Eagles - On the Border (1974)

wat heb je nog te zoeken bij The Eagles als je " Lyin' eyes, Take it to the limit en Best of my love" niet kan luchten.....?

Als je het mij zou vragen: de nummers die je noemt zijn zonder meer erg mooi. En ik hoor ze dan ook nog altijd graag. Ik bespeur echter wel een soort 'doofheid', omdat die hits al zo vaak zijn gedraaid, waardoor er bij mij toch iets van 'metaalmoeheid' is ontstaan. Dan hoor ik toch liever die minder gedraaide songs. Dat doet trouwens niets af aan de klasse van de genoemde songs.

Wat een rare opmerking voor iemand die op deze site zit.
Ik bespeur bij genoemde nummers een ongehoorde traagheid, saaiheid, zich een irritant herhalende melodie waar vervolgens geen einde aan komt. Het is ontdaan van elke spanning, boeiend muzikaal intermezzo of interessante solo.

In vergelijking met wat er op de rest van het albums staat, zoals op One of these nights bij Lyin' eyes, kan de rest mij meer bekoren. Journey of the sorcerer of het titelnummer bijvoorbeeld. Voorbeelden van On the border had ik al gegeven.

Iedereen zal z'n voorkeuren hebben en z'n skipmomenten, ook bij The Eagles. Ik hoop niet dat je bij elke kritiek die wordt geleverd je de vraag stelt wat iemand 'nog zoekt' bij die band. Daar zit ik bij 35 jaar Eagles of daaromtrent niet op te wachten.

hetzelfde als je Stones-fan bent maar Brown Sugar, Jumpin' Jack Flash en (I Can't Get No) Satisfaction niet kan waarderen. Maar ik ben het me je eens; het is een vrij land. peace.

Gelukkig!

Alhoewel het vergelijk met de Rolling Stones in deze volledig mank gaat. Je kunt hooguit zeggen dat ook de Rolling Stones ongetwijfeld nummers zullen hebben die je minder vind, dat geldt uiteraard niet voor bovenstaande nummers.

Als Lyin' eyes, Best of my love en Take it to the limit maar de helft van de spirit zouden hebben als genoemde tracks van de Rolling stones was ik al tevreden geweest.

De Eagles hebben ook heel wat voorbeelden van prima nummers waar passie en gedrevenheid uit blijkt. Juist om die reden heb ik kritiek op het trio tracks dat ik noemde. Als ik een andere ballad mag noemen dan Best of my love, dan vind ik Desperado toch heel wat smaakvoller gemaakt.

wat vind je van de versie op "American IV: The Man Comes Around ?"

Ik moest het even opzoeken, maar prachtige versie van Johnny Cash inderdaad. Tenminste, ik neem aan dat je het ook prachtig vind.

Tijdloos nummer, precies waar het voor geschreven is.

ik vind het een erggg mooie versie, net zoals de rest van American IV.
Don Henley is ook te horen samen met Cash, dat maakt het extra mooi.

maar de versie van Hell Freezes Over is ook mooi.

Toen ik de Eagles nog niet zo goed kende, maar wel vrijwel al hun muziek in huis had, was dit de plaat die ik het vaakst opzette. Tegenwoordig vind ik het zeker niet het beste Eagles-album, maar toch erg fijn om naar te luisteren; lekker afwisselend vooral. Mijn favoriete nummer hier, waar ik gek genoeg nooit iemand over hoor, is "my man".

Tom Waits nadat The Eagles zijn Ol' 55 hadden gecovered:

"I don’t like the Eagles. They’re about as exciting as watching paint dry. Their albums are good for keeping the dust off your turntable and that’s about all.”

Wanneer ik naar dit album van The Eagles luister kan ik dit alleen maar beamen!

Crosby, the Dude en Waits weten waar ze het over hebben.

Glenn Frey over Ol 55 tijdens het millennium concert welke in de selected works box van The Eagles zit:
Tom didn"t like our version of Ol 55, and then he got the cheque.
Since then Tom and I are really close.

Dit album vind ik persoonlijk een van hun minste. Ik heb hem vaak gedraaid, vooral om te horen of ik iets mis, maar...helaas. Ik zou in ieder geval, als je iets zou gaan kopen van the Eagles, veel eerder Desperado, Hotel California of zelfs hun debuutalbum (the Eagles) aanschaffen. Maar...over smaak valt niet te twisten.

Een heerlijk Country Rock album met schoonheden als midnight flyer

Ik vind dit een minder, wat voortkabbelend album. De harmoniëne ijn heel mooi, maar het album mist een ijzersterk nummer.
In tegenstelling tot anderen vind ik James Dean goed geslaagd.
Het is een zeer toegankelijk nummer en niet heel origineel, maar wel goed uitgevoerd.

Het mist de bevlogenheid van Desperado vooral.
Vind het artistiek ook een stap terug.
Echt slechte nummers staan er trouwens niet op.
James Dean is zo'n song die aardig tot zijn recht komt gezien het tijdsbeeld van toen.
Het heeft heel duidelijk een glamrock sfeertje. .
Best Of My Love geeft al weer dat de groep definitief ging voor het grote publiek.
Zwijmelpop met een Country sausje.
Was het publiek niet vies van toen.

En van Best Of My Love ben ik nog steeds niet vies Michel!
Prachtige afsluiter!

En de grootste hit tot dan toe !

Het is gee favo van mij. Maar ik zet het ook niet af als ik het hoor.
Tja, Don Henley, blijft een wereldzanger en de coirtjes zijn natuurlijk prachtig.

Met jouw laatste regel ben ik het volledig eens, wat een stem heeft die man!

Ha ha !! Goed gezien kerel.

Henley is gewoon een topzanger. Die maakt van de grootste crap nog iets acceptabel.
Hij wordt ook binnen de band als de belangrijkste leadvocalist beschouwd.

Hoe zit het eigenlijk met dat nieuwe soloalbum van hem ?
Er zou toch een Countryalbum van hem verschijnen ?

Weet niet hoe dat nou precies zit met dat country album van hem, het wordt keer op keer uitgesteld.
Ik heb trouwens liever dat hij met zijn maten nieuw Eagles werk aanlevert, maar dat terzijde.

Bij het laatste concert, en ongetwijfeld is het al talloze malen verteld, gaven The Eagles aan Bill Szymczyk als producer voor On the Border te hebben aangetrokken voor een wat steviger geluid.

Ik kan mij die wens na de eerste twee albums wel wat voorstellen maar of dat nou uiteindelijk gelukt is.....
In ieder geval niet direct bij On the Border. Geen Outlaw Man of Out of control hier. Wat wel waar is, is dat On the Border een veel groter commercieel succes was dan de twee voorgangers.

Voor mij ontbeert On the Border de samenhang, het thema van de eerste twee albums en is het ook duidelijk dat de invloed van Bernie Leadon sterk is afgenomen ten faveure van Frey en Henley. In songs en in zijn muzikale bijdrage.
Ik vind The Best of my Love vreselijk en de producties van Johns zijn mooier dan van Szymzcyk.

Maar wie commercieel wint heeft altijd gelijk en never change a winning team. The Eagles verbeterden zich daarna wel met One of these nights.

Desperado deed niet heel veel. Dus de ommezwaai naar een meer geliktere variant van rock is niet zo heel onlogisch.
Om dat te bewerkstellen kreeg leadon een typische ( maar wel een hele goede) rockgitarist naast hem. Don Felder dus.
Frey kon zich meer toeleggen op de zang en als meer begeleidend gitarist optreden.
Maar wellicht ook om de boel al wat steviger te laten klinken.
Country purist Leadon zal er toen al zijn neus voor opgehaald hebben.

Ik vind On The Border best een lekker album. Muzikaal heeft het ondanks de wat sombere teksten een aanstekelijk feel good gehalte.
One Of These Nights kent meer hoogtepunten, maar heeft ook wat zwakke broeders.
Tegen elkaar afstrepend vind ik beiden niet heel veel voor elkaar onder doen.
Lichte voorkeur voor One Of These Nights.

Maar hun beste plaat hadden ze al gemaakt.
Daar kon ook Hotel California niet tegen op.
Al zijn velen dat niet met mij eens natuurlijk.

Wellicht heb je meer medestanders dan je denkt...

Nu ja, HC wordt over het algemeen als de klassieker van de groep beschouwd.
Maar het inmense succes zal daar ook aan hebben bijgedragen.
De discussie is al veel gevoerd.
Op Desperado hoor je een band die oprecht bevlogen is. Mooi thema en puike songs. En wat doet Bernie Leadon fantastische dingen op die plaat.

Ik kan de Eagles niet betrappen op slechte platen. De minste is The Long Run.
Maar afgezien van Desperado komt mijn gemiddelde verder nooit hoger dan een 3,5.

Deze na heel lang weer eens gedraaid.
En valt me helemaal niet tegen in de herbeluistering.
Best Of My Love is me iets te zeemzoet, maar zal altijd blijven beklijven en Already Gone (!), James Dean, Midnight Flyer, Ol '55 en Good Day In Hell vond ik toch wel weer lekker klinken.
Binnenkort nog maar een paar keer erop.
Nog steeds op vinyl in nieuwstaat.

De albums van de Eagles zijn degelijk. Zo ook deze, al is de Countryrock geen doel meer op zich.
Het wordt al wel steeds gladder en doorzichtiger.
Tom Waits had geen goed woord over zijn nummer Ol'55 die hier wordt gecovert.

Nietemin luistert het lekker weg. Verzorgd en tot in de puntjes verzorgd.
Big buisness, dat werd het doel.

Klopt, en dat werd het dan ook.
Maar de Eagles horen nu eenmaal bij mijn jeugd en ik kan er i.h.a. weinig slechts over verzinnen.
Keurig en degelijk, maar waren wij dat niet allemaal vroeger ?
In de loop van de week ook weer eens One Of These Nights opzetten.

Het is niet meer een band waar ik veel naar luister, heb wel zo'n beetje alles in huis.
Maar ook ik heb mijn Eagles periode gehad.

Als ik er eentje opzet dan is het Desperado.
Veruit hun beste.

Ik heb een groot vooroordeel tegen veel bands uit de jaren 70. Ik weet niet goed waarom..ben sowieso meer n kind van de 80s en 90s..Hotel California kan ik niet meer horen. Ken niet echt veel van ze..New kid in town vind ik wel leuk. Omdat ik deze albumhoes zo mooi vind zal ik m eens proberen