Eels - Blinking Lights and Other Revelations (2005)

hehe koentje bedankt!!!
op nr 1

Graag gedaan.

Van mij ook een hoge stem gekregen, geweldige plaat. Laatst interview gelezen met hem in de HUMO, het lijfblad van elke Vlaming. Naar het schijnt zijn al zijn familieleden overleden. Jeetje, en dan al jaren zo schone muziek kunnen schrijven. Ge moet het maar doen, en den E die kan het!

Het tweede album is min of meer een conceptplaat over de dood van zijn zus en moeder. Ik was vroeger echt een enorme Eels fan (ik heb de soloalbums van E, de eerste 3 platen van Eels en de bijbehorende singles), maar na Daisies ben ik afgehaakt. Misschien wordt het tijd om weer aan te haken, want ik hoor veel goeds over deze plaat.

Ik heb na Daisies ook geen album meer van Eels gekocht. Ik vond het mij te somber, terwijl ik vaak genoeg gehoord had dat Souljacker geweldig was (die moet ik dus nog aanschaffen). Maar van iedereen hoorde ik dat Blinking Lights een meesterwerk is, dus dan moest ik hem wel hebben! En de cd klinkt erg vrolijk (nog maar twee keer beluisterd)...maar naar de teksten heb ik nog niet geluisterd, die kunnen dan weer wel inderdaad melancholisch zijn. Maar ik weet dat dit album wel vaak zal opstaan!

Maar Daisies was juist weer een vrolijke plaat. In 2001, vlak voordat Souljacker uitkwam, heb ik Eels op Lowlands gezien en dat concert was echt onthutsend slecht.

Ik heb Souljacker en ook die CD er na wel gehoord en dat deed me toch niet veel.

Overigens vond ik de eerste 2 albums ook wel hoopvol, ook al klonken ze somber. Ze eindigen ook allebei met een positieve noot:

"
whisper now
and tell me how you'll watch me
and tell me somehow i'm gonna be alright "

(Beautiful Freak)

en

"and maybe it is time to live"

(Electro-Shock Blues]

Ja, dat weet ik. Daarom heb ik die ook vaak geluisterd. Volgens mij zat ik toen nog niet in mijn donkere periode .

teksten zijn ook nu weer heel melanholisch: het nietsverhullende suicide life, het bloedmooie railroad man, maar ook hey man! (now you really living) is niet zooooo optimistisch. Desalniettemin vind ik dat deze plaat tussen de albums ligt die jullie hier noemen: niet té depri, maar zeker ook niet vrolijk (het blijft eels hé )

Ja, mocht hij zowaar een vrolijke tekst op een vrolijk nummer zetten, het zou niet kloppen .

Losing Streak is wel vrolijk en optimistisch.

ware het niet dat hij zichzelf daar 'a creep like me' noemt natuurlijk

In het interview met de HUMO zei hij ook dat hij geen kinderen wil, maar direct kleinkinderen. Moeilijke mens!

prachtig hé... waarom was dat ook alweer? omdat hij geen luiers wou verversen of zo zeker? ik dacht alleszins dat het voor zijn eigen gemak was... mag ook wel na zo'n periode hé

ja, hij vond dat grootouders die de kleinkinderen alleen in het weekend krijgen, wel genoeg tijd was voor een hele week .

Moet hier eerst nog eens een paar keer meer naar luisteren voor ik vind dat ik een stem uit kan brengen. Maar voorlopige favorieten zijn Railroad Man (wat heel veel weg heeft van de Eels stijl op Daisies of the Galaxy), Going Fetal, Hey Man en op dit moment mijn absolute favoriet Things The Grandchildren Should Know. Wat een fantastische afsluiting is dat nummer zeg! Slechts een klein stukje van de tekst:

I'm turning out just like my father
Though I swore I never would
Now I can say that I have love for him
And never really understood

What it must have been like for him
Living inside his head
I feel like he's here with me now
Even though he's dead

It's not all good and it's not all bad
And don't believe everything you read
I'm the only one who knows what it's like
So I thought I'd better tell you
Before I leave

So in the end I'd like to say
That I'm a very thankful man
I try to make the most of my situations
And enjoy what I had

I knew true love and I knew passion
And the difference between the two
And I had some regrets but if I had to do it all again

Well it's something I'd like to do

Ik heb dit album nu al een paar keer uitgeluisterd en ik vind het echt een goed album, maar deze tekst was me nog niet opgevallen. Echt heel erg mooi.

kan idd wel tellen als afsluiter van een album... zo een waanzinnig sterk nr

I'm going to stop pretending that I didn't break your heart is ook een duidelijke favoriet. In mijn somtijds pessimistische buien over de hedendaagse muziek is daar altijd Mark Oliver Everett nog!

Heb hem nu 4x geluisterd, merk wel dat dit voor mij nog niet genoeg is. Ik weet wel dat ik hem erg mooi ga vinden maar nu vind ik nog niet alles mooi. Tot nu toe is "trouble with dreams" favoriet, vooral de zin:
Trouble with dreams is you can't pretend
Something with no beginning has an end

ja lyrische meesterwerken zijn het inderdaad niet maarja voordat je het afkraakt ik vond ''I'm going.............your heart'' wel een goed nummer door de zang,
ook al gaat het nergens over

Meesterwerken zou inderdaad overdreven zijn, maar ik ben toch altijd bijzonder gecharmeerd van de puurheid, directheid en (vaak ogenschijnlijke) simpliciteit van E's teksten. Goede lyrics hoeven niet persé van een hoge prozaïsche en obscuur niveau te zijn om als goed bestempeld te kunnen worden. Wanneer een artiest zijn boodschap over kan brengen met zo veel integriteit, emotie en subtiliteit, dan mag hij van mij een goed tekstschrijver genoemd worden.

Oh ja: hooray! Hij staat op nummer één in de top-lijst van dit jaar. Terecht.

Voor de liefhebbers: eels treedt nogmaals drie keer op in Nederland.

ZO 02.10 Nijmegen - Stadsschouwburg (een co-productie met Doornroosje)

MA 03.10 Den Haag – World Forum Theatre (voorheen de PWA-zaal in het Nederlands Congres Centrum)

DI 04.10 Tilburg - 013

De voorverkoop voor deze concerten start zaterdag 16 juli, 10.00 uur bij Ticket Service Nederland. Let op: er zijn alleen zitplaatsen verkrijgbaar.


Absolute aanrader!!!

We hebben een nieuwe nummer en niet zo'n klein beetje ook.

Drat! And I would have succeeded, if it weren't for you meddling voters!

*Shakes fist in anger*

hopelijk blijft die andere zakken zoals hij de laatste dagen doet

Dat lag vooral aan 1 stemmer. Maar genoeg, ik moet dit album ook eens horen, maar ik heb een paar jaar geleden zoveel Eels geluisterd (heb de soloalbums van E, de eerste 3 albums van Eels en alle singles t/m Flyswatter), dat ik bang ben dat ik een overdosis heb gehad.

Hoe klinkt deze plaat in vergelijking met eerste plaat?

T.o.v. het debuut album vind ik dit album wat ''luchtiger''. Echt een prachtig sfeertje brengt de plaat met zich mee. Ook weer voorzien van prachtige teksten, nummer ''Ugly Love'' en ''Things the Grandchildren Should know''. Persoonlijk ben ik afgehaakt na Daisies of the Galaxy, maar deze plaat kan zich naar mij mening meten met het debuut en het prachtige electro shock blues. Dus kan je aanraden Herman om deze plaat aan te schaffen

Ik ben ook afgehaakt na Daisies, dus ik ben benieuwd. Ik moet wel zeggen dat ik ook bijna nooit meer naar de oude albums luister, ook al vind ik die wel erg mooi.

Soulseek draait inmiddels.

beste album van 2005.