Hurts - Happiness (2010)

Never let you down baby babyyyy
Zo simpel maar toch zo lekker...

Kende hen al een tijdje maar had ik wist niet dat het album al gelekt was. In ieder geval is ‘Happiness’ een album gevuld met leuke nummers. Wat aan de gladde kant maar bij een album als deze is dat natuurlijk geen probleem. Tuurlijk hoor je duidelijk invloeden van wat andere bands maar toch vind ik dat ze in deze tijd wat originaliteit met zich meebrengen. Misschien komt dat omdat tegenwoordig al dat andere gladgestreken muziek zoveel op elkaar lijkt, dat vind ik hier reuze meevallen eigenlijk.

De uitschieters op dit album zijn in de vorm van ‘Wonderful life’, ‘Blood, tears and gold’ (dat mij vreemd genoeg een beetje doet denken aan ‘Nothing compares 2 u’ – geen idee waarom overigens!) en ‘Sunday’ dat voorzien is van een heeeeeerlijke bassline. Maar vooral ‘Better than love’ en jawel, het duet met Kylie Minogue, ‘Devotion’ zijn de leukste liedjes op dit album!

Zoals anderen al schreven (en ik ook al in de eerste alinea vermeldde) is dit album gladgestreken maar echt commercieel vind ik het dan weer niet. Ik zie het nou niet echt voor me dat dit album gelijk een regelrecht succes gaat worden. Ik kan ’t natuurlijk mis hebben (dat hoop ik tenminste!) want dit is echt een prima pop/dance/electronica album.

Leuke albumcover trouwens!

Een erg sterke album, alle nummers zouden zo als single uitgebracht kunnen worden.
Aan de andere kant klinkt het soms net iets te gelikt en gemaakt, maar dat deert niet want ik weet mij prima te vermaken met dit album.

4, 0 Sterren.

Dit album wordt wel extreem gepushed volgens mij. Spotify, Facebook, Mtv, Last.fm spammen je helemaal dood. Wordt er daardoor niet aantrekkelijker op om te luisteren.

Ik ga het album dadelijk bestellen. Normaal ben ik niet snel om voor een album maar dit is echt een heel goed album!!!! BTW heb mijn stem naar 5* verhoogd!

Te gelikt. Wonderful Life en Blood, Tears And Gold zijn 2 geweldige nummers. Maar 1 gehele album van Hurts is teveel van het goede. Geef mij de echte grootheden van dit soort jaren 80 spul maar (al is het sowieso niet mijn muziek maar toch)

Heerlijk pop album, de zanger heeft een goede stem en de teksten zijn ook erg mooi!

Vandaag dan toch maar gekocht, samen met de nieuwe Interpol.
Dit is ronduit verschrikkelijk, alsof The Backstreet Boys en Nick Kamen in hun slechtste dagen een verbond hebben gesloten. Als dit album volgende week nog steeds een hoger gemiddelde scoort dan de laatste White Lies mag de collectieve wansmaak over deze site worden uitgeroepen.

Het moest er wel eens van komen dat de 80's revival in dit soort album ging uitmonden. Voor wie Mary Onettes/Cut Copy of Ladyhawke al te glad zijn is dit helemaal af te raden. Zelfs Keane vind ik spannender.

Om de openingspost nog even te quoten, het is nog niet zo erg als Eminem nee, maar dat is dan ongeveer het enige positieve wat ik over dit album kan melden. De styling blijf ik ook best mooi vinden, maar daar koop je weinig voor als het album zo glad is.

Hoe hoog zou het gemiddelde zijn als dit exacte album niet door Hurts maar door Gerard Joling zou zijn gemaakt. Kwalitatief doen ze weinig voor elkaar onder naar mijn mening.

Je proeft hier op musicmeter vaak dat iets mooier gevonden wordt als iets nieuw en niet-Nederlands is. Over smaak valt absoluut niet te twisten, maar het valt wel op dat de mensen die dit album een hoog cijfer geven vaak een beperkte muziekkennis en/of -smaak hebben (gezien hun top10's).

Ik ben opgegroeid in de jaren '80 dus aardig bekend met bandjes die vaak in 1 adem genoemd worden met Hurts. Ik heb ze voorbij zien komen: Depeche Mode, Eurythmics, laat ik eens een Yazoo noemen en zo kunnen we even doorgaan. New Romantics anno 2010.
Het verschil met b.v. Depeche Mode is toch wel dat dit een heel stuk gelikter is (ik durf het haast niet te zeggen maar heeeeel in de verte hoor ik een soort Modern Talking echootje).
Nu lees ik wel weer dat gelikt en mooi vinden niet goed samen gaan: er hangt een vies luchtje omheen. Ik kan daar wel een beetje overheen luisteren en dan concluderen dat het op zich niet zo heel verkeerd is.
Na verloop van tijd wordt het allemaal iets te weeig maar dat heb je met geurtjes van het Kruidvat ook (neem ik aan).
Ik heb geen idee of dit in de hitlijsten staat maar mocht dat het geval zijn dan kan ik me slechtere muziek bedenken. Hurts kan een mooie opmaat zijn voor de muziekliefhebber met koudwatervrees. Via Hurts naar Keane en dan steeds meer stappen verder.... kom je vast bij mooit dingen uit
Aan Happiness moet je gewoon niet al te hoge eisen stellen en dan is het een prima te behappen popplaat.

Hoe kun je dit in vredesnaam vergelijken met Gerard Joling???? Deze jongens doen echt iets anders. Ik ben blij verrast door dit album. Af en toe is het wat glad, maar dat doet niet af dat er een paar absolute topnummers op zijn te vinden.

Vooral Silver lining, Wonderful Life, Better than love en Water vind ik stuk voor stuk prachtplaten. Ik begin met een 4* en merk wel hoe de houdbaarheid hiervan is.

Tsja, het is niet jouw smaak, maar om daarom nu dit soort verbanden te gaan zoeken met de top 10 van anderen gaat wat ver, of niet? Ik denk dat jij het ook niet zo aardig zou vinden als anderen naar jouw top 10 kijken en daarop eventjes baseren dat jij dus blijkbaar geen muziekkennis hebt (of iets anders). Over smaak valt niet te twisten, zei je tenslotte zelf al

Los daarvan: niet onaardig, dit Hurts, maar inderdaad: (te) gladjes. Net als Lost Highway heb ik deze samen gekocht met Interpol, en dat was wellicht wat voorbarig - had ik deze eerst maar even gecheckt voordat ik me liet meeslepen. Een 1,0 vind ik dan wel wat laag, daarvoor hoor ik hier en daar toch wel leuke dingen. Al met al echter geen hoogvlieger, m.i., maar luistert toch wel leuk weg.

Er valt niet over te twisten, maar ik zie weldegelijk verbanden tussen de hoge stemmers op dit "soort" albums en hun overige stemgedrag. Niet onaardig of neerbuigend bedoeld verder. 15 jaar geleden had ik ook nog nooit een geheel album van voor 1990 beluisterd.

Onzin!!!

Ik ben het wel eens met dat we hier op MM soms een schaapje zijn (ik ook een heel enkele keer )...is er een over de dam dan volgen er meer!!! Dat kan gaan in positieve stemmen, maar ook in negatieve stemmen.


Maar voor mij is dit gewoon een lekker album...dat het glad is en doet denken aan een aantal jaren 80 bands....vergeet het! En ik zou dit zelfs leuk vinden als Gerard Joling dit deed...

Oh...maar mijn top 10 is ook gewoon goed!!!

Lekker album,idd wat gladjes maar dat zijn de live optredens van the human league ook en toch heb ik ze al tientallen keren gezien.Hurts viel live op pukkelpop zo goed mee dat ik ze eind van het jaar nog eens ga bekijken en dit maal in brussel.Er komt nog meer van dit eraan nl. MIRRORS ..check it out
THE WORLD OF MIRRORS - theworldofmirrors.com

YouTube - Kanaal van m1rrors

Wonderful Life is een geweldig nummer, daarom keek ik ook uit naar dit album, maar ik moet zeggen dat ik het een tegenvaller vind. De nummers zijn mij niet catchy genoeg en dat heeft een album als dit wel nodig (a la Pet Shop Boys). Over een tijdje probeer ik 'm nog wel een keer, maar voor nu een 2,5*.

Dit klinkt allemaal zo gladgestreken dat het fout wordt. But I like it.

Iets te serieus dit..jammer. Ik dacht dat dit opzettelijk fout zou klinken, maar nee.

een soort Pet Shop Boys en Backstreet Boys re-make

Afschuwelijke muziek. Vanwaar dit hoge gemiddelde komt is mij echt een mirakel. De electronica valt nog iets mee te doen, maar die backstreet boys stemmen. Bah.

afschuwelijk album zeg met name de teksten

Dit is idd een mix tussen de Pet Shop boys en een of ander afgelikte boysband, met een knip oog naar Human League maar dan een enorm zwakke.

De puberale teksten die op dit album worden gezongen irriteren mij mateloos, ik versta niet dat mensen dit de volle 5 sterren geven. Graag toch een kleine uitleg omtrent deze hoge cijfers aub?

Zo, het gemiddelde is echt al een flink stuk omlaag gegaan.

Blijkbaar begint de ietwat kritische luisteraar het verschil te horen tussen synthpop en boysbands. Jammer want de twee singles zijn best leuk, alleen is de rest niet te harden.

Vergelijk het met Owl City, een gladgestreken versie van bands als Death Cab For Cutie. Of desnoods Lady Gaga, wordt ook verkocht als de geniale vernieuwer maar is imo een Britney Spears voor de wanna be artistieken.

Soms is de verpakking nu eenmaal belangrijker dan het product.

Alleen te beluisteren met een emmer in de buurt, zeker na serieus innemen: schmierend en dreinend; sorry dan hoor ik 10* liever de laatste Robyn, al begint die te vervelen ondertussen.

Jippie, de iets wat "kritische" luisteraar wordt wakker!! Dat betekend dat er geen lekker in het gehoor liggende, hoofd knikkende, nietszeggende, glimlach op het gezicht toverende muziek mag worden geluisterd mag worden én een hoge beoordeling voor mag geven.

Nog maar eens even opzetten om er gewoon vrolijk van te worden!!

Wakker zijn/alertheid is een tweede natuur; vrolijkheid/humor wellicht een eerste. Opgewekt - helpt bij het werk opstarten - worden wij bijv. van deze of deze.

We zullen 'em nog wel draaien - verandering van spijs doet eten, nietwaar - edoch niet als muzikaal hoogtepunt op de lat kerven

Weet je wat het is, hier kan ik echt niet 'gewoon vrolijk' van worden. Aaargh... die zielige teksten, zie al een 14 jarig pukkelgezichtje met zwart haar en zwarte nagels voor me deze teksten in zijn eigen armen kerven. Had dit album op mijn mp3 speler gezet omdat ik hier op mume er nota bene goede verhalen erover had gelezen. Werd bij ieder nummer dat ik van ze hoorde zó ontoepasselijk, mijn maag draaide zich werkelijk waar om. Nee, verre van vrolijkmakend dit album en met kwaliteit heeft het zo mogeljik nog minder te maken.

Het kan natuurlijk ook dat er mensen zijn die dit gewoon geen prettige of goede muziek vinden toch?

Mika maakt ook blije muziek, maar die draai ik ook niet voor mijn plezier.