Opeth - Blackwater Park (2001)

Zo hard is dit nou ook weer niet hoor..

Daarom

Nu ook de bonustracks beluisterd, ook die zijn fantastisch!
Maar toch halen ze het niveau van de plaat niet, Still Day Beneath the Sun is een mooi nummer waar de akoestische gitaar een grote rol heeft en ook wordt er in beide tracks jammer genoeg niet gegrunt. Wel wordt er gewoon gezongen. Wat hij trouwens goed doet.

We krijgen ook nog een tweede Patterns In The Ivy (fantastische titel trouwens) jammer genoeg gebruiken ze bijna (of helemaal) dezelfde gitaarmelodie. Maar toch blijft het een zeer mooie song.

Opeth - Blackwater Park

Nu ik deze plaat de laatste tijd iedere dag eens opzet vond ik het wel tijd om eens een stukje neer te pennen voor dit meesterwerk. Mensen die niet zo veel van Metal kennen gaan misschien toch Blackwater Park want onder de muziekfanaten is dit een zeer bekende plaat en hier op Musicmeter een van de best scorende Metal platen. Deze plaat was ook mijn eerste Metalplaat.

Als deze plaat niet zo'n mooie hoes had dan had ik waarschijnlijk deze plaat nooit beluisterd en had ik nooit bands als: Cult of Luna en Agalloch leren kennen. Want natuurlijk had ik deze plaat al eens zien staan in bepaalde lijstjes hier op Mume maar ik had zoals de meeste mensen denk ik een vooroordeel over Metal volgens mij bestond een Metalband uit een zanger die daar maar wat staat te schreeuwen een paar gitaristen die wat snaren aanslaan en een drummer die probeert om zijn drumstel kapot te krijgen.

Maar niets is minder waar, Opeth is technisch een erg sterke band die de ene na de andere sterke riff uit hun mouwen schudt. Ook Blackwater Park zit vol sterke riffs bijvoorbeeld de openingsriff van: The Leper Affinity. Na een "zoemend" donker aanvoelend geluid dat de hele tijd maar luider wordt beukt The Leper Affinity er direct in met een erg sterke riff.
De drumroll op ongeveer 3/4 van de song is ook erg sterk er wordt fantastisch gedrumd.

De grunts van Mikael zijn op zijn minst fantastisch te noemen maar ook zijn cleane vocalen zijn erg sterk. Natuurlijk weet ook iedere fan van deze plaat dat Blackwater Park geproduceerd is door Steven Wilson en ik ben een niet zo'n groot kenner van produceren alhoewel ik af en toe zelf ook eens een beat maak en die dan zelf mixt en zo maar dat even terzijde. Maar wat ik wou zeggen je moet gewoon geen kenner zijn om yte horen hoe goed deze plaat geproduceerd is.

Wat Opeth als band ook speciaal maakt is hoe goed ze harde stukken met erg sterke grunts geweldig afwisselen met rustige stukken met een akoestische begeleiding en de cleane vocalen van Mikael. Favorieten aanduiden bij dezeplaat is ook erg moeilijk want zo hebben we: The Leper Affinity die er direct inbeukt, The Funeral Portrait met de geweldige riffs, het 12 minuten durende spektakel: Blackwater Park en nog veel meer.

De ene geweldige riif na elkaar en de ene prachtige solo na de andere, als luisteraar worden we zeker verwend met deze plaat. Soms gebeurt het dat ik na 3 uur deze plaat nog altijd niet volledig heb beluisterd want sommige songs durf ik zeker een paar keer op repeat zetten.
Je blijft hier maar nieuwe dingen in ontdekken zelfs opvallende riffs dat ik zelf verwonderd ben dat die riff me nog niet was opgevallen.

Als ik dan toch een klein minpuntje mag geven is dat ik toch wat grunts mis bij Harvest.
Maar gelukkig zingt Mikael weer erg sterk en is ook de muziek erg sterk, maar ik mis gewoon op Harvest een riif met een elektrische gitaar of een solo. Maar dat is maar een klein minpunt.

Conclusie: deze plaat kan je gerust iedere dag eens draaien zonder dat hij gaat vervelen in tegendeel hij wordt alleen maar beter en beter. 5 sterren en ik wou dat ik kon zeggen dat ik hem verhoog naar een 6* dat doet me er aan denken dat ik bij hhet Topic: Wat mis je op Mume nog moet aanvragen of ze niet kunnen instellen dat je een 6* voor deze plaat kunt geven.

Naar mijn mening zou dat het nummer echt TOTAAL verpesten.

Dat zou wel kunnen maar ik zei het ook het is een zeer klein minpuntje.

In Harvest zit een te gekke jazzy elektrische gitaarsolo hoor, Kobe!

Verhoogt naar 5* Absoluut beste metal album die ik ken. Zit ook te denken om deze in m'n top10 te zetten.

Doen Jelle
Ik heb het album een paar dagen geleden op nummer 1 gezet, met het mistige weer van de laatste dagen heeft het album echt een magische werking.

Eerst even iets zoeken om eruit te halen. Edit: Staat erin inmiddels.

Ooit alleen het begin van The Leper Affinity gehoord, en dacht dat het zo''n doorsnee Death Metal plaat was, maar nu vandaag ergens goedkoop kunnen scoren; blijkt er een mooie variatie in de songs te zitten.

Opeth doorsnee Death Metal?

Goed dat je het toch nog een keer geprobeerd heb, prachtig album dit, zelfs het mooiste metalalbum dat ik ken.

Als je het begin hoort met die grunts, dan heb je andere verwachtingen.
Maar ik was ook wel benieuwd waarom dit album hier in de Top 100 staat.

Hij zal waarschijnlijk ook maar beter en beter worden, zo ging het toch bij mij.
Dit blijft een van de beste platen die ik ken, wat is het begin van Dirge Foor November trouwens prachtig! Nooit gedacht dat ik haast emotioneel zou worden bij een band zoals Opeth.

Op de grunts na zit er vrij weinig death metal in Opeth =p

Da's waar. Maar dat neemt niet weg dat dit een erg stevig, zwaar en duister metal album is.

Proficiat met de aanschaf Deric. Als je dit echt geweldig gaat vinden valt er nog veel te ontdekken.

Gisteren heb ik op dvd nog naar de live uitvoering van Blackwater Park gekeken. Het blijft na talloze beluisteringen een fascinerend album, waarvan de composities blijven verrassen. De intensiteit van de riffs en de grunt, afgewisseld met stille akoestische passages, een dynamiek die mij nog altijd omver kan blazen.

Ik ga de komende maanden ook maar eens klaarzitten totdat de grunts bij mij wel goed gaan vallen.
De muziek ervaar ik in ieder geval als intens, duister en meeslepend. Zodra de grunts invallen, krijg ik echter een afkeer van de cd en krijg de neiging het af te zetten.
Maar alle berichten eens nalopend is er nog hoop voor mij en Opeth.
Moet ik het wel nog af en toe op gaan zetten natuurlijk.

Die grunts moet je even aan wennen, maar aan je top10 te zien ben je wel wat gewend.

Bij mij was het juist omgedraaid, ik moest aan de cleane zang wennen. De grunts waren voor mij doodnormaal omdat ik dat al heel vaak hoorde in Death Metal.

Ik ben eigenlijk helemaal geen grunts gewend... ik vond en vind het een vreselijk gehoor.

Probeer het als een essentieel onderdeel van de muziek te horen, want dat is het.

Met grunt wordt die nog intenser, duisterder en meeslepender.

stel je eens voor dat er geen grunt op blackwater park te horen was.

Ik weet nog dat ik tijdens mijn lunchpauze een heel eind naar Fame ben gelopen (vanaf de Herengracht) om deze cd te gaan luisteren. Hij was cd van de maand in Aardschok, en iederen had het erover.
Ik had geen idee wat ik moest verwachten... En uiteindelijk een goed half uur staan luisteren. Ik was hooked, en heb de cd meteen meegenomen. Deze cd ademt een bepaalde atmosfeer, en heeft een sublieme opbouw. Vooral dat laatste is essentieel, dan blíjf ik luisteren!

Dat ik een lunchpauze van anderhalf uur had genomen viel mijn collega's gelukkig niet op

Zo dacht ik tot kort geleden over grunts, maar na een heel album mert grunts te hebben geluisterd was ik meteen bekeerd Ik kreeg al snel in de gaten dat grunts geen geschreeuw zijn, maar zang.

Ik heb zojuist dit album voor de eerste keer gedraaid. 'Bruut' lijkt me de beste omschrijving voor het gevoel wat ik hierbij heb gekregen. En dat bedoel ik als compliment

Dit album kan niet zonder grunts. Voor de liefhebber van een goede grunt kan ik overigens dit album van harte aanbevelen.

Wat zou dat een fantatische plaat opgeleverd hebben ,kunnen hebben

Plaat is fantastisch op deze manier. De grunts horen nu eenmaal bij Opeth, hoe hard dat tegenwoordig ook wordt ontkend. Ik moet er niet aan denken dat hier geen grunts op zouden staan.

Same here.

Aan Blackwater Park hoeft niets versleuteld te worden.

Eigenlijk moet je nooit meer aan albums sleutelen.

Dat grunts nou eenmaal bij Opeth horen ben ik het niet helemaal mee eens, maar op de albums waarop gegrunt wordt passen ze wel.

Sommige van die (voormalige) death metalbandjes proberen wel eens oude nummers echt te zingen. Dat werkt vaak niet vind ik.
Zoals bijvoorbeeld Paradise Lost een tijdlang deed met nummers als Eternal en Gothic. De oorspronkelijke kracht gaat er dan uit omdat er teveel geknoeid wordt met de zanglijnen die er eigenlijk niet zijn in het geval van grunts.