menu

The Tallest Man on Earth - The Wild Hunt (2010)

mijn stem
4,09 (513)
513 stemmen

Zweden
Folk
Label: Dead Oceans

  1. The Wild Hunt (3:21)
  2. Burden of Tomorrow (3:33)
  3. Troubles Will Be Gone (3:01)
  4. You're Going Back (3:04)
  5. The Drying of the Lawns (2:57)
  6. King of Spain (3:26)
  7. Love Is All (4:15)
  8. Thousand Ways (2:53)
  9. A Lion's Heart (3:15)
  10. Kids on the Run (4:52)
totale tijdsduur: 34:37
zoeken in:
avatar van Xel
4,0
Xel
voor mij springt Burden of Tomorrow er meteen uit. Meteen na 1 keer luisteren al een dik favoriet nummer te pakken. Da's mooi, want meestal komen de toppers na meerdere keren pas naar boven drijven. Dat belooft nog wat voor de volgende draaibeurten.

avatar van west
3,0
VictorJan schreef:
Dylan zendt zijn zonen uit! Dat is toch het eerste dat in mij opkomt bij het luisteren van de Tallest Man.


Ah vandaar dat het mij toch allemaal wat tegenviel!

Alleen van de zin: "Dylan zendt zijn zonen uit" krijg ik het al benauwd. Arme langste man op aarde. Hij heeft gewoon een aardige cd opgenomen.

4,5
Mooi clipje van The Wild Hunt:

Pitchfork: TV

Nihilisme
Hoe kan dit nú al meer stemmen dan Shallow Grave hebben? Deze is toch wel een behoorlijk stuk minder...

Social_Mask
Ik heb de plaat weer opstaan en Love Is All steekt er toch met kop en schouder bovenuit.. Wát een nummer.

avatar van hvd
4,0
hvd
Nihilisme schreef:
Hoe kan dit nú al meer stemmen dan Shallow Grave hebben? Deze is toch wel een behoorlijk stuk minder...


Hij is nu iets bekender, dan toen... maar Shallow Grave staat nog wel hoger genoteerd! 0.8 hoger, dat wel.

Ik vind Shallow Grave denk ik ook wel iets beter, misschien omdat het zo nieuw was toen. Maar ik vind dit wel een grandioos album!

avatar van De Daniël
4,5
King of Spain is inderdaad een duidelijke verwijzing naar Bob Dylans meesterwerkje.

avatar van Lennonlover
4,0
Mooi album. Ik hoor hier af en toe wat Bob Dylan in, iets wat toch redelijk duidelijk is.

Het is een mooi, intiem album geworden. Het lijkt alsof de zanger de nummers in z'n kamer heeft geschreven en hem nu in de woonkamer voor jou komt brengen.
Ik hou van de kale en karige productie. Gitaar en zang gecombineerd met goede songwriting valt altijd in m'n smaak. The Tallest man on earth laat zich niet vangen aan de moderne druk om overal tierlantijntjes te hangen in de muziek. Het heeft effect. Af en toe een banjo (?) of piano ertussen en that's it. I like it.

Toch maar een 3,5 omdat lang niet alle nummers me overtuigen (hoewel ze wel aangenaam luisteren zijn), de stem is me soms iets te veel en het is, laten we eerlijk zijn, niets grandioos of vernieuwend. De "bekendheid" die hij nu vergaart... zou hij niet op dezelfde golf als Mumford & Sons zijn gesprongen?(al is hij wel al langer bezig)

avatar van Lennonlover
4,0
The Wild Hunt is zo geïnspireerd door Shelter From the Storm. De gelijkenis is treffend.

avatar van Jottem
4,5
Hoewel ik dit album eerder leerde kennen van Shallow Grave, moet ik toch na herhaaldelijk vergelijken tussen beide albums toegeven dat ik Wild Hunt mooier vind.
Het stemgeluid van deze scandinavische man is heerlijk, vooral op de titeltrack.

Voorzichtig beginnen: 3,5

avatar van swoon
4,5
Hoe langer ik deze luister, hoe mooier hij wordt. Vind hem nog een stuk straffer dan de eerste. Het titelnummer en Love is All zijn ongelooflijk mooi, maar ook de andere nummers zijn prachtige luisterliedjes..

dikke 4*

2,5
Heb het album nu 3 keer geluisterd en de irritatie aan zijn stem wordt me eits te veel. King of spain vind ik nog wel een leuk nummer, maar voor de rest kan het me allemaal weinig boeien. Denk dat ik dit over een tijdje nog eens ga proberen.
2,5

avatar van Rudedadude
4,5
Dit is een prettige ontdekking voor mij. Na het even wennen aan de stem heeft dit album me helemaal te pakken. En het is juist de stem en de emoties die daarmee soms per woord vertolkt worden die het voor mij doen. Burden of tomorrow, King of Spain en a Lion's heart zijn voor mij op het moment de nummers die ik erg vaak op repeat zet. Ik ga ook zeker luisteren naar zijn eerdere werk.

avatar van Lennonlover
4,0
een halfje erbij. Het is weer een goeie week geleden dat ik deze nog heb gehoord. Maar telkens ik hem weer opzet is het een herontdekking. Goeie songs, makkelijk luisterbaar,het blijft je bij en het heeft een eeuwigheidswaarde. De muziek die deze man maakt heeft alles wat ik in muziek zoek.
Toch nét geen 5 omdat er een paar nummers zijn die ik ietsje minder vind maar ondanks alles: deze komt zeker en vast héél hoog in mijn eindejaarslijstje.

avatar van Nakkie13
4,5
Hele album kapot gedraaid. Helemaal kapot.

Hier kijk ik misschien wel het meest naar uit op Pukkelpop.

avatar van VictorJan
4,0
Nakkie13 schreef:
Hele album kapot gedraaid. Helemaal kapot.

Hier kijk ik misschien wel het meest naar uit op Pukkelpop.

Vind het alleen wel vervelend dat hij in de Chateau speelt. Dat wilt zeggen dat hij sowieso al dubbel of trippel geprogrammeerd staat met iets anders leuks...

avatar van Nakkie13
4,5
Jajaj.

Even denken, chateau is bij Boiler of bij Marquee?

4,5
Wat is dit toch mooi zeg. Je krijgt er bijna spijt van als je dit album twee weken niet gedraaid heb. Kippenvel, ogen die dichtvallen, knikken met je hoofd, gedachten uitzetten, half in slaap vallen, genieten van het weer, alles bij elkaar. Heerlijk sfeertje. Ik moet dit echt even aanschaffen. Ik verhoog naar 4,5*

avatar van BZN
5,0
BZN
yes! hij is net aangekomen! ik had het album al vaak geluisterd maar dit moet je in huis hebben, wat een meesterwerk!
Kan geen mindere track opnoemen, Joristus heeft het allemaal al gezegd hieronder, dus een aanrader mensen!!

bol.com | Wild Hunt, Tallest Man On Earth | Muziek hier kan je hem bestellen

mensen slapen op dit..

Sven Bersee
Bob Dylan wordt oud en velen werden door de jaren heen al genoemd als zijn mogelijke ‘opvolger’. Maar eigenlijk kwam het nooit uit, en zo gek is dat niet; zingen zoals de grootste singer/songwriter aller tijden dat doet, kan hij zelf alleen. Er wordt wel eens gezegd dat Dylan helemaal niet kan zingen, maar dat is natuurlijk onzin. Hij doet zelfs iets wat veruit de meeste zangers niet kunnen. Allereerst zingt hij (al kan ik misschien beter zeggen ‘ zong hij’, want we hebben het hier over hoe hij in de jaren ’60 en ’70 zong) fel en rauw, maar toch met een soort kalmte. Een natuurlijke kalmte, oprechtheid. Waar hem dat in zit? Nou, dat is iets dat maar voor zeer weinig artiesten is weggelegd: muziek en melodie onafhankelijk van elkaar laten zijn.

Wie dat behalve Bob Dylan kan, is de in 1983 geboren Zweed Kristian Matsson, beter bekend als The Tallest Man On Earth. Waar het in zit is iets dat simpel klinkt, maar voor veel artiesten te moeilijk is om te begrijpen of om zelfs te kunnen. Het is ten eerste belangrijk dat je de tekst niet net zolang aanpast tot het qua lengte precies op de melodie past. Dat zal Matsson niet doen. Wat hij doet is simpelweg, als zijn woorden niet helemaal uitkomen, de zang wat aanpassen. Hij maakt van de laatste klinker in een zin gewoon een uithaal of een zeurderig geluidje. De melodie blijft hetzelfde, de tekst ook. Beiden hoeven niet aan kwaliteit in te boeten. Sterker nog, muziek en tekst worden er alleen maar eerlijker door.

Het is dan ook niet zomaar iets, dat er een tweede album is van de Zweedse Zimmerman. Dat is zelfs geweldig nieuws. The Wild Hunt heet het, en het is van een vergelijkbaar hoog niveau als debuut Shallow Graves uit 2008. Bijna alle liedjes worden, net als op de voorganger, enkel begeleid met gitaar en banjo. Getokkel om van te smullen. De dunne, scherpe stem van Matsson erbij, plus sterke melodieën en je hebt een geweldig album. Opvallend op The Wild Hunt is het laatste nummer, Kids on the Run, een rustig pianostuk waarin The Tallest Man zijn gevoelige kant toont. Dit is zo’n artiest die eigenlijk niets fout kan doen.

Pindahaai

VB1
Ik vind het een mooie plaat, alleen die pianoballad had van mij niet gehoeven, is mij wat te zeurderig/sentimenteel.

avatar van ErikM
4,5
The Tallest Man on Earth trekt de lijn van het door mij grijsgedraaide Shallow Graves door en gaat een stukje meer de diepte in. Hoogtepunten zijn het tranentrekkende Love is all en A Lion's Heart, maar ook meezinger King of Spain, die vorig jaar live al geweldig was. Misschien ooit nog wel richting de 5*.

4,0
Werderom een prachtig plaatje van deze artiest. Ik gok dat we voor zen 3de nog meer van die pianonummerkes gaan krijgen.
Ik kijk er in ieder geval naar uit hem aan het werk te zien in November!

Kadafi
Deze stond een maand geleden in de rotatielijst en nu nog steeds. Toch had ik hier vanaf moeten blijven. Ik luister niet naar teksten. Dan blijft er weinig over behalve de blije gitaren met daaroverheen de verkrachte stem van de zanger. Wellicht de meest vreselijkste zangstem die ik ooit gehoord heb, op die van David Bowie na misschien. Het is een lief klein album, maar dit soort muziek ligt mij gewoon echt niet.

Sven Bersee
Ik luister ook amper naar teksten, maar dan blijft er nog altijd een geweldig album over. Oprechtheid, puurheid en rauwheid! Heerlijke stem vooral.

Woutt
Wat een stem, geweldig!

Eerste luisterbeurt bevalt nu al supergoed.

avatar van Gajarigon
2,0
Door de mooie hoes en de talrijke lofredes heb ik me nog maar eens gewaagd aan een album met het label folk erop, en het is helaas niet mijn ding gebleken. Het probleem is de zeurige zang, die ik echt niet kan uithouden voor een half uur. Eén nummer nog net, maar daarna krijg ik het er echt benauwd van. Spijtig, want met de muziek is er niets mis. Het gitaarspel is best leuk, en gezien de korte duur van het album lijkt het niet al te eentonig, ook al is het dat wel. Met een aangenaam stemgeluid had dit best in de smaak kunnen vallen (Nick Drake vind ik dan weer wel top), maar nu geef ik toch een onvoldoende.

avatar van Thomzic
4,5
Die zeurige zang kan ik anders niet lang genoeg horen. Slechts met een gitaar of banjo gewapend levert de Zweed Kristian Matssoneen dijk van een album af. Back to basic. De liedjes klinken al snel vertrouwd en warm in de oren, door de fijne melodieën en die heerlijke schuurpapierenzang.

Zijn gitaarspel is van een hoog niveau, zeker voor een singer/songwriter. Luister maar eens aandachtig naar het vliegensvlugge gitaarspel op Troubles Will Be Gone. Tussen de bedrijven door weet hij ook met gevoelig getokkel ons een boeiend verhaal te vertellen, zoals The Dying of the Lawns. Genieten geblazen.

Waar ik nog het meeste van geniet is dat deze troubadour liedjes maakt die nog onvergetelijk recht uit het hart zijn. Zo puur en recht voor je raap. Een foutje hier en daar. Rommelig. Rauw. Who cares. En daar ligt de kracht van deze kleine, lange man: oprechte liedjes maken zoals het ooit bedoeld is om een verhaal te vertellen, zonder enige poespas.

Door zijn intense beleving weet hij mij met gemak een ruim half uur te boeien, en dat slechts met minimale begeleiding. Knap, zeer knap. Alleen de grootmeesters konden dit.

Afgesloten wordt met de piano ballad Kids on the Run waarmee hij het album een onverwachts, maar effectieve wending geeft. Hiermee bewijst hij een muzikant te zijn die alle facetten van het vak beheerst om ooit tussen de grootmeesters te kunnen staan.

Gitaarman
niet echt een lekkere stem om naar te luisteren. De vergelijking met Dylan van vroeger gaat mank vind ik. Daarentegen is het gitaarspel wel erg leuk.

avatar van wexxel99
4,5
Wat was hij geniaal op ITGWO.... Koning!

Gast
geplaatst: vandaag om 05:11 uur

geplaatst: vandaag om 05:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.