Metallica - Metallica (1991)

arme Charles...

Al zijn jou favorieten nou net de nummers die ik het minst vind

tsja, Enter Sandman heb ik echt wel zo'n beetje gehoord inmiddels, Sad But True ook.

nummers als My Friend of Misery vind ik dan weer veel te soft (ik hou nu eenmaal van metal),
nr 6 e n12 hebben nog een beetje die and Justice feeling in zich.

De rest vind ik overigens nog steeds wel te pruimen hoor.

Holier Than Thou is lekker, vooral met die bassbreak die er in zit

Vooral hoe deze song begint. Vind de zanglijn iets minder dan de riffs

Het zijn idd de riffs die dit een erg lekker nummer maken.

Jaja, EvansHewson kan op zijn tijd zeker Metallica appreciëren, kwam nog niet aan besprekingen toe.
Begin maar met mijn favoriete Metallica album. Dit zwarte plaatje bevat veel moois.
Ongeëvenaard is natuurlijk de opnener, Enter Sandman, een partysong van jewelste, wàt een hooks, wàt een ritme, welk een opbouw, schitterend.
The Unforgiven en Nothing Else Matters zijn prima ballads voor mij.
De rest van het album is ook zeer genietbaar.
Ik ben geen echte metalfreak, zal het nooit worden, ben te veel met jazz en soul bezig, maar op zijn tijd een prima metalplaat, kan zeker, vooral als ze van deze prima band Metallica komt!
4 sterren, jawel ****

Op zich klinkt het allemaal goed en prima, maar het is allemaal wel té clean en keurig voor mij, opener is erg goed, Nothing Else Matters is ook prima, nog even een paar keer luisteren voor ik met m'n eindoordeel kom.

Vergeet Wherever I May Roam niet, vind ik toch wel een van de beste nummers van Metallica!

Ook een prima nummer inderdaad.
Maar toch is dit wel een hele grote stap terug na het fantastische ...And Justice For All.
Begint veelbelovend met een keurig nummer als Enter Sandman, volgt dan weer lekker op met Sad But True, maar dan komen de pieken en dalen, waarvan er meer dalen zijn dan pieken (helaas), maar dit blijft allesbehalve slecht.
Gewoon leuk, aardig, niet slecht

Helemaal mee eens

als uitgekookt schlagerfan vind ik dit toch wel ene schokkend album

En je punt is?

Heeft een schlagerfan dan ooit een punt???

Anyway, goed album toch?

Jammer dat de Bob Rock invloeden er hier en daar iets te veel uit druipen, maarja, dat nemen we erbij. Zalig om hier Jason Newsted effectief te horen, iets wat op het vorige album iets moeilijker was. Lang leve My friend of misery, eerste nummer dat ik op m'n bas kon spelen waar is de tijd. De metal is nog aanwezig op dit album, maar de algemene hard-rock begint hier en daar wel al duidelijk de kop op te steken. Op zich geen minpunt want de nummers blijven sterk, en bekken lekker mee.

Tip voor mensen die het album nog niet goed kennen:

De bridge van Through the never beluisteren met koptelefoon superzalig

mijn kennismaking met metallica, hoewel ik ride the lightning beter vind is dit ook een enorm goed album. een paar heel sterke nummers zoals enter sandman, sad but true, holier than thou, wherever i may roam en het schitterende nothing else matters.
4.0

voor mij het beste metallica album na kill em all een album met veel variatie en natuurlijk de klassieker enter sandman

goed, maar zeker niet hun beste

Gewoonweg een super album waarbij elk nummer gewoon goed te noemen is.
Dit album zou zonder de invloeden van Bob Rock 'n stuk sneller zijn geweest maar ik denk dat ze er goed aan gedaan hebben het tempo aan te passen. (tenslotte krijgen we de nummers live wel te horen in versnelling 5)
Qua sound een van de beste cd's ooit. Veel kunnen lopen zeiken op Bob Rock maar dit heeft ie echt geweldig gedaan. (jammer dat hij hierna is doorgedraaft om een nieuwe U2 van Metallica te maken)

Voor de ultieme fan van hun "trash" periode die ineens the Black album als nieuwe cd voorgeschoteld kreeg kan ik begrijpen dat dit een teleurstelling kon zijn.


Sad But True
Unforgiven
Wolf and man
My friend of misery
Wherever I may roam

Niets anders dan respect

laatste plaat waar ze nog als Metallica klonken, alhoewel er al geen Battery-achtige rampetampers op staan.

Hopeloze commerciele rotzooi. Metallica stierf tezamen met Cliff Burton. En zo is het.

Zei de 4 sterren Linkin Park stemmer. Echt, van dit soort "meningen" begrijp ik dus vrij weinig.

zo is het.....dus niet.

Ik bedoel: vergeet je voor het gemak ...And Justice maar even ?!?

UCHE *coldplay op 1..UCHE

je vind weinig bijval Baltasound

allemachtig, dat cliff burtongedoe komt onderhand de neus ook uit

wat een achterhaalde en clichematige gedachtengang

Ja, dat vind ik ook zo'n gemakkelijke scheidingslijn...

'Cliff is de beste, niemand die beter dan 'm kan of mag zijn!!'....

Wat een kortzichtig gezeur toch...

Tsja.....

Op dit album deed de band precies wat ze op ...And Justice For All een klein beetje vergeten waren te doen. Namelijk gewoon lekkere muziek schrijven zonder al te moeilijk proberen te doen. Enige nadeel is eigenlijk dat het na een tijdje misschien een klein beetje eentonig gaat worden. Daarnaast zijn lang niet alle nummers van hetzelfde niveau. Denk aan Struggle Within, The God That Failed en Through the Never (hoewel die live een stuk beter is). Al met al echter toch een uitstekend album. 4,5*

Ik vind persoonlijk The God That Failed wel één van de uitschieters hierop eigenlijk..