Tears for Fears - The Seeds of Love (1989)

Stond er 2 keer op.

Beetje onevenwichtige plaat, al is het titelnummer natuurlijk een absolute klassieker. 3*

Ja, idd jammer van die onevenwichtigheid.

Een nummer wat de Beatles hadden kunnen maken, als ze toen nog bestonden

Inderdaad, doet sterk aan Strawberry fields forever en I am the walrus denken.

Huh? Dit album onevenwichtig? Crisis.. hier staat hoegenaamd geen verkeerd nummer op in mijn ogen. Ieder stuk is zowel qua compositie, als arrangement, als opname en produktie een waar juweeltje.

Een van mijn absolute popklassiekers!!

Jawel in dat jaartal werd ik geboren!!
Toch ken ik het en ik vind het geweldige muziek.
Mooie stemmen en ook een knal cd, dit vind ik trouwens wel 1 van de betere cd's van hun!
4 Sterren *

Ik vind hem ook ijzersterk, alleen Advice is relatief slap. Het titelnummer is niet kapot te krijgen en die andere hit, Woman in chains, al evenmin. Verder misschien deels iets té 'uplifting' (weet geen goed Nederlands woord hiervoor), maar de avontuurlijke muzikale cocktail (vooral in Badman's song) maakt veel goed. Year of the knife is een prettige tempowisseling in de verder rustige 2e helft. 4½*

Listen to the band that made us cry.....

Uitstekende popplaat van dit duo. Hoogtepunten voor mij zijn Woman in Chains met gastzang van Oleta Adams en het van een kritische tekst voorziene Standing on the Corner of the Third World. 4*

Na the Hurting werd het ietsje minder met Songs from the Big Chair en die lijn werd wat mij betreft voortgezet met dit album.
Een aantal nummers zijn mij iets te weeïg. Ieder album een halfje eraf dus.
Aangezien ik dus op 3* uitkom bij dit album (en dat is nog net voldoende) snapt ieder wel dat ik de albums hierna maar niet meer beluisterd heb.

Vandaag Sowing the seeds of love weer eens geluisterd, allemachtig, wat een wereldplaat blijft dat toch! Blijft zeker een van mijn favoriete jaren 80 nummers. Ook Woman in chains is al zo'n topper. Prachtige intro en Oleta maakt de plaat alleen maar mooier. 4*

Een van mijn favorite platen en volledig grijsgedraaid.

Woman in Chains is wel een goed nummer, maar vind de rest (te gladjes) niet in de buurt komen van The Hurting met klasse songs als Pale Shelter, Mad World en Change !


met vriendelijke groet the viking

Ken je het nummer Badman's Song uberhaupt wel???? In mijn ogen het mooiste nummer wat ze OOIT gemaakt hebben!

Ken het nummer. Komt niet in de buurt van het mooiste wat ze hebben gemaakt. IMHO. Hoe zat dat ook alweer met smaken?

Kan het nummer mij inderdaad niet meer voor de geest halen het is al een aantal jaren geleden dat ik dit album voor het laatst heb gehoord ! Enfin ga het nummer zeker nog eens beluisteren en stel ik misschien mijn mening wel bij !

met vriendelijke groet the viking

@rayman: Nee omdat de plaat compleet anders is dan hun "gewone" werk. Daarom waardeer ik dat nummer juist veel meer. Maar daar denk jij anders over, jouw goed recht. Voor mij is de keuze allang gemaakt..

In één woord, geweldig....

Naar mijn idee het beste album ooit gemaakt. Goed uitgewerkte liedjes van enorm hoog muzikaal niveau. In die tijd een ven de CD's die als eerste in DDD kwaliteit werd uitgebracht, een lust voor het oor...zelfs na al die jaren.

Aaah. gelukkig, ik ben niet de enige die hem in zijn top 10 heeft !

Er zijn toch maar weinig nummers die zo enorm prettig beginnen als Sowing the Seeds of Love ...

Een van de betere pop-platen. Kwa produktie nog mooier als 'Songs from the big chair', soms tegen het aal-gladde aan.

Als je van Tears for Fears houdt moet je deze in je collectie hebben. Deze CD is heel goed met bijdragen van oa. Phil Collins (drums) Oleta Adams (zang en piano). De bekende nummers zoals Woman in Chains en Sowing the Seeds of Love staan erop. Ook een toppertje is Advice For The Young At Heart

Evenaart zijn voorganger (Songs From The Big Chair) niet maar bevat een paar prachtige tracks in een geweldige, sprankelende, productie. Soms een beetje teveel overkill maakt dat het album gaandeweg wat inzakt. Sowing The Seeds is eigenlijk een mooie alternatieve versie van I Am The Walrus van The Beatles. Woman In Chaines en Advice behoort tot hun beste werk. 4,0

Tears for Fears altijd wel oke gevonden; alleen jammer dat ze per album van muziekstijl wisselen. Bij de vorige 2 albums viel dit goed uit; bij dit album minder, lijkt inderdaad wel iets op The Beatles, maar daar heb ik dan ook niet zo veel mee (vind Lennon solo wel goed).

Ik vond zowel Lennon als McCartney solo bij lange na niet het niveau halen van de standaard die ze binnen de Fab 4 hadden gezet. Maar goed, dat is een andere discussie.

Ik heb deze plaat echt meerdere kansen gegeven, er zitten aardige songs tussen en muzikaal zit het geramd, maar het raakt me niet zoals the Hurting doet, ik mis de ziel hier. Heeft misschien ook met de overproductie te maken waar Roland solo (als TFF) zich ook geregeld aan te buiten ging.
titelsong Sowing... is dan uiteraard wel weer een uitschieter van formaat, dat zorgt voor het voordeel van de twijfel in mijn stemgedrag.


***

Goede eerste kant, matige tweede kant.

3*, zodoende.

Dit is mijn derde favo plaat van de beste band ooit. (Op 1 staat The Hurting en op 2 Songs from...)
Meer muzikaal werk en alsnog schitterende teksten.
Van 1999 bonus-cd, met die 4 extra nummers, vind ik Music For Tables echt zoooooooo mooi.
Het is echt hun mooiste instrumental ooit.

Ik heb nooit veel met deze groep gehad. De hits klonken wel ok maar niet meer dan dat. Er zijn echter twee uitzonderingen. De eerste is Shout ; ik vind het maar een vreselijk nummer. De andere uitzondering is Woman in chains, een werkelijk beeldschoon nummer.

ZUCHT