Angus & Julia Stone - Down the Way (2010)

Ugh, wat een zoetigheid. De meeste liedjes vind ik behoorlijk slap. Daarmee bedoel ik vooral de rustige nummers. Ik voel ook steeds een irritatie opkomen wanneer ik Julia's hijgstemmetje hoor opkomen. Zo slecht vind ik de rustige nummers, zo verschrikkelijk MOOI de wat hardere (relatief dan). Black Crow vind ik een van de beste nummers van de laatste paar jaar. Een geniale, maar subtiele folk song met een duister kantje. Die lage gitaar in het begin... prachtig! Zo zijn er nog wel een paar die ik erg kan waarderen.

Af en toe slaat het album voor mij de plank mis, maar een aantal van de liedjes zijn gedenkwaardig. Niet helemaal mijn ding, maar toch wel twee super getalenteerde muzikanten die werkelijk fantastische melodieën weten te verzinnen.

Voor mij sowieso het beste abum van 2010!

Ik ben hier ook niet zo gek op. Al snap ik wel waarom veel mensen dit goed vinden.
Want het is allemaal wel heel erg mooi.

Bij mij een plekje gestegen in mijn top 10 en inmiddels in mijn top 3 beland.

Dit album wordt voor mij eigenlijk alleen maar beter, alsof het album steeds persoonlijker wordt, steeds meer een stukje van jezelf wordt. Klinkt wat vaag en zweverig, maar ik kan het niet anders omschrijven. Eén van die platen die een speciale plek krijgt in je leven, in mijn geval dan.

Zelfs de irritatie voor de stem van Julia ebt langzaam weg. Het zal nooit mijn favoriete stemgeluid worden, maar ik kan het inmiddels accepteren en het zelfs mooi vinden. Het draait, voor mij, niet om de beste vocals in de singer-songwriter wereld. Het gaat om emotie, kwetsbaarheid, lyriek die instrumentaal versterkt wordt, weg kunnen dromen, genieten, filosoferen, confrontatie en reflecteren, leven.

Alles wat ik in dit album terug vind. Misschien dat die 5,0 toch in zicht komt.

Mijn kennismaking met dit duo en vergeten te stemmen. Heerlijke plaat.....

Toegegeven de songs zijn divers en mooi van compositie en Angus stem raakt mij wel.
Dat kan ik helaas niet zeggen van het irritante kinderstemmetje van Julia, hoe vaak ik de plaat ook beluister.
Daarom zijn drie sterren voor mij het maximum.

Dit album van Angus & Julia Stone lijkt steeds maar op bepaalde momenten terug te keren in mijn muzikaal leven. Zij het tijdens het werk bij een huisbezoek, waar een client een nummer zo mooi vind en dit wil delen, of tijdens het kijken van een aflevering van Grey's Anatomy met mijn vrouw, waar ze een goed fingerspitzengefuhl hebben voor het juiste liedje bij het juite fragment. En telkens weer vind ik de muziek ook steeds beter worden en de teksten beter landen. Denk dat het eens tijd wordt om het eens op vinyl in huis te halen. Ik deel dan ook wat Carolaah zegt dat het album steeds meer een stukje van jezelf wordt. Ondertussen komt er toch weer een halfje bij.

Vandaag de CD bij Velvet op de kop getikt in Den Haag voor omgerekend €7,50. Hun laatste album zorgde bij de eerste zes nummers voor kippenvel en mensen bleven maar verwijzen naar hun vorige album. Dus ik zag hem liggen en besloot de stoute schoenen aan te trekken.

Ik zal hem deze week uitvoerig gaan beluisteren. Maar ik zie hierboven dat madjack hem goed vind en om een vage reden schijnt de muzieksmaak van jack vaak aan te sluiten bij die van mij....

Zoals beloofd hierbij de terugkoppeling. Het album is bijna 2 weken in de auto aanwezig geweest en ik denk er intussen een mening over te kunnen geven.

Om gelijk met de deur in huis te vallen: ik vind deze gemiddeld genomen minder dan zijn opvolger. Dit heeft waarschijnlijk te maken met een stuk country wat in dit album meer aanwezig is en het feit dat er naar mijn gevoel minder tweestemmig word gezongen dan op het volgende album: ik vind dat beide stemmen elkaar geweldig aanvullen. Los van elkaar word het een stuk minder spannend.

Terug komend op een reactie boven mij. Ik kan mij aansluiten dat dit album een stuk zoeter is dan de opvolger: vooral de nummers met zang van alleen Julia hebben de neiging het glazuur op je tanden te breken. In het begin van het album blijft ze voor haar doen relatief laag met haar stem, maar vooral op "For you" vliegt ze helemaal uit de bocht. Dit nummer doet mij denken aan de hoogtijdagen van Dolly Parton (nee, is niet bedoel als compliment). Bij tijd en wijlen vind ik het zelfs weinig meer met zingen te maken hebben.

Nu haal ik ook gelijk het dieptepunt aan hoor. Wat anderen voor mij als hoogtepunt hebben aangemerkt is "Yellow Brick Road". Tja, ik deel die mening niet. Ik vind het zowel muzikaal, tekstueel als wat betreft zang geen hoogvlieger. Het kabbelende van het nummer vind ik wel wat hebben, maar de zang en de gitaarsolo vind ik....ehmm....nogal hoekig/ongeïnspireerd overkomen. Ook Angus vind ik niet geweldig zingen op dit album: zo denk ik telkens waarom die Big Jet Flane zingt i.p.v. Big Jet Plane.

Het is geen miskoop hoor: ik zal het album echt nog wel eens opzetten. Maar het hoge niveau van de eerste zes nummers op het volgende album word nergens aangetikt. Op die nummers laten ze horen dat ze wat betreft composities, muziek en zang in alle opzichten gegroeid zijn t.o.v. dit album.

Wat een prachtige plaat, beter dan de opvolger die al erg goed beviel. Over Julia's stem, je moet er blijkbaar van houden. En ik houd er van. Ze bewijst dat je geen goede stem hoeft te hebben om iets te kunnen uitdrukken.

Voor de vinylliefhebber: deze plaat is opnieuw uitgegeven en nog steeds te krijgen op amazon.fr of jpc.de

Onlangs heb ik deze cd aangeschaft en ik heb hem nu al meerdere malen beluisterd. Kende alleen een paar losse nummers al voor langere tijd. Geniet er iedere keer enorm van maar ben over de score nog niet uit.

Prachtige cd van het Australische duo Angus & Julia Stone. Beide hebben zij fantastische stemmen, die zij los van elkaar of in samenzang etaleren in prachtige folkliedjes. Op dit album is er ook ruimte voor instrumentatie, wat wel te horen is in het tweede gedeelte van Yellow Brick Road. Daarnaast horen we een mooie lage gitaar aan het begin van Black Crow, en zijn er zo door de nummers heen nog wel meer mooie dingen op te merken. Na diverse luisterbeurten kan ik zo'n beetje ieder nummer wel waarderen. Vanwege de instrumentatie, vanwege de mooie zang van Julia (Santa Monica Dream), vanwege het liedje zelf (Big jet Plane) of vanwege de zang van Angus (Draw Your Swords). Het geheel is prachtig, duurt niet te kort, en levert een dozijn prachtige nummers op, die ik keer op keer kan blijven luisteren.
5*

Het moment in Draw Your Swords, als de drums invallen en Angus begint de zingen, met Julia zweverig op de achtergrond... Geweldig

Live in Utrecht:

Angus and Julia Stone - Draw Your Swords @ Tivolivredenburg

Angus and Julia Stone - Santa Monica @ Tivolivredenburg

ai, daar had ik graag bij willen zijn..

Wat een goed nieuws. Deze wil ik absoluut op vinyl; mijn favoriete plaat . Moet alleen een maandje sparen na de drukke feestdagen.

Oei, ik hoop dat 'ie niet uitverkocht is. Wel zou er nog een persing komen en anders op discogs kijken.

Ik had de pindakaas cd, maar ben die helaas kwijtgeraakt. Er staat van alles op spotify, ook van a & j, maar deze tot voor kort niet. Vanavond weer eens kijken en tot mijn stomme verbazing staat ie er nu wel op. Vinyl is natuurlijk veel mooier en beter, maar beter dan niets. Hoop uiteindelijk de lp nog opde kop te tikken; bedankt voor de tips.

Even gezocht op JPC maar zie de vinyl versie niet staan. Wel de cd voor 9 euro (maar die heb ik al)

Ik heb nog even gekeken voor jullie op Amazon.fr waar 'ie vandaan komt en daar hebben ze er nog een paar: Amazon.fr : stone : CD & Vinyles

Heb ik ook gezien....

Dat is mooi!

Julia's stemgeluid komt behoorlijk anders over dan ik had verwacht. Ik kende al een paar nummers van Angus & Julia Stone, maar dan met voornamelijk Angus in de hoofdrol. Julia klinkt eigenlijk vrij schel en dat past wat minder goed bij de muziek dan een wat zachter en zalvender geluid. Ik kan hier waarschijnlijk wel aan wennen hoor, maar voorlopig hoor ik vooral een kruising tussen het schelle van Joanna Newsom en het rauwe van Ellie Goulding. Even wennen.

Een geweldig groei plaatje. Na een stuk of 6 keer beluisterd te hebben, bevalt deze nog beter dan de opvolger

Down the Way: Een fijne sound en een verzameling mooie liedjes. Wat ik jammer vind is dat de samenzang vrij beperkt blijft en dat er de teksten over het algemeen vrij oppervlakkig zijn. Misschien was ik van tevoren gewoon wat te veeleisend, dat kan natuurlijk ook.

Het saaie blokje On the Road / Walk It Off / Hush maakt dit album voor mij onnodig lang, maar over de gehele linie ben ik best te spreken over het niveau van de liedjes: Goed voor een ruime voldoende. Door de mooie stemmen doe ik er zelfs nog een schepje bovenop.

Ik heb deze vandaag nieuw kunnen scoren voor 5 Euro; als dubbelalbum; inclusief Memories Of An Old Friend.
Volgens mij een zeer goede koop.

Da denk ik zeker

Saturn, in een bak met afdankertjes.

inderdaad terechte hoge waarderingen hier. Pareltjes zijn al wel genoemd. Draw your swords komt voorlopig het meest binnen. Stemgeluid van Julia doet me denken aan goeie tijden van Lindsey Buckingham (Fleetwood Mac). Ze kan scherp, maar ook boterzacht zingen.

Ik ben zeker nog niet klaar met verkennen rondom deze broer en zus !