The National - High Violet (2010)

Omdat die alternatieve versie waarschijnlijk pas na de release van het eigenlijke album opgenomen is, onder druk van zanikkende fans die vonden dat de droney versie op het album te hard afweek van de Jimmy Fallon/Pitchfork Castle Sessions en andere live-versies. 't Is een populistische zet maar het geeft hen natuurlijk ook weer iets om als single uit te brengen.

Ik sluit me trouwens aan bij Maiky, geef mij maar het origineel. Deze interpretatie heeft me een wat te hoog Editors-gehalte.

En 4,5* voor dit album!

Ja, als je een album zo klote vindt dat je het niet meer het draaien waard vindt bijvoorbeeld? Niet dat dat het geval was voor mij bij High Violet. Maar ja, ik kan me inderdaad voorstellen dat men dit dodelijk deprimerende muziek vindt.

Precies, en dat moeten we dit niet hebben. Dit is de muziek, die Tom Smith eigenlijk zou willen maken.

bonustracks zijn vet, vooral de eerste drie (o.a. wake up your saints)!

Mweh, ik wil de studio versie horen.

Leuk ja die speciale uitgave met 8 bonustracks. Tis duidelijk dat we hier niet te maken hebben met inferieure afdankertjes. Met name Wake Up You Saints en You Were a Kindness zijn zeer de moeite waard.

Ik heb er overigens zelf nog 3 extra nummers aan toegevoegd:

- So Far Around The Bend (staat op Dark Was The Night)
- Ashamed Of The Story I Told (staat op Ciao My Shining Star)
- Sleep All Summer (staat op 20 Years Of Merge Records)

Dit zijn songs die ze nog niet zo lang geleden aan verschillende verzamelalbums hebben bijgedragen. Ze passen er qua sfeer mooi bij en zo heb je samen met de 8 bonustracks opeens weer een fraai The National album bij

Wat betreft het reguliere album, ik blijf erbij dat ie net niet kan tippen aan Boxer, ik kom daarom niet verder dan 3,5*, hoe goed ik The National ook vind.

Dodelijk deprimerende plaat? Is maar te zien hoe je in elkaar zit. Zelden zo een ontzettend warme plaat gehoord waarbij de associaties liefde en troost bij mij opkomen. Zonder meer het album van 2010.

Net de deluxe versie aangeschaft. Blijft 1 van de beste platen van 2010!

Leuke tip Nieuwstad, die extra extra nummers
Word een toffe dubbelaar zo.

Wake Up Your Saints klinkt zowaar vrolijk. vrolijk!
of toch vrij opgewekt, met dat vingergeknip en die jazzy blazers in het begin.

YouTube - The National - Wake Up Your Saints

Zonder enige twijfel mijn plaat van het jaar. Ik draai dit album nu al 2 maanden non-stop, van voor naar achter en geen enkele keer een skip-moment. Erg zeldzaam voor mij!!!
Het is moeilijk favoriete nummers aan te duiden, maar eentje steekt er toch bovenuit en dat is "Afraid of everyone".

Prachtplaat!

Ik vind deze violet wat meer in balans als de bokser. Hoewel de zang past bij de setting van de muziek, vind ik die aan de monotone kant en is dan ook geen stem waar ik lang naar wil luisteren. M.i. kun je vanuit de zang niet opmaken of hij over een verjaardagsfeest zou zingen of een begrafenis.
Verders een goed album, maar ook niet zo hemeltergend goed of vernieuwend, de oude sound van een U2, Men At Work hoor ik er wel in terug alsook de huidige revival van een Joy Division, die zich al heeft vertaald in bands als de Editors, Interpol en in mindere mate Snow Patrol.

Editors, Interpol en Snow Patrol mogen geeneens de veters strikken van deze band. En Joy division is ook alleen maar nostalgie, vroeger was alles beter.... Dat is is gewoon niet zo.

The National is gewoon uniek en 1 van de beste bands van dit moment.

Wat veters betreft, dat zou mij een grote unox zijn. Ik stel ook niet dat vroeger alles beter was. Maar om te stellen dat ze zo uniek zijn en 1 van de beste bands van dit moment vind ik gewoon overdreven en dat is hoe ik er naar kijk. Los daarvan heb ik het een ruime waardering gegeven, dus nix mis mee.

Laat Interpol uit dat lijstje van Editors en Snow Patrol;)

Wat hebben deze 3 groepen met elkaar te maken?

The National is erg goed. Inderdaad.

Maar om te zeggen dat Editors niet de veters mag strikken van The National?

Bovendien. Wat heeft Snow Patrol hier mee te maken?
Zij hebben totaal geen raakvlakken met deze bands.

Joy Division zou ik nog maar eens goed beluisteren, Jacobz.
Dat is echt geen nostalgie.
Dat is waar Editors en The National hun mosterd halen.

Vroeger was niet alles beter maar het heden heeft ook zo zijn dipjes

Mee eens, dat van het rijtje...Snow Patrol enigszins er niet in thuis hoort, heb die wel benoemd, omdat ook daar repetieve elementen in de muziek zitten en een soortgelijke vlakke zang.
Daarnaast is Joy Division idd. geen nostalgie, maar waren destijds vernieuwend en baanbrekend, alleen al door de vormgeving van de hoes.

Editors moeten toch echt wel onderdoen voor The National
Editors is leuk maar nu niet echt exact speciaal
The National is gewoon absolute top

Ik zou eerlijk gezegd ook niet durven beweren dat The National nou origineler is dan Editors. Luister nog maar eens goed naar bands als Tindersticks en Nick Cave & The Bad Seeds. Als je dat een beetje mengt met eerder genoemde bands zoals Joy Division en Interpol dan is het wel duidelijk waar The National door is geïnspireerd. Doet natuurlijk niets onder aan de kwaliteit van de muziek maar Editors worden mijns inziens toch wel wat te vaak als 'dieven' afgeschilderd terwijl tegenwoordig natuurlijk haast geen enkele act nog volledig origineel is. Dat kan ook helemaal niet. Daarvoor is al te veel muzikaal terrein ontgonnen.

The National is niks origineler dan een van de andere bands, deze band heeft ook invloeden, dat heeft iedereen. Ik snap niet waarom iemand nou over deze andere bands moet gaan zeggen dat die niet origineel zijn. Ze hebben helemaal niks te maken met The National. Dus de vergelijking klopt al niet. En trouwens Tom Smith (zanger van Editors, vind The National ook een hele goede band) En My Addiction, dat is jou mening, geen feit.

Ik hoor de alternatieve versie van Terrible Love nu voor het eerst, en de album versie is het enige nummer dat me tegen houd om er de volle score aan geven. Maar deze versie vind ik beter, misschien iets minder origineel, maar het ligt mij gewoon beter in het gehoor. Maar wat een album is dit. als je een album maakt als Boxer, en je kan dat album overtreffen met een nieuw album, dan ben je een van de beste bands van het moment.

Terrible Love is voor mij persoonlijk (ondanks de fijne productie) het minste nummer van het album. Het is een enigszins voorspelbaar nummer (en repetitief) wat live weliswaar geweldig is, maar op dit album niet past...

Waarom past het niet op dit album? het heeft ook herhaalde segmenten 'it takes an ocean not to break' en dat fantastische unieke zwaar gitaargeluid. Bij mij staat dit zelfs aangeduid als favoriet nummer, ik volg je niet.

Inderdaad 1 van de betere nummers van dit album. Je moet altijd even wat zin maken voor dit album, maar als je het eerste nummer (Terrible love) hoort ben je er gelijk helemaal in.

Ik weet het niet, vind het nummer door zijn bombast niet op het album passen. Het klopt instrumentaal en vocaal heel erg goed maar het zit na de opening meteen in een climax die het 4 minuten lang vasthoudt (ik mis een beetje die opbouw). Live klinkt het zoals gezegd dan weer geweldig (de versie bij Letterman bijvoorbeeld). Laat ik erbij zeggen dat ik het verre van slecht vind en beter dan 95% van alles wat Editors heeft gemaakt (als we toch bezig zijn met vergelijken) maar voor The National-maatstaven een beetje makkelijk...

Ik ben het met Chronos85 eens in de zin dat ik Terrible Love minder vind. Ligt niet echt gemakkelijk in het gehoor. Het nummer doet me verder weinig. Een nummer mag van mij gewoon ongemakkelijk in gehoor liggen, als het dan maar geniaal is. Dit ligt én niet lekker in het gehoor, én het raakt me in artistiek opzicht ook al niet.

Alles klopt gewoon aan dat nummer. De overgang naar Sorrow (erg onderschat nummer trouwens) is misschien wel 1 van de hoogtepuntjes van dit album. Al is het einde met de laatste 3 nummers ook erg sterk natuurlijk.

Terrible Love is wat mij betreft ook het minste nummer. Ik vind het zelfs vrij irritant, vooral de zanglijnen. Beetje U2 achtig ofzo, niet The National waardig in ieder geval. Ik vind het qua sfeer ook niet echt bij de rest van het album passen. Het is niet duister genoeg en sluit daarom niet goed aan bij inktzwarte pareltjes als Sorrow, Little Faith en Afraid Of Everyone. Dan had Boxer toch een stuk sterkere opener.

Nou, de originele versie van Terrible Love is toch gewoon één van de meer "duistere" nummers op dit album en 't is door het feit dat het een rond een demo opgebouwde shoegaze-y interpratie is sowieso behoorlijk experimenteel (voor hun doen), dus die U2-aantijgingen slaan ook op niet veel.
Bij de alternatieve "single versie" is de angel er wat uitgehaald en klinkt het idd allemaal wat te episch, hadden ze wat mij betreft achterwege mogen laten. Aber ja, 't is voornamelijk het feit dat nogal wat fans hun ongenoegen geuit hebben omtrent het verschil met de live versie die ünerhaupt tot die alternatieve versie geleid heeft. Dat en het feit dat hun platenfirma daar op zijn beurt weer brood in zag natuurlijk.

Vooralsnog maakt deze plaat een reële kans om in mijn toptien van dit jaar te komen; en dat was wel eens anders gedacht