Interpol - Interpol (2010)

Nee hoor, wat mij afschrikt is dat het een dodelijke saaie plaat is geworden met geen enkel tof interpolnummer. Het is een trage saaie drab, het zijn de b-kantjes van Our Love To Admire, het is de X&Y van Interpol.

Dodelijk saai is het niet. De dynamiek is duidelijk anders. Weinig uptempo nummers maar meer somberheid en minder tempo. Ik zie aan je nummer 1 in je top 10 dat je echt wel een liefhebber bent maar ik kan toch echt wel van deze plaat genieten. Mijn enige zorg is dat de nummers van deze plaat straks in de HMH voor veel bier-haal-momenten gaan zorgen. Deze plaat is duidelijk ongeschikt voor grote zalen en zou in intiemere venues beter tot zijn recht komen.

Krachtige plaat van Interpol. Nummers zijn veel beter uitgewerkt dan op OLTA. De vele lagen/details zorgen voor een prettige luisterervaring keer op keer. Heerlijk donkere plaat geworden, vooral de 2de helft van de cd, mooie zet van Interpol om flink los te gaan en hun herkenbare/vaste structuur los te laten. Desondanks een 100% Interpol plaat, voor mij de beste na hun debuut.

Freddie, je kan het overdrijven........ X&Y was slechte muziek, jij vindt dit saaie muziek. Dat is wat anders.

West, jij kan ook overdrijven. Jij vindt X&Y slecht, dat is wat anders dat X&Y was slechte muziek.

Voor mij is het vloeken in de kerk, dit album van Interpol met X&Y van Coldplay vergelijken. Vandaar.

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik vandaag dit album besproken (al lag ik vandaag ziek op bed, dus werd voor de verandering mijn tekst door iemand anders gedeclameerd), beluister het hier.

volledig akkoord. maar dat geldt eigenlijk voor alle Interpol-muziek (zelfs de meer wijdse songs van Our Love To Admire). Geef mij maar deze heren in een donker zweterig zaaltje volgepakt met mensen en dan die bassen die door merg en been snijden...

Zeg Kaaasgaaf, vind jij jouw eigen teksten - nu zelfs door een ander 'gedeclameerd' - werkelijk zo interessant om er steeds een link op deze website aan te wijden? Waarom niet - net als de 'gewone' users - een schriftelijke tekst te plaatsen hier op Musicmeter?

Kaaasgaaf vindt ze zelfs zo interessant dat hij ze op Engelstalige muziek-boards waar zowat niemand er een jota van begrijpt ook met de regelmaat van de klok spamt. Afijn, niet dat het mij zo stoort, het is wel grappig.

Engelstalige?

Ik vind het prima, een beetje preken voor eigen parochie. Het is niet dat Edwin Evers zijn show op Radio 538 aan het promoten is. Het is wat mij betreft een toegevoegde waarde voor dit forum, en waarom moet dat per se tekstueel? Kasper heeft een prettige stem en vertelt een leuk verhaal ondanks dat ik mij niet in de boodschap kan vinden...

Ja, plaatsen (afijn, zie het toch regelmatig op één forum die ik ook sporadisch frequenteer gebeuren) waar Engels de lingua Franca is. Maar dat weerhoudt Kaaas er niet van om wekelijks ergens "please listen to the review on my blog (it's in Dutch)" + link te posten.

Zullen we het weer over Interpol hebben? Overigens is Kaasgaaf van harte welkom hier zijn linkjes te posten wat mij betreft, er wordt bij andere albums vaak positief op gereageerd. Toch leuk dat er iemand van MuMe zijn eigen radioshow heeft.

Heb wel gemerkt dat dit een album is waar je even voor moet zitten en echt in moet duiken. Nogal een gebrek aan dynamiek, maar dat is niet per se verkeerd.

Inderdaad, je moet er wel even voor gaan zitten, het de nodige luisterbeurten geven, en uiteindelijk komt er toch een degelijke plaat tevoorschijn. Deze staat al een tijdje in m'n Rotatielijst, en is lichtelijk in m'n achting aan het stijgen. Aan de eerste twee van Interpol raakt deze niet, maar ik vind 'm toch op hetzelfde niveau als 'Our Love To Admire'...

Die linkjes van Kaasgaaf zijn zo subtiel; daar stoor ik me niet aan. Ik hoop alleen wel dat hij zijn posts over albums hier wel blijft plaatsen want die lees ik altijd graag.

Ik ben er met dit album ook nog steeds niet uit. Vandaag eens met oordopjes in naar geluisterd in de hoop dat dat een nieuwe blik op het album zou werpen, maar dat bleek helaas niet het geval. Ik kom er niet helemaal in. Toch weet het me verder wel voldoende te boeien, maar niet genoeg om er euforisch over te worden.

Vroeger schreef ik weleens een exclusieve recensie voor MuMe. Later ging ik ook schrijven voor mijn eigen blog en voor Hard//hoofd (waar ik nog steeds columns schrijf, maar die gaan meestal niet over muziek). Die copy-pastte (ovt van copy-pasten?) ik dan op MuMe bij het desbetreffende album, omdat ik deze site nu eenmaal met veel plezier volg, maar het nergens op zou slaan een recensie te reproduceren waar je al tevreden mee bent. Tegenwoordig moet ik vanwege tijdsgebrek (schrijf ook nog andere stukken en heb daarnaast een voltijdbaan) helaas bepaalde keuzes maken en beperk ik me daarom wat betreft muziek-besprekingen tot mijn radio-rubriek. Voor mij spreekt het voor zich dat ik die op MuMe deel, aangezien ik hier anders mijn teksten zou plaatsen. En idd plaats ik ze ook op atease, zoals enige opmerkzame lieden hier opmerken, maar dat is meer een kansloze gimmick (bijna niemand kan daar immers Nederlands lezen dan wel verstaan).

Sorry, dit is misschien allemaal een beetje off-topic, maar wel als reactie op de bovenstaande posts waarin wordt gedisuzeurd over nut of noodzaak van mijn zelfbevlekkingen.

gedownload, geluisterd, weggegooid.

gedownload, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, geluisterd, keihard genoten

Muziekbeleving anno 2010

gedownload, geluisterd, geluisterd, geluisterd, gekocht, geluisterd (x20 [minstens]): conclusie meesterwerk... 5*

geluisterd (x20 [minstens]) Heb ik nog even te gaan...
Op een of andere manier pakt ie je niet zoals voorgaande albums

Een album waar ik ook meer van verwacht had na de volledige CD 1X beluisterd te hebben. Vind het zeker geen slechte cd maar het voelt een beetje dof, weinigzeggend aan. Maar ik denk dat dit gewoon een beetje wennen zal zijn, en dat deze pas tot zijn recht zal komen als ik hem nog een paar keer beluister.

Het wil wat zeggen: een cd kopen - correctie: downloaden - en na de eerste luisterbeurt al weggooien. Wat een liefde voor muziek. Waar is de ontdekkingstocht, de geleidelijke beleving van muziek naartoe...

En als ik naar Gerben zijn top 10 en rotatielijst kijk, dan zou je toch denken dat 'ie er wat meer waardering voor zou krijgen dan maar liefst 1 volle * na een aantal keren draaien....

Ben eruit. Was door de kritische noten niet snel met kopen, maar het album heeft mij zeer positief verrast. Voor mij is nu het rijtje:
1 TOBL (meersterwerk en niet de overtreffen: dikke 5 *)
2 Interpol 2010 (als geheel een briljantje: 4,5 *)
3 OLTA (is geen geheel, maar wel hele goede nummers: 4*)
4 Antics (hekkesluiter; alleen "not even jail" is heel goed: 3,5*)

Dit album is net als TOBL een geheel. De basloopjes en piano-loopjes zijn terug, net als op TOBL. Ik vind het album klinken alsof de jongens van Interpol er weer zin in hebben. Vooral het 2e deel benadert voor mijn gevoel hun topniveau. En dat veel mensen er anders over denken vind ik prima; ze moeten ook weer niet te popi worden

De basloopjes zijn inderdaad terug, o.a. op Barricade laat Carlos D. zijn niet geringe vaardigheden op de bas horen, maar ook op het tragere Always Malaise speelt hij weer prachtig syncopisch (nadruk op andere tel(len) dan verwacht/gebruikelijk.

Het eerste deel van de plaat ben ik beter gaan vinden. Het doet niet veel onder voor het tweede. Alleen Lights vind ik niet elke luisterbeurt een onverdeeld genoegen: het nummer is teveel opbouw en te weinig echte ontwikkeling en kan daarom soms vervelen. Gek dat juist dat nummer het meest populair lijkt.

Ik wil hier ook nog even een lans breken voor Safe Without en All of the Ways, nummers die minder populair lijken te zijn.

Bij Safe Without vind ik het prachtig hoe de gitaar je iedere keer op het verkeerde been weet te zetten (vooral bij de eerste luisterbeurten natuurlijk), de opbouw is verrassend en subtiel. Ik kan wel een beetje begrijpen dat niet iedereen het top vindt. Door al de wendingen/gas terug nemen lijkt het nummer niet echt op gang te komen, maar mooi blijft het.

All of the Ways, het meest wrang klinkende nummer van Interpol tot nu toe (dit gaat volgens mij over jaloezie). Prachtige, duistere gitaargolven dragen het nummer. De piano klanken van Try It On hebben ze er op momenten subtiel tegendraads doorheen gemixt.

Komt zeker in mijn top 10 van beste albums van 2010! Geweldig album.

Als je na The Undoing nog luistert naar Gavilan, vind ik het geheel nog een stuk mooier.

Al denk ik dat ik (na een tiental luisterbeurten van het hele album en natuurlijk meer van de nummers die ik beter vind, zijnde Try It On, Succes en Summer Well) mijn cijfer niet meer ga verhogen, noch verlagen. The Undoing en All of the Ways geraken er bij mij toch echt moeilijk in, terwijl ik had gedacht dat ze me mettertijd toch meer zouden gaan raken.

Interpol is nu eenmaal een van mijn favoriete bands, dus ik wou echt dat ik dit album top vond en een 4, 4,5 of 5 kon geven, maar nu vind ik het gewoon goed en dat stelt toch een beetje teleur.

Het blijft opvallend hoe dit album de meningen verdeelt. Ook ik zet 'm in mijn eindejaarslijstje, net als heel wat anderen hierboven al hebben aangegeven. Toch staat hij gemiddeld maar op 3,5*