menu

Eagles - Hotel California (1976)

mijn stem
3,79 (940)
940 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Asylum

  1. Hotel California (6:30)
  2. New Kid in Town (5:04)
  3. Life in the Fast Lane (4:46)
  4. Wasted Time (4:55)
  5. Wasted Time [Reprise] (1:22)
  6. Victim of Love (4:11)
  7. Pretty Maids All in a Row (4:05)
  8. Try and Love Again (5:10)
  9. The Last Resort (7:25)
  10. Take It Easy (Live) * (4:47)
  11. Take It to the Limit (Live] * (5:18)
  12. New Kid in Town [Live] * (4:52)
  13. James Dean [Live] * (3:49)
  14. Good Day in Hell (Live] * (5:28)
  15. Witchy Woman (Live] * (4:20)
  16. Funk#49 [Live] * (4:03)
  17. One of These Nights (Live] * (3:52)
  18. Hotel California [Live] * (6:49)
  19. Already Gone [Live] * (5:51)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur: 43:28 (1:32:37)
zoeken in:
avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Tja zou je verwachten maar las zojuist op hun website dat het toch echt dit jaar is.

3,0
Al jaren in het bezit ,maar ik weet nog steeds niet wat ik er nou mee aan moet .Het stoort me niet ,maar ik veer ook nergens op. Uitermate verzorgd maar daardoor ook vlak en saai .Ik hoor hierin niet de klassieker die anderen er wel in horen. Das geheel mijn manco. Ik schrijf hem nog niet af maar voor nu kom ik krap aan de 3 sterren .

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Morgen de opgepoetste versie in huis halen met een aanvullende live CD er bij
Ik hoor hier niets saais in terug maar smaken verschillen.

avatar van vielip
5,0
Ik zat laatst de docu's 'The history of the Eagles' op Netflix te kijken. En na het nummer al duizenden keren gehoord te hebben, het al jaren terug in het hokje 'dood gedraaid' te hebben geplaatst en te bestempelen als 'het is een klassieker maar.....', viel me ineens op hoe mega fantastisch de gitaar partijen in Hotel California zijn! Natuurlijk, de solo's op het einde reken ik al jaren tot de besten ooit. Maar het viel me nu pas op hoe geweldig de gitaar partijen zijn die onder de zang in de coupletten worden gespeeld. Vanaf 'There she stood in the doorway' en verder zeg maar. Ik weet het, beetje laat (ahum) maar tjonge wat mooi is dat zeg! Of het kwam doordat ik de live beelden uit '77 er voor het eerst sinds jaren weer eens bij zag? Ja dat zal zeker mee hebben gespeeld. Fantastisch om Felder en Walsh tegenover elkaar te zien staan spelen. Ze gaan helemaal op in hun eigen partij en spel. Twee totaal verschillende gitaristen; Felder bijna op het laconieke af. Schud de ene na de andere lick schijnbaar achteloos uit z'n mouw. En daar tegenover Walsh; zwoegend, zwetend, de verbetenheid op z'n gezicht. Maar zeker net zo fantastisch als Felder. En wat vult het elkaar mooi aan. Nee, het is me weer helemaal duidelijk; Hotel California mag van mij weer op 1 in de top2000!

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Ik kan je de geremasterde 40th anniversary dubbelCD aanbevelen Vielip!, geluidskwaliteit van de originele plaat is een stuk beter.
Maar waar ik vooral blij van wordt is een geweldig live concert uit 1976 voor het verschijnen van deze plaat, Felder en Walsh zijn hier uitstekend op dreef en maken er een stevige plaat van, dit zal jou zeker bevallen!
Overigens met nummers die ik live nog niet in mijn bezit had zoals James Dean & Good Day In Hell.
Grappig is ook het nummer Hotel California , het publiek reageert heel lauw omdat ze er nog niet bekend mee zijn, dit was later wel anders
Info CD 2:Live at the Los Angeles Forum, October 20-22 1976.
Take It Easy/ Take It To The Limit/ New Kid In Town/ James Dean/ Good Day In Hell/ Witchy Woman/Funk #49/ One Of These Nights/ Hotel California/ Already Gone
Absoluut een hebbedingetje voor de Eagles adepten onder ons.

avatar van vielip
5,0
Oké bedankt voor de tip
Geweldig rijtje nummers trouwens op cd 2!

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Met een nieuwe koptelefoon deze remaster beluisterd, heerlijk geluid bij een topplaat, volle mep had die al maar die live CD is een echte bonus?

5,0
Oh dan ga ik die maar eens snel draaien ( heb hem al een tijdje)

avatar van gaucho
5,0
Volgens mij is-ie net uit, die nieuwe remaster. Ik ga 'm waarschijnlijk wel kopen, alleen al vanwege het extra live-album uit '76. Maar ik ben ook wel benieuwd of het geluid van het originele album merkbaar verbeterd is. Als ik TEQUILA SUNRISE mag geloven, is dat dus inderdaad het geval? Of lees ik nou 4 berichten hierboven dat de originele uitgave een stuk beter is? Wellicht kun je er wat meer over uitweiden?

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Ben geen audiofiel, maar het geluid van de remaster klinkt zuiverder en ook de live CD is van zeer goede geluidskwaliteit, ben er in ieder geval heel blij mee.

avatar van Kondoro0614
4,5
Ik denk dat dit met het debuut wel één van de populairdere albums is die de 'Eagles' naar buiten hebben gebracht. Ik kan hier niet van mee praten aangezien ik natuurlijk niet de beste kennis over deze heren heb, de meeste platen van hun (vijf) heb ik in de kast staan maar echt héél veel aandacht heb ik er nog niet aan gegeven. Aangezien ik altijd dacht dat de muziek van deze mannen mij nooit echt kon pakken, en dat bleek maar weer als ik nu zo terug kijk. Maar, we mogen zeker niet klagen en ook over 'Hotel California' ben ik uiteraard niet negatief. Ik denk dat dit wel het bekendste is wat de mannen hebben gemaakt, de titelsong kom je natuurlijk overal tegen maar blijft nog steeds fantastisch elke keer als ik het weer luister. Zo was vandaag onder andere ook 'New Kid In Town' op de radio, die in de top 500 bevond van Radio Veronica en ook dat nummer is zeker niet te missen.

Dit is eigenlijk wel het type album waarop ik eerder doelde in mijn meningen, wat meer het rockgeluid wat ik toch voornamelijk had gedacht onder de naam van de 'Eagles'. Ik mag de platen dan hier wel thuis hebben liggen (zoals ik al zei), ze behoren echter niet tot mijn eigen persoonlijke collectie (maar die van mijn broer) dus ik luisterde er maar zelden naar. Ik heb me dus vooral een verkeerde beeld gegeven van de Eagles en ik denk dat ik ze nog maar eens vaker de kans moet gaan geven, misschien ga ik er dan wat meer van houden.

Goed, dan even de persoonlijkheidskwestie daar gelaten: 'Hotel California' is natuurlijk een prachtig album, alles klinkt perfect en de heren zijn in topvorm. Ik ben het eens met het geen wat ik eerder las bij het vorig album: de heren kennen een uitstekende kwaliteit en die vond ik er wel boven uit komen. De eerder opgenoemde nummers zijn wel twee van mijn favorieten maar, daar mag 'Life In The Fast Lane' zich ook bijvoegen en, 'The Last Resort'. Ook twee uitstekend goeie nummers. De rest van de album is natuurlijk ook erg goed, alleen de opgenoemde nummers vond ik toch wel wat beter er uit komen. Echter twijfel ik ontzettend erg over de goedheid van dit album en hun debuut die ik ook prachtig vind. Ik denk dat ik die net een tikkeltje sterker vond overkomen alleen ook dit album staat erg sterk in zijn schoenen. Een moeilijke keuze al zeg ik het zelf.

Voorlopige tussenstand:
01. Eagles
02. Hotel California
02. Desperado
03. One of These Nights
04. On The Border

avatar van Wandelaar
4,0
O wat vinden we het ook dit jaar weer een prachtig album in Nederland!
De noteringen in de Top 2000 op een rij:

Hotel California op nummer 2
The Last Resort (139)
New Kid in Town (803)
Wasted Time (1856).

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
The Last Resort hoort toch wel minimaal 129 plaatsen te klimmen?, mis toch nog wel wat juweeltjes van de heren in de top 2000: I Can"t Tell You Why en Waiting In The Weeds☹️

avatar van gaucho
5,0
Tja, New kid in town zou wat mij betreft ook wel een plek of 600 hoger mogen staan, maar zo hebben we allemaal onze voorkeuren. Want dat blijft een prachtig gearrangeerd nummer, inclusief geweldige vocale harmonieën.

Wat ik wel leuk vind aan de Top 2000 van de laatste jaren is dat je duidelijk kunt merken dat albums die de tand des tijds hebben doorstaan nog steeds veel beluisterd worden, door meerdere generaties. En dat daardoor niet alleen de gekende singles, maar ook veel meer albumtracks tot de lijst doordringen. Dat maakt het leuker - en in elk geval minder voorspelbaar - om naar die lijst te luisteren. Al blijven de bovenste honderd a tweehonderd nummers natuurlijk altijd het feest der herkenning dat ik graag oversla, wegens te vaak gehoord...

avatar van Wandelaar
4,0
New Kid in Town blijft een fijn nummer, waar ik altijd even van opfris na de lange meanderende gitaarsolo van het loom-zware titelnummer. Dat is natuurlijk ook wel de sfeer van het bizarre hotel waar je wel binnenkomt maar nooit meer weggaat, dat begrijp ik, dat kan niet vrolijk eindigen. Maar toch: liever New Kid als prijsnummer.

4,0
Zeer fraai album, Joe Walsh is wellicht een fijne gitarist, maar "Life In The Fast Lane" is niet aan mij besteed. Zijn zang enerveert, het nummer houdt niet lang stand.

5,0
jorisvandestraat schreef:
Zeer fraai album, Joe Walsh is wellicht een fijne gitarist, maar "Life In The Fast Lane" is niet aan mij besteed. Zijn zang enerveert, het nummer houdt niet lang stand.


Life in the Fast Lane is ook een typisch Joe Walsh nummer. Joe was al goed bezig op albums als; So What, Barnstorm en the Smoker...

avatar van gaucho
5,0
...maar het nummer wordt natuurlijk gezongen door Don Henley. Al wordt Walsh wel genoemd als belangrijkste songwriter.

Prima derde single van het album, al kan ik me meer vinden in de vaststelling van Wandelaar hierboven. ook ik verwelkom New kid in town graag na het overigens geweldige gitaarduel van het titelnummer dat eraan vooraf gaat.

Als ik dit album opzet, sla ik het eerste nummer vaak over. Op Hotel California (de song) ben ik wel zo'n beetje uitgeluisterd; te vaak gehoord. New kid in town daarentegen blijft fris klinken Prachtige vocale harmonieen, hemels gewoon. En ook de arrangementen zijn vreselijk goed; als ik me goed herinner kreeg de groep daar destijds terecht een Grammy Award voor.

Edit: Yup, klopt. Wiki meldt dat New kid in town een Grammy kreeg voor 'The Best Vocal Arrangement for Two or More Voices'.

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Hotel California overslaan??? draai het nummer eerst 2x maal alvorens met New Kid In Town verder te gaan.?

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Eens met Neil Peart, Joe Walsh solo en met Barnstorm & The James Gang is absoluut de moeite waard.

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
1 juni a.s ga ik in de ziggo dome aanschouwen of de heren zonder Glenn Frey nog hoge ogen kunnen gooien.

avatar van devel-hunt
4,0
TEQUILA SUNRISE schreef:
1 juni a.s ga ik in de ziggo dome aanschouwen of de heren zonder Glenn Frey nog hoge ogen kunnen gooien.


Ik wens je uiteraard heel veel plezier, maar voor mij blijft het toch als the Beatles zonder John Lennon, de Stones zonder Keith en Fleetwood Mac zonder Lindsey Buckingham.

avatar van bikkel2
3,5
Enige schrale troost is dan misschien dat er wel een Frey op het podium staat.
Maar wat mij betreft is de betreurde Glenn te veel verbonden aan de groep.
1x gezien na het Hell Freezes Over avontuur. Gelukkig was Don Felder er toen ook nog bij.
Voor mij dus geen Eagles meer.

5,0
TEQUILA SUNRISE schreef:
1 juni a.s ga ik in de ziggo dome aanschouwen of de heren zonder Glenn Frey nog hoge ogen kunnen gooien.


Ik zag ze toen net Hotel California uit was in Ahoy. Super gaaf. Maar ja dat is alweer 30 jaar geleden Joe Walsh was er net bij.

avatar van vielip
5,0
Dan zal het eerder 40 jaar geleden zijn gok ik?!

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
devel-hunt schreef:
(quote)


Ik wens je uiteraard heel veel plezier, maar voor mij blijft het toch als the Beatles zonder John Lennon, de Stones zonder Keith en Fleetwood Mac zonder Lindsey Buckingham.
Dank je wel, we gaan het beleven, kan je gedachtengang overigens prima volgen Devel. Fleetwood Mac zonder Buckingham is voor mij zeker een brug te ver, bij Eagles heb ik even getwijfeld, maar niet heel erg lang?

avatar van Droombolus
3,0
Neal Peart schreef:
Ik zag ze toen net Hotel California uit was in Ahoy. Super gaaf. Maar ja dat is alweer 30 jaar geleden Joe Walsh was er net bij.

vielip schreef:
Dan zal het eerder 40 jaar geleden zijn gok ik?!


Daar hep je helemaal gelijk op vielip ........ ik was daar ook, al wist ik daar vooraf weinig van.
Ik was 's middags op een resepsie met de drummert van m'n (toen) eigen band. Die zou samen met een vriend gaan, maar kreeg een telefoontje dat z'n vrouw ging bevallen. Of ik misschien met de vriend mee wou ..........

avatar van jorro
2,0
geplaatst:
Met de Eagles heeft het nooit geklikt. Vroeger toen dit album uitkwam al niet. Muzikaal vind ik de Eagles nogal ééntonig. Er ontbreekt durf. Meer kan ik er niet van maken. Ik heb het album ooit 2* toebedeeld en dat laat ik zo.
In de jaarlijst 1977 van Oor staat het album op een gedeelde 19e plaats. Het komt in slechts 4 van de ingediende lijstjes voor, Dat is een redelijke score, maar niet top.

avatar van bikkel2
3,5
geplaatst:
Het is een wat veilige plaat. Toch behoorlijk omarmt als je de verkoopcijfers mag geloven.
Oor zal dit wel enigzins afgeschoten hebben. De punk was net met een grote knal binnen gevallen en ik vrees dat de Eagles nu niet bepaald populair was onder de muziekjournalisten van Oor. Zeker weet ik het natuurlijk niet, want ik las nog geen muziekbladen. Het debuut en Desperado zal wel meer bijval hebben gehad. 2 albums nog met puurdere countryrock.
Hotel California is dat niet echt meer.

avatar van milesdavisjr
3,0
geplaatst:
Wellicht het bekendste, meest uitgebalanceerde en commercieel succesvolste album van de mannen.
Desalniettemin vind ik het geen topper, hoewel de band inmiddels haar sound heeft uitgekristalliseerd blijf ik het te zoet vinden, de koortjes, harmonieën, het zit goed in elkaar maar ik mis het stukje Rhythm & blues, wat venijn, in ieder geval een vleugje peper. Op de eerste platen van de heren was hier nog wat vaker sprake van (Witchy Woman, Take the Devil, Outlaw Man), deze periode koester ik dan ook een stuk meer dan Hotel California. Sterker nog; deze worp vind ik een van de zwakkere schijven van de heren. Als het country element, toch altijd al aanwezig op de platen om de hoek komt kijken haak ik sowieso al snel af. Maakt dit alles dan een slecht album; nee dat zeker niet, maar de klassieke status van Hotel California ontgaat mij een klein beetje, het geheel is mij veel te gezapig en ontbeert simpelweg spanning. Met Try and Love Again heeft de band in mijn ogen hun sterkste troef in handen, hoewel Hotel California mij ook altijd wel een glimlach bezorgd. Platen als mij Desperado en het debuut kunnen mij een stuk meer bekoren.

avatar van Marco van Lochem
5,0
geplaatst:
Het laatste nummer van de voorloper van het album “HOTEL CALIFORNIA”, “ONE OF THESE NIGHTS”, dat in juli 1975 verscheen, is “I WISH YOU PEACE”, de laatste bijdrage van Bernie Leadon. Mede oprichter Leadon had aangegeven de band te willen verlaten, aangezien de country invloeden met elk album minder werden. Met de tekstregel “I Wish You Peace When Times Are Hard, A Light To Guide You Through The Dark” wenste de zanger/gitarist zijn (voormalige) bandleden veel geluk en voorspoed. Hoe hard de overgebleven adelaren dit nodig zouden hebben, had niemand in 1975 kunnen voorspellen. Het echt grote internationale succes moest dan ook nog komen en dat kwam er met “HOTEL CALIFORNIA”, dat op 8 december 1976 werd uitgebracht. Een album dat de klasse en kwaliteiten van de band in zijn totaliteit liet zien en horen, maar het was vooral zanger/drummer Don Henley die de touwtjes stevig in handen genomen had. Van de 9 songs op het vijfde album van de Amerikanen schreef Henley aan 7 mee, zingt hij op 5 de lead vocals, daar waar de andere 4 slechts 1 keer in de schijnwerpers mochten staan. Behalve Don Felder, die mocht niet één keer de lead vocalen voor zijn rekening nemen. Hij wilde dat wel graag, heeft ook “VICTIM OF LOVE” ingezongen, maar Henley heeft er eigenhandig voor gezorgd niet Felder, maar hijzelf te horen is op het album. Dit zette kwaad bloed, maar werd omwille van het succes nog niet op de spits gedreven. Prijsnummer is natuurlijk de opener van het album, titelnummer en classic rock song “HOTEL CALIFORNIA”. Met de basis van Felder, die met een reggae-achtig akoestisch gitaarpartij kwam, werd het nummer door Henley en zanger/gitarist/toetsenist Glenn Frey uitgebouwd tot het 6 en een halve minuut durende monument, waarbij Frey verantwoordelijk is voor de tekst. Hoe mooi het eerste deel ook is, het hoogtepunt zijn de gitaarsolo’s van Felder en gitarist/zanger Joe Walsh, die de vervanger van Bernie Leadon was. Die gitaarsolo behoort wat mij betreft bij de meest invloedrijkste en beste solo’s allertijden. Vooral het deel als Felder en Walsh gezamenlijk hun gitaren laten gieren...verbluffend mooi! “NEW KID IN TOWN” was destijds de tweede single en top 10 in Nederland, in Amerika was het de eerste single en bereikte het, net zoals het titelnummer, de eerste plaats in de Billboard Hot 100. Prachtig midtempo nummer met geweldige zang van Frey. “LIFE IN THE FAST LANE” geeft aan waar de heren zich op dat moment in bevonden, leven met heel veel geld, vrouwen, drank en drugs. Een lekkere rocker met prachtig gitaarwerk van Walsh. “WASTED TIME” staat er in een vocale en in een korte instrumentale versie op. Een prachtig, soms zwaar aangezette ballad met de soms breekbare karakteristieke stem van Henley die het nummer naar grote hoogte brengt. “VICTIM OF LOVE” is het reeds gememoreerde nummer dat Henley zich vocaal heeft toegeëigend. Een rocksong met geweldig gitaarwerk en een heerlijk aanstekelijk ritme. “PRETTY MAIDS ALL IN A ROW” was de eerste bijdrage van Joe Walsh bij zijn nieuwe werkgever. Een weergaloos mooi liedje, een heerlijke melodie, die breekbare stem van Walsh en met prachtige slide gitaar bijdragen. Eén van mijn persoonlijke hoogtepunten van “HOTEL CALIFORNIA”. “TRY AND LOVE AGAIN” is de laatste bijdrage van oerlid en bassist Randy Meisner. Het is een prachtig nummer, schitterend gezongen door zijn wat hoge stem en met een mooie solo halverwege. Tijdens de tour die na het uitbrengen van dit album volgde, kreeg Meisner een steeds grotere hekel aan het zingen van “TAKE IT TO THE LIMIT” van het vorige album, wat ruzies veroorzaakte en uiteindelijk het vertrek uit de band betekende. Het sluitstuk is “THE LAST RESORT”, weer van Don Henley en een prachtig, bijna 7 en een halve minuut durende gospelachtige countryrock song. Het is een aanklacht tegen de mensheid die delen van de wereld kapot maakt. Met passende pedal steelgitaar, door Felder, bouwt het nummer langzaam maar zeker op tot een weergaloos mooie climax. Voor mij het hoogtepunt van het album. De betekenis van het album heeft al veel mensen hoofdbrekens bezorgd. Volgens mij kun je er een paar dingen uithalen. Allereerst hoe “wij” met het rijke leven omgaan. Decadentie, kapitalisme en de gevolgen daarvan, zoals aantasting van het milieu en de natuur. Daarnaast hebben ze ook willen aangeven hoe hun leven in het rijke westen (lees: de upperclass) eruit ziet, met alle geneugten die de mensheid, en dus ook de Eagles, tot zich nemen, zoals drank en drugs. Ze zitten als het ware vast in dat leven, getuige de zin in het titelnummer, “You Can Check Out Any Time You Like, But You Can Never Leave”. Het gebruik van verdovende middelen en groter wordende ego’s, zorgden ervoor dat het 3 jaar duurde alvorens de band een nieuw album uitbracht, met de toepasselijke titel “THE LONG RUN”. De tour die daarop volgde was er één met veel ruzies, wat uiteindelijk in het stoppen van de band resulteerde. In 1994 kwamen ze weer bij elkaar, ondanks dat ze altijd volhielden weer bij elkaar te komen “When Hell Freezes Over”. De verschillen waren aan de kant gezet en de bezetting bestond uit die van 1979, Henley, Frey, Walsh, Felder en Timothy B. Schmit, vervanger van Meisner. In 2001 werd Felder ontslagen, in 2016 overleed Frey, maar de Eagles vliegen nog steeds.

avatar van rider on the storm
5,0
Het is mei 1977 en Ik heb de elpee Hotel California al aardig grijs gedraaid. Het prachtige epos waarin de Eagles de muziekindustrie in de jaren 70 en alles wat het met zich meebracht bezingen. Hierbij wordt vooral de genotzucht aan de Californische kust, met zijn beruchte drugscultuur, onder de loep gelegd. En dit toch wel zware onderwerp wordt omlijst met prachtige muziek. Muziek die mij in ieder geval heel wat doet.

De Eagles doen in mei 1977 Nederland aan in het kader van de Hotel California tour. Het zou toch mooi zijn als ik daar een kaartje voor zou kunnen bemachtigen. Om deze fraaie lp live uitgevoerd te horen.

Het geluk is met mij, de oudere broers van vrienden hebben (ook) voor mij een kaartje geregeld. Nog mooier, ze gaan met de auto en wij mogen met ze meerijden. Op naar Rotterdam Ahoy.

Je begrijpt dat mijn verwachtingen hoog gespannen waren..

Die werden niet teleurgesteld. Een prima sfeer in de zaal, een topband met topmuzikanten op het podium en wat een heerlijke live sfeer. Ik kan mij nog herinneren dat de recensies naderhand niet zo lovend waren....in mijn ogen onbegrijpelijk.

Ik kan mij nu nog na bijna 40 jaar het moment voor de geest halen dat de eerste akkoorden van Hotel California worden aangeslagen. Kippenvel......nu nog steeds na al die jaren en vele draaibeurten verveelt de plaat mij niet en draai ik hem nog met heel veel plezier. Een plaat die ik mee zou nemen naar een onbewoond eiland.

5-sterren plaat.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:35 uur

geplaatst: vandaag om 03:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.