Judas Priest - Sad Wings of Destiny (1976)

Beetje merkwaardig inderdaad een 0.5* stem, dit is een album voor mensen die niet van metal of hardrock houden, maar ook voor de liefhebbers die daar wel van houden. De productie is dik in orde, goede zangstem, goed gitaarwerk, goede texten, gewoon een zeer goed album voor iedere serieuze muziekliefhebber, ik neem die 0.5* stem dan ook niet serieus totdat meneer AJp met een goede verklaring daarvoor komt.

Discussie over stemgedrag verwijderd. Als je wilt dat we naar iemands stemmen kijken kun je beter een PM sturen (ik heb het in dit geval al eens gedaan en er valt niet uit op te maken dat het 'onterechte' stemmen zijn). Als je wilt dat AJp een verklaring post, kun je beter een PM sturen, denk ik.

Ik vind dit toch wel de mooiste plaat van JP uit de 70's. In de mid 70's was het wat 'leeg' op het metalfront , maar dit album ui '76 is toch wel het beste wat dat betreft ( naast Rising van Rainbow, hoewel dat wat meer hardrock is). Er staan een aantal goede nummers op en een aantal die (ruim) voldoende zijn. Jammer vind ik de nummers Prelude en Epitaph.
Overigens één van de eerste mooie metalhoezen, misschien wel de mooiste(afhankelijk van je smaak natuurlijk).

Ik kan het alleen maar met u eens zijn deze keer.

Sad wings is de beste Priest-70's plaat. Tesamen met Rising toch wel een van de betere (hoe zullen we het noemen?) pionier-metalalbums.

Al zijn de volgende 3 albums ook ok natuurlijk.

ik heb nooit kunnen wennen aan de weg die men daarna insloeg, en koester deze plaat dan ook als enige priest album met een dikke 5

Laatst nog eens naar dit album geluisterd, erg fijne Priest plaat. Island of Domination en vooral Dreamer Deceiver is erg mooi. Ik heb hem als dubbel cd samen met Rocka Rolla. Alleen heeft S.W.O.D. een andere nummer volgorde.
1. Victim of Changes
2. The Ripper
3. Dreamer Deveiver
4. Dreamer
5. Prelude
6. Tyrant
7. Genocide
8. Epitaph
8. Island of Domination.

Hahaha bijna tegelijk een bericht geplaatst, grappig.

http://img204.imageshack.us...

Hehe, ik heb het wel nog erger gezien; mensen die zeggen dat ze het een 5 geven en dan eigenlijk maar een 3 geven.

Ik vind de laatste 4 nummers hier pure klassiekers; van de eerste helft is Tyrant voor mij de enige échte uitschieter, hoewel de rest er ook wel goed mee door kan.

Het beste album van Judas Priest!

Ik heb niet zoveel met Priest. Al dat leer, die ingestudeerde headbang pasjes en een Harley op het podium doen mij altijd nogal 'Spinal Tap' aan.

Maar dit is gewoon een super hardrock album.
Iemand op de vorige pagina kwam met de namen Queen en Black Sabbath en daar kan ik me wel in vinden, 'het heeft er af en toe wel wat van' en dat komt de muziek alleen maar te goede.

Misschien moet ik de andere jaren 70 albums van Judas Priest ook maar eens een kans geven.

4*

Ik zie een aantal mensen met veel plezier aan dit album denken. Als ik het goed begrijp omdat dit meer hardrock is dan de latere heavy metal - what's in a name. Deze ligt nu momenteel op en eindelijk kan ik begrijpen waarom velen onder jullie bijzonder plezier beleven aan dit album. Dit is één van hun beste albums: denk hun latere heavy-geluid weg en vergeet niet dat dit juweeltje ook alweer 32 jaren oud is. Dan pas kun je ten volle genieten van dit album. Een dikke vette vier met wellicht nog meer op komst. Prachtalbum van The Priest.

dit is toch echt wel heavy metal hoor.

En spinal tap is ook maar een flauw afkooksel van dit. (*wannabe Priest*)

Je begrijpt dat Spinal Tap een parodie is he

Klassieker. Allemaal ijzersterke nummers. Epitaph is een mooie Queen-achtige ballad die vaak over het hoofd wordt gezien.

Zo even dat lelijke gegrunt van Opeth uit mijn oren spoelen. Dit album is daar een goed middel voor. Geweldig album natuurlijk, na al die jaren heeft het nog niets aan kracht verloren vind ik. Deze staat bol van de klassiekers, en dit vind ik 1 van de beste rock albums uit de jaren 70, geweldig gewoon.

Klasseplaat.
Victim Of Changes is ondertussen wel uitgegroeid tot de ultieme Priestsong, dacht ik zo.

Dreamer Deceiver/Deceiver is echt beestig. Victim of Changes is ook zo prachtig mooi. Dan the Ripper is ook zo'n dijk van een song. Met dit album is Priest echt geboren. 5/5 is het zeker waard

De 2de helft van dit album kent geen minpunten! De titaan Victim of Changes, het dreigende The Ripper en het heerlijke Dreamer Deceiver dat overvloeit in de opzwepende afsluiter Deceiver. Jammer dat de eerste helft er niet tegen op kan; hoewel Tyrant dat niveau wel haalt, zit de rest er een slagje onder - en ik heb weinig met Epitaph. Desondanks kan de rest van de nummers me van tijd tot tijd ook wel eens bekoren en daarom toch een 4* voor deze Sad Wings of Destiny.

Victim of Changes live in 1975

sowee, das ff een opname van vur den eurlog zo slecht

de opname is ruk maar muzikaal vind nik het behoorlijk goed klinken

de solo lichtelijk Iommi

(en een van de beste nummers alle tijden , fuk bohemian rhapsody)

ok moi, en er belachelijk uitzien maar retegoed spelen :

YouTube - Judas Priest - Victim of Changes

Dat gedoe over de opnames, nee het is geen heldere cleane productie en daar is niks mis mee. Al dat cleane gedoe hoeft van mij ook niet.

Ik zag laatst in de BBC documentaire Rock Of Ages dat de look van Judas Priest daadwerkelijk is gebaseerd op de gay scene waarin Halford toen rondliep.

Bizar dat die outfits vervolgens volledig overgenomen zijn door andere metal bands

Het gedrag van de heren op het podium (zoals ik hierboven ook al eens heb vermeld) is echter voor mij altijd een behoorlijke afknapper, waardoor Judas Priest nooit één van m'n favoriete bands zal worden.

wat maakt da nou uit

het zappa volk zagter ook nie uit en deed de vreemste dingen opt podium

maakt de muziek gene fuk minder, sterker het werd er beter door

wat betreft opnames, sure, ik luister ook liever naar een baggeropname van een of andere bootleg, dan een fatsoenlijk geluid


right

Vergelijk met een bootleg opname is totaal niet aan de orde.

Beste bootlegversie van Victim Of Changes is en blijft die van Montreal 1988:

Eerste echt goeie Priest-album na het matige (maar naar mijn mening ook niet écht slechte) debuut Rocka Rolla. Vooral Tyrant en Victim of Changes zijn top.

sjah, dat rocka rolla, wel heel heel erg zoutloos en vergeleken met deze, gewoon een gigarukplaat ,het draaien nog geen 1 keer waard

wewl boeiend te horen dat een band tussen 2 platen zo'n grote stap kan zetten

Nogthans zijn de meeste nummers op deze plaat al geschreven lang voor 1974.
De voorloper van Victim of Changes (toen 'whiskey woman') werd al gespeeld in 1970.

Het was de eigenwijze producer (die ook de eerste plaat van Black Sabbath geproduced had) die eiste dat er enkel nieuwe nummers op Rocka Rolla zouden komen. Dus hebben ze op 2 weken tijd nieuwe nummers moeten schrijven.
Enkel het nummer 'Caviar and meths' is een uitzondering: dat was een nummer van 18 minuten waarvan ze enkel de intro op Rocka Rolla geplaatst hebben. Het hele nummer is op de demo met Al Atkins te vinden.

Daarom dat de platenmaatschapij hen nog een kans gaf voor deze te maken. Schop onder de kont van de producer, en nu jullie goede nummers op schijf zetten.

Alleen raar dat ze 'Mother Sun' er niet op gezet hebben. Was een vaste waarde in hun setlist tot 1976.

The Oath, ben je toevallig in het bezit van deze nummers/ demo's? (Mother Sun, Whiskey Woman, 18 minuten versie van Caviar & Meths, etc.)

ok, dus in feite is sad wings het debuut, min of meer