Opeth - Blackwater Park (2001)

Ik heb Opeth laatst een paar nummers die origineel met grunts zijn, zonder grunts horen zingen. Werkte op zich best, maar met grunts is het inderdaad wel beter.

Als je daarmee een van de concerten van de Heritage tour bedoelt, dan zit je verkeerd. Waren allemaal nummers welke origineel ook zonder grunt waren.

Als je iets anders bedoelt heb ik niks gezegd en zou ik het graag willen horen=p

Ik schaam me dood, je hebt gelijk . Ik dacht dat er origineel grunts zaten in Porcelain Heart. Ik heb Watershed namelijk al een tijdje niet meer gehoord.

Of jullie kunnen het echt niet handelen, of jullie staan er niet open genoeg voor. Vooral blijven luisteren! Ik vind het best een waardevolle toevoeging.

Grunts zijn niet puberaal. Maar het herhaalde gezeur erover begint dat wel te worden.

Grunts zijn echt niet puberaal. Dan krijg je vaak te horen: Dat is toch maar wat loos geschreeuw?

Grunts zorgen ervoor dat de muziek eronder intenser wordt. Pig squeals zijn niet echt mijn ding maar de grunts zoals bij Opeth zijn echt geweldig. Mikael Akerfeldt heeft echt een monsterlijke grunt, vooral met veel diepte. En dan die geweldige cleane zang, ze spelen altijd erg goed met licht en donker.

Ik vind dat Opeth juist eens een nummer goed door moet raggen; hard zijn ze op hun best. Als ze dan toch zo'n contrast willen verwerken in hun sound, wil ik wel graag een beetje behoud van de lijn in de nummers.

Zo is Opeth gewoon niet. Het hardste nummer van hun is denk ik wel Heir Apparent van het album Watershed, daar vliegen de Morbid Angel-invloeden je om de oren of ga luisteren naar Crimson van Edge Of Sanity waar Mikael Akerfeldt ook aan deelnam. Opeth is juist zo uniek door die geweldige menging van stijlen, ze hebben echt een eigen geluid.

Al is Blackwater Park niet eens mijn favoriete album van Opeth en toch staat hij hier op 5 sterren. Het is echt overduidelijk mijn favoriete band.

Het is grappig om te zien hoe onder dit album de discussie daar telkens opnieuw over oplaait. Komt natuurlijk omdat dit verreweg het populairste en bekendste album met grunts is (denk ik toch?) en veel mensen er hier voor het eerst kennis mee maken. Maar inderdaad, op gegeven moment is het wel duidelijk...

Ik vind zelf de grunts op dit album overigens mooier dan de cleane zang.

Daarvoor moet je niet bij Opeth zijn. Dan kun je beter iets van Bloodbath of van mijn part Sinister opzetten.

'Morbid Angel invloeden' roept iemand? Ik word oud mensen..

Opeths zware stukken vind ik uniek en al behoorlijk anders dan Bloodbath. Verder zie ik niet wat ze weerhoudt om eens een nummer te maken met een fatsoenlijke opbouw en een climax of desnoods een refreintje.

Heb Morningrise al eens geprobeerd? Wat hardere nummers en de opbouw en climax van bijvoorbeeld The Night and the Silent Water is echt geweldig!

Dus diep in je binnenste wil je Opeth omarmen, maar dan moeten ze wel een stuk obligater gaan klinken. Dat zou wat mij betreft afbreuk doen aan Opeth. Er is wel degelijk sprake van opbouw. Juist dat doorcomponeren maakt Opeth zo sterk, vind ik.

Hmm grappig dat je er nog op terugkomt.

Het houd je geloof ik wel bezig.

Ik zou liever van deze muziek genieten dan mij ergeren aan berichten die mij niet zouden aanstaan.

Dit is inderdaad het enige album met grunts die ik in huis heb, en zet hem zo af en toe nog weleens op. Ik kan me vergist hebben of in een andere stemming komen dat hij mij wel gaat bevallen toch? Ik vind het gewoon jammer dat deze niet wil vallen bij mij, omdat ik de instrumentatie echt super vind en mijn smaak is. Maar kan de grunts gewoon niet verweven met de muziek, omdat ik het gewoon voor mezelf teveel als een storende factor vind werken.

Dit album heb ik destijds gekocht omdat Steven Wilson van Porcupine Tree er een hand in had en dacht net iets voor mij. Ik wist toen niet dat er grunts opstonden, of dat het wel mee zou vallen, maar heb hem toen toch maar gekocht.

Ik heb hem origineel op cd in huis en zal hem af en toe nog opzetten, misschien dat het kwartje toch ooit eens gaat vallen. Maar als ik er 20 minuten van gehoord heb gaat hij er meestal weer uit.

[quote]ricardo schreef:


Haha mooie verspreking 'Brian Wilson' van Porcupine Tree, scheelt 80 kilo

Keppet ff verbeterd naar Steven.

Niet per se obligater, maar een beetje een rode draad zou een groot aantal nummers goed doen. De kunst is naar mijn idee vooruitstrevend en strak tegelijk te zijn, zeg maar een paard en een ruiter. Opeth laat wat dat betreft de teugels teveel vieren; veel Opeth-nummers komen me een beetje willekeurig over in hun opbouw - ik wordt er niet door meegesleept.

Dat het fragmentarisch zou zijn hoor ik wel vaker. Dat is schijn. Er is wel degelijk sprake van opbouw. Het kost even moeite om er vat op te krijgen maar hij is er echt. De wisselwerking tussen techniek en de sombere sfeerschetsen is alvast één ding dat erg meeslepend is en die je zou moeten uitnodigen om nog vaker te luisteren.

Ik moet je in deze wensdroom teleurststellen. Het valt wel gewoon op wanneer jij en je malle makker voor de zoveelste keer menen hier interessant voor de dag te komen maar niets zinnigs over de muziek te melden hebben.

Het is echt de volgorde van het alles. Ze weten erg mooie snelle staccato-riffs te maken en ook slepende trage riffs en er is geen betere grunter dan Akerfeldt. De wisselwerking is er gelukkig, maar de elementen worden op een hoop gegooid en worden geen synthese die de som der delen verheft.

Ik heb het gevoel dat Opeth op de een of andere manier heel bijzonder wil zijn en boven het maaiveld uit wil steken. Hun houding staat me hier en daar een beetje tegen. Ik moet altijd denken aan academici in aparte metalkleding en brillen. (Nu wordt ik echter een tikkie ongenuanceerd.)

Stel je voor dat je met je kop boven het maaiveld uitsteekt... Dat moeten we niet willen met zijn allen.

Als houding van bands (hoewel ik vermoed dat je eerder doelt op het publiek dan op de band zelf) je al tegenstaat, lijkt het me allemaal erg lastig worden om dingen op waarde te schatten.

Misschien is het je smaak gewoon niet. Want ik kan me niet meer indenken dat Blackwater Park geen synthese van alle elementen kent.

Het is voor een deel mijn smaak. En boven het maaiveld uitsteken... bij goede bands gebeurt dat gewoon. Opeth is er echt naar op zoek heb ik het gevoel. Zoiets staat niet los van mijn waardering voor een band. Er zijn dan ook diverse bands waarvan de uitstraling ze de kop kosten voor mij.

Waaruit blijkt dan dat ze daar naar op zoek zijn? Gekunsteld of geforceerd zijn geen termen die bij mij opkomen als ik de ontwikkeling van de band nog eens langsloop. Het knappe is dat ze ondanks de lange uitgesponnen nummers, de rochels en de onorthodoxe manier van componeren toch een behoorlijk breed publiek heeft weten te bereiken. Juist als men toegeeft aan het eenvoudiger ordenen van de nummers, zou men op geforceerde wijze proberen diegenen te bereiken die, ik noem maar wat, niets met de grunts kunnen.

Vind die houding reuze meevallen. Ik heb niet het idee dat hij constant loopt te bevestigen dat hij zo'n goede muzikant en componist is.

Ik word onderhand wel erg moe van Akerfeldt die elke maand komt vertellen hoe ruimdenkend hij is op muzikaal vlak. Dat moet dan altijd met een verwijtende toon richting fans en de metalgemeenschap in het algemeen. We weten nu wel dat King Crimson, Scott Walker en The Beatles in zijn platenkast staan. Vind dat niet echt sympathieke acties tegenover je publiek. Ik vind het ook een plus dat Opeth buiten het metalhokje kijkt, maar ga het er niet steeds inwrijven bij degenen die dat minder waarderen.

Ik weet niet hoor, maar volgens mij is hij zo sarcastisch als wat. Dat is hij altijd al geweest. Ik mag dat wel!

Ik denk ook dat je wat Akerfeldt zegt niet altijd even serieus moet nemen.
Stel dat het wel serieus bedoeld is, kan ik persoonlijke meningen altijd los zien van de muziek.

Patrick Mameli nam ooit ook op denigrerende wijze afstand van de metalwereld. Kreeg de hele goegemeente over zich heen en over de muziek had niemand het meer. Dat klopt voor mijn gevoel ook niet.

De toon van die berichten was toch behoorlijk serieus. Ben het ook wel met hem eens, maar ik vind het een beetje kinderachtig om zo met je eigen smaak te koop te lopen en laagdunkend te doen over anderen (die óók fans zijn/waren).

Hij mag het best een keer zeggen, maar als je dat telkens blijft zeggen, gaat het op drammen lijken.

Het zijn toch precies ook het soort fans dat heel sterk in een bepaald genre vastzit om meteen laatdunkend te doen over hun (eerder) favoriete band als die nog maar een beetje van richting verandert.

Ik kan Akerfeldt dus alleen maar gelijk geven dat hij zich over hen op zijn beurt negatief uitlaat en er geen rekening mee houdt. Zo las ik eens van hem dat sommige 'fans' bij het verschijnen van Ghost Reveries zeiden dat Opeth uitverkoop aan het houden was en hoe verbaasd hij daar over was en er zijn conclusies uit heeft getrokken.

En verder denk ik dat hij het over al die andere muziek heeft niet om te benadrukken hoe divers zijn smaak is, maar eenvoudigweg uit liefde voor die muziek.

Dat dus...