Deerhunter - Halcyon Digest (2010)

Ik moet bekennen dat ik betere poëzie heb gelezen, Stef.

Ik ook, al vond ik het een verdienstelijke poging. Af en toe wat variatie in de commentaren kan nooit kwaad.

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik vandaag dit album besproken, beluister het hier.

Ik heb na hun tweede niet helemaal gevolgd wat de heren in de tussentijd en onder welke naam allemaal hebben uitgebracht, maar aan dit album te horen zijn ze goed van het pad geraakt. Als Deerhunter een orka was, zwommen ze nu in de waddenzee.

^ Dat zou de waddenzee willen.

Mooi stukje

Ik keek uit naar deze release, want ik ben al een tijdje fan van Deerhunter. Hun vorige dubbel-cd Microcastle /Weird Era Continued was voor mij een van de beste cd's van het jaar, en heb ik oneindig geluisterd, Geweldige plaat! De vraag is nu alleen: kunnen ze het met hun nieuwe cd Haccyon Digest overtreffen, het antwoord op die vraag is heel simpel... Ja.

De muziek kun je het beste beschrijven als Mooie betoverende sfeervolle indie muziek met lange instrumentale stukken erin.
De cd opent met Earthquake waarin het klink alsof iemand een aantal stukken papier in de maat kapot schuurt. waar brandford cox met vervormde stem naar een climax toe zingt, die er eiglijk niet komt, wel mooi en sfeervol en eigelijk blijft zo heel het album mooi en sfeervol. Het grote verschil met de vorige plaat is dat deze veel langzamer is. Zo stonden op Microcastle rockers, en op deze zijn die nergens de bekennen. De verassing zit hem voor mij juist in de instrumentatie: een banjo, akoestische gitaar, elektronica en een saxofoon op het nummer coronado, wat het naar een ongelofelijk hoog niveau duwt. Ook de 7 minuten durende afsluiter We Would Have Laughed klink anders, dan we gewend zijn van ze: er klink een my morning jacket sfeer door het nummer heen. Ook eindingd dat nummer naar 7:27 opeens heel plotseling, uit een prachtige sfeer, en is het helemaal stil... vreemd maar erg mooi. Maar het prijsnummer vind ik Desire lines... werkelijk prachtig. maar eigelijk zijn het elftal, nummers, allemaal voltreffers,
Het knappe is ook nog dat Haccyon Digest je niet meer los laat, hij zit als een slang om je heen: Ik wil hem steeds maar weer horen, en hij wordt maar beter en beter, wat een plaat!

Deerhunter bevestigd wat een goede band het eigelijk is. Hij is anders dan de vorige maar minstens net zo goed. Ik was al fan, maar nu ben ik het nog meer, en het zal mij niet verbazen als hij hoog in mijn eindenjaarslijstje zal komen, Bravo!

Daan's Muziek blog: Deerhunter - Haccyon Digest. - daanmuziek.blogspot.com

zegt de jongen die zelf draken van teksten schrijft

Wat een fantastische plaat! Een recensie hoef ik niet meer te schrijven: lees die van Midnight Boom, zou ik zeggen: daar kan ik me volledig in vinden.

Favoriete tracks van mij zijn het catchy Memory Boy, Desire Lines met een geweldige gitaarsolo, Coronado en het droomerige lange He Would Have Laughed. Maar er staan vrijwel alleen maar mooie nummers op dit album.

Dankje.

Samen met Suburban War van the Arcade Fire is Desire Lines voor mij één van de beste nummers van 2010. Wat een goddelijke gitaar!

Die laatste minuten van He Would Have Laughed zijn echt adembenemend mooi. Heerlijk hoe dat nummer maar blijft doorgaan, terwijl het al lang had kunnen beëindigd zijn. Een trage sleper van zeer hoge kwaliteit

Op vinyl is hij nog mooier, en een prachtig witte uitvoering.

Fucking fantastic! De band heeft een volkomen eigen sound weten te vinden in de afgelopen 3 jaar en dat is razendknap in deze tijd van overkill. Deerhunter staat voor mij volkomen op zich zelf en de composities zijn meesterlijk! Groots, meeslepend, geniaal!

Helemaal eens....Dat einde is alleen wel heel plotseling...Maar juist door die plotselinge stilte besef je hoe onaards mooi de hele cd is.

Door deze cd heb ik cryptograms en microcastle/weird era maar weer eens van stal gehaald en die zijn beiden ook erg mooi. Deze band heeft hiermee toch alweer een aantal zeer sterke cd's afgeleverd.

Oops they did it again

Mwah, ik vind 'm nog steeds lang niet zo sterk als de twee voorgangers. Ik weet niet precies wat ik mis. Microcastle was enorm spannend, met een geweldige opbouw van de CD. Ook hier staan zeker weer sterke nummers op (ik vind de opener, Desire Lines -inderdaad erg dEUS- en de afsluiter erg sterk), maar het lijkt mij meer een verzameling liedjes. En dat terwijl Bradford Cox de nummers op zijn albums, zowel solo als in groep, altijd zo mooi in elkaar liet overgaan.

Absoluut geen slechte plaat, Deerhunter is nog steeds een sterke band, maar ik ben wel lichtelijk teleurgesteld, ook na de prima EP van verleden jaar.

Het album begint prima met Earthquake en ook de volgende twee korte nummers zijn leuk. Sailing is opnieuw een favoriet mij. Het is een zeer mooi ingetogen nummer. Nadien is er eigenlijk nog maar 1 nummer dat ik echt mooi vindt, namelijk Desire Lines. Al de rest is niet echt slecht, maar het doet me niet veel en er blijft niet echt iets hangen.

Vind ik wel erg, want dat duidt er volgens mij enkel op dat je nog niet genoeg geluisterd hebt.. Als die twee korte nummers na Earthquake 'leuk' zijn, kan ik niet begrijpen hoe 'Coronado' en 'Fountain Stairs' je niet evenveel kunnen grijpen. Die twee zijn zelfs nog een stukje beter, en van stijl zeer erg vergelijkbaar. Nuja.

Deze plaat groeit, en vooral He would have laughed vind ik prachtig, en helemaal het eerste deel.. Daar hangt zon mooie klaaglijke sfeer om -vooral zijn stem -heen. Begrijpelijk als je weet wat dat het opgedragen is aan de onlangs overleden Jay Reatard.
Ook de melodie die telkens word herhaald is ontzettend mooi.

en natuurlijk teksten als

Sweetness cums suffering
In sweetness comes suffering
I won't rest till I can't breathe
I can't breathe with you
Looking at me

behoren tot de "betere" poëzie die ik heb gelezen

Na Microcastle opnieuw een sterke plaat van dit gezelschap. Voor mij niet zo mythisch prachtig als Pitchfork aangeeft, maar wel één van de betere platen van dit jaar. Een hele eigen ingehouden sfeer. Ambient punk noemt de heer Cox zijn voortbrengsels ergens. In dat begrip 'punk' herken ik niet zoveel of het moet zijn: onconventioneel en eigenwijs. Want die credits moet je 'm wel geven.
'Desire Lines' is van een grote schoonheid.

echt een hele prima plaat. Ik ben benieuwd of ze bij mij het stapje van "zeer goed" tot "meesterlijk" gaan maken. Als er één band is op dit moment die dat in zich heeft, lijkt het deze te zijn.

Dat idee heb ik ook. Cryptograms was een prima plaat, Microcastle geweldig en deze zelfs nog iets beter.

deze band wordt met de plaat saaier
een aantal goede nummers tussen 13 in een dozijn indiepop. dieptepunt vind ik desire lines, dat hebben we nu wel gehoord.

Bedankt voor de tip. Kheb hem nog een paar keer beluisterd en ik vind hem nu toch al een stuk beter. Vooral de latere nummers zijn wel gegroeid voo mij.

Vooral schitterend opgebouwde nummers als Earthquake, Desire Lines en He Would Have Laughed bevallen mij zeer goed. Heb liever dat lang uitgerekte dan die liedjes die in amper twee minuten er doorheen vliegen. Nog even paar luisterbeurten voor een beoordeling (:

Ik vind Sailing echt heerlijk

Inmiddels ben ik zover dat ik dit album tot mijn favoriete albums van 2010 reken en de score verhoog naar de ultieme 5,0*. Wat een plaat! Origineel, toch herkenbaar, afwisselend, soms erg mooi, soms erg lekker, soms ontroerend, heel mooi gezongen en uitgevoerd. Zelfs het artwork is prima: dan doel ik op de uitvouwbare poster met aan één prachtige kant teksten en foto's. En een detail als deze: Basement Scene was recorded at The Basement live to 4-Track cassette.

Desire Lines is één van DE nummers van 2010, de gitaarsolo is alleen maar f***ing brilliant te noemen. Maar er staat nog zoveel meer moois op deze cd. Om maar wat te noemen: Memory Boy, Helicopter, Coronado & He Would Have Laughed. Zo maak je een plaat in 2010: helemaal af!

damn, goede plaat zeg. Ik had Microcastle al, maar eerlijk gezegd niet zo heel veel geluisterd. Deze plaat had ik anders voorgesteld, maar ik luister ' em nu heel de avond op mijn koptelefoon, en hij klinkt fantastisch. Definitely ook een kanshebber om in ieder geval mijn 2011 top 10 te halen ('t wordt druk in mijn top 10 trouwens...)!

Dit stond op Discogs als Shoegaze, dat zou ik het nou zelf echt nooit noemen. Heb het nu één keer beluisterd en dat valt me een beetje tegen maar ik hoor wel meteen dat ik hem vaker moet luisteren omdat het echt een groeiplaat zou kunnen zijn. Daar ben ik eigenlijk haast van overtuigd.