Gelukkig heb ik zo'n coole vader die nog pakken oude vinyls liggen heeft, waarvan deze er ééntje is.
Hij draaide het naar zijn zeggen "grijs" (het is er aan te horen, wat een gekraak!

), en met reden. Wat een prachtig staaltje
oldschool heavy metal is dit, als ik het zo mag noemen! Ik heb alvast mijn vader's voorbeeld genomen en draai dit meesterwerkje nog wat
grijzer op mijn ondertussen eigen platendraaier.
Een album als
British Steel, die toch wat anders klinkt, kan ik ook wel smaken, maar ik denk dat deze
Sad Wings Of Destiny mij toch nog een stuk beter bevalt. Mij lijkt deze in vergelijking met die eerste erg ondergewaardeerd.
4,5 *