Hurts - Happiness (2010)

@ Mjuman...morgen gaa ik eens wakker worden met de plaatjes die jij aanbeveeld!!


@ Mctijn...lees eerst voordat je wat brult!! Het gaat er niet om of je het goed of slecht vind...dat is iid ieders eigen keuze!! Het gaat om wat tussen de haakjes staat!!!

Wat bedoel je dan, Laboomza? Jij zegt dat mensen die dit niet goed vinden niet van makkelijke, vrolijke muziek houden. Dat is pertinent onwaar.

Op dit album geattendeerd door de tag “electronic” ben ik ernaar gaan luisteren. Na dit album drie keer te hebben gedraaid heb ik mezelf een vetleren medaille voor tolerant oorgedrag beloofd, want ik heb volgehouden en kan nu met een gerust hart meedelen dat dit album echt niets voor mij is. Sterker nog, zou ik ergens komen en dit zou opstaan, zou ik acuut informeren welke band dit was om te weten welk album iig niet op mijn virtuele aanschaflijst zou hoeven te belanden.

Ik heb vrienden die into Metallica, Queens of the Stone Age, Ozzy Osborn etc zijn, die kijken mij meewarig aan wanneer ik vertel dat ik een bepaalde ballad van Evanescence of Within Temptation wel kan waarderen. Mij vinden ze in beperkte mate muzikaal toerekeningsvatbaar, zeker als ik Sean Paul, Grooverider of Amon Tobim draai, terwijl ze zelf Robbie Williams en Amy MacDonald draaien tijdens quality time, zeg maar als knuffelen eraan zit te komen.

Voor alle duidelijkheid op dat soort momenten draai zelf ik ook niet Unknown Pleasures, Closer of Within the Realm of a Dying Sun - wat wel blijft het geheim van de smid!.

Ik kan me echt voorstellen dat dit album onder sommigen van hen redelijk zal scoren, zeker onderweg, en voiture. Mij klinkt het allemaal te (handig) gemaakt, geproduceerd om te pleasen: veel 80’s synth-pop, a firm dash please (zo roept het gebruik van sequencers Ultravox’s Rage in Eden in herinnering), een scheutje China Crisis, een scheutje Pet Shop Boys, A-ha, zelfs wat Modern Talking een klein scheutje gladgestreken funk, veel boyband sound (Take That, Boyzone etc), en hopla schudden maar.

Laat ik een paar voorbeelden geven : het loopje in Wonderful Life doet denken aan When Doves Cry van Prince zonder ook maar één moment de broeierige geiligheid van Prince te kunnen suggereren. Het barokke Evelyn daarentegen probeert het extatische van Eloïse (Barry Ryan) te bereiken op een mooi zwaar synthetisch tapijt, maar het gaat nergens echt vliegen. Better Than Love doet dan weer denken aan You Spin Me Round (van Dead or Alive) met een scheutje Domino Dancing.

Hier zal ongetwijfeld een publiek, een markt voor zijn, maar ik geloof dat ik liever rondloop in de grote bazaar (Istanboel) of in de kasbah – dat is meer een echte beleving dan deze instant, 80’s re-hashed, productized musical experience.

Dit album is goed te gebruiken als een soort muzikale quiz: waar doet je dit aan denken. Smaken verschilen prima, geen probleem. Ondertussen dringen zich twee vragen dringen zich bij mij op: ten eerste de gemiddelde leeftijd van de positivo’s hier (wat is bekend van de 80s synth-pop?) en ten tweede zouden deze positivo’s ook die positieve attitude aangenomen hebben als ze in hard cash 15 – 16 euro op de toonbank neer hadden moeten tellen voor dit album als fysieke entiteit?

Nou, Mjuman, deze 18-jarige én positivo wat betreft Hurts, is zeker prima thuis op gebied van jaren 80 synthipop.

Ik heb geen zin om hier echt diep op in te gaan...ik reageerde op dat de kritsche luisteraar ineens dit album heeft ondekt!!!

Op dit moment 15 - 09 - 10 (16:29) is die waardering van jou nog niet digitaal vastgelegd alhier in sterren.

Op het eerste gehoor volstrekt niet onaardig, slim geproduceerd. maar dan wordt in het hoofd de 'grote muzikale popquiz der herkomst van invloeden en loopjes' afgespeeld .

Uiteindelijk hoor ik dan liever bijv China Crisis - Working with Fire and Steel of een soort van best of BlancMange - maar goed da's persoonlijk; en als dit zorgt voor meer waardering/belangstelling voor 80s synthpop (80s: vaak afgedaan als de 'dark ages' of modern pop music) vind ik het prima.

Kritische luisteraars? Zijn daar ook nog gradaties in (KEK - kritisch_luisteraar eerste klasse bijv.) Bestaat daar een soort ere-orde voor? Als dat je MuMe-lid bent met een gouden randje - lijkt me toch heel fijn

Nou, goed om te weten.

Hurts gebruikt idd een uitgebreid gamma van 80's invloeden, maar ze doen er wel iets creatief mee. Probeer eens niet naar de stem te luisteren en je merkt dat er daarachter een behoorlijk complex palet schuil gaat van klanken, zowel ritmesectie als melodische begeleiding. Niet zomaar een standaard drumbeat + synths zoals een onaandachtige luisteraar zou denken.

Die stem en zijn teksten, uiteraard is het een complete slijmboel, maar dat hoort er hier dan ook bij. Net als de productie. Ik lees hier: té glad. Je kunt 'Nevermind' van Nirvana té glad geproducet vinden, maar dit kan onmogelijk beter klinken als je het "organischer" maakt. Deze muziek kan niet glad genoeg zijn, behalve als het niet gladder kan, zoals nu... Of zoals Mjuman het zegt: "geproduceerd om te pleasen". God zij dank dat er nog muzikanten zijn die ons nog willen pleasen.

Als ik nog even Mjuman mag aanhalen:

Hurts probeert hier ook niets van Prince te suggereren. Prince verkoopt sex, Hurts verkoopt romantiek. Je kunt er gerust iets van Prince in horen, maar als je sferen wilt vergelijken kun je ze beter vergelijken met bijvoorbeeld Ultravox, OMD of Modern Talking.

Voor deze plaat: 4,5*
En voor degene die weinig punten geven: het spijt me dat jullie het niet horen. Ik blijf soms ook onbegrijpelijk in mijn haar scharten bij platen die anderen de hemel inprijzen.

Je verdedigt je mening (overdreven) fel en zegt tegelijkertijd dat een kritische luisteraar dit album geen hoog cijfer zal geven. Hm..

Boos ben ik niet hoor!! Ik vond het gewoon grappig dat een kritische luisteraar hoort dat dit een mindere plaat is!! Ik beschouw mezelf idd niet als kritisch dus daar zal het wel aan liggen!!

Kijk of de houdbaarheid van dit album groot is weet ik niet...maar voor nu wordt ik er vrolijk van!!

Hey je heb je bericht veranderd!!!

Dan raad ik je aan het album nog wat vaker te beluisteren

Doen ik!!

Eigenlijk zoals ver van tevoren verwacht, vind ik dit een geweldig album. Een fantastische debuutplaat. Vrijwel elk nummer is een schot in de roos. "Wonderful Life" hoort bij mijn favoriete nummers van de afgelopen tien jaar, ook Illuminated en Sunday zijn erg goed.

En dat er dan mensen zijn die niet houden van "gladde" pop; so be it. Overal is een markt voor, dus ook voor de sound van Hurts. Ik ben een koper én fan. Dat ze nog maar veel van zulke fraaie albums mogen maken.

Nadat ik overal op het net deze band had zien staan, toch maar toegegeven aan de druk van het majorlabel en even geluisterd. Bah! Smerige gladde nep-80s-synth pop.

Dit is een heel goed album! Ademt een beetje 80's sfeer uit. De singles Wonderful Life en Better Than Love zijn natuurlijk steengoed, maar de rest van dat album haalt dat niveau ook! Silver Lining, Sunday en Stay lijken mij ook single-kandidaten. Ik zit daar meestal naast hoor, maar ik zou ze graag op de radio horen! The Water is een supermooi nummer!

Wonderful Life is langs geen kanten origineel, maar wat een song!

Dus een kritische luisteraar is dan iemand die voor andere mensen bepaalt wat kwaliteit is en wat niet?
Of dit een mindere plaat is of niet bepaal je toch uiteindelijk zelf.
En de ene keer zit je dan wat dichter bij de gemiddelde mening dan de andere keer.

Maar goed, over dit album. Ik moet zeggen dat ik de negatieve kritieken wel snap. Ik luister zelf nooit zo naar de teksten, maar muzikaal trek ik ook niet alles, sommige nummers zijn me echt wat te zoet. Wonderful Life vind ik echter een topper. Dat het verre van origineel is zal me een worst wezen, bij mij werkt dit nummer (en zo te zien ook bij behoorlijk wat anderen). Echter al me al staan er te weinig nummers op deze plaat die daarbij in de buurt komen. 3*

Origineel ? Hoegenaamd niet !
Fout ? Mja, eigenlijk wel een beetje.
Glad ? Zelfs mijn oprit op een besneeuwde winterochtend is minder gevaarlijk.

Maar hoe is het dan toch mogelijk dat ik de melodieën niet uit mijn hoofd krijg ? Dat ik opgewekt geraak van de overtollige pathos? Dat ik niet stil kan zitten bij Better than love? Dat ik mij een vol meebrullend stadion met aanstekers kan inbeelden bij Devotion? En dat ik er nog niet eens mistroostig van word ?

Ik moet het aan mezelf toegeven: Happiness doet wat zijn naam belooft en maakt mij blij !

Goed album, lekker grillig! Past goed bij het weer van dit moment!

Het is/was ook niet mijn bedoeling jullie luisterplezier te verpesten, ik verhoog mijn stem ietwat omdat de twee singles gewoon erg goed zijn.

Ik heb mijn miskoop vandaag nog eens geprobeerd, hoger dan 2* zal ik niet geraken vrees ik. Je hebt die twee fijne singles, illuminated en The Water zijn ook nog degelijk, maar de rest haalt bij mij met moeite 1*. Ik heb zelden een album gehoord waar het verschil tussen singles en albumtracks zo groot is in kwaliteit. Het lijkt of men heeft er nog snel een zestal nummers bijgekwatst om toch een album te kunnen uitbrengen.

Met name nummer 3, BB boys song met de aanstekers in de lucht en die hoempapa nummer 4 vragen veel karakter om helemaal uit te zitten.


Mensen die dit al goed kunnen pruimen raad ik ten zeerste volgend album aan:

Wolfsheim - Spectators (1999)

Tevens elektro/synthpop; met zang/lyrics composities zoveel beter dan deze Hurts.

Wolfsheim...dat kwam net ook in me op...de vergelijking is goed gevonden. Enfin dit album is erg goed en ik verheug me op hun optreden over 2 weken!

zijn dit de nieuwe Pet Shop Boys van dit decennium?
Dat vonden we stiekum toch ook allemaal hartstikke goed...

kan niet genoeg krijgen van 'Water', Sunday en Stay...ik snap echt de asociatie met boybands niet zo goed.
Okay het is qua inhoud niet echt geweldig maar deze cd maakt mij op de een of andere manier heel blij ofzo ...

Sunday zou op een album van Brandon of the Killers kunnen staan

Ik vond het zelfs zonder stiekem te doen al goed...

Maar goed eigenlijk is enkel de hoesfoto echt PSB. Ik vind het veel meer Killers (niet die het hebben uitgevonden, maar toch... ) dan PSB.

De vergelijking met OMD raakt helemaal kant noch wal.

Hee, wat grappig; ik zie een aantal door mij zeer gewaardeerde en doorgaans gelijkgestemde medeformuleden hier zeeeer kritisch zijn over dit albumpje. Mensen, niet zo serieus, is dit niet gewoon een heel fijn plaatje waar je niet teveel over moet gaan nadenken..?? Of ga ik dan toch te kort door de bocht..??

Bij mij deed-ie het in ieder geval zeer lekker tijdens de eerste luisterbeurt!!

Er is 1 ding goed aan dit album en dat is de campagne die er omheen gevoerd is, ook ik ben er ingetrapt toen ik op Facebook allerlei vergelijkingen voorbij zag komen.

Maar na het beluisteren van het album kan ik maar tot 1 conclusie komen; de bedenker van de campagne moet aangeklaagd worden wegens smaad en een enkeltje naar de goelags lijkt me een gepaste straf.

Ik ben toch wel benieuwd, hoor zoveel positieve geluiden om mij heen. Dat het bijna wel steengoed moet zijn

Dit album is wat mij betreft echt één van de betere albums op dit moment. Gisteren twee keer gedraaid tijdens mijn dienst bij de Van Leest en toen begon ik eigenlijk pas in te zien hoe goed dit plaatje is.

Dit neemt natuurlijk niet weg dat er in elk nummer wel een soortgelijk sfeertje hangt, maar als je dat sfeertje leuk vind, zoals ik, gaat deze plaat helemaal grijs gedraaid worden!