Metallica - Metallica (1991)

Zegt mij niets. Zegt vooral een hoop over dat het een nummer voor de grote massa is. Een commerciele hit, meer niet. Ik heb dat nummer onderhand vaak genoeg op de radio gehoord en hoef hem nooit meer te horen.

Er staan veel mooiere nummers op dit album vind ik dan die 3 grijsgedraaide hits. Goede nummers wel, dat zeker. Als ik 7 dagen in de week 20 jaar lang alleen maar macaroni eet krijg ik er onderhand ook wel genoeg van. En das nou net het probleem van notting els metters.

Ik weet niet welke radio jij luistert, maar zo vaak hoor ik het nummer niet. Misschien Radio Veronica?

Alleen voor hen die te veel radio luisteren dan.

Dat het genoeg zou zeggen als iemand van 67 het ook goed vindt, dat het dus een 'bejaardennummer' is, dat is weer van die flauwe zever. Ook het opzettelijk verkeerd spellen van de titel. Allemaal kinderachtige pogingen om een nummer dat iemand goed vindt omwille van de muziek belachelijk te maken en neer te halen zonder ook maar 1 inhoudelijk argument.

Is inderdaad van I want to live in Amerika. En anders lijkt het er wel verdacht veel op!

Getroll+reactie verwijderd.

Dat is met opzet zo gedaan. Het refereert aan de Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring. Zie ook de docu A Year And Half In The Life Of..
Het slaat ook weer op de slang op de cover van het album.
Is de song wel of niet patriottistisch? Dat is de vraag die openblijft.

Nee mag dat niet van jou? Ik moet me natuurlijk wel aan jouw regels houden want dit kan natuurlijk niet.

Reageer nou eens inhoudelijk... Dit soort flauwe gein zit niemand op te wachten.

Voor een plaat die ik af en toe met veel plezier afspeel, is 3.0* toch wat te weinig. Ik gooi er een halfje bij. Lekker strakke en intense plaat.

De lelijkste albumhoes ooit

Ik zou toch eerst eens hier gaan kijken vooraleer daar sluitende uitspraken over te doen.

Het Metallica discussie album bij uitstek.
In mijn ogen in ieder geval wel het eerste album met teveel fillers. Through The Never, Dont Tread On Me, Of Wolf And Man, het klinkt als Metallica maar kan zich op geen enkel moment meten met welk nummer dan ook van de vier albums hiervoor. Tel hierbij op de hoogst vermoeiende ballad Nothing Else Matters, dan is duidelijk dat het oude niveau niet gehaald wordt.
Zijn er dan helemaal geen lichtpunten? Jawel, Enter Sandman is gewoon een retestrak nummer. Sad But True is heerlijk intensief.
The Unforgiven blijft na jaren nog steeds overeind als "de ballad die Nothing Else Matters zwaar van de troon had moeten stoten".
Het tweetal The God That Failed en My Friend Of Misery is sterk. Heerlijke bas van Newsted. The Struggle Within daarentegen vind ik een nietszeggende afsluiter die weinig toevoegt aan de catalogus ten tijde van de release.
Het einde van het begin of het begin van het einde? Bij nader inzien toch het laatste. De eerste vier blijven ongeevenaard, en pas met St. Anger en Death Magnetic weet Metallica weer voor het eerst enigszins vruchtbare grond aan te boren.

Het is een behoorlijke tijd geleden dat ik dit geluisterd heb. Nu weet ik waarom: het album kent gewoon veel mankementen. Ten eerste riekt The Black Album naar een overproductie. Met name de drums klinken dermate gelikt en strak dat elke spanning eruit verdwijnt.

De zang is niet echt mijn ding maar staat het album verder niet in de weg. Wel ontdek ik allerlei fillers. Worden mensen echt opgewonden van nummers als Holier Than Thou en Through the Never? Nothing Else Matters heb ik veel te vaak gehoord maar de klassiekerstatus heb ik sowieso nooit begrepen.

Nee, geef mij maar het epische Master of Puppets met zijn karakteristieke baslijnen. Deze gaat er niet in. 3*

Goed album laat ik dat vooropstellen.

De tijden dat ik terug verlang naar het oude Metallica komen steeds vaker, tussendoor even Master of Puppets op, Ride enz.
Maar de Black Album is in mijn ogen wel commercieel maar het is gewoon een lekker album om in de auto op te zetten, zodat je vriendin het ook nog enigzins leuk vindt.
En ja, de black album doet me altijd aan een goede zomer denken.

ik geef 4* klaar uit, goed Album!

Ja, dat vind ik samen met ''Wherever I May roam'' de 3 beste nummers op dit album.

Verrassend, zeker omdat je het totale album ook maar 2,5* geeft. Eigenlijk vind ik alleen The Unforgiven écht goed. Voor de rest nog een paar bovengemiddelde songs als Enter Sandman en Of Wolf and Man.

Van mij een laag cijfer. Heb de nieuwe Metallica lp destijds meteen gekocht, maar het liep al snel op een teleurstelling uit: geen speedmetal, wel hitparade materiaal.

nothing else matters is echt een vet nummer.
heb trouwens eens een keer enter sandman helemaal meegebruld met de guitar hero, had de dag erna enorm keelpijn

Door The Black Album kwam Metallica meer in de commerciele stroming. Het album klinkt ook commercieel, maar dat is niet erg, want alle nummers op het album zijn ijzersterk en zitten heel goed in elkaar. Voor mij het laatste goede Metallica-album tot nu toe.

Goeie plaat voor door de week eens af te spelen, of als je in de file staat is dit ook best aangenaam. Het metallica album wat de meeste singles heeft afgeleverd, 5 stuks geloof ik. Hun absoluut commerciele hoogtepunt dat is zeker.

Redelijke plaat, Metallica heeft betere (RTL & MOP) en slechtere (Death Magnetic), Enter Sandman, The Unforgiven & Nothing Else Matters zijn m'n favoriete. De laatste 3 nummers zijn wat mij betreft een beetje bedoeld om het album op te vullen. Zonde. Hopelijk komt Metallica ooit weer met een plaat zoals in de jaren '80.

De laatste 3 nummers vind ik juist wat acceptabeler.
Maar ja, ik vind Death Magnetic dan ook veel beter dan dit.

Tsja, je bent meer de Metal-fan of meer van het rustige... Metallica weet het altijd redelijk te compenseren, maar helaas liep dat bij Death Magnetic een beetje mis, daarom vinden Metal-fans (hopelijk beledig ik hiermee niet) dat album ietsjes beter...
All Nightmare Long vind ik bijvoorbeeld echt bagger...

Hij heeft wel Death in zijn top10 staan, dus kan wel wat zwaarder dan dit aan

All Nightmare long vind ik ook bagger. (S&R )

@ The Oath
Volgens mij ontgaat de opmerking van JJ je een beetje...



Ik zie niet in waarom het niet allebei kan.
Dat ik dit album niet zo geweldig vind, heeft niets te maken met het rustige karakter ervan. Net zo min als dat alle liefhebbers van het ruige werk Death Magnetic geweldig vinden.

Death in mijn top 10? Dan moet ik even heel goed zoeken, Linkin Park, Greenday & Mago de Oz voldoen niet aan dat criterium.
Wordt hiermee Epica bedoeld? (Genre: Metal) In dat geval nodig ik iedereen eens uit om Epica te luisteren! Epica is symfonious metal, luister bijv. The Phantom Agony, Feint of Cry for the moon. Wat ik nooit zo mooi vind van Metal is het grunten... The Black Album compenseert The Struggle Within etc. een beetje met Nothing Else Matters en The Unforgiven. Death Magnetic verpest die balans behoorlijk.

Precies. En daarmee is het theorietje van JJ gefalsifieerd.

Goed, mijn theorie is gedeeltelijk gefalsifieerd...
Maar één deel van mijn Metallica theorie slaat toch wel hout?
Het feit dat Metallica meer fans trekt dan de meeste Trash-Metal-bands heeft te weer te maken met het feit dat Metallica zacht en hard afwisseld.
Samengevat:
-Het staat niet vast wie van Death Magnetic houdt, en wie niet. (Dat is geglobaliseerd wat Edwynn en Kronos mij duidelijk hebben gemaakt.
-Het feit dat meer dan gemiddeld naar Metallica luistert heeft toch te maken met de rustig-hard-afwisseling. Nothing Else Matters - Of Wolf And Man bijv.
En dat leidt weer tot het feit dat meer mensen The Black Album prefereren boven Death Magnetic, maar nogmaals dit is geen standaard voor iedereen!

Ook dat gaat maar gedeeltelijk op, want Metallica was al zo'n beetje de populairste band in het genre voor The Black Album verscheen.

Maar om het simpel en duidelijk te stellen; dit album is commerciëler dan Death Magnetic en aangezien het ook meer succes heeft is men in die opzet geslaagd.

Death Magnetic is stilistisch toch duidelijk gebaseerd op The Black Album.
Dit is het meest veelzijdige en uitgebalanceerde album van Metallica. Metal die net toegankelijk is voor het grote publiek en de (verdiende) doorbraak kwam er dan ook, temeer omdat het rockklimaat door de grunge danig is omgegooid en metal meer werd geaccepteerd.