Kno - Death Is Silent (2010)

Erg mooi, had ze nog een speciale rede waarom ze het maakte? Of vond ze het album gewoon goed ofzo?

Ik liet haar de cover zien en zij vond hem ook erg vet. Paar dagen later kwam ze hier mee aanzetten, 1m² aan dopeness.


On topic: Ik nomineer Graveyard voor vetste beat van het jaar.

Kun je me uitleggen wat je daar zo vet aan vind? Ik vind het bijzonder flets en slap.

Ten eerste, hoe de bass erin komt is echt geniaal. En ik dig die fluitsound in combinatie met die synth achtige sound in de achtergrond heel erg. Echt zo'n beat waar ik niet stil bij kan zitten.

Death Is Silent van Kno is zonder meer één van de somberste hiphopalbums uitgebracht. De eerste ‘solo’-plaat van de CunninLynguists-producer (en rapper) kent gitzwarte producties en bijpassende raps. Tracktitels als If You Cry, La Petite Mort (Come Die with Me), I Wish I Was Dead en Graveyard vertonen dit al, evenals de zwart-witte hoes met daarop een portret van een huilende, gothic-achtige vrouw.

Je zou kunnen zeggen dat Death Is Silent van eentonige aard is, en toegegeven: daar zit een kern van waarheid in. Voor de liefhebber van ‘emo-hop’ is het album echter veel meer dan ‘slechts een eentonig album’. Wellicht is het zelfs een perfecte vertolking van depressiviteit. Waarom? Omdat Kno met zijn beats een meester is in het neerzetten van een gedenkwaardige sfeer: zonder te verrassen, maar wel door uit te pakken. De basis van zijn beats bestaat regelmatig uit een uitgebreide stemsample die tijdens het refrein weerklinkt - volledig in het thema van het nummer. Vervolgens zorgt de producer met zijn instrumentatie voor een fraaie melodielijn, waarbij zijn keus voor instrumentgebruik vrij divers is: gitaren, piano’s, strijkinstrumenten en meer wisselen elkaar veelvuldig af. De producties zijn grotendeels traag afgesteld, wat prima past bij de pathetische sfeer die Death Is Silent behoort uit te stralen.

Qua raps staat Kno minder sterk in zijn schoenen. Rapte hij zo nu en dan al een beetje mee op de diverse CunninLynguists-albums, op zijn eigen album is hij logischerwijs vaker aan het woord. Hoewel hij tekstueel helemaal niet slecht is - het past allemaal prima bij het totaalplaatje van Death Is Silent - ontbeert het hem vooral aan een passende stem en flow. Want hoe emotievol zijn beats ook zijn, op het gebied van raps klinkt het allemaal vrij kleurloos. Het verveeld lijken oplepelen van raps, in combinatie met steeds dezelfde flow, doet zelfs wat af aan dit album.

Gelukkig wordt Kno op zijn LP omringd door meer capabele rappers als Deacon the Villain en Natti (zijn CunninLynguists-collega’s), en Tonedeff en Tunji. Behoudens de in- en outro, is er slechts één nummer waar Kno niet wordt vergezeld door gastartiesten, en dat blijkt geen slechte zet. Want waar de gastheer zelf faalt - hoewel dit wellicht een te groot woord is - in het overbrengen van emotie door middel van zijn stemgebruik, zorgen de overige rappers dat de plaat wel van gevoel wordt voorzien. Daarnaast leveren ze allen tekstueel een sterke bijdrage en komt Tunji met de meest memorabele verse op de proppen: “I still remember the first time I realized that life wasn’t picture perfect//My father packing up his things to leave his kids deserted//The rain reflecting off the windows as it hit the surface//I wonder if he thinks the shit was worth it.” (Rhythm of the Rain).

Zo blinkt het album op twee punten uit: op het gebied van producties en op het gebied van gastbijdrages. Helaas slaagt Kno er zelf niet in om zijn raps goed over te brengen, waardoor Death Is Silent een erg goed album blijft, maar geen absoluut hoogtepunt voor de emo-hop zelf wordt. Zodoende is er nog werk aan de winkel voor de zelfbenoemde ‘emo-Premo’: wellicht dat hij een voorbeeld moet nemen aan de artiest waar die bijnaam aan refereert en het rappen laat voor wat het is.

Bron: www.hiphopleeft.nl

Op youtube afgaande klinkt het allemaal een beetje als Cunninlynguists na een ziel-abortus. Hoe komt ie ook op het geniale idee om een solo te maken? En het is niet alleen het gebrek aan goede rappers, ook de producties zijn inspiratieloos en nietszeggend.

Wel opvallend dat een groot gedeelte van de stemmers dit album na een paar weken alweer verlaagt. De replay-value is imo dan ook een heel stuk minder dan bij voorgaande CunninLynguists albums. Ik luister wel vaak naar losse nummers van dit album, maar ik heb de laatste tijd nooit meer zin om het in z'n geheel te beluisteren.

Ik vond ook wel dat erg veel users dit album met het grootste gemak 4,5 of zelfs 5 sterren gaven. Omdat ik dit album ben gaan recenseren kwam ik er toch wat achter dat het grote minpunt wel erg groot is. Toch blijft dit een lekkere cd om te draaien...

Was het gemiddelde hier niet eerst hoger dan Illmatic? Opvallend inderdaad

Ik ben het eigenlijk helemaal eens met Rhythm & Poetry; de producties zijn geweldig, en de gastbijdragen (vooral Tunji toch wel!) hebben ook meerwaarde. Alleen is het wel duidelijk dat Kno niet de beste rapper is. Misschien volgende plaat eens overwegen om enkel de producties te verzorgen, en voor de rest enkel met gastrappers te werken?

Wat off topic berichten over het gemiddelde en iemands stem verwijderd.

Damn Kno heeft echt een super album gemaakt. Jammer dat iedereen zijn stem heeft verlaagd maar ik hou het op 4.5 sterren. Waarom ? Nou ja dat is denk al genoeg aangehaald door andere, de producties zijn super super dope. Elke track heeft werkelijk een sterke tot fantastische productie. Het niveau op de plaat is constant erg hoog en de hele plaat vertelt een prachtig verhaal. Het is een beetje een depri plaat geworden maar dan wel een muzikaal beresterke depri plaat.

Ik stoor me overigens veel minder dan de meeste aan de rijm kwaliteiten van KNO. Zijn flow is niet helemaal top off the bill maar toch zeker wel aanvaardbaar. Zijn stemgeluid vind ik daarentegen best aangenaam en zo af en toe komt hij ook tekstueel sterk uit de hoek. Het is allemaal minder zeker als je het vergelijkt met de gastoptredens van zijn CL collegas natti en Deacon. Beide heren laten zien dat ze top mc's zijn en voegen echt iets aan de tracks toe. Zoals verwacht doen ook Tonedeff en Substantial als top mcs hun duit in het zakje. De verrassing is echter Tunji, ik had nog nooit eerder van deze mijnheer gehoord maar hij doet het erg goed op deze plaat.

Kortom voor mij is dit een super plaat. Ik ben normaal niet zo een emo fan maar op deze plaat vind ik het prachtig overkomen. Kno blijft mijn favoriete producer (ik vind emo Premo dan ook een goeie nick name ) en door het hoge niveau van de gastartiesten, het voor mij aanvaardbare rijmwerk van de gastheer zelf en het feit dat ik het album nog bijna dagelijks beluister na toch al meer dan een maand, leiden mij ertoe dit album met een vette 4.5 te belonen. Death is silent heeft zomaar (zei het nipt) the roots en bop alloy afgetroefd en komt op nr.1 in mijn top 10 van 2010.

Prettig dat je het woordje 'beresterk' gebruikt. Tijd niet gehoord. Bedankt daarvoor.

Dat was voor mij tevens het hoogtepunt van het hele bericht

geen dank Sven

@ Pqt sorry ik schrijf mijn mening meestal neer als ik op het werk tussendoor eens een kwartiertje niks om handen heb. Daarom is het meestal niet zo uitgewerkt op gestructureerd. Het gaat me dan ook eerder om mijn mening toe te lichten dan echt een review te schrijven

Oh god nee ik had het niet over jou. Maar ik vond het gewoon raar dat Sven er helemaal blij van werd dat je "beresterk" gebruikte. 'T was niet bedoeld naar jou, al zie ik nu wel dat het zo over zou kunnen komen

Waarom is dat raar? 'Beresterk' is toch een práchtig woord?!

Trouwens Sven Bersee ik lees nu dat je tips vroeg over de andere CL albums wel ik weet niet of je ze ondertussen beluisterd hebt maar... Dirty acres sluit denk ik het dichts aan bij APOS en dit album, ook van die zweverige op samples gebaseerde beats en misschien een beetje ondergewaardeerd want ik vond het een erg dope album. Minder als APOS en net iets minder constant als deze plaat maar zeker heel vet en de uitschieters op dat album zijn gewoon niets minder dan briljant. Ook southernunderground heeft dergelijke samples al is daar wat meer afwisseling dan op APOS, DA of DIS, naast deze stijl beats ook meer traditionele hip hop. Will rap for food is dan weer het meest klassieke hip hop album van de 4 CL albums. Ik denk dat southernunderground en dirty acres jou zeker zullen smaken al zou ik als je tijd hebt ook will rap for food checken want ook dat album blijft prachtig.

Kortom hetzelfde als iedereen al tegen je zei op de vorige pagina: check de andere drie maar allemaal. Ik zeg het je gewoon wat uitgebreider omdat ik graag zaag en tijd te veel heb aangezien het noodweer me een paar dagen technisch werkloos heeft gemaakt. Ik hoop dat het je ook wat helpt en in het andere geval sorry voor eventuele tijd die je in dit onzinnige bericht hebt gestoken

Ik vind dit ook echt een super mooi album. Word zeker een 4,5!

Jammer wel dat veel mensen dolenthousiast dit album grijs draaiden, een beetje overhaast een 5 of een 4.5 gaven en nadien het album een beetje beu werden en dan maar een volle ster omlaag gingen. Terwijl het normaal is dat je na 100 luisterbeurten in 2 maanden niet meer zo enthousiast bent als in de eerste week. Nu goed een gemiddelde van 3.94 is nog steeds erg nice met 79 votes. Als het nog op pakweg 4.20 stond zou het toch alleen maar haatstemmen opleveren van mensen die bang zijn dat het the national van de troon zou stoten als hoogst gerate album van 2010. Ik draai het album zeker niet meer elke dag maar krijg er regelmatig terug zin in en dat gebeurde dit jaar nog niet vaak met albums (alleen deze en how i got over).

Nou ik heb het album toen het er net was behoorlijk veel gedraaid, maar toen ik het gisteren weer eens draaide vond ik het ook duidelijk minder. Een maand geleden gaf ik dit album nog 4,5 sterren trouwens. Maar het kan ook een kwaliteit van een album zijn dat hij nooit gaat vervelen. Die kwaliteit heeft dit album niet, voor mij in ieder geval.

Ik denk dat het vooral een album is dat je in zijn geheel moet beleven. Je wordt die eerste keren echt overmeesterd door de sfeer van het album en de uitstekende producties. Na een tijd ken je het album echter door en door. Heeft volgens mij niet noodzakelijk met de kwaliteit van het album te maken, eerder met het feit dat je elke track al kent en dan gaat focussen op andere dingen zoals het mindere mc werk. Daardoor gaat er dan vaak een halfje af en eigenlijk is dat ook terecht. Dat had ik zelfs bij the roots, terwijl ik how i got over samen met dit album het sterkste album vind wat dit jaar uit is gekomen hip hopsgewijs. Ik denk ook als je het album altijd even goed zal blijven vinden als in het begin wanneer je wordt meegezogen in die depri trip dat je dan moet overgaan op een 5 aangezien het dan wel om een classic gaat. Misschien dat ik binnen een tijd dit ook laat zakken naar een 4 maar lager zou ik ervaren als de uitstekende producties van dit album oneer aan doen... De rest van de CL albums al gechecked ?

edit: Madvillainy overigens geregeld blijven luisteren, ik vond het eerst ook niks maar die plaat is een groeier

Het concept is inderdaad de kracht van dit album. En juist in dat concept moet je ook maar net zin hebben. Dat is overigens geen negatieve kritiek.

En nee, maar ik ga nog wel een keer meer CL-werk luisteren, alleen heb het nu druk met andere albums

En Madvillainy vond ik inderdaad een beetje tegenvallen. Het klinkt op een of andere manier wel classic, maar toch zet ik 'm (nog) niet voor mijn plezier op.

Er is een clip van The Graveyard!

Dit album begint toch weet wat te groeien na een 4,5 voornamelijk vanwege het samplegebruik en de genialiteit in de beats! Die beats zijn echt geweldig..

Wat een waardeloze clip... kwaliteit is slecht, lijkt wel een zelf in elkaar gezet filmpje. En Kno kan beter op de achtergrond blijven, want hij komt echt heel erg geforceerd over. En hij had veel beter een clip kunnen maken bij La Petite Mort of Rhythm of the Rain. Als hij een artistieke clip had gemaakt als vervolg op zijn mooie covers had het veel mooier kunnen worden. En dan mocht Kno er niet rappend in voorkomen!

Ik vind Graveyard stiekem toch wel een leuk nummertje.

Die clip is inderdaad matig. Ik snap ook niet dat je een clip opneemt als je er helemaal geen tijd en moeite in wilt stoppen...

Die ballon met Happy Birthday op 2.46 is dan wel weer nice natuurlijk.

Helemaal mee eens. Al vind ik Graveyard wel een harder nummer dan Rhythm of the Rain, ik had hier ook graag een geanimeerde clip van gezien ofzo .