Interpol - Interpol (2010)

Vind ik ook, eerlijk gezegd. Als dat is wat u aantrekt aan Interpol was TOTBL ook niets voor u, want echt vrolijk was die plaat ook niet. Ik vind het voorlopig een bijzonder moedige, vernieuwende (naar Interpol-normen) plaat, die heel sterk overeind blijft staan als geheel. Heel cinematografisch ook. Echt geen afkooksel van OLTA, die was tien keer zo poppy.

En dan MIJ betichten van platitudes en clichés

Tiens. Nou dacht ik toch gelezen te hebben dat je ging ophouden met hier niks te zeggen over deze plaat.


Je verwart trouwens een cliché met een boutade. Jammer.

Als je Our Love To Admire goed vind, of op z'n minst oké, dan moet je dit album zeker wel leuk vinden, zoveel verschil zit er echt niet in, dit is gewoon, naar mijn mening, toch weer een goed Interpol album.

Neen, OLTA was veel directer, gladgeproduceerder en poppier. Ze vallen enkel met elkaar te vergelijken op het punt dat zowel OLTA als deze ten opzichte van hun eerste twee LP's een rijker instrumentarium hanteren maar daarnaast ging OLTA veel meer voor de directe (mijns inziens vaak makkelijke en gerycleerde) hooks waardoor je reacties zoals die van Marko krijgt.

Hilarisch. Als je (jullie) goed had(den) gelezen spreek ik geen enkel oordeel uit over het feit dat de liedjes hier niet poppy zijn. Sowieso een beetje een rare opmerking tegen iemand die TOtBL hoog in zijn top 10 heeft staan.
Ik zet net zo als jij en Morinfen graag een Spirit of Eden of een Wish You Were Here op, mijn kritiek op deze plaat is dat er drie kwartier aan me voorbij gaat zonder dat ik geraakt word door de muziek.

Verder is een afkooksel héél wat anders dan een afgeleide, maar laat ik wat ik bedoelde beter uitleggen: De plaat gaat volgens mij qua sound verder waar OLtA ophield. (Dat betekent overigens niet gelijk dat ik bedoel dat OLtA uiteindelijk op Interpol lijkt.)

Maargoed, het is fijn om te zien dat er ook mensen zijn die deze plaat wel waarderen. Op andere sites las ik ook reeds al veel positief commentaar, dus het kan toch nog wat worden met deze muziek.

Het was dan ook niet allemaal een reactie op uw reactie, enkel het deel over The Heinrich Maneuver en C'mere Dat afkooksel van OLTA is tot nog toe de meest voorkomende kritiek op andere fora en dergelijke, en iemand met oren hoort gewoon dat dat niet zo is

Eerlijk gezegd, het enige forum waar ik dát al meermaals op gelezen heb is deze.

Ik moet hem nog vaker horen voor een echt oordeel. maar wat is het een donkere/koude plaat geworden.

Ik ga me er ook eens aan wagen. Vind tot nu toe Lights vrij goed klinken, Barricade vond ik na één luisterbeurt erg matig. Ik ben benieuwd.

Blijf de cover wel godsgruwelijk lelijk vinden trouwens. Alsof je een 15-jarige voor het eerst laat painten/photoshoppen ofzo.

Voor degenen die nog geen linkje hebben gevonden, hier is het album (achterstevoren) te beluisteren. Ik ga er even voor zitten.

Behalve Summer Well - ik hoop dat meer mensen door hebben dat op verschillende lekken Succes twee keer aanwezig is, een keer onder de naam Summer Well. Voor de echte versie kun je onder andere youtube afgaan, klinkt als een goed nummer in mijn oren.

Ha, azra, je leeft nog.

Ben nu aan het luisteren. Ik heb het gevoel dat er wat meer zielepijn in dit album zit. Het is allemaal wat meeslepender dan het vorige werk. Maar ik heb pas 3 nummers gehoord.

Ja, ik leef nog Een nogal drukke tijd hier. Nu ik je toch spreek - sluikreclame - The Sleepers.

Ik heb dit album al een paar keer beluisterd, en het klinkt gewoon goed. De echte Interpol-fans zijn niet aan het wachten op hitjes, die willen gewoon een stevig, melodieus en gevoelig album. De mensen die hits willen schakelen eenvoudig over op andere bands.
Nummers als Summer Well, Lights, Barricade, Always Malaise en All of The Ways zijn gewoon prachtige nummers. Ze luisteren zich weg alsof ze al jaren in mijn hoofd zitten.
De andere nummers zijn ook niet slecht, op de vorige albums had ik continu een skipper er op zitten, maar die is hier nog niet aanwezig. Ik ga ook geen niveau-vergelijkingen maken, of stemmen, want daar is mijn versie nog niet compleet genoeg voor. Maar dit album is wel in de richting van wat ik hoopte toen ik een ticket kocht voor hun concert aanstaande 21november in de HMH (+ stiekem de hoop op een geweldige support-act)

Ha, zo ken ik je weer. Nooit verlegen om een tip. Thnx.

Over dit album ga ik nog geen oordeel vellen. Heb het nu een keer beluisterd. Ik kan wel al zeggen dat het gewoon weer een degelijk album is. Er zit ook wel wat vooruitgang in het geluid (maar niet te veel). En mijn eerste gevoel is dat de muziek wat warmer is dan voorheen.

Je zou er toch verder over ophouden?.......

Gelukkig is ie er nu ook in goede kwaliteit. Ik ben benieuwd wat ik er nu van ga vinden.

In goede kwaliteit vind ik 'm toch al een stuk aangenamer, een kristalheldere 'Try It On' is zo bijvoorbeeld nog veel beter. Al verandert het weinig aan of Interpol wel/niet nog steeds goede songs kan schrijven. Ik zou dit graag een goed album vinden en hoe meer ik er naar luister hoe beter ik het ook ga vinden, maar echt beklijven doet het toch niet.

Ik wil er nog aan toevoegen dat ik OLTA een geweldig album vond en nog altijd vind, net zoals Antics en TOTBL.

Die kritiek op OLTA snap ik helemaal niet, het bevat misschien wel de beste song uit de 00's 'Pioneer To The Falls' en ook de twee daropvolgende songs zijn mokerslagen. Bovendien eindigt het album met 'Wrecking Ball' en 'The Lighthouse' bloedstollend en laat Interpol een nieuwe sound horen, nl het meer introduceren van sfeerelementen. Met veel slechte wil kan je nog zeggen dat het middenstuk wat tegenvalt (Chemistry is naar Interpol normen een onding) maar in zijn geheel vind ik OLTA een boeiend album waar ik nog graag naar luister.

In die zin vind ik Antics minder, dat is een soort herhaling van TOTBL maar behalve een wat zwaardere bas voegt het weinig toe, en de neon NYC sfeer van het eerste album ontbreekt.

Ik ken dit album nog niet, maar een donkere Interpol zie ik wel zitten, tot nog toe vind ik niet dat Interpol een echt donker album heeft uitgebracht. Ik was aanvankelijk niet onder de indruk van Lights maar de bijhorende clip heeft mijn visie veranderd. Barricade vind ik nog steeds gewoontjes.

Zie mijn link hierboven.

Ik moet me trouwens ook aansluiten bij de mening van Lost Highway dat hij het onterrecht vind dat OLTA zoveel kritiek te verduren krijgt. Pioneer to the falls vind ik persoonlijk ook het beste nummer van Interpol en ook nummers als No i in threesome, Pace is the trick, Rest My Chemistry en Lighthouse maken het het tot een prima album. Ik was zelf namelijk best snel uitgekeken op de singles van Antics(Evil,Slow hands, C`mere) waardoor ik dat album ook de minste van de 3 vond.

Over dit album dan maar:

Ik heb hem nu voor de 1e keer gehoord en moet zeggen dat ik toch wel aangenaam verrast ben. Na enkele reacties van hier en de toch wat tegenvallende 2de single, vreesde ik dat ze niet nog een topplaat konden maken. Maar na 1 luisterbeurt hebben Succes, Memory Serves en Always Malaise me zelfs al kippenvel bezorgd!

De donkere sfeer bij dit album bevalt me in ieder geval wel al heel goed .Dit is dan ook de donderkste plaat die Interpol tot nu toe gemaakt heeft en zal voor sommigen een reden zijn om af te haken.
Natuurlijk heeft een album van Interpol altijd meerdere luisterbeurten nodig en ga daarom nu ook nog geen waardering aan dit album geven. Wel ben ik positief verrast en heb ik goede hoop dat dit weer een fantastisch werkje is geworden.

De singles van Antics raak je vrij snel op uitgekeken (Evil uitgezonderd) het zijn dan ook Take You On A Cruise, Not Even Jail en Public Pervert die het album op de lange termijn blijken te dragen.

Ook ik zal mijn hand in het vuur steken voor OLTA. Het duurde me lang (een jaar) om tot de uiteindelijke waardering van 4.5* te komen, maar uiteindelijk besefte ik toch de genialiteit van The Lighthouse, en wat een origineel nummers dat is binnen de stijl van Interpol.

Ik ga me binnenkort maar wagen aan de vierde Interpol. Voorlopig ben ik nog volop bezig met de nieuwe Arcade Fire, Ik wil Interpol op dezelfde ongestoorde manier gaan ontdekken over een tijdje.

Zo de eerste luisterbeurten zitten erop en ook ik ben positief verrast, want de comments hier hadden me toch wel enigszins voorbereid op een tegenvaller, maar er staan zeker een aantal spannende tracks op en dit verdient zeker een aantal grondig luisterbeurten.. neem alleen al een afsluiter als 'The Undoing', erg mooi

gewoon weer erg goed

Die versie heb ik ook ja, viel me gelijk al op. Vind Success overigens wel een fijn nummer.

Berichten over downloads verwijderd.

Wat een verschrikkelijke domper is dit album zeg, ik word er gewoon chagrijnig van als ik dit album luister. 2.5*.

Jij bent snel met beoordelen!! Gister kon je hem nog niet vinden en nu al een 2,5???

Ik had dit album meteen al binnen gehaald toen het al in mindere kwaliteit was gelekt. In die tussentijd het album een aantal keren beluisterd en vervolgens aan de kant laten liggen in de hoop dat de hogere kwaliteitslek mij beter kon bekoren. Vooralsnog is dat dus niet gelukt.

The Scale een mokerslag? Dan toch eentje met de slappe hand, en een functie in de context van de rest van het album vervult dat onding ook al niet, daarvoor was OLTA sowieso te fragmentarisch. Wat hebben we voor de rest nog? De laten-we-de-overschotjes-van-Antics-nog-eens-lauw-serveren momenten genaamd "The Heinrich Manoevre" en "Who do You Think?". De niet bijster goed geproduceerde kakofonie "Mammoth", "The Lighthouse" dat eerder saai dan bloedstollend is, "All Fired Up" die een Radiohead-riffje recycleert en eigenlijk maar interessant wordt de laatste halve minuut, "Rest My Chemistry" dat idd nergens heengaat en "Pace is the Trick" dat er nog mee doorkan maar eveneens te lijden heeft onder een slechte, schelle productie. Pioneer to the Falls, No I in Threesome en Wrecking Ball zijn idd best goed al is Pioneer nu ook weer bijlange niet "het beste nummer van de 00s" en heeft No I... toch zelfs naar Interpolnormen nogal onnozele lyrics. Daarnaast werkt OLTA (net als Antics trouwens) niet echt als een geheel, 't is het soort album met een overschot aan gepolijste radiovriendelijkheid die hun grote doorbraak moest betekenen. Dat dit album vooralsnog lager scoort dan OLTA, daar kan een mens niet anders dan intriest van wezen, zo: