Sufjan Stevens - The Age of Adz (2010)

Weer wat informatie over het album van de journalist op Last FM:

"'Impossible Soul' is een nummer waarbij alles samenkomt van wat we van Sufjan gewend zijn. Veel bliepjes, rare geluidjes en je zou denken dat je met een elektronica-song te maken hebt, maar het blijft net zo vertrouwd als de rest van het album. Wat vooral heel erg mooi is, is dat deze plaat zich helemaal niet leent qua sfeer dan de andere albums. Het is meer folk, maar dan wel op een totaal andere manier dan dat we gewend zijn, en zeker met andere goede Folk is dit een enorme omschakeling. Wat ik van de rest kan zeggen, is dat het een rechtoe-rechtaan plaatje is geworden waarbij echt is nagedacht over de nummers, en je niet het idee krijgt dat er 'fillers' tussen zitten. Too Much en 'All For My Self' zijn al nummers die nu al tot het betere werk van Sufjan behoren. Klein, lief en origineel. Ik kan dus zeggen dat ik het een beter resultaat vind dat het vorige 'illinoise'."

Ik hoop dat ik nu niet de verrassing verpest!

Net 'Now Than I'm Older' en 'All for Myself' doorgestuurd gekregen. Wat een fantastische nummers zijn dit zeg!

Nadat ik 'I Walked' gehoord had, was ik al een beetje huiverig. Maar na dit gehoord te hebben kan mijn dag/maand al niet meer stuk. @!#samme wat goed!

Totaal anders dan wat ik ervan verwacht had!

Mogen we hieruit concluderen dat jouw stem van 27 augustus dus ongeldig was en is?
Als je die nummers 'net hebt gekregen' staat die 4* al een tijd erg onzinnig te wezen en ik begrijp hieruit ook dat je de andere 8 nummers dus helemaal nog niet kent.
In dat geval mag die stem voorlopig nog even de kast in.

aERodynamIC, ik vond dat nummer inderdaad onder doen voor de rest, maar die 4 was puur bedoeld als verwachtings-cijver. Na dez nummers gehoord te hebben kan ik niet anders concluderen dat dit een hele goede plaat gaat worden .

Ik ben gewoon een hele grote fan, die maar al te graag hoopt dat de rest ook van dit niveau 9of beter) zal worden.

Die 4* staat er dus gewoon

Dat is dan niet voor lang: op deze site mag je pas stemmen als je een album in z'n geheel gehoord hebt.
Ik zou het zelf dus maar verwijderen: scheelt werk voor de mods

Wat je wenst, komt uit

Ik wens eerder dat de tijd heel snel gaat want ik kijk veel te veel uit naar deze cd

Op 28 september kun je de MP3'tjes al hebben, als je 'm nu via Asthmatic Kitty besteld!:)

Sufjan, voor mijn gevoel probeer je te veel in één liedje te stoppen.
Krijg er echt het gevoel van dat de nummers prop en propvol zitten met ingrediënten. Bij Masterchef zouden ze zeggen: Far too much flavour!
Jammer, want eerder werk vond ik wel goed.

Hoe kun je dit nu schrijven als de muziek nergens te horen is?

En zo raak ik toch weer nieuwsgierig, terwijl ik eerst dacht dat ik dit album - vanwege de electronica - zou skippen.

Kijk er wel echt met een bang hartje naar uit.. Want hou idd ook wel meer van de oudere platen, dan van de nieuwe EP.. Maar ben toch wel zéér benieuwd!!

Ik weet niet zeker of deze man op Last FM gelijk heeft. Het kan natuurlijk ook een grappenmaker zijn, dus ik geef geen garantie.;-) Maar ik zou het album altijd eerst een kans geven.

I walked is idd groeier.. Toch wel heerlijk nummer, begin er echt zin in te krijgen. Ook de EP wordt toch wel beter en beter, al blijf ik niet echt fan van de héél lang uitgesponnen nummers(met als enige uitzondering You Are the Blood)

'Bad Communication' gehoord. Klinkt niet slecht, maar echt geweldig is het niet. Lijkt meer op een filler dan een volwaardige song. Het zijn als het ware mooie elementen door elkaar ( ), maar echt 'af' klinkt het niet. Kan ook een kwestie van wennen zijn natuurlijk..

Hoop trouwens wel dat de rest van het album een beter kwaliteit bevat als de nummers die ik al gehoord heb, want anders word het half-bakken denk ik..

De studio-versie van too much doet zijn naam helaas alle eer aan.

too much, heerlijk nummer. lekker die bliepjes met het orkest samen. sufjan verwacht ook wel dat deze plaat mindere kritieken gaat krijgen, iedereen wil een state- album. man ik snap het niet, die gast is zo muzikaal en deze stap is moedig en nog boeiend ook! kan niet wachten om de rest te horen.

Ik denk alvast niet dat mensen in de Benelux per se zitten te hopen op een nieuw States-album. Persoonlijk zou ik hem graag nog eens een album in de stijl van Seven Swans horen maken, maar da's hier dus niet aan de orde.
Too much verzandt helaas in kakofonie, het geluid van iemand die alle knopjes tegelijk induwt in pro tools: *buzzz, krrr, shwoesh, nodelooskoortje*, en da's erg jammer want onder al die nodeloze spielerei zit best een goed nummer. Geen probleem met een experimenterende Sufjan hoor maar dan was "I Walked" toch een pak uitgebalanceerder.

Het zou goed zijn dat hij m al beluisterd heeft. Asthmatic Kitty heeft namelijk deze plaat al minstens twee weken geleden op gestuurd naar een aantal redacties. Ik heb 'm ook al gehoord en hij is erg fijn. Ik was bang dat ik zou afknappen door de elecro sound, maar het viel me erg mee. Zeker het begin van deze plaat klinkt lekker orkestraal; eigenlijk precies zo als de BQE, alleen dan met zang. Het tweede deel wordt zelfs bijna progrock. Erg wennen wel. Voor de rest niet wereldschokkend veranderd, iets waar ik erg in mening van verschil met de man van Last.fm. Hij spreekt ook over een recht-toe-rechtaan plaat en er is volgens hem wel echt nagedacht over de nummers Lijkt me tegenstrijdig.

Is dit eindelijk weer een volwaardig album wat je moet zien als een vervolg op het fantastische Illinoise?

Een album dat je dus op kwaliteit kan vergelijken met Illinoise? Geen Ep, B-sides of ander geneuzel.

Enig geneuzel valt niet volledig uit te sluiten maar dit is wel degelijk een volwaardig album.

Voor het eerst het hele album geluisterd, en ik moet zeggen dat dit me heel erg meevalt, aangezien de verwachtingen erg hooggespannen waren sinds de EP uit kwam. Ik kan jullie mededelen dat dit album meer dan geslaagd is, en ik heel erg te spreken ben over dit album van Sufjan. De beste cd van het jaar zal ik het niet noemen, aangezien er ook mindere momenten tussen zitten, die het me op een haar na toch minder plezierig zijn om naar te luisteren. Ik wil korte beschrijvingen doen, die niet alles verklappen maar toch een goed beeld schetsen hoe dit album in elkaar zit. Ik ben zelf nog steeds helemaal verward van dit album, omdat ik zojuist een trip heb meegemaakt die van alles in mij teweeg bracht. Een vrij experimentele plaat kan ik je verzekeren!

Futile Devices begint met de zachte samenzang van Sufjan met de gehele band die je zachter influisteren. De tonen komen langzaam op gang en doet me lichtjes aan Sigur Ros denken. Dit is slechts een intro, die gelijk overgaat naar het volgende nummer. Niets speciaals, maar gewoon een goede opener!

'Too Much' kennen we natuurlijk al van de vrijgegeven download. Dit nummer vind ik zelf niet zo heel speciaal meer als in het begin. De lijn in dit nummer raakt wat zoek, en Sufjan lijkt steeds meer en meer in zijn creativiteit te willen stoppen, waarnaar het er niet meer logisch 'uitkomt', en het de aandacht verliest. Te veel bliepjes en het is naar mijn mening gewoon niet interessant genoeg om te blijven boeien.

'Age of Adz' is daarentegen een geweldig nummer. Sufjan weet een hele mooie ballade te gehore te brengen, en klinkt uitermate goed in het gehoor. Het is zeldzaam hoe mooi zijn stem hier klinkt, misschien ligt het aan de productie, dat zou kunnen. Ik vind het zelf heel erg op het nummer 'Heirloom' lijken, die ook op de EP staat. Het begint rustig, en weet zich te ontpoppen tot een groots spektakel. Ook hier valt me op hoeveel emotie er te horen is, misschien komt het wel beter naar voren als ooit in zijn repertoire. Zal hoge ogen gooien bij mensen die van de oudere ballads horen, oa bij die van 'Seven Swans'. Een geweldig nummer, met een goede balans tussen zwaarmoedigheid en bombast, gewoon een geweldig nummer.

I Walked horen we een 'echo-achtig' stemgeluid. Ook hier valt me de mooie stem van Sufjan op. Een mooi nummer, al vind ik het constante 'I walked, cause i walked', en de koortjes wel een beetje teveel worden op een gegeven moment, waardoor ik hem soms eerder skip, en dat is toch een beetje jammer.

'Now That I'm Older' kan wel tot 1 van mijn meest favorietste nummer gaan behoren van dit jaar. Dit nummer heeft alles in zich dat een perfecte popsong zou moeten hebben. Een goede melodie, een sfeer alsof je noodgedwongen voor een paradijs staat, en je je emoties moet laten blijken vanuit je muzikale brein. De koortjes zijn erg mooi, de muziek laat je wegdromen, en de 'electro-lijntjes' zijn buitengewoon creatief uitgevoerd. Ik kan dit niet vergelijken met andere nummers van Sufjan, omdat ik simpelweg nooit zoiets gehoord heb. Soms snap ik dan weer niet waarom er geen banjo aan te pas komt, want zeker in dit nummer waren er momenten dat ik het aan voelde komen, maar dat bleef helaas uit. Dit is gewoonweg een prachtig nummer, en wat mij betreft de beste van dit album!

Get Real Get Right luisterde ik expres twee keer, omdat ik niet zeker wist waar ik dit moest plaatsen. Het swingt, het maakt het onzekere in je los, en doet je denken aan nostalgische momenten. Mij althans. Ook dit nummer bevat een heel hoog meezing-gehalte, en leent zich uitstekend als opvolger van het nummer 'Chicago' die op zijn vorige album staat. De sfeer doet me hier namelijk heel erg aan denken.

'Bad Communication'. Een niet zo'n bijzondere track dit keer, en naar mijn mening de misser van The Age of Adz. Het raakt me niet, het brengt niks in mij teweeg, en door de zoek geraakte lijn, skip ik dit snel door naar het volgende nummer, hetgeen ik ook bij 'I Walked' ervaarde, alleen deze klinkt niet als een volwaardige song, wat natuurlijk jammer is.

Vesuvius is weer een typische Sufjan song, en doet me gelijk gelukkig voelen met het feit dat we nog lang niet klaar zijn met zijn herkenbare stijl. We horen de fluit, een drum, een mooi vrouwenkoor en de warme zang van Sufjan. Een mooi zacht middenstuk, en die zich uitbreid tot een mooie climax waar menigeen kippenvel van zal krijgen. Ik denk dat het de eerste uithaal is die ik ooit van Sufjan heb gehoord in een nummer, en wat is dat toch geweldig. Denk je iets te horen dat je niet verwachte, doet Sufjan er nog een schepje bovenop, en dat vind ik super!

'All for Myself ' is een aanloopje naar het aankomende nummer, en wat voor één. We horen net als 'The BQQ' een mooi klassiek instrumentelspel dat vrij zacht begint, en daarna zijn eigen weg lijdt naar het diepste in mijn gehoorgang. Het is prachtig, en doet je hopen dat het verdergaat. Dat gebeurt dan ook bij het volgende nummer die naadloos op elkaar aansluit.

I Want to Be Well. Het is Sufjan. Alleen op een berg, starend naar een prachtig landschap met de gitaar in zijn hand. We horen even geen muziek, en het koor zet in, gevolgd tot een prachtige samenzang met Sufjan en zijn engelenkoor. Dit is waarom ik van deze muziek hou, dit is hoe ik Sufjan het liefst hoor, dit is waar ik naar verlangde na al zijn platen geluisterd te hebben. En nu staat het op het één-na-laatste nummer van het album. Melancholiek, pracht, folk zoals folk hoort te zijn. Zeker een hoogtepunt op dit album, ook al is het maar bij de sfeer dat dit nummer je toekomt.

Impossible Soul is dan het nummer waar de laatste tijd zoveel over te doen is geweest. In principe is dit het nummer waarbij alle nummers die we zojuist hebben gehoord samen word gesmolten tot één geheel. Ik heb er hele mooie passages uit gehoord, maar ook veel mindere. Het is alsof je langzaam ontwaakt uit de droom, en alles weer terug 'gezapt' word. Ik had zelf gehoopt dat dit een nummer zou zijn die de 'masterpiece' van het album zou worden, of (wat ik niet gehoopt had) een soundscape, maar dan worden we alsnog getrakteerd op een hele mooie 'samenvatting's-track. Ik ben er zelf nog niet echt over uit wat ik er echt van vind, maar toch had ik op wat anders gehoopt..

Mijn score voor nu toe: 4*

En luister http://www.amazon.com/Age-A... hier de 30 sec samples!

Mooi stuk, DeKoning. Ik vraag me af of het album wel zo elektronisch is zoals steeds wordt beweerd?

Ik lees in jouw stuk over folk, gitaar,fluit, drums en een koor! Dat klinkt allemaal weer zeer vertrouwd!

Bedankt voor je recensie, DeKoning!:-) Hoe heb je het album eigenlijk al kunnen beluisteren?

De recensie van DeKoning maakt me nog nieuwschieriger dan ik al was. Klinkt erg goed allemaal.

Ja, fijne recensie. Nu nog een lek...

Dat is inmiddels geregeld!

'Too Much' blijft voor mij, tja, eigenlijk 'too much'. Een erg druk nummer dat me maar niet weet te boeien. Zoals DeKoning als zei: teveel bliepjes, teveel geluiden. Ook in de andere nummers vind ik de geluiden soms te nadrukkelijk op de voorgrond.

Behalve op 'Vesuvius'. Wat een prachtig nummer - zo wil ik Sufjan Stevens horen!

Sufjan Stevens behoort tot mijn favoriete artiesten van de laatste jaren. Een veelzijdig artiest die goed weet te boeien. Altijd laverend tussen diverse stijlen en toch zo eigen. Knap als je dat tegenwoordig voor elkaar krijgt. Dat het niet altijd goed uitpakt moet je dan maar op de koop toenemen.

The Age of Adz is voor mijn gevoel een beetje een optelsom van al het voorgaande werk alleen moet de banjo deze keer (wederom) werkloos toekijken. Of dat nu heel erg is kan natuurlijk de vraag zijn. Ik denk het niet. Meer banjo is misschien meer van hetzelfde en daar is deze artiest te eigenzinnig voor.
Toch horen we eigenlijk niet veel nieuwe dingen op dit album ondanks de afwezigheid van de banjo: electronica hebben we al eerder voorbij horen komen, koortjes ook, grootste geluiden, fluitjes, lieflijke melodietjes: het is allemaal weer vertegenwoordigd op dit nieuwe album waar we vrij lang op hebben moeten wachten willen we The Avalanche en The BQE niet meerekenen.
Op dat laatste album wil ik wel even voortborduren: ik vind het dicht bij The Age of Adz liggen. Het is in elk geval in mijn oren een voorbode geweest op wat moest gaan komen. Waar dat album geen zang kende daar is het ruimschoots goedgemaakt op deze nieuwe en daar ben ik blij om, want ik heb nu eenmaal een zwak voor al die drukke koortjes die hij soms laat horen.
Druk is een kenmerk dat sowieso opgaat voor het grote merendeel van The Age of Adz. De eerste luisterbeurt vond ik het ook net even wat te bedacht overkomen. Iets te geforceerd, maar daarna gebeurde er iets raars. Het pakte me ineens zoals dat ook het geval was bij I Walked die ik bij de eerste luisterbeurt maar zo zo vond en waar het kwartje ineens viel en ik het een bloedmooi nummer ben gaan vinden.
Electronica is Sufjan niet vreemd, maar heel eerlijk gezegd ben ik er niet altijd een even groot fan van. Op de een of andere manier is hij er deze keer in geslaagd om het voor mij wel degelijk interessant te maken. Waar ik de eerste keer wat op afstand de boel beschouwde daar werd ik er vanaf de tweede beluistering compleet ingetrokken en ontvouwde zich wederom een sprookje zoals alleen hij dat voor elkaar weet te krijgen.
En wat is Impossible Soul een avontuur op zichzelf: ik hoor Daft Punk, The Final Countdown, Prince en bovenal Sufjan Stevens op z'n gekste best!

Welkom in de vervreemdende wereld genaamd The Age of Adz waar niets is wat het lijkt. Waar alles ronddwarrelt alsof de Alice uit Wonderland rondtolt in haar val naar beneden en waar alles toch telkens weer op zijn pootjes terechtkomt.
Zigzaggend baant dit Sufjan-orkest zich een weg door het sprookjesbos om je vervolgens uitgeput en rondtollend achter te laten. Volg het op zijn horloge tikkende konijn om je te laten meenemen op een trip die je nog lang zal heugen. Het zal geen makkelijke trip worden maar geef je over en het komt goed..... of niet..... ontwaak met een glimlach uit een prettige droom of schrik wakker uit een benauwende nachtmerrie.

Een album dat veel voorstanders maar ook tegenstanders zal krijgen. Té uitgesproken en dat is wel zo fijn eigenlijk. Altijd leuk als een album net even wat meer doet met luisteraars in zowel positieve als negatieve zin.
Aanvankelijk was ik wat gereserveerd, maar ook mijn gedachten slingeren heftig in de rondte zoals The Age of Adz ook klinkt. Erg lastig om dit van glitters te voorzien en misschien dat dit nog wel even heftig op en neer zal gaan. Op moment van schrijven pakt het in elk geval zeer goed uit.
Met The Age of Adz ben ik in elk geval nog wel even zoet en mag ik alleen maar zeer blij zijn met het feit dat de beste man weer helemaal terug is, want laten we niet vergeten dat we het schitterende All Delighted People ook nog goed moeten verwerken.