Arcade Fire - The Suburbs (2010)

Eigenlijk weet ik nog steeds niet goed hoe ik het moet beschrijven. Vandaar nu pas een reactie. Tja, soms heb je dat...

Meer dan dat blijkt er niet in te zitten. The Suburbs is geen kort album en als er een paar nummers op een album staan die duidelijk onderdoen voor de rest, wordt zo'n album al snel een lange zit. Zo ook the Suburbs. Half Light II, Sprawl I en Wasted Hours zijn niet de sterkste nummers en weten me niet echt te boeien. Sowieso vind ik de tweede helft van The Suburbs al het zwakst, dus een paar mindere numnmers ertussen kunnen dan aardig wat schade aanrichten.

Dat ik toch nog 4 sterren geef, komt door de hoge kwaliteit die Arcade Fire aflevert (geweldige composities en teksten) en een aantal héérlijke nummers: Ready to Start en Sprawl II behoren zonder twijfel tot mijn Arcade Fire-favorieten. Knap, gezien het feit dat ik Neon Bible in mijn top 10 heb staan.

Klinkt erg goed, ik denk dat ik hier wel een cd van ga kopen.

Doen! En Funeral is nóg beter mijns inziens!

Deze is in ieder geval binnen, en klinkt super zelfs nog beter dan super!!
Ik zal in de komende week mijn recensie hier zetten.

‘Mee slepend, overtuigend, uitbundig, swingend, vrolijk, geweldig goed!!’

Met deze muziek kan je niet rustig gaan staan, hier moet je wel op dansen!
Wat zo muziek van vroeger kon zijn wordt nou in een nieuw modern jasje gestoken!

Na een paar keer het album goed geluisterd te hebben verandert mijn stem van vier naar vijf, dit komt door bepaalde nummers die ik kei en kei goed vindt en ook gewoon goed zijn!
Maar niet alle nummers zijn even leuk, zo vindt deze de mindere, Empty Room en
Month of May maar hier mee bedoel ik niet dat deze nummers slecht zijn maar bij mij persoonlijk vallen deze onder de minderen.
Buiten deze twee nummers die ik dan gewoon over sla (af en toe) luister ik heel graag naar de nummers Sprawl II, Rococo, Ready to Start en The Suburbs.
Ik vindt de muziek zelfs zo goed dat ik er mee wakker wordt want mijn wekker melodie heb ik opgenomen van het nummer Sprawl II dat nummer vindt ik het beste nummer van dit album.

Als je dan op Youtube zoekt naar een concert van Arcade Fire dan kijk je ogen uit, wat is dat mooi om te zien hoe ze die verschillende instrumenten gebruiken en helemaal uit het dak gaan!!
Buiten het album wat ze speelde bij een van die concerten, speelde ze ook de nummers van het album Funeral met onder andere Neighborhood #2 dit nummer vond ik ook erg overtuigend en erg goed!

Voorlopig luister ik dit album nog en staat deze in mijn top tien op nummer een maar dat kon je wel raden!
Ik denk dat ik een maand laten een van de andere twee albums aan schaf om te beluisteren, maar ik kijk vooral erg uit naar een nieuw concert en een nieuw album!

5,0*

ik voel het absoluut nog niet zoals ik Funeral na een paar luisterbeurten al voelde! Te weinig songs hebben een eigen gezicht! de schoonheid zit hem vooral in de eerste helft ook en daarom geef ik voor nu toch al 3,5 maar eerlijk, ik denk niet dat er nog meer zal uit voort komen. bij Funeral was ik nieuwsgierig om meer te ontdekken maar bij deze....

Meer pop, minder rock he.

En een gebrek aan experimentdrift.
Het eigenzinnige karakter van de vorige twee platen ontbreekt hier toch veel meer.

Dit is een plaat die ook andere bands hadden kunnen maken, wat je van Funeral en Neon Bible niet zeggen.

Vergeleken met Neon Bible wel ja, maar vergeleken met Funeral valt dat wel mee.

Dit zouden mijn woorden kunnen zijn, geenszins een slechte plaat dit, maar toch wel een stuk minder uniek dan de vorige twee

ga hem nu nog eens proberen met koptelefoon op en geen afleiding en hoop dat het wat beter valt nu. het is raar dat ik dit tot nu toe een heel mager beestje vind.

Tsja, het kan verkeren... ik was van deze behoorlijk onder indruk toen ik hem de eerste keren luisterde (...en nog).... Neon Bible wil bij mij echter maar niet vallen... met name een paar veel te pompeuze stukken, deze is wat meer down to earth en dat bevalt me beter...

Soms op het irritante af als je het mij vraagt. Ik wil het eigenlijk niet op radiovriendelijkheid gooien maar voor sommige nummers geldt dat wel degelijk. Bij vlagen vind ik de band onherkenbaar. Ik kan er nog steeds niet bij dat dit album hoger scoort dan Neon Bible.

He, niets mis met radiovriendelijk. Coldplay wordt ook op de radio afgespeeld en veel van hun nummers zijn gewoon goed.

Uitzonderingen heb je altijd he

Eens. Ik vind beide albums na Funeral prima, maar het verschil met Funeral is gigantisch. Maar dergelijk vuurwerk verwacht ik niet meer van ze. Ben wel benieuwd naar nieuw werk.

Een band waarvan het laatste album het beste is is helaas zeldzaam. Dat ene bandje met die gast die nooit kaart is een hoge uitzondering.

Uitzondering 2 totaal off-topic

De laatste met Jim Morrison was de beste van the Doors naar mijn bescheiden mening

Leuke easy-listening pop-rock die ik nog maar onlangs heb ontdekt. De 5* die ik geef komen volgens mij deels door het easy-listening gehalte (of hoe moet je het omschrijven?). Datzelfde zorgt er vrees ik wel voor dat ik het over x aantal jaar niet meer zo geweldig ga vinden denk ik. Maar bon, dat zien we dan wel...

Dit albums is wel toegankelijker dan de 2 voorgangers maar easy listening zou ik het niet noemen (wel meer poppy), daarvoor is er nog te veel diepgang en zijn de arrangementen nog wat te onconventioneel. Easy listening staat voor mij synoniem van gemakkelijk in het oor liggende muziek zonder diepgang of avontuur of een scherp randje.

Easy listening is inderdaad iets heel anders.

Dat is meer dit soort muziek:
Rain Drops keep falling on my head - YouTube

Ah, ja, misschien was de term niet zo goed gekozen dan . Maar het was zeker niet negatief bedoeld, want zoals ik schreef was het één van de redenen waarom ik het nu een 5* gaf. In ieder geval zijn we het er wel over eens dat het goede muziek is denk ik .

Dat is het punt een beetje van Easy Listening: Het is maar wat je gewend bent. Ik zie het als iets dat je even tussendoor kan luisteren, in de bus ofzo. Dat is met dit album zeker het geval. Je hoeft er niet per se helemaal voor te gaan zitten.

Dan ben je wel een heel oppervlakkige luisteraar, als je hier niet meer uit haalt. Tekstueel gaat dit toch best de diepte in. Natuurlijk, muzikaal gezien is het geen heel zware kost, maar dat is popmuziek (in brede zin) sowieso niet. Ik kan dit ook wel op de achtergrond draaien, maar dan mis ik wel alle nuances.

Een oppervlakkige luisteraar of iemand die die nuances heel gauw oppakt. Tekstueel is er voor mij nauwlijks wat te beleven aangezien het woordengebruik nogal clichematig is. Het valt me op dat veel artiesten dezelfde lyrics gebruiken. Dat tot grote irritatie van deze jongen hier. Instrumentaal is het al wat intressanter.

De plaat heeft juist een aantal van de best geformuleerde songteksten die ik de laatste paar jaar op een nieuwe plaat hoorde... Het maakt nieuwsgierig naar wat je dan wel een goede songtekst vindt, eerlijk gezegd.

Dat zal inderdaad wel kloppen, maar ik heb de woorden gewoon te vaak gehoord. Tesktueel is de band Wire een stuk orgineler, mede dankzij ongebruikelijke metaforen.

Je kunt het als achtergrondmuziek beluisteren maar dit album heeft meer diepgang en muzikale rijkdom (arrangementen) dan de gemiddelde popalbum. Easy listening is - zoals de naam het aangeeft - bedoeld om gemakkelijk te vatten en niet te storen (het wordt oneerbiedig ook muzak genoemd of hier soms ook Sky Radio materiaal). Wat niet wil zeggen dat er geen goede easy listening bestaat.

Grappig dat je nu net Wire noemt, Bram. Bij sommige van hun beste nummers heb ik juist het idee dat ze bewust heel gewichtig doen, terwijl de nummers eigenlijk nergens over gaan. Twijfel soms wel of ze het echt menen of het meer een parodie is op gevoelige (bv. bij in I Should Have Known Better zitten wel wat zinnen die ik tamelijk over de top vind). Geweldige band verder, maar tekstueel spreken ze me meer aan op de ratio dan op het gevoel.