Metallica - Metallica (1991)

Overdreven reactie, Kronos. Ook wat onzinnig, dat het geen zin heeft om daarop in te gaan eigenlijk.

Metallica album is gewoon harder, aggressiever en vetter dan al die andere bandjes. Als je dat niet hoort, heb je een 'luister'probleem. Wat kan mij die stadiondiscussie* bommen, daar gaat het niet om. The Black album is altijd nog beter dan die albums van de hair/pop-metal bandjes.

* Madonna treedt ook op in stadions, of de Toppers

Guns 'n Roses was inderdaad eerder succesvol en plaveide min of of meer de weg voor Metallica. Ook AC/DC was destijds terug succesvol na een mindere periode.
Overigens vind ik The Black Album stilistisch nauwelijks afwijken van hun vorige album ...And Justice for All waarmee ze reeds een groter publiek bereikten mede dankzij One. Er wordt nog steeds de beuk erin gegooid en er staat maar één ballad op nl. Nothing Else Matters. Het grote verschil is de aanzienlijk betere productie (door Bob Rock) waardoor The Black Album helderder en dynamischer klinkt dan ...And Justice for All die ik altijd te vlak en te blikkerig heb gevonden. De zang van James Hetfield komt ook beter uit de verf. Maar dat is blijkbaar niet naar de zin van Kronos.

'Enter Sandman' past mooi in het rijtje van 'Poison', Welcome to the Jungle', 'Animal', 'Love in an Elevator', 'Wind of Change', 'Thunderstruck', 'Bad medicine', 'Dr. Feelgood'. Niets mis mee maar wel de realiteit.

Metallica was stevig in de periode '83-'86. Anno 1991 links en rechts ingehaald door Death Metal bandjes. Ze kozen er zelf voor om meer mainstream te worden en dat is ze tot op de dag van vandaag goed gelukt.

One werd pas een hit na de vele hitsingles van The Black Album. Erkenning was er wel getuige de Grammy nominatie. Maar nog geen hit.

Justice is toch vooral een technisch georiënteerd thrashalbum. Dat is dit niet bepaald. Meer een melodieuss hardrockalbum met een metalen inborst en een stadionproductie.

Edit: wat Von Helsing zegt dus.

Sommige users doen nu voorkomen dat Metallica album nu al opgeschoven is naar een hair/pop- metal album... . Er wordt steeds gesproken over de ontwikkeling van Metallica, maar daar ging het helemaal niet over. Ik denk dat het verstandiger is dat sommige/vele Metalfans is eens wat andere mzuiek gaan luisteren, want ze horen het verschil niet meer in hun eigen genre.

P.S. Justice vind ik een rukalbum; slecht, dan vind ik Dr. Feelgood beter .

Aha de karaktermoordkaart. Vanochtend werd ik wakker met The Mars Volta, vervolgens ging Meditations van John Coltrane erin. Na de koffie luisterde ik enkele nummers van Tears For Fears The Hurting en heel misschien pik ik als moeders de vrouw met de kindekes boodschappen gaat doen, nog even Drought van Deathspell Omega mee. Erg closed minded metalgericht ben ik indeed.

Metallica was inderdaad trendzettend in de periode 1983-1986 en destijds een gewaardeerde cultband. Anno 1991 is metal bij een groter publiek populair geworden waardoor Metallica in de juiste plooi viel en door de toenemende deathmetalbands is Metallica meer naar de 'mainstream' verschoven (net als Guns 'N Roses, Iron Maiden en AC/DC). Relatief bekeken want vergeleken met de meeste pop klinkt dit nog hard en ruig.

Naast beter luisteren ook nog even beter lezen Edwynn en dan komt het misschien nog wel goed met jou.

Juist daar gaat deze discussie niet over, of je het goed of slecht vindt.

Niet op de argumenten willen ingaan en dan maar wat vaag of minder vaag op de man gaan spelen gaat niet op natuurlijk..


Als je eens in mijn 'stemmen' gaat kijken zie je meteen dat ik heel veel andere muziek beluister. Maar als tiener in de jaren tachtig was dat bijna uitsluitend metal, naast wat hardrock. Je moet mij het verschil niet duidelijk maken. Ik ben er mee opgegroeid.
Bekijk de aflevering Classic Albums eens. Ook daar wordt gezegd dat het eigenlijk een rockalbum is. Het klinkt misschien een beetje metal, maar daarom is het nog geen metal.
Met mijn vorige reactie overdrijf ik echt niet. Als je de albums op rij beluistert, een beetje doorgrondt en in hun context plaatst, dan kan je er niet omheen dat Metallica met The Black Album zich wel héél toegankelijk opstelde om de grote doorbraak, ook buiten het metalpubliek, waar te maken.

Kronos en Edwynn begrijpen er geen hol meer van en voelen zich blijkbaar aangesproken, dus zit er toch nog waarheid in. Zinloos en tijdverspilling dit.

Nog wat: juist omdat Kronos en Edwynn ook nog naar andere muziek luisteren, had ik van hen juist wat meer inzicht verwacht, maar ook dat is niet het geval.

Cured blijft de argumenten ontwijken en mist dus het doel. Dan maar schieten op de persoon maar ook daar mist hij.

Dat heb je dan verkeerd gelezen. Want ik vind de productie en de zang van Hetfield hier prima klinken. Dat dit toegankelijker is stoort me geenszins. Ook niet dat het album eigenlijk geen metal meer is maar erg rock geörienteerd. No problemo.
De zwakte van het album zit hem voor mij in de zwakte van de nummers. Slechts een minderheid daarvan vind ik goed en dan nog niet altijd in zijn geheel.
Metallica maakt hier in mijn oren ook de fout om gewone songstructuren te omarmen maar daarbij toch relatief lange nummers te blijven maken. Dan slaat de verveling al snel toe.
Hoe afgezaagd Nothing Else Matters ook is, ik vind dat nog steeds een sterk nummer. Maar het duurt de helft te lang. Ook op vier kan je alles zeggen wat dat nummer te zeggen heeft.

Kan het misscien een ander inzicht zijn. Want volgens mij begon ik met de stelling dat Metallica een melodieus stadion/hair/dinges album is geworden. Eenvoudige nummers die best stevig zijn maar niet heel agressief ofzo. Dat is gewoon wat ik hoor. Daarnaast vind ik er niet zoveel aan. Sad But True is het schoolvoorbeeld van hoe tergend saai het album op sommige momenten is. Harder dan Bon Jovi ten tijde van Slippery en New Jersey. Eens. Maar veel scheelt het allemaal niet. Gewoon radiovriendelijk.

Ik heb allang of 4 x uitgelegd waarom het om ging, maar het houdt echt een keer op. Mij gaat het om het vergelijk met dit album, Dr. Feelgood en New Jersey (zoveelste keer). Jij draait de discussie een andere kant op, waar ik al iets over gezegd heb, maar dat was niet de originele insteek. Jij doet een discussietruc en gaat het ergens anders over hebben. Zolang dit album in deze discussie ook nog eens naar een hair-metal album is opgeschoven , kun je beter je energie ergens anders in steken want dat is niet best. Bij jou gaat het vaak om dat je steeds gelijk wil hebben en de zaak zo verandert dat je over iets begint waar ik het niet over had tig berichten geleden, maar zo werkt het niet.

@Edwynn en Kronos: jullie luisteren en meten toch teveel met een metalachtergrond en vergelijken daar teveel mee vind ik. Sad But True zullen veel radioluisteraars herrie vinden, Death metal- lui bijv.soft.

Zoek dan zelf eens wat uit en kom tot de ontdekking dat ze er een hair metal producer bijhaalde omdat ze wilden klinken als die hair metal band Mötley Crue en verbaas je er dan over waarom deze metalband opschoof richting hair metal.

Bob Rock: "I brought this to the band's attention, and they said, 'Well, isn't E the lowest note?' So I told them that on Motley Crue's 'Dr Feelgood', which I produced and Metallica loved, the band had tuned down to D. Metallica then tuned down to D, and that's when the riff really became huge. It was this force that you just couldn't stop, no matter what."

Deze big sound, die op de radio het nodige effect zou hebben, was wat ze zochten. Zie ook de aflevering Classic Albums.


Over die vergelijking heb ik al het nodige gezegd. Al wat daarop volgde is niet 'de discussie de andere kant opdraaien', maar een ondersteuning bij mijn standpunt van in het begin.

Lees maar eens wat berichten terug wat ik over Bob zei en Metallica. Voor de laatste keer: metallica album is geen hair/pop- metal album en daar gaat het mij om. We komen er toch niet uit en dat hoeft ook niet. Ik vind het genoeg zo en wil ook nog wat aan de dag hebben.

Ik heb het al in één van mijn eerste berichten gezegd: er worden zaken doorelkaar gehaald en ik heb het niet over de ontwikkeling van Metallica gehad ( maar ging het daarna wel over), alleen dat ik The Black album zo slap niet vind in vergelijking met ...DR. Feelgood en New Jersey.

Je hebt zelf wel naar die ontwikkeling verwezen met je uitspraak over dat Metallica zich wat toegankelijker opstelde. Dan moet je mij niet gaan verwijten de discussie een andere kant op te draaien als ik even uiteg waarom ik dat een groot understatement vind.

Over het goed of slecht vinden van dit album is geen discussie. Dat maakt ieder toch lekker voor zichzelf uit.

Load en Keep the Faith liggen dichter bij elkaar.
Dan willen Ulrich en Bon Jovi ook qua uitstraling beide op Bono lijken.

gebeurd hier wel vaker op musicmter; discussie voeren om te scoren en als een gek de berichten doorzoeken op iets waar je wat mee kunt. H

Het verandert echt niets aan mijn opvatting dat ik The Black Album beter vind dan....enz. enz.. .

Tuurlijk gaat het om iets goed of slecht vinden; daar moeten discussies juist op mume over gaan en dat gebeurd in 80/90 % van de gevallen.. Feitjes scoren kan iedereen wel googlen.

Ik zie niet wat het probleem is om in te gaan op de verwijzing naar de ontwikkeling van Metallica als dit bijdraagt aan het duidelijk maken dat de band met dit album wel degelijk zo'n grote stijlbreuk maakte dat het daarmee opschoof richting Mötley Crue en Bon Jovi. Tenzij je je als een gek wil blijven verzetten tegen dit feitje.

Dit is weer zo'n typisch zwart-wit Kronos bericht, wat eigenlijk zowel om te huilen als om te lachen is...

Hoogtepunten zijn voor mij: weg (complexe) metalriffs, welkom dansbare (!!) rockdeuntjes en niet te vergeten: welkom zangles!

Nou doe je het weer....ongelooflijk.

En weer een typisch west-bericht; discussie zonder argumenten.


Ik laat niet na in mijn argumentatie mee te geven dat het niet allemaal naar mijn smaak is, maar inhoudelijk zijn het droge feitjes hoor.

Ongelooflijk ja, die beargumenteerde meningen.

Ik geef juist aan dat ik jou argumenten op zijn zachtst gezegd niet al te sterk vind.

Dan zou je ze dus heel makkelijk moeten kunnen weerleggen.

Bijvoorbeeld door aan te tonen dat Hetfield op AJFA niet schor zingt en voor dit album geen zangles nam?

Een bericht waar nog niemand op reageerde, maar de nagel op de kop.

Al zou ik het uitbreiden tot de 4 eerste albums. Dat Master of Puppets daarvan het meest gewaardeerd wordt vind ik makkelijk te verklaren, maar dat is een discussie die bij dat album hoort.

Laten we beginnen met de "dansbare rockdeuntjes". Ik het album inmiddels opstaan: mwoooh, nee: niet echt.