The Chemical Brothers - Further (2010)

Beste Chemical Bros. sinds Come With Us... en die is toch al 10 jaar oud!

Couldn't agree more.

'Escape Velocity' en 'Swoon' zijn echt geweldig, en de songs vloeien naadloos over in elkaar, maar echt overtuigd ben ik toch niet. Ik ga het nu even laten rusten, en later nog eens opzetten, misschien ben ik dan om..

Tot nu toch 3 sterren

Come With Us komt uit 2002 .. en het is niet 2012 ik denk dat je 8 jaar oud bedoelt.

Bij The Chemical Brothers heb ik altijd zoiets gehad van we nemen 10 tracks op en we brengen er 8 uit. Op ieder album van ze zijn een paar hele goede tracks te vinden, maar ook een paar hele slechte. Als ze nu eens de helft van het aantal albums maken en 100 tracks maken en er 8 (ala Michael Jackson) uitkiezen dan zouden ze meer respect van mij krijgen. Een Daft Punk doet dit volgens mij veel beter en geslaagder. Hoe dan ook Escape Velocity is een goede track!





Ik hoorde maar een beetje Orbital. De tracks van Orbital zijn vele malen genialer en gevarieerder dan een track als Swoon. Dat gepitchte deuntje begint bij mij al na een halve minuut te irriteren. Tot de zuchtende melodie en de subtiele tegenmelodie iets beter naar voren kwam. Ja dit lijkt wel een beetje op Orbital!, maar dan wordt er spanning opgebouwd en de boel weer herhaald met dat irritantje melodietje met een afgezaagd einde. Ik verlang toch echt naar een nieuw album van de gebroeders Hartnoll inplaats van een zoveelste Chemical Brothers...

Wat een hasbeen gelul.. Chemical Brothers, Daft Punk.. same difference. Acts die ooit een beetje uit de verf kwamen in de tijd dat electronische dancemuziek opkwam, nu allemaal sterk achterhaald. Dit gevoel bekruipt me weer als ik de paar tracks beluister van deze plaat. Maar ik zal hem niet in zijn geheel willen luisteren, dus dit krijgt verder geen beoordeling van me. Ze zijn inderdaad goed voor een paar aardige tracks over een discologie die er veel meer zouden moeten bevatten. Maarja, de drang om hip te wezen is sterker dan het maken van kwaliteit of je eigen richting te kiezen

Wauw, de chemische gebroeders hebben weer een nieuwe plaat? Ik ben fan van de brothers sinds ze dust brothers wilden heten en Tom Rowlands nog lange wapperende blonde manen had. Maar toen hij die kwijt begon te raken ben ik denk ik ook het vertrouwen verloren. Sinds 2005 heb ik geen platen meer van ze gekocht, maar als ik dit zo zie word ik toch stiekem wel nieuwsgierig.

Zouden the brothers weer tha bros. zijn? Die cover ziet er weer als vanouds uit als van de plaat exit planet dust, life is sweet en de bijbehorende singles.

Ik had dit toch niet meer verwacht van The Chemical Brothers. Fijn plaatje zonder echt al teveel commerciele sound.

Horse Power. .

Die drang valt wel mee, anders hadden ze wel weer een bups gastartiesten uitgenodigd.

Eigenlijk moet je deze lp al in huis halen voor Escape Velocity alleen al.

Een jaar geleden al helemaal blij dat The Prodigy weer wat terug naar hun roots zijn gegaan, en nu deze van de Chemical Brothers. Wat een geweldige stampende plaat weer. Niet uniek, in de context van andere Chemical Brothers platen, maar daardoor juist WEL weer uniek in de muziek, want dat zijn de Chemical Brothers... Stampen!

Nu nog Fatboy Slim back to de late 90s en het kan niet meer stuk. Komop Norman!

4 sterren

Ik moet er nog even aan wennen maar het kan wat worden!

Escape Velocity is de uitschieter op dit verder erg middelmatige album.
Degelijk maar wel saai, jammer want ik vind ze altijd wel sympathiek.

De Lindstrom en Prins Thomas-remix van Swoon is een dikke aanrader. Het nummer komt een stuk beter uit de verf meteen.

Opzich wel weer een paar grappige nummers in ieder geval beter dan het vorige album. Dissolve vind ik in ieder geval alvast leuk klinken.

Wat een f*cking heerlijk album is dit. Ik ben sinds Push The Button The Chemical Brothers gaan volgen en een liefhebber geworden (populair worden heeft dus feitelijk waarde). Er zit iets speels in hun tracks dat me zó bevalt. Elk album weer. Sommigen alhier zeggen dat ze 'back naar hun roots' gegaan zouden zijn. Ik weet dat zo net niet. Ik vind dit eerder gewoon een opvolger van We Are The Night. Ook gaaf zijn de visuals die voor de tracks zijn gemaakt; pure entertainment.

Precies de nummers die ik ook minder vind ( 1, 2 en 8 )
Toch niet heel slecht als je het vergelijkt met We Are The Night en Push The Button, die waren echt slecht.

vandaag in de auto weer eens gedraaid en dan is het wel lekker maar thuis is het minder. Alleen Escape velocity en Horse power springen er voor mij uit. Middelmatig en meer van hetzelfde

Vrij compact album, dat behalve de vage opener Snow lekker doordreunt. De plaat zakt nergens echt in, maar echt memorabel wil het album helaas ook niet worden.

Heb de bonus tracks beluisterd maar ben niet erg onder de indruk. Erg inspiratieloos allemaal, jammer.

het album haalt nu toch bij lange na niet het aantal luisterbeurten als Surrender, Come with us en Exit planet dust, het is echt meer voor de heb dan relevant

Alleen Escape velocity is de aankoop waard

Prima plaat mensen, niet zeuren dat je na 15 jaar niet echt meer verrast wordt door de sound, dat is maar heel weinig bands gegeven. " live"(?) was het echter weer gewoon een gezellig feestje met vette visuals

Raar dat deze zo weinig geapprecieerd wordt, ik vind em zoals sommigen hier al vermeldden hun beste sinds 'Come with us'. En dat escape velocity het enige goede nummer zou zijn slaat ook op niet veel, smaken verschillen maar Another World, Horse Power en Swoon zijn toch ook zalige nummers om op weg te dromen/los te gaan. Zelfs de andere nummers vind ik helemaal niet slecht waardoor ik deze plaat 4,5 sterren geef.

Kan wel zijn dat ik deze meer apprecieer omdat ik ze live op Werchter zag en daar de eerste keer hun nieuwe nummers hoorde in een fantastische sfeer, maar dan nog, objectief gezien zitten hier echt steengoede dance(of noem het wat je wil)-tracks in!

Love it!

Swoon en Another World zijn zonder twijfel de beste nummers. Geweldig album. Niets vernieuwend maar erg entertainend om naar te luisteren.

Ach, d'r zullen wel weer mensen zijn die me een zeurpiet vinden, maar ik vind het toch alsnog een tegenvaller. Niet 1 track die in de buurt komt van hun oude niveau, het is toch overduidelijk dat dit een plaatje is, welke puur en alleen gemaakt is om nog wat geld in het laatje te krijgen. De ongeinspireerde sound druipt er aan alle kanten vanaf. De conclusie mag wel getrokken worden dat alle bands die in de jaren 90 aan de absolute wereldtop stonden nu allemaal stuk voor stuk (en ja zelfs de Prodigy en Chemical Brothers) rukplaten uitbrengen. Aan de ene kant ben je toch weer benieuwd als er zo'n gewaardeerde band met een nieuwe plaat komt, aan de andere kant loopt het iedere keer uit op een grote teleurstelling.

ja en nee @Funkstarr
Chemical Brothers leveren wel kwaliteit maar echt vernieuwend is het niet. The Prodigy leeft in een eigen hoek en heeft na The Fat of the Land niet echt iets boeiends meer gemaakt.
Van die "Premier League van de grote jaren 90"bands vind ik dat de nieuwere albums van Groove Armada nog steeds leuk en fris zijn en Daft Punk blijft ook leuk.
En Underworld doet ook nog enigzins hip mee-hoorde straks dat die een Olympic theme voor 2012 mogen maken.

Klopt! dat heb ik ook gelezen ja, laat Prodigy en Underworld nou net mijn favorieten zijn . Wat betreft Groove Armada heb je zeker gelijk, al is het niet mijn smaak en tja Daft Punk...nooit zoveel mee gehad eigenlijk. Maar wel erg tof dat Underworld de Olympische spelen gaat doen.

ik vind dit album nu toch eigenlijk beter dan We are the night waar ik ook niet lyrisch over ben

@Funk Starr
ik ben benieuwd wat ze van dat Olympic gebeuren gaan maken, zet ze wel helemaal terug in de belangstelling op massaal niveau

Naast Escape velocity kan ik ook wel lachen om Horse power, omdat dat niet alleen een lekkere drive heeft maar ook een hinniksample die volgens mij ook gebruikt wordt op de Black beauty-CD van mijn dochtertje . Maar over het geheel genomen vind ik dit het zwakste album dat de Chemicals tot nog toe gemaakt hebben.
 

Wederom een tegenvaller. Lang uitgesponnen nummers die iets weg hebben van de sound van nummers zoals The Sunshine Underground en The Private Psychedelic Reel, maar dan met een dance insteek. Niet echt enerverend materiaal en af en toe zelfs op het saaie af. Deze nummers zijn live een stuk beter te behappen. Extra track Don't Think is later gebruikt in de horrorfilm Black Swan.

Het kan zijn dat deze jongens voor mij niks verkeerd meer kunnen doen, maar wat een album is dit! Na Come With Us hun meest experimentele en vooral "vrije" album. De heren doen hier lekker wat willen zonder radiovriendelijke collabs of uitgemeten popstructuren. Ze zijn vanaf het begin af aan al zo veel meer dan een Big Beat act en in dit album horen we die amper terug. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van die opgepompte, groovende, onmogelijk grote beats uit de Dig Your Own Hole tijd. Maar op deze plaat zou die sound niet werken. Dit album is een verhaal, geen losstaande verzameling tracks. Ik kan me voorstellen dat het schrijven van dit album vergelijkbaar ging met hoe de Orbital hun albums aan de hand van een vooropgezet plan in elkaar zet. Zo gezien is die hommage in Swoon zo gek nog niet.

Aan wie dit album nog niet gevoeld heeft (want zo interpreteer ik de lage rankings en comments die ik hier voorbij zie komen voor het gemak maar even): Zet op een mooie zonnige dag Escape Velocity op vol volume aan en na 12 minuten hoor ik graag van u hoe dit niet 5 ballen waard is.

In 2010 heb ik deze plaat niet helemaal gewaardeerd, maar meer dan 10 jaar later staat deze nog als een huis met als hoogtepunt denk ik het sample van Baba O'Riley. En eerlijk gezecht zijn er in dit genre niet veel sterke platen meer verschenen. Misschien heb ik het mis. In dat geval houd ik me aanbevolen voor tips

Toen dit album uitkwam was ik er matig enthousiast over, maar deze week zijn er toch weer wat draaibeurten geweest en het album geeft toch steeds iets meer prijs.
De grote 3 doen allang niet meer terzake (Chemicals, The Prodigy en Underworld) maar gaan alledrie hun eigen weg nog steeds door. Wat dat betreft linken ze een beetje naar de Pop grote 3 van de 80's, waar ik zou zeggen The Prodigy -> Michael Jackson, vanaf of juist Music of the jilted generation enorme scoringsdrift naar hits, Underworld -> Prince, doen hun eigen ding en af en toe slaat het enorm aan en dan is het weer voor de fan-incrowd.
Chemical Brothers -> Madonna, MTV darlings, spraakmakende videos met een topperiode eind 90's into the millenium, en altijd vakkundig en toegangelijk maar iets edgies meenemen om het publiek iets verder te brengen.
Toen Further uitkwam waren de chemische broers allang niet meer zo hot en waar ze ooit een stroming creerden was vanaf Come with us een beetje een allegaartje de norm.
Ook op Further zit geen rode draad en waar Snow filmisch maar beatloos je het album intrekt, zo stampt Escape velocity, de trein is vertrokken en we stoppen nergens onderweg. Als de Chemicals de housekant pakken, ben ik altijd mee, bovendien proef je vaak een old school sausje in hun house benadering.
Another world laat de boel dan weer kabbelen en Dissolve is een beetje Chem terugkijk 1e 3 albums voor mij.
Horse power is de andere stamper en opnieuw moeten de voetjes van de vloer.
Swoon heeft weer een "ouder" geluid en past bij Dissolve. En eigenlijk mag het album hier voor mij stoppen. Want wat vliegen we uit de bocht bij de laatste 2 nummers. Ondanks het gebrek aan een Gallagher gaan de laatste 2 nummers naar een "bandjes in de wei" gevoel en dat is altijd de kant van de broers die mij het minst interesseert (Let forever be, anyone? )
Het album blijft wel een frisse blob in hun discografie, misschien omdat ze hier gewoon doen wat ze willen en geen gastvocalisten of single kandidaten in elkaar flatsen.
Further maar dan.