Anathema - We're Here Because We're Here (2010)

Enorme meevaller dit! De eerste reacties die ik te horen kreeg waren niet zo positief, waardoor ik het beluisteren van dit album angstvallig uitstelde. De vrees voor een tegenvaller bleek ongegrond, en ik steek de wisselvallige recensies op de hoge verwachtingen. Er zat zeven jaar tussen We're Here Because We're Here en A Natural Disaster , waardoor de hype nogal groot was geworden voor de fanboys. Daar reken ik mezelf vooralsnog niet toe, al vind ik vooral Judgement een uitstekend album. Hun nieuwste haalt misschien niet het niveau van Judgement, maar komt wel op de tweede plaats van mijn favoriete Anathema platen.

Producer van dienst - Steven Wilson (o.a. Porcupine Tree) drukt duidelijk zijn stempel op de muziek. Bij momenten lijkt het wel alsof je Porcupine Tree luistert, en op een zeldzaam moment zelfs naar Damnation van Opeth. De gelijkheid met Pink Floyd is ook nog nooit zo treffend geweest als op dit album, waar alles wat rustiger is van opbouw en het geluid helemaal glad gestreken is. Wanneer "Presence" begint, en er plots een spoken word stuk tussenkomt, lijkt het alsof Dark Side of the Moon opligt.

Een uitstekende toevoeging vind ik de dubbele zang. Niet alleen is Vincent Cavanagh's verbeterd, vaak wordt hij bijgestaan door de mooie vrouwelijke vocalen van Lee Douglas. Ook instrumentaal is het allemaal weer uitstekend gebracht. Rijkelijk gelaagd met strijkers, piano, gitaar, ritmesectie en nog een hele hoop meer kabbelen de nummers aangenaam voort. Hier en daar ontbreekt er misschien wat spanning, maar eigenlijk is dit gewone een verzameling erg goede progballads. Ik zet in op 3,5*

Nou dit wordt mn nummer 1 van 2010

bij mij komt ie terecht in het lijstje grootste tegenvallers;

niet dat een slechte plaat is maar ik had er simpelweg veel meer van verwacht

Yep, zonder twijfel ook mijn plaat van 2010!

Ik geloof dat ik hem voorlopig op 1 heb gezet. Tja, je hebt vier sterren en vier sterren...

Naarmate we ouder worden, worden de meeste van ons ook wijzer.
Rustiger, meer relaxed en met meer oog voor de dingen om ons heen, de details.
Zo verging het ook met Anathema.
Na het brute geweld die ze tijdens hun begin periode op de wereld los lieten, ging met Eternity maar vooral met Alternative 4 het roer om en werden ze rustiger en kalmer, met We're Here because We're Here als hun laatste wapenfeit.

Nou hebben we op We're Here natuurlijk wel een tijd moeten wachten, zeven jaar om precies te zijn.
Een periode waarin ze naarstig op zoek waren naar een nieuwe platenlabel, toen besloten dat het waarschijnlijk beter was om independent te blijven, een studio-tje bouwen...ach ja, je kent dat wel, de gebruikelijke dingen.
En dan zit je als fan of liefhebber van Anathema je toch af te vragen of het het wachten is waard geweest.

Nou, het antwoord hierop is zowel een volmondige 'ja' als een ietwat teleurstellende 'nee'.

Uiteraard is het vrij moeilijk om de wereld na zo'n lange tijd met een klassieker omver te werpen. Dan moet je toch van hele goede huize komen.
Aan de andere kant heb je wel een hele lange tijd om je nummers te perfectioneren, bij te schaven waar nodig is, en op zich is dat wel gelukt.
De nummers op WHbWH zijn doordacht, typisch Anathema maar wel met een nieuw geluidje.
Wat Porcupine-ish.
Nou is PT niet de enige invloed die ik wil benoemen.
In de muziek die je op We're Here because We're Here voorgeschoteld krijgt hoor ik ook verwijzingen naar andere bands, zoals het poppy Coldplay ( o.a. Dreaming Light en Everything) maar ook aan een Radiohead.
Vooral met de vergelijking met Coldplay is het even schikken, zeker als je bekend bent met het begin van Anathema maar dat is zeker niet zo negatief bedoelt.

Hoogtepunten van de cd zijn opener Thin Air (die lekker langzaam opbouwend opent maar een furieuze hoogtepunt toewerkt), Summer Night Horizon (waar de gitaren klinken zoals The Edge zou ze zou hebben bespeeld), Angels Walk Among Us (wat aanvoelt als een heuse, zelfs radiovriendelijke ballad), A Simple Mistake (magistraal nummer met een leuk refreintje die na een een minuut of vijf explodeert), Universal en het instrumentale hekkensluiter Hindsight, een nummer met een melodie die zo lekker in je hoofd blijft zitten.

Wat verder opvalt is dat aan het einde de cd gezegend is met niet minder dan 3 potentiële climaxen, te weten A Simple Mistake, Universal en Hindsight, en dat is op zich jammer omdat het de cd wat ongebalanceerd maakt maar ook omdat daartussen nog Get Off, Get Out zit wat ik bestempel als het zwakste nummer op de cd.
Verder is de cd misschien net iets té traag en te happy maar zelfs deze minpuntjes kunnen niet verbloemen dat de cd wel degelijk een uitstekende en gevoelige release is geworden.

Of het om maar 's een eufemisme van stal te halen, een essentiële meesterwerk is, dat valt nog te bezien, maar als je toch met een cd van Anathema moet beginnen, is We're Here because We're Here een uitstekende keuze om je horizon te verbreden.

Het zijn de details die het hem doen.

Ik ga er maar even van uit dat er geen meesterwerken meer gaan verschijnen in 2010, dus ondanks dat ik niet heel veel platen uit 2010 heb besluisterd, is dit voor mij de beste release van dit jaar! En Dreaming Light is met kop en schouders DE track van 2010, na ongeveer een miljoen keer luisteren blijft dit nog steeds fantastisch, wat een klasse!

Amen.

Ik ga met the crook mee: ook mijn cd van het jaar. Zag net dat ik ongeveer 12 albums uit 2010 in bezit heb dus ik kan zowaar een top 10 samenstellen. Ondanks dat ik het maar een matig muziekjaar vond, is dit al in de lente verschenen album mijn favoriet!

SW heeft dit album gemixed, niet geproduced. als hij dat wel had gedaan had het waarschijnlijk heel anders geklonken
maar ik vind deze productie zeker heel goed! vooral de strijkers zorgen voor dat mooie extraatje. helaas (en dat is met anathema nooit anders geweest) vind ik het drumwerk wat ondermaats... de rest van de band ligt volgens mij lichtjaren voor, het gitaarwerk is fenomenaal, maar de drummer kan niet echt volgen en mist de groove die anathema zeker kan gebruiken... desalniettemin een zeer mooi album!

Enorm gegroeid de laatste tijd, vond het in het begin nogal steriel en oppervlakkig allemaal, maar zoals ik dus zei: opengebloeid. Mooie harmonische vocalen, mooie gelaagdheid, alle instrumenten vullen elkaar perfect aan.. Hm ik ga hier nog leuke momenten aan beleven. Ik zie trouwens net dat ze binnen een maandje in Rijsel optreden. Niet zo ver voor een Gentenaar, maar misschien al een heel stuk verder voor het overgrote deel Nederlanders hier

Moest ik nu ook maar één vriend(in) hebben die ook into Anathema (laat staan prog) is.. <tracht medelijden op te wekken..>

Geduld, mijn vriend: ze zijn er,...echt waar.

Anathema live laatst gezien in Zoetermeer. Optreden was verdeeld in twee helften. De eerste helft betrof een verzameling nummers van hun overige albums, in de tweede helft werd dit album integraal en volledig gespeeld. Ik was met name onder de indruk van de tweede helft maar dat zal gezien mijn score voor dit album geen verrassing zijn.

een vriendin zoeken die van prog houdt lijkt me niet zo moeilijk...
als je jaren geleden op mijn middelbare school alleen al porcu... zei en verder nog niks raakten er al hordes meisjes opgewonden...

dus met jou moet het wel goed komen

Die hoes... oogverblindend mooi.

Haha als ik 'porcupine tree' zou zeggen aan 20 man hier in Gent, dan zijn er maximum 2 of 3 die er 'al van gehoord hebben'.
Waarschijnlijk omdat ze op de affiche van Rock Werchter stonden vorig jaar, maar toch Gossip verkozen op de Main Stage...

Ik doe m'n best! Merci voor de compassie
Ik vind wel een slachtoffer voor 19 februari! Hoe kan je dit nu niét mooi vinden, al zijn het maar de zachtere stukken met strijkers in...

Ik had muzikaal altijd het idee dat ik te laat geboren was...

...tot hier dan.

ik ben blij dat ik voor zoveel hoop kan zorgen hier

Inmiddels is de hoop niet echt hard meer nodig, maar met terugwerkende kracht meende ik toch een flinke fata morgana te lezen.

Ook een paar maanden later nog steeds wat mij betreft 4,5* waardig, en bij dezen gepromoveerd naar m'n top 10

Grandiose plaat vind ik.ook 't nummer 'Hindsight' is super.

Dreaming Light.......wauw!

Vrouwelijke vocalen ben ik ook erg over te spreken! Morgen aanschaffen en op fatsoenlijke set luisteren. Cijfer volgt

Zou willen dat ik de hele dag kon blijven hangen in dat 'dromerige' sfeertje wat op dit album wordt gecreëerd.

Prachtig album! Zeker nog een keer aanschaffen. Dreaming Light is echt fantastisch 4.5*
En wordt waarschijnlijk nog wel een 5*.

Moet je toch 'ns vertellen op welke school je hebt gezeten... dan verhuis ik nu meteen... Bij mij lopen ze namelijk niet rond...

1 van de weinige albums van 2010 die nog steeds in mijn mp3 speler staat. Dit heeft de potentie om uit te groeien tot een klassiekertje.

Het enige wat mij weerhoudt van het geven van een 4.5 is dat dit album waardeloos gemasterd is.

Hoe had het dan gemoeten? Wat is er niet goed aan? Is dat alleen het feit dat Steven Wilson dat heeft gedaan of zijn daar ook muzikaal inhoudelijke argumenten voor?

Het klinkt gecomprimeerd, de dynamiek is afwezig, daar kan ik me eigenlijk aan blijven storen. Niet zo zeer een muzikaal probleem dus, maar wel een probleem wat de muziek minder maakt.

Je hebt wel geluisterd naar de echte cd? Er zijn een aantal zeer slecht (ja gecomprimeerd) klinkende mp3 rips in omloop. Zo is het album in eerste instantie ergens low bit gestreamd en daar is weer een rip van gemaakt, niet om aan te horen.

Ik denk idd dat je naar een MP3 hebt geluisterd. De cd barst van de dynamiek en de mastering is nagenoeg perfect. Ik weet niet waar jij je uitspraken op baseert, maar dat kan geen normaal exemplaar zijn geweest.