juist 1 van de hoogtepunten vinden; geweldig zoals dat klinkt; 'beetje vreemd...maar wel lekker'

Niks zo leuk als bij elk nummer een eigen clipje toch?! Toont aan dat artiesten blijkbaar nog wat moeite willen doen om hun album aan de man te brengen (en dat doe je niet door een docu-dvd van een kwartier er bij te proppen). Dat heeft Beach House wat mij betreft dus heel goed begrepen
Zoiets hoor je ook gewoon te kopen!

Ook mee eens. Ik heb hem dan op vinyl gekocht, (dubbelvinyl zelfs), waar ook nog een prachtige lyric sheet bij zit (net weer een andere tint geel, donkerder), de eerdergenoemde dvd en ook nog een mooi notitieboekje met ook de teksten en wat random krabbels en tekeningen van de band. Ben er erg content mee.

Op Amazon commetje staat er hiervan een mooie foto en is 'ie ook heel betaalbaar te krijgen. Na jouw enthousiaste verhaal, heb ik dan ook deze cd/dvd versie aangeschaft.

Voor de mensen die nog niet overtuigd zijn: een heerlijke sessie op Pitchfork van de band.

Teen Dream is bij mij nog niet ingekakt. Sterker nog, ik zet 'm nog steeds geregeld op om lekker bij weg te dromen. Kan vooral echt niet wachten hoe ze het live gaan doen!

de eerste 6 nummers beginnen te leven (na vijf beluisteringen), bij nr. 7,8 en 9 moet ik nog erg bij de les blijven en bij het laatste nummer, wat op zich redelijk primitief liedje is, word ik weer wakker......
En dan nog maar een keer opzetten.

Tja, dit zou nog wel eens een prettige voorjaarsplaat met redelijk lange adem kunnen worden. Voorzichtig beginnen met 3,5 *

Zo dan. Net voor de tweede keer gehoord. Eerste keer was nog ietwat wennen, maar ik ben dan nu (al) om. Wat een heerlyke zweeftevery.. Donders mooie muziek, uitstekend geproduceerd. En wat me vooral opviel was dat ik 'm eigenlyk over de gehele lengte erg sterk vond, met toch wel de helft van de nummers die qua kwaliteit ver boven goed uitstijgen

Toen ik op gegeven moment één van de laatste nummers luisterde, bespeurde ik een mix van een aantal artiesten (Ja, ik hou van vergelykingen, en dan vooral mixjes). Zo hoorde ik invloeden Fleet Foxes, The xx (qua sfeerbehoud), Massive Attack en Grizzly Bear. Maar ik kan me ook voorstellen dat veel mensen dat niet horen hoor Kans op verhoging is vry groot, hik nu al tegen 4.5* aan.

I like.

Ik hoor vooral de invloed van de VU. Neem nu Silver Soul, dat had zo op de banaan kunnen staan. Instrumentaal doet het me denken aan Venus In Furs, maar dan minder geschift, en de stem van de zangeres klinkt over de gehele plaat als een moderne versie van Nico.

Bij Walk In The Park hoor ik ergens een melodielijn die mij doet denken aan het beste Oasis nummer uit de 00's. Voorts houdt de Oasis/Beach House vergelijking op.

Lover Of Mine begint als iets wat van Kraftwerk had kunnen zijn, jammer dat het refrein wat over de top gaat.

Dit is écht nog eens een schitterend album, ik verwacht niet dat ik er dit jaar vijf te horen krijg die ik beter vind. Genieten van begin tot einde.

Dat hoor ik ook. Ik heb 'm dan ook aangevinkt als een favoriete track.

VU ja, hmmm.

Ondanks dat hierboven bands worden genoemd waar ik in de loop der jaren een stevige allergie tegen heb opgebouwd vind ik dit toch een zeer fijne plaat. Het heeft niet dat weeïge van al die genoemde bands met een dier in de naam. Ik denk eerder aan de Shins (vraag me niet waarom) en af en toe REM... Lekkere plaat!

Inmiddels zit ik op een verhouding van 9 uit 10.
Alleen bij nr.9 is de next-knop binnen handbereik.
Wat een sfeervolle CD. Van het ene hoogtepunt naar het andere.

Absoluut. Prachtplaat. Een warme melancholische sound om in weg te dromen. The Velvet Underground-vergelijking valt te snappen.

Het is pas een kwestie van tijd eer ik alle nummers goed vind. Al heb ik toch mijn favorieten.

Moet toegeven dat ik in eerste instantie dit album toch wat heb onderschat. Het klinkt ook allemaal zo bedrieglijk eenvoudig, maar er gebeurt zoveel moois. Norway, Better Times en 10 Mile Stereo vind ik de beste nummers.

Deze plaat heb ik ook onderschat en ook ondergewaardeert... De stukken beginnen beetje bij beetje toch in elkaar te vallen

Jeetje wat is 'Norway' toch een prachtig nummer zeg!

Hele, hele fijne plaat!! Staat al een aantal dagen op repeat hier!

Er is niets fijner dan een plaat onderschatten.

Heel mooie prachtplaat, het zijn eenvoudige doch sterke songs, met mooie zang en melodie. Tijdsloos.

Mooi dromerig plaatje.

VU? Misschien de rustigere nummers met Nico. Maar ik hoor eerder invloeden van the Soft Parade en the Chills (de nieuw-zeelandse)

Bij Beach House dacht ik altijd dat ik er niet zoveel aan vond, ik meende het al een keer beluisterd te hebben. Maar enige weken geleden besloot ik het nieuwe album toch nog maar te beluisteren na jubelrecensies op het internet. En, allejezus, wat een mooie plaat. Nu 4,5 sterren met een groeimogelijkheid naar 5. Het is nog zeer vroeg in 2010, maar Beach House heeft de lat hoog gelegd met deze plaat zonder missers, de ene parel nog mooier dan de andere. Het is moeilijk om favorieten te noemen, omdat elk nummer zijn schoonheid heeft. Wat een verrassing!