Arcade Fire - The Suburbs (2010)

De lijst van Oor was samengesteld uit een zeer groot aantal top 10 lijsten vanuit de gehele muziekscene. Alles was zo breed mogelijk ingestoken, zodat je deze lijst wel degelijk serieus moet nemen.
Nog over Musicmeter: hier staat Neon Bible in de top 150 allertijden (dan hebben we het dus niet eens over een decennuim). Ik relativeer ook de score van 4,00* sterren hier voor the Suburbs niet na ruim 400 (!) stemmen. Minstens bevestigt het de vele positieve reviews in bladen en kranten.

En dan nog een kanttekening bij dit alles: veel mensen, waaronder ook ik bij de decennium lijst, nemen maar 1 album per artiest in een top 10. Omdat the Arcade Fire ook Funeral had, is en wordt Neon Bible daarmee ook nog eens flink benadeeld. Zelf heb ik nu voor het eerst beide albums in mijn top 10, de enige artiest die er toch twee keer in voorkomt.

Het blijft niet echt plakken, waar Funeral dat wel deed...

Ik zal niet zeggen dat iedereen deze plaat goed moet vinden maar ik wil wel graag kwijt dat ik het enigszins kortzichtig vind om deze plaat af te doen als 'de minste van Arcade Fire'. Ik denk dat ik deze plaat alleen nog maar beter zal gaan vinden zoals dat ook met Funeral en in mindere mate Neon Bible is gegaan.

Wat betreft de discussie over Arcade Fire als de belangrijkste band van onze tijd: Ik vind het lastig om 'een tijd' in de muziek vast te stellen. Valt Radiohead bijvoorbeeld in onze tijd? Zo ja, dat is dat de belangrijkste band wat mij betreft. Zo nee, dan is het wat mij betreft inderdaad Arcade Fire.

Nu bedoel ik niet alleen jou persoonlijk Morinfen, maar hier wordt meerdere keren gesproken over 'feiten' en 'werkelijke kwaliteit' alsof dit de normaalste zaak van de wereld is, maar muziek is (net als de meeste andere kunstvormen) toch niet vast te leggen op werkelijke kwaliteit? Een gemiddelde score bij op een grote muziek site kun je niet zien als een wetenschappelijke steekproef met 1000 participanten in de zin dat die dichter bij de waarheid zou liggen dan een stel eenmansrecensies.

Ik vind ook dat Morinfen hier wel gemakkelijk met termen als "werkelijke kwaliteit" goochelt... Beetje bizarre uitspraak, of hij moest daar ergens een speciaal ontwikkeld meettoestel voor ontwikkeld hebben dat goedgekeurd is door 6 miljard mensen op deze aarde die naar muziek luisteren natuurlijk.

Ik vind dat Funeral een hoog contrast aan kwaliteit heeft: er staan fan-tas-tische nummerkes op (Rebellion blijft mijn favorietje), maar er staan ook enkele suffe nummers op.

Dit is op deze plaat wel anders: het niveau blijft constant op een hoog niveau. Ze zijn veel volwassener qua geluid, ze klinken voller, gevarieerder en het thema de de teksten zijn veel aangrijpender dan voorheen. Ik moet zelf toegeven dat ik moeite heb om Funeral en Neon Bible nog uit te luisteren nu ik deze AF gewoon ben...

Nee, naar mijn menig is dit de OK Computer van onse Canadese vriendjes en vriendinnetjes.

Dan moet je nog wel even je avatar veranderen.

Goed album van Arcade Fire! Vooral de eerste 4 nummers vind ik goed. Dat 1 dimensionale bij de eerste 4 nummers bevalt mij wel.

TE overschatte band. Toch een groei-album! moest er eerst van walgen. Nu moeten ze kappen na deze plaat. Zo'n plaat maken ze niet meer. Kan natuurlijk nooit meer tippen aan Neon Bible

Ik spreek over het algemeen. Mijn favoriete album van hen (en mijn favoriete album ooit) is In Rainbows. Dat wordt dus wachten op het 7de album van Arcade Fire .

Laat maar komen zou ik zeggen!

Ja, sorry maar dit vind ik gewoon een ronduit beledigende opmerking. Dit heeft niets te maken met het geven van een mening, dit is gewoon puur provoceren. Geef op zijn minst een argument waarom deze band overschat zou zijn.

Als je eerst van een album moet walgen en vervolgens vindt dat ze zo'n plaat niet meer maken (wat een groei album!), dan geef je zelf aan dat deze band bepaald niet overschat wordt. Toch?

goed album, vind alleen jammer dat het geluidtechnisch wel een stuk beter kan. bij het luisteren heb ik telkens het gevoel dat ik iets mis in het geluid(cd), doet een beetje afbreuk aan de beleving.

Ik vind dat juist wel leuk. Het klinkt soms alsof de geluidskwaliteit opzettelijk wat minder is. In dit geval kan ik het wel waarderen.

Daar ben ik het helemaal mee eens.
Verder op het album wordt het voor mij wat minder.
Maar niettemin: vakwerk

NB De geluids-techniek mag inderdaad wel wat beter - het lijkt wel of er een filter overheen hangt.

Zanger Win Butler beloofde een album dat klinkt als 'een mix van Depeche Mode en Neil Young', maar terwijl de eerstgenoemde een tamelijk verre invloed lijkt, is de laatste het geluid van een duidelijk onderdeel van The Suburbs. Er zijn een aantal fantastische momenten zoals, Sprawl II (Beyond Bergen Bergen), een onverwachto electro-uitbarsting met Régine die de zang voor zich neemt en We Used To Wait is een vreemde en schaarse regeling met staccato-toetsen en een kloppende elektronische bas.

Dat gezegd hebbende zijn er ook enkele flops, een aantal nummers die gewoon plat vallen of niet echt passen tussen de andere songs. City With No Children zinkt in het niets en Modern Man verpest bijna helemaal de stemming door het tempo naar beneden te brengen na amper 3 nummers.

Dit album leunt duidelijk op een meer typische archetype band dan voorheen met gitaren veel prominenter aanwezig en grandioze stijlen van My Body Is A Cage en Black Wave / Bad Vibrations zijn gebagatelliseerd voor een ruwer, eenvoudige geluid.

‘Grab your mother’s keys, we’re leaving’ is een tekst herhaald doorheen The Suburbs en kapselt praktisch de essentie van dit album. Dit is een album over het opgroeien en groeien, over het ontsnappen en over de plaats waar je bent opgegroeid.

Als we uiteindelijk in de buurt van het einde van het album komen, horen we een reprise van het eerste nummer en de titel track om het albumaf te sluiten. Het is een griezelig en koud gebeuren met bijna robotachtige stemmen en strijkers die rondspoken. Arcade Fire zijn synoniem voor groot en ambitieus en orkestraties over dood en liefde, maar een deel van mij vraagt zich af of het mengsel van licht en donker, dat zo belangrijk was in hun eerste twee releases niet opgeraakt. Er zijn namelijk al zo veel liedjes over moderniteit en tieners in opstand die goed kunnen werken op één album en met 16 liedjes is het gemakkelijk om nummers te vinden die hij had moeten schrappen van het album.

Er is zeker de kwaliteit en het potentieel om hun nieuwe geluid te verbeteren voor hun toekomstig werk maar momenteel stel ik me de vraag of dat wel de beste keuze is die ze hadden kunnen maken.

Dat Neon Bible door het verzamelde persgild mettertijd naar beneden gewaardeerd is is een kristalhelder feit dat onder andere onderschreven wordt door die link die ik op de vorige pagina gepost heb of tal van reviews van Pitchfork tot Humo die die plaat en passant in hun Suburbs review als een teleurstelling bestempelden. Nogmaals, daarmee doe ik geen uitspraak over de werkelijke kwaliteit van de muziek (persoonlijk vind ik dat onterecht, zie mijn 4,5 * voor Neon Bible), alleen vond West het nodig om een aantal onwaarheden als feiten te verkopen. Onwaarheden die inderdaad makkelijk weerlegbaar zijn. Idem over de consencus (in populaire kring of bij types die per jaar dit en het nieuwe album van U2 beluisteren of bij zelfverklaarde kenners ) rond dit album, daar kan je gerust wel uitspraken over doen.
Dit lijkt me trouwens echt wel het prototype van een album die mettertijd naar beneden gewaardeerd zal worden maar dat is uiteraard maar een berekende gok gebaseerd op de beperkte kwalitatieve merites van dit album en het overdreven hype-sfeertje dat er rond gecreeërd werd, net als het feit dat (het mijns inziens superieure) Neon Bible eerder al hetzelfde overkwam.

Zeg Morinfen, het kan wel een onsje minder zeg. Al helemaal als je mijn reactie waar je op doelt, hier bovenaan de pagina, rustig leest. Alles wat ik daar meld zijn pure feiten en cijfers over en uit de Oor- decenniumlijst en de Musicmeter top 250 allertijden. Dat ze niet in jouw stramien en onweerlegbare theorie passen is wat anders dan dat het onwaar is.

De "Oor-decenniumlijst"?
Wat komt hierna........ de Oor-lijst van de meest irrelevante Oor-lijsten van het decennium?
Kun je weer een hele Oor mee vullen zeker.

Overigens vul ik mijn eigen oren liever met de klanken van dit album.
Neon Bible vind ik nog wel iets leuker denk ik, maar die plaat heb ik ook vaker gedraaid.
Wat dat betreft moet het misschien nog even bezinken allemaal.
Wel lijkt dit wat lichter verteerbaar te zijn (meer pop), en ik weet niet zo goed of ik daar nou blij mee moet zijn of niet.
Meestal is het niet zo'n heel best teken, maar misschien valt het mee.....

Rond de decenniumwisseling hadden alle muziekbladen en muzieksites een decenniumlijst met de beste platen van de jaren '000000. Neon Bible scoorde goed in die lijsten en dat is logisch. The Suburbs zal het vast goed gaan doen in de lijst van de jaren '10. That's all.

Word soms gewoon een beetje moe van Oor als verlengstuk van platenlabels en grote zalen. Das alles.
Alleen maar stukjes schrijven en lijstjes maken uit eigenbelang.
Logisch dat ze het van enige vorm van commercie moeten hebben hoor, maar ik vind de grens tussen commercie en relevantie vaak ontbreken.
Conservatief blad wordt het daardoor ook.

Maar goed..... on topic:
Ik vind het wel leuk dat deze plaat zo af en toe ook nog weet te rocken: Month of May (doet me aan Queens of the Stoneage denken) en Empty Room bijvoorbeeld.
Het is me af en toe nog wel iets te poppy, maar omdat het zo'n diverse plaat is geworden, blijft het als geheel zeker boeien.

Empty Room vind ik beter en beter worden. Month of May vond en vind ik geweldig. Daarnaast vind ik Deep Blue ook wel in dit rijtje passen. Ze horen samen met Suburban War tot de favorieten van dit album. Suburban War zou zo een Springsteen klassieker kunnen zijn. En inderdaad: daarom zou iets meer rock en wat minder pop (nog) mooier zijn geweest. Half Light II komt trouwens ook een beetje in die buurt.

heb het album geluisterd. Vond het goed, niet bijzonder. MAar een tweede luisterbeurt moet nog komen voordat ik ga stemmen, verder ben ik niet bekend met het vorige werk. Maar vond het zeker goed!

Grappig, ik had om de één of andere reden het idee dat iedereen die om rockmuziek geeft ondertussen Arcade Fire wel zou kennen wat natuurlijk absolute onzin is eigenlijk. Ik denk dat dit album wel een mooie introductie is tot het repertoire van Arcade Fire maar vergeet absoluut niet om de voorgaande albums ook te beluisteren als dit je bevalt.

Ik kende Arcade Fire van naam, had het uiteraard wel voorbij zien komen op MuMe. Maar had nog niet echt zin om er eens goed voor te gaan zitten, dat zou uiteindelijk toch wel een keer gebeuren.

De vorige twee albums worden op wikipedia beschreven als Indie Rock, Baroque pop. Terwijl The Surburbs als Indie Rock wordt gezien waarbij de Baroque pop verdwenen is.

Baroque pop, baroque rock or English baroque, often used interchangeably with chamber pop/rock, is a style of music originated in the mid-1960s that brought elements of classical music into the writing and recording of rock 'n' roll songs.

Nog steeds blijft alles na alle luisterbeurten beter worden. Geniale band, alles klopt inderdaad gewoon. Heb al sinds tijden niet meer zo'n goed album gehoord. Ik ben nu 17 en luisterde van mn 12 e tot mijn 16e eigenlijk alleen maar naar muziek uit de 60s 70s 80s en soms wat uit de jaren 90 omdat in 2000-2005 ook niet echt veel bijzonders is uitgekomen ofzo? Naar mijn mening beste album van dit decennium met stip bovenaan: The Suburbs!

De jaren '00 zijn veruit het geniaalst.

dat is zeeeer voor discussie vatbaar

Ik heb de eerste zes nummers een paar keer goed beluisterd en eerlijk gezegd is het aardig, maar verder van boeiend.
Het is steeds hetzelfde ritme met dezelfde stem (die mij niet raakt), kleine afwisselingen daargelaten. Het blijft mij dus ook niet lang boeien.
Ik vind het niet slecht maar om nou massaal hiervoor te gaan, vind ik wel verbijsterend. Het is goed maar niets bijzonders in mijn ogen.

Geef geen cijfer, dan moet ik hem een aantal keer helemaal beluisteren, maar als ik er een zou moeten geven : een 2,5