Agnes Obel - Philharmonics (2010)

Ik moet helaas concluderen dat dit debuutalbum van Agnes Obel nogal tegenvalt. En dat terwijl dit soort muziek mij doorgaans goed ligt en de verwachtingen dus hooggespannen waren. Waar het exact aan ligt is moeilijk aan te wijzen, maar het belangrijkste is dat haar muziek op dit album mij niet kan ontroeren. Het kabbelt voort, zonder mij echt te raken en eerlijk gezegd frustreert mij dat een beetje. Alleen bij Close Watch is het wel raak, maar ondertussen zijn de meeste nummers dan al langsgekomen. Ik verwacht nog wel wat van Agnes Obel in de toekomst, maar Philharmonics is voor mij geen voltreffer.

Der kan toch wat mij betreft wel een halfje af. Blijft mooie muziek, maar de spanningsboog kan het niet vasthouden de volledige 40 minuten.

Het is weer herfst, en dan komt deze plaat zo goed tot z'n recht...

Weer eens beluisterd, meesterwerk.

Ik heb dit album al vanaf de release en is op het stapeltje komen te liggen van albums die me niet meteen weten te raken. Wachtend op een herkansing dus. Na een lange pauze (en wat meer tijd vanwege m'n vakantie) vandaag maar weer eens opgezet. Ik weet niet goed wat ik er mee aan moet. Mooie stem heeft deze Agnes en de productie klinkt uitermate verzorgd. Kan me zomaar voorstellen dat je hier echt helemaal weg van bent. Dit geldt voor mij in mindere mate. Je hoort de potentie maar het album gaat me vervelen als ik enkele nummers heb gehoord. Terug op het stapeltje, volgend jaar nog maar n keer. Wie weet.

ik heb deze dame tegelijk met Sóley ontdekt en ik ben euforisch over beiden. Wat een muziek om deze sombere dagen te kleuren. heerlijk.

Ik las ergens dat ze het nieuwe album aan het mixen is op het moment... Ontzettend benieuwd naar de opvolger van dit prachtige debut.

Ik heb een zwak voor dit soort vrouwen over het algemeen, maar Agnes Obel is het net niet voor mij. Het komt een beetje ongeloofwaardig en plat op me over, het kan door de ietwat cliché-melodieën komen, het deinst een beetje heen en weer en ik geloof het allemaal wel. "Philharmonics" (het nummer) bevalt me het best, de rest valt tegen. Benieuwd hoe ze zich in de toekomst zal ontwikkelen.

riverside blijft hemels

Indrukwekkend album dat geen seconde te lang duurt. Schitterend hoe de folk vermengd is met allerlei klassieke muziek. Het openingsnummer (gelijk ook mijn favoriet) zet gelijk de toon.

Van tevoren dacht ik dat dit bij me zou kunnen passen, maar het pakt anders uit. De melodietjes zijn kinderlijk eenvoudig. Soms werkt dat maar in dit geval ga ik me eraan storen. En ik ben het met Electro eens dat het wat minder geloofwaardig overkomt.

Mooi debuut van Agnes Obel, die naar eigen zeggen geïnspireerd wordt door onder andere Debussy en Jan Johansson, en dat is er ook wel aan te horen. De eerste keer dat ik dit hoorde, was ik meteen razend enthousiast, dat is nu echter wel wat getemperd. Ik ben er nog steeds niet rouwig om dat ik dit album heb gekocht op CD, maar het gaat allemaal wat op elkaar lijken, en niet ieder nummer is even sterk. Benieuwd wat de opvolger met mij gaat doen..

3,5 sterren

Ik leer haar albums in omgekeerde volgorde kennen.
Aventine ken ik al, en vind ik erg mooi (al stort het op het eind na nummer 7 wat in).

Misschien is wat meer een groeiplaat, of kan het zijn dat dit album wat saaier klinkt dan de opvolger?

onder de indruk van lowlands 2011, erg mooi !!

Ook ik heb een beetje een "net niet geweldig" gevoel bij dit album, al is Riverside een fantastisch nummer...

Dit album ben ik gaan luisteren door "Brother Sparrow", die ik voor het eerst hoorde in een reclame.
Toegankelijk, prettig om naar te luisteren. Jullie kritiek dat het "niet echt raakt" is natuurlijk persoonlijk. Toch kan ik het wel begrijpen, misschien heeft het iets te maken met haar 'nonchalante' manier van zingen. Hoe het ook zij, ik heb deze plaat geluisterd zonder het doel spontaan in tranen uit te barsten, en ik vond het veertig fijne minuten.

Mijn favoriet op deze plaat blijft "Brother Sparrow", hoewel ik wel in twijfel werd gebracht door "Wallflower". De rest vond ik eigenlijk allemaal toch iets minder. Daarom 2,5*

Deel je mening Broem. Zeker niet slecht maar soms wat braafjes. Haar laatste album vind ik beter.

Verdorie dit album is alweer acht jaar oud.. Agnes Obel blijkt niet zo'n behoefte te hebben om over een nacht ijs te gaan en blijft mondjesmaat albums uitbrengen, maar ze zijn allemaal wonderschoon. Opvolgers Aventine en Citizen of Glass klinken meer volwassen en dreigend, terwijl op Philharmonics nog wat speelse momenten te vinden zijn. Falling Catching, Riverside, titelnummer en Close Watch blijven betoveren.

Wow, dit is niet direct muziek wat in mijn straatje past, maar dit is echt prachtig.

Lang geleden niet gedraaid, maar dit blijft toch een mooi plaatje.