Eagles - On the Border (1974)

Dit vindt ik naast Hotel California het meest constante en geslaagde Eagles-album.

awel en ik niet , waar het hotel knalt van de prachtige songs , machtige ballads en ook nog eens swingt als de neten , is hier alle inspiratie zoek , bah zeer zwakke eagles plaat ( de zwakste )

Ik vind dit een zeer geslaagd album .
Je merkt dat Don Felder er hier bij was gekomen .
Vooral ''Good day in hell'' is typisch Felder .
Je merkt dat dit album iets minder country- achtig is dan de twee voorgangers , maar misschien zijn de Eagles door de komst van Don Felder en later ook Joe Walsh , daarom juist zo groot geworden .
4,5*

Idd een geslaagd album, "Desperado" van het jaar ervoor blijft persoonlijk thet meest favoriet maar dit is zeker niet de minste! The best of my love vind ik alleen een matig nummer, en jammer als afsluiter. Ol'55 het mooiste, wat dacht ik uit de pen kwam van Tom Waits...

voor mij niet het beste eagles album, maar my man is wel een van hun mooiste nummers

Toen ik 'm kocht dacht ik dat het een miskoop was, maar na een paar draaibeurten werd ik al gauw verliefd op tracks zoals 'My man', dat over Gram Parsons gaat en 'Ol' 55' en de rest van het album.
Ik vind deze versie van 'Ol' 55' beter dan die van Tom Waits.
Het album 'On the border' draai ik liever dan 'Hotel California'.
Samen met 'Desperado' de beste Eagles albums.

Ik vind deze versie van 'Ol' 55' beter dan die van Tom Waits, schreef Pieter Paal. Ik zie God naar de veren en de duivel naar de pek griijpen, in nog niet eerder gezien verbond tussen de beiden.....zucht.

Natuurlijk was dit destijds een goeie Eaglesplaat, wel een groeier, en dat zijn de beste.
****

Sterke Eagles plaat met 10 sterke nummers.
Inderdaad is de komst van Don Felder duidelijk hoorbaar.
My Man & Midnight Flyer zijn wonderschone nummers, The Best Of My Love een fraaie afsluiter.
Ik vind the Eagles uitvoering van OL" 55 " ook veel mooier dan die van Waits.

Best een sterke plaat, al heb ik altijd het gevoel dat tie een beetje in de schaduw staat van Desperado, die in mijn ogen weer vaak overgewaardeerd wordt. Op vinyl

Alle Eagles-albums in de jaren '70 vind ik absoluut de moeite waard waaronder deze "On the Border". Hier wordt er wat steviger gerockt dan voorgaande albums zoals in de songs "Already Gone" en "James Dean". Daarnaast staat het zeer fraaie countrynummer "Midnight Flyer", op "My Man" en afsluiter "The Best of My Love" is hun karakteristieke samenzang weer in volle glorie te horen.

Ja Luc, alle Eagles albums uit de jaren '70 de moeite waard vinden, is het gehele werk van de Eagles prachtig vinden; alleen Long road out of Eden is van recente datum.

Ik vond/vind de cd nogal tegenvallen, na de eerste twee juweeltjes. Persoonlijk schat ik in, dat ze eigenlijk wat meer tijd nodig hadden dan ze werd gegund.

Het begin, de eerste drie nummers, is prachtig. Daarna wordt het minder tot tenenkrommend, nog met als positieve uitzondering Is it true en Good day in hell.

The best of my love behoort tot het allerzwakste werk dat de Eagles ooit hebben geproduceerd. Wat een slaapverwekkende vertoning.

Naast de eerste 3 nummers vind ik "My Man" en "Ol' 55" (geschreven door Tom Waits) ook nog sterke songs evenals "Is It True" en "Good Day in Hell".
"The Best of My Love" behoort zeker niet tot de beste Eagles-nummers, maar de samenzang is wel fraai.
Een slecht album hebben the Eagles volgens mij niet uitgebracht, al vind ik "The Long Run" wat minder dan de andere Eagles-albums uit de jaren '70. Hun recentste "Long road out of Eden" vind ik wisselvallig, maar ook daar staan enkele juweeltjes op.

Degelijke maar tegelijkertijd ook wat gladdere opvolger van het meesterwerk Desperado.
Het is een plaat die wat op een grotere markt is gericht. Best Of My Love bijvoorbeeld is een wat kleffe ballad die wel hoog scoorde in de Amerikaanse hitlijsten.
Het gezeldschap bouwt dus duidelijk niet alleen meer op Countryrock , maar pakt het wat breder aan. Overigens is dit de eerste plaat waar Don Felder als gitarist te horen is.
geslaagde nummers zijn evenwel de opener Allready Gone , Midnight Flyer , My Man en het door Tom Waits gechreven Ol' 55''.
Verder weinig echt memorabel . One Of These Nights , hun volgende album , had ook wat zwakke plekken , maar ook een handje vol klassiekers. Die plaat vind ik toch een fractie sterker.

Met dit album braken the Eagles inderdaad definitief door in de VS. Zelf vind ik de voorganger "Desperado" echter iets beter.

Desperado is inderdaad beter dan dit album, hoewel op deze plaat geen verkeerde nummers staan, sterker nog ik vind The Best Of My Love een zeer mooi nummer, ben dol op die harmony vocalen.
Ook het steviger werk zoals James Dean & Good Day In Hell bevallen mij zeer.
Wordt weer eens tijd het album uit de kast te trekken.

Nachtje over geslapen, ik vind 4.5 bij nader inzien een iets te hoge beoordeling, verlaag het album naar 4 ****

Een inhaalslag aan het maken wat betreft muziek van The Eagles. Ik had ook kunnen wachten totdat ik bejaard was, zoals sommigen beweren, maar ik houd wel van deze muzikale omlijsting. Zoals in eerdere berichten bij andere bands zoals; America/Bread/Doobie Brothers, ben ik zeer gecharmeerd van de muziek van deze bands uit -vooral- de begin jaren zeventig. Daar mogen m.i de Eagles niet in ontbreken. Het debuut en vooral de opvolger Desperado vind ik mooie muziek bevatten, dus kocht ik dit album onlangs voor een schappelijke prijs.
Als geheel is het een onderhoudend album, al vind ik wel dat het qua composities hier en daar wat vlakker aandoet (On the Border/The Best of My Love/You never cry like a lover) en minder overtuigend, als op bijv. een Desperado. Het heerlijke geluid van de banjo is op Midnight Flyer gelukkig aanwezig en zorgt voor een optimistische sfeer, die het goed zal doen bij mij in de auto..vooral de uitloop op het eind is mooi gedaan. Already Gone is een prima uptempo nummer, dat behoort tot hun bekendere hits en lekker meebekt.
You never cry like a lover, vind ik wat unheimisch overkomen. Misschien komt dat door de zang, die ik niet direct kan plaatsen.
De laidback nummers als My Man, varen wel met de samenzang en is het type sfeer waar ik wel van houd....rollator here i come.
Het minste nummer vind ik toch wel James Dean, wat in mijn oren wel heel gemakzuchtig en simplistisch doet overkomen.
Ol'55 is een geslaagde cover, mooi gedaan, maar ikzelf vind de sfeer die Waits neerzet beter passen.
On the border heeft wel de typische herkenbare zang van Don Henley, maar mist wat vaart.
James Dean, heeft een prima start, maar dan begint het met James Dean..James Dean...tralalala en dan hoeft het voor mij niet meer zo nodig.
Edoch als geheel een aangenaam album en past prima in mijn liefde voor die periode van de jaren zeventig.

Voor mij het minste Eagles-album. 'Already Gone' en 'The Best of My Love', de twee grootste hits van dit album, zijn ook de sterkste twee nummers, aangevuld met Bernie Leadon's 'My Man en titeltrack 'On the Border'. Het nummer 'Midnight Flyer' vind ik ronduit irritant en ook 'James Dean' vind ik één van de mindere Eagles-nummers.

Dit album geeft overduidelijk de scheiding aan tussen het country/rock-repertoire van Eagles en Desperado en de meer progressieve, rockachtige nummers vanaf One of These Nights.

Dit klinkt allemaal een beetje eentonig en ongeïnspireerd, ik hoop dat het volgende album, One of These Nights, beter klinkt. Her en der zitten er wel wat interessante gitaar-loopjes verstopt, maar daar blijft het dan bij.

Ik vind dit juist een geslaagde Eagles cd, misschien zelfs hun beste. In ieder geval een stuk beter dan de voorganger Desperado. Het niveau is hier constant, waar andere cd's vaak nog wel een inzinkmomentje hebben. De vocale harmonieën zijn mooi, en de cd is perfect in balans met rustige en rockende nummers.

Stijn gaat steeds meer kijk op die geweldige
Eagles muziek krijgen er zit in chronologische volgorde een stijgende lijn in zijn beoordelingen, m.a.w dan komen we 2 albums later bij Hotel California vanzelf op de volle mep uit.

Nee hoor, hij komt nauwelijks op de helft (zie aldaar).

Ik kan Stijn heel goed volgen. Het naderende vertrek van Bernie Leadon betekent inleveren van de oorspronkelijke kwaliteit en creativiteit. Dat lijkt mij een hele juiste inschatting.

Dat hij On the border verkiest boven de eerste twee is een nogal Amerikaanse keuze (die begonnen ook pas met het kopen van Eagles platen vanaf On the border en dan met terugwerkende kracht via de Greatest hits 1971-1975) en daarmee bevindt hij zich dus in goed gezelschap.

Bernie Leadon is voor mij inderdaad het belangrijkste Eagles lid, na zijn vertrek wordt het voor mij steeds minder boeiend. Bij Hotel California kom ik inderdaad maar op de helft van de volle mep uit.

Ik heb nu de eerste 3 LP's van de Eagles beluisterd en kom tot de constatering dat dit album redelijk is, maar minder dan Desperado en Eagles. ik kan het niet precies uitleggen, want het is een gevoelskwestie.
Mijn favouriten op On the border zijn: My man, Ol' 55 en The best of my love. En daarmee kies ik bewust voor de wat rustige, ingetogen nummers van de Eagles. Daar voel ik me het prettigste bij en de samenzang van de heren is hiermee ook prachtig.
Sorry, maar Good day in hell raakt me niet!

Jammer genoeg bevat deze plaat een aantal van de allerminste Eagles-nummers (Good day in hell, Best of my love en het titelstuk). Omdat ook de goede nummers niet tot de allerbeste behoren is een beetje inconsistent album geworden. Ol'55 en vooral het door Leadon gezongen My man zijn de toppers.

Dramatisch idd, dat Best of my Love. Het staat bij mij ook hoog in de top 10 van de meest vreselijke nummers van The Eagles.

Als toppers zou ik hier toch You never cry like a lover willen noemen, Midnight flyer vind ik ook ver boven het gemiddelde uitkomen en Already gone haast een logische keuze.

Dan ben ik weer nieuwsgierig wat die andere 9 vreselijke Eagles nummers voor jou zijn
Jij kan schijnbaar een top 10 maken , gaat mij niet lukken.
Ik vind The Best Of My Love dan weer een van de mooiste nummers op dit album.

Ik heb natuurlijk mijn 'gruwel' stokpaardjes bij de Eagles zoals Lyin' eyes, Take it to the limit en Best of my love. Meestal heeft elk album wel twee of drie snel door te skippen tracks voorhanden, Alleen de eerste twee cd's zijn zonder draakjes.

Sinds de komst van Long road out of Eden is een top 10 met vreselijke nummers van de Eagles helemaal gemakkelijk te vullen en zelfs uit te breiden. Van de totale LROOE is rond drie kwartier zeker goed te noemen, zelfs bij wijze van spreken van een 5***** niveau, maar helaas werd beslist twee cd's uit te brengen en het aan te vullen met -muziek.....

Dit schreeuwt natuurlijk om een reaktie!!
Lyin Eyes een gruwel stokpaardje

On topic
Ik vind Good Day In Hell het minste nummer op dit album gevolgd door de titelsong , de overige 8 nummers zijn helemaal top.