Neil Young - Time Fades Away (1973)

Schuurpapier voor mijn ziel.

Dit album was een inspiratie voor R.E.M. voor hun New Adventures in Hi-Fi album...

Oké, dat wist ik niet. Beiden fantastische albums, maar zonder deze opmerking had ik er nooit een verband tussen gelegd. Ben wel benieuwd wat R.E.M. dan zelf gezegd heeft op welke wijze deze plaat de inspiratie dan gegeven heeft en hoe we dat terug horen in New Adventures. Weet je daar iets van?
Ik zal binnenkort de albums eens achter elkaar gaan draaien en dan eens met nieuwe oren luisteren, of ik die inspiratie dan wel terug hoor. Ben benieuwd.

Nee, verder weet ik er niks over te vinden. Schijnt in een Neil Young bio te staan. Ik hoor het er zelf ook niet in...
Ws omdat Hi-Fi live on the road onstond en ze die vibe wilden pakken voor hun album en dit een livealbum is...

Nou mensen, pasen en pinksteren vallen dit jaar op één dag, want naast een stand-alone release van Eldorado krijgt ook eindelijk Time Fades Away een stand alone release op CD (voorheen alleen verkrijgbaar in een beperkt verkrijgbare box, die inmiddels voor woekerprijzen op de tweedehands markt weg gaan):
Neil Young - Time Fades Away (CD) - Badlands Records Online - badlands.co.uk

Zal tzt ook wel via Nederlandse webwinkels te verkrijgen zijn.

Voor Sandokan-veld in zijn weloverwogen bericht van ook al weer ruim 11 jaar geleden (18-4-2012) is de "ongepolijste rauwheid juist een van de meest aantrekkelijke kenmerken" van Neil Youngs muziek, maar tegelijkertijd is dat ook de achilleshiel van deze plaat, want "Misschien is het vloeken in de kerk, maar [...] als dit ietsje beter was uitgewerkt, hoe goed was het dan niet geweest?" Het siert Young dat hij dit album uiteindelijk zo onopgepimpt mogelijk heeft uitgebracht, warts and all, maar tegelijkertijd maakt dat het voor mijzelf moeilijk om dit album nog onbevooroordeeld te beluisteren vanwege het romantische aura van "eerlijk, recht uit het hart, onopgesmukt, zo was het echt, een rauw portret" – voor mij een ándere achilleshiel dus, de roze bril van de getroubleerde artiest. Van wat ik weet had Young ook alle aanleiding om zo getroubleerd te zijn, en het mag eigenlijk een wonder heten (en ook gelden als een blijk van bekwaamheid van alle betrokkenen) dat het allemaal nog zo goed klinkt en dat de sound van Youngs gitaar, Ben Keiths pedal-steel en slidegitaar, Jack Nitzsche's piano en de harmony-vocals van Keith, Crosby en Nash op (veel) momenten zo prachtig samengaan, bijvoorbeeld op L.A. en het vrij overdonderende slotnummer. Gelukkig kan ik dit album dus ook zonder enige valse romantiek sterk en soms zelfs indrukwekkend vinden, zonder dat ik het echter tussen Youngs eerdere en latere meesterwerken plaats, want daarvoor vind ik de drie pianoballades toch te lichtgewicht en klinkt Yonder stands the sinner voor mij te onaf. Zo moet ik uiteindelijk toch ook een beetje in de kerk vloeken.

Binnen 2 maand komt er een 50th anniversary versie uit (op clear vinyl) met als bonustrack the last trip to tulsa vanop Archives II...

Benieuwd wat de remaster qua audiokwaliteit gaat doen...

Dat zou ook de enige reden voor eventuele aanschaf kunnen zijn voor mij. Dat hij wat digitaal opgepoetst zou zijn. Snap ook niet dat dat niet gebeurd is bij de eerdere heruitgave van ongeveer een jaar terug.

Die is wel digitaal opgepoetst, ca. 2014, toen het album uitkwam als onderdeel van een box met On the Beach, TTN en Zuma. Zelfde master is hergebruikt.

Veel meer dan dit valt er niet van te maken (niet zonder AI in ieder geval): Time Fades Away | Steve Hoffman Music Forums - forums.stevehoffman.tv

Last Trip to Tulsa staat al op Archives Vol. II.

Hij is in ieder geval schappelijker geprijsd dan Gold Rush 50. Maar wederom blijft er veel in het archief zitten dat prima op een mooie box had gekund.

Was er twee jaar geleden niet een stand alone release van Time Fades Away ? Kan me zoiets herinneren dat ik hem toen heb aangeschaft omdat de originele versie dusdanige tikken begon te vertonen dat het mij begon te irriteren.
Dan hoor ik waarschijnlijk het verschil niet. Ik vond hem niet formidabel van geluid in ieder geval ,maar goed .Hoop is uitgestelde teleurstelling zei een wijs man ooit.

Gold Rush was nu op Amazon gedaald in prijs naar iets van 60 euro of zo , de box dan. Ik vind hem niet zo intteresant voor dat geld. Wel heb ik de Young Shakespeare box voor iets van 44 euro daar vandaan gehaald .

Voor de re-release van TFA (die ik ook heb) is dezelfde master gebruikt als bij de box-set van 2014. Het zou kunnen dat ze voor de 50th versie een nieuwe master maken (zoals ook bij Harvest 50th is gedaan voor de LP).

Ik heb echter alleen de CD.

Matige plaat, vergeleken met vele andere platen uit zijn oeuvre komt deze ergens onderaan
Rommelig, soms tegen het valse aan, composities ook niet zo, rauw lees ik, ja dat klopt wel maar dat zijn meer van zijn platen.
Deze heeft het niet voor mij.