Opeth - Blackwater Park (2001)

Momenteel trekt Dirge For November me elke keer weer naar zich toe. Wat een opening van dat nummer. Keer op keer kippenvel en dan heerlijk beuken.

Deze heb ik nog maar eens beluisterd net, maar het is mijn ding gewoon niet, en word het ook niet, nooit. Stem maar verwijderd omdat waarschijnlijk het genre mij niet ligt waar Opeth zich in bevind. Maar snel op marktplaats zetten en iemand anders er blij mee gaan maken.

dit zou normaal wel iets voor mij moeten zijn. Ik heb er nog maar 1x naar geluisterd maar ik vind dat er teveel rustige stukken inzitten. Het wordt me precies niet spannend genoeg.... Kzal het later nog wel es proberen

Zelfde verhaal al velen hier. Ik ben niet echt van de metal, af en toe wel lekker op zijn tijd, grunts zijn eigenlijk ook absoluut niet mijn ding, maar bij Opeth ligt het anders. Het is een onmisbaar onderdeel van de muziek, het kan de rillingen over mijn rug laten lopen, het is zó krachtig.

Ik luister het niet al te vaak meer, ik moet er echt voor in de stemming zijn, maar als ik het dan weer eens opzet weet het me net als alle voorgaande keren weer helemaal te overdonderen, murw te beuken, alle energie er uit te zuigen. En dan lekker slapen.

Nogmaals, voor alle twijfelaars, zet door. Aan het einde van de rit maakt het je waardering voor dit album alleen maar groter.

Precies
En met deze CD kun je ook nog eens heel aardig opbouwen mocht je nog niet meteen kunnen wennen. Beginnen met Harvest en via Bleak, met die prachtige cleane zanglijnen, tot de conclusie komen dat de grunts echt een dimensie toevoegen. Om vervolgens de hele CD als een trip te kunnen beluisteren.
Super.

@kas-music en itbites: jullie maken dezelfde evolutie als ik mee destijds ... en ik doe mijn hoed af. Mocht er nog iemand twijfelen: tien pagina's met veelal dezelfde ervaring als beide collega's hier. Het is daar, aan iedereen om het te ontdekken.

Waardeloos die grunts....
Dat moet iedereen gedacht hebben toen ze deze plaat voor het eerst hoorden. Ja dat geldt ook voor mij....
Nu vind ik de grunts geniaal!
Wat een energie en pure klasse van Michael.

Inderdaad. Lang, lang geleden heb ik deze cd niet gekocht omdat mijn tere oortjes niet tegen de grunts konden.
Een paar jaar later, toen ik wat meer gewend was qua metal, heb ik deze cd nog eens beluisterd en toen gekocht. Wat een meesterwerk.
Vervolgens heeft de cd een tijdje stof liggen verzamelen omdat ik het een beetje had gehad met Opeth (omdat ze met cd's als Watershed en Ghost Reveries kwamen), maar laatst heb ik hem weer ontdekt.

Vooral de eerste 3 nummers vind ik briljant, en heerlijk afwisselend, en het nummer Blackwater Park vind ik ook erg genietbaar, vooral omdat het bij vlagen heerlijk furieus klinkt.
De overige nummers zijn ook erg goed, maar die kan ik niet echt goed uit elkaar houden. Maar al met al een heel fijn album.

Inderdaad, het titelnummer klinkt bij vlagen furieus. Lekker hoe die basgitaar in die stukken ook een hoofdrol vervult! Maar mijn favoriete stukje in dit nummer zit toch wel redelijk aan het begin; als de akoestisch gespeelde riff overgaat in de versterkte... kippenvel!

Leuk ook is om te horen hoe ze de spanning bij die overgang nog wat verder opdrijven in de live uitvoering van dat nummer op The Roundhouse Tapes.

opeth????????
a fair judgement vind ik een wereldnummer.
muzikaal gezien zit het wel snor met opeth ,maar wat is het nut van grunt .
ik weet het niet.
kan iemand mij vertellen welke nummers er geen grunt voorkomt dan kan ik starten met downlaoden hahahahahaha

Die kan hard lachen maar als je alles gruntloos wilt, kun je terecht bij het album Damnation. Dit is echter meer een rustig album, dus verwacht geen knallende metal.
Dan heb je nog Porcelain Heart en Hex Omega van Watershed en tja, volgens mij zijn er niet echt heel veel nummers van Opeth waarin ze harde metal spelen en waarin niet gegrunt wordt. Enkel rustige nummers met normale zang.

evdk, bekijk eens rustig op je gemak de berichten van al die mensen die eerst afknapten op die grunt, waaronder ik, en bekijk hun metamorfose, waaronder ik. Dit album ligt klaar, aan jou om dit beest bij de horens te vatten. Veel geluk, tandengeknars en catharsis toegewenst!

Bon ik heb nu een eerste luisterbeurt achter de rug (t.e.m. nummer 6, ja sorry, heb Blackwater Park zelf nog niet beluisterd ), maar verwacht niet dat ik exact weet welk nummer hoe klinkt. Als ik me niet vergis, vond ik Bleak een zeer goed nummer. En echt cool dat er zowel gegrunt als normaal gezongen wordt in eenzelfde lied! Is het trouwens de bedoeling bij The Leper Affinity dat er na pakweg een halve minuut een soort explosion is, die echter abrupt wordt afgebroken, kwestie dat de explosie een halve seconde duurt? Anyway, ik geloof dat, als ik er lang naar luister, dit me wel zal kunnen krijgen. Maar 't zal waarschijnlijk niet onmiddellijk in een of andere persoonlijke toplijst belanden, daarvoor primeert natuurlijke zang toch nog steeds boven death growls bij mij. Harvest en Drapery Falls vond ik ook wel straf, een van die nummers had een ongelofelijk goeie riff, maar ik zou niet meer weten wat/waar/wanneer...

Dat is volgens mij niet normaal. Het geweld van het nummer barst na een halve minuut open en die explosie houdt wel wat langer aan dan een halve seconde.

Mijn favoriet album. Alle nummers zijn gewoon perfect. Hier 2 favoriete tracks uitkiezen is zeer moeilijk, ik vind ze allemaal 5* waard. De solo in The Leper Affinity is gewoonweg schitterend. top-album : 5*

Ik heb deze net nog even proberen af te spelen na lange tijd, maar er is echt niet doorheen te komen voor mij, en ik kan er maar niet aan wennen. Wat een rukplaat eigenlijk. 1 van mijn grootste miskopen van de afgelopen 5 jaar eigenlijk wel.

door de plee en snel (het hele ouvre)

vinnut ook 13 keer niks en nog minder

hoe getalenteerde muzikanten toch een draak van een plaat kunnen maken

..hehe..hehehe..plee..hehe..rukplaat...hehehehe..



Beavis & Butthead

Gewoon een enorme rukplaat. De grunts zijn het enigste wat ik eraan kan waarderen, want dat is zo perfect en stijlvol gedaan. Beavis & Butthead? Ik dacht eerder aan Peppi en Kokkie.

Wow, wat een goed doortimmerd verhaal, en wat een overtuigende argumenten ook. Dit is toch wel een van de betere bijdragen van dit jaar aan MusicMeter geloof ik.

Wrom niet, hij geeft toch duidelijk te kennen wattie ervan vind toch. Het is ietwat ongenuanceerd, maar wel duidelijk. Als ik een plaat niet goed vind ben ik ook niet van plan om er veel woorden aan vuil te gaan maken, die energie steek ik liever in platen die ik wel goed vind. Het is een duidelijk verhaal omdat hij zegt wat hij ervan vind, ook dat is een mening en een zinvolle bijdrage aan mu.me, alleen een mening die velen die deze plaat wel goed vinden niet aanstaat.

Ieder zijn smaak, kan mij goed voorstellen dat niet iedereen deze goed vind. Ik vind deze echt schitterend. Ik moest er wel even inkomen, toen ik deze leerde kennen, kende ik nog niet zoveel muziek met grunts. 8 prachtnummers. Deze staat al een tijd op nr 1 in mijn top10 en zal daar toch nog even blijven staan.

Ah, ik vroeg me al af waarom er pas 25 berichten van jou bij deze plaat stonden... maar dáárom dus...

voor nuancerering en argumenten verwijs ik je door naar ene pagina 1 of 2 terug

Dit schreef je ergens in januari geloof ik. Naderhand ben je idd met een iets genuanceerdere uitleg gekomen. Alleen dan snap ik niet waarom je je punt later zo nodig nog een keer wilt maken met een post die je bij elk willekeurig album hier op MM neer kan kwakken. Als je zonodig nog een keer af wilt geven op Opeth, prima, maar neem dan ook de moeite om nog een keer met iets van een argumentering te komen.

Maar het lijkt me niet de moeite waard om die hele discussie over Opeth en grunts nog een keer te voeren. Voor mij was de band met dit album op haar hoogtepunt, en juist die grunts is een van de redenen waarom ik het album zo goed vind. Maar voor jou kennelijk niet. Prima dan.

Geniaal album. De heren van Opeth zijn meester in het songschrijven. Lange epische nummers stevig opgebouwd als piramides. Wie erin komt ontdekt de ware schatten.

Toch wel een persoonlijk historisch moment. Na lang aarzelen komt deze op nummer 1 in mijn top 10 . Maandenlang was die plaats voorbehouden voor het debuutalbum van Led Zeppelin.

Deze is het ook gewoon waard.

CTK, luister ook eens naar de live-versies van Bleak en Blackwater Park op hun recentste livealbum / livedvd The Roundhouse Tapes. Bangelijk.