menu

Agnes Obel - Philharmonics (2010)

mijn stem
3,84 (448)
448 stemmen

Denemarken
Pop / Folk
Label: [PIAS]

  1. Falling, Catching (1:35)
  2. Riverside (3:50)
  3. Brother Sparrow (4:00)
  4. Just So (3:37)
  5. Beast (3:52)
  6. Louretta (2:08)
  7. Avenue (4:09)
  8. Philharmonics (3:35)
  9. Close Watch (4:05)
  10. Wallflower (2:28)
  11. Over the Hill (2:51)
  12. On Powdered Ground (4:10)
  13. Katie Cruel * (2:59)
  14. Smoke & Mirrors [Live] * (3:40)
  15. Katie Cruel [Live] * (4:47)
  16. Sons & Daughters [Live] * (4:31)
  17. Louretta [Live] * (3:20)
  18. Philharmonics [Live] * (4:01)
  19. Close Watch [Live] * (5:02)
  20. Avenue [Instrumental] * (4:05)
  21. Riverside [Instrumental] * (3:47)
  22. Brother Sparrow [Instrumental] * (3:57)
  23. Just So [Instrumental] * (3:32)
  24. On Powdered Ground [Instrumental] * (4:06)
toon 12 bonustracks
totale tijdsduur: 40:20 (1:28:07)
zoeken in:
avatar van muziekobsessie
3,5
tja, wel leuk maar dat zijn miljoenen andere ook. tis vooral voor een zangeres moeilijk boven de middenmoot te komen. probeer 'm nog een aantal keer. Al die 3,5 platen, 't zijn er gewoon te veel

avatar van jrn
jrn
Staat op de luisterpaal, eerste 3 nummers klinken wonderschoon tot nu toe. Hopen dat dit over een driekwartier nog zo is

avatar van aERodynamIC
4,5
De hoes van Philharmonics was me al opgevallen: Agnes Obel straalt iets sereens uit. Lang vervlogen tijden, waar het leven nog eenvoudig was en minder vluchtig.
Genoeg reden om het ook daadwerkelijk te beluisteren. Maar nee. Deze keer gebeurde dat dus niet. Het aanbod is immers zo groot dat je niet alles kunt beluisteren.
En zo gebeurde het dat Philharmonics weer naar de achtergrond verdween totdat user Mjuman het mij weer onder de aandacht bracht. Het zou wat voor mij als Tori Amos-liefhebber kunnen zijn.

Toen ik de eerste pianoklanken van het instrumentale Falling, Catching hoorde wist ik dat hij daar wel eens gelijk in zou kunnen hebben en Riverside overtuigde me om het hele album te beluisteren.
Met Tori wil en kan ik Agnes niet vergelijken want daar vind ik haar toch iets te 'eentonig' voor. Ik mis regelmatig net dat extraatje dat het bijzonder maakt; dat ik ga zweven en een gelukzalig gevoel krijg.
Mooi is het allemaal wel. Wat dat aan gaat is de hoes goed gekozen bij deze verstilde klanken. Het klinkt allemaal vrij tijdloos en tegelijkertijd hoor ik er zoveel andere gelijkwaardige artiesten in waar ik dan net niet op kan komen (Tori in elk geval niet).
Het sluit ook wel een beetje aan bij de huidige tijdsgeest waar dit soort artiesten goed aanslaan. Misschien kan Julia Stone hier ook wel toe gerekend worden met haar solo-album. Joanna Newsom is misschien ook wel zo'n naam alhoewel die hier toch ver bovenuit stijgt al is het alleen maar vanwege haar opvallende stem, maar toch ook haar spannender muzikale wegen.
Agnes Obel valt misschien ietwat te veel weg tussen al die zangeressen die met dit soort tijdloze pracht op de proppen komen, toch weet ze genoeg op te vallen om voorlopig even te blijven hangen bij mij. Een op het eerste gehoor onopvallend grijzig album van Philip Selway wist immers ook binnen een aantal weken uit te groeien tot een favoriet van dit jaar.
We zullen zien. In elk geval is Philharmonics een sympathiek album waarvan ik kan zeggen blij te zijn dat ik er toch even op geattendeerd ben. En wie weet praat ik u allen hier over een aantal weken weer bij met de mededeling dat het niet uit mijn systeem te bannen is.
Dat zou een goed teken zijn. Het zou zomaar op kunnen gaan voor Anges Obel.
Met Beast heeft ze in elk geval al wel een nummer op zak dat enorm aanslaat bij mij! En met een album dat The Piano-achtige sferen weet op te roepen kan uiteraard ook niet veel mis zijn (The Piano: de film).

ohmusica
Afgaande op de prachtige portrethoes en het eerste nummer dacht ik eerst aan een klassiek piano album. Maar Agnes kan hierbij ook mooi zingen, ze doet dat eerder ingetogen ietwat vlak, maar hierin schuilt m.i. ook de kracht, de subtiele schoonheid van het album.

the x
aERodynamIC schreef:

Het klinkt allemaal vrij tijdloos en tegelijkertijd hoor ik er zoveel andere gelijkwaardige artiesten in waar ik dan net niet op kan komen (Tori in elk geval niet).


ik heb dit album pas ontdekt en vind het hele mooie muziek. Je zegt veel vergelijkbare artiesten te kennen. welke zou je mij dan mischien kunnen aanraden? tenzij je er echt niet op kunt komen.

avatar van aERodynamIC
4,5
Misschien dat Soap&Skin wat voor je is. Of Silje Nes.

avatar van itbites
4,5
Zo, dit vind ik toch wel een erg mooie CD.
Ingetogen, mooie stem en sfeer. Prachtig gewoon.
Kan mijn favorieten nog niet allemaal benoemen, maar Riverside is er alvast 1.

avatar van aERodynamIC
4,5
aERodynamIC schreef:
En wie weet praat ik u allen hier over een aantal weken weer bij met de mededeling dat het niet uit mijn systeem te bannen is.
Dat zou een goed teken zijn. Het zou zomaar op kunnen gaan voor Anges Obel.

En dat doet het dan ook. Dit album is er eentje waar ik met groot gemak op teruggrijp en een halfje erbij is dan ook terecht.

4,0
Ik heb het album nu een aantal keer beluisterd. Eerst was het gewoon mooi door het ingetogene. Met meer luisterbeurten wordt het alleen maar fraaier. Ik geef vier sterren nu.

avatar van Dark Yoghurt
Ik heb alleen het liedje Riverside gehoord, en ik dacht: "Joanna Newsom en PJ Harvey", vooral omdat dit album van dit jaar is, en ze vrij nieuw is, vind ik het een beetje teveel "geinspireerd-door". Wel mooi verder hoor. Maar ik kan (persoonlijk) niet echt genieten ervan, met de dingen die ik hiervoor heb gezegd.

Dus dit zijn een paar aanraders:

PJ Harvey - White Chalk (2007)
Joanna Newsom - Have One on Me (2010)

Geen felle kritiek, maar ik heb mijn twijfels.

avatar van aERodynamIC
4,5
Dark Yoghurt schreef:
maar ik heb mijn twijfels.

Had ik ook, maar ik blijf dit maar draaien en dan blijkt het langzamerhand uit te groeien tot iets moois en vergeet ik dat er meer artiesten zijn die in dit straatje passen.

4,0
Ben ook maar eens gaan luisteren. Heb altijd al een zwak voor al die scandinavische vrouwen gehad.
De eerste kennismaking is niet onprettig. De vergelijking met Joanna Newsom zie ik dan weer niet. Dit is commercieler, wat overigens niets uit maakt hoor.
De vergelijking met Anna Ternheim kan ik wel maken, al vind ik dit dan veel mooier.
Moet deze cd eerst op mij in laten werken voordat ik met een stem kom.

4,0
nou, daar kom ik dan met mijn stem na een paar luisterbeurten.
mooie cd hoor. Is niet meer uit mijn mp3-speler te krijgen. Moest toch even wennen aan het rustige geheel, maar het blijken toch stuk voor stuk pareltjes te zijn. Vollopig een 4. Misschien gaat hij nog wel een stuktje omhoog...

twnmrs
Net heel even naar haar geluisterd in concerto. Ze gaf daar een kleine voorproef van haar paradiso optreden wat daarop volgde.
Lieve kleine dame met een dijk van een stem.
Het album is prachtig, live is ze even goed/beter.
4* absoluut verdiend.

4,0
Niemand die een link ziet met bijv. ene Sophie Hunger (album "1983")? Heb ik eigenlijk pas per toeval gisteren ontdekt, met vandaag voor het eerst Agnes er bij lijkt het wel alsof ik in een bad met warme, minimalistische pianoklanken ben beland.......

avatar van jeroenheinz
Hoorde gisteren het nummer Just So tijdens het werken op de radio voorbij komen en het leek alsof de wereld op dat moment even helemaal stil stond. Wat een schitterend verstild en vredig kunstwerkje is dat.. Snel maar eens achter het hele album aan!

avatar van Guinness1980
3,5
Ken ik dit album al een tijdje maar kwam er zojuist achter dat ik afgelopen week minimaal 1x per dag naar dit album geluisterd heb!

Mooie liedjes op een geweldig goed album! Voorlopig een 4 maar kan zeker nog hoger gaan uitvallen.

avatar van aERodynamIC
4,5
Guinness1980 schreef:
Ken ik dit album al een tijdje maar kwam er zojuist achter dat ik afgelopen week minimaal 1x per dag naar dit album geluisterd heb!

Zou de sneeuw daar misschien mee te maken hebben? Ik had het gisteren ook toen ik buiten liep en het witte landschap zag dat ik enorme behoefte kreeg om juist dit album te draaien. Op de één of andere manier ga ik het meer en meer met een schitterend sneeuwlandschap vereenzelvigen.

avatar van Guinness1980
3,5
Zou best kunnen. Heb dit album al een hele tijd op de pc staan maar had er pas enkele malen naar geluisterd .
Sind de (flinke) sneeuwval ben ik dit album steeds meer gaan luisteren. Denk dat ik hem na de feestdagen zelfs ga aanschaffen.

avatar van MatjelovesMusic
4,0
Kerstliederen heb ik niets mee. Met dit soort dagen is het heerlijk om Agnes Obel te draaien. 4 sterren van mij.

avatar van brasikurtz
Agnes haar stem heeft ook wel iets weg van: Marissa Nadler,Soap and Skin en Anna Ternheim.
Mooi album !

avatar van Mark Wilmont
Gekocht voor mijn vrouw. Zij is er blij mee. Zelf vind ik dat Anges een mooie stem heeft...de cd ga ik nog een paar keer luisteren voordat ik een stem geef.

avatar van Guinness1980
3,5
brasikurtz schreef:
Anna Ternheim.


Inderdaad, nu je het zegt. Toevallig vanmiddag nog Leaving On A Mayday geluisterd.

avatar van Cherubini
4,0
Dit album is in mijn persoonlijke top 10 van 2010 terecht gekomen. Dat had ik van te voren ook niet gedacht.Want hiervoor had ik het na enkele luisterbeurten al weer terzijde gelegd. (Te) veel piano vond ik . Later hoorde ik pas dat er (denk ik)luisterde naar een harp (denk ik). Toen had de serene rust die het album uitstraalt mij al in beslag genomen. Iets wat mij hiervoor ook al overkwam met Ane Brun en Marissa Nadler (voor wie iets vergelijkbaars zoekt).

avatar van Guinness1980
3,5
Guinness1980 schreef:
Denk dat ik hem na de feestdagen zelfs ga aanschaffen.


En dus ook gedaan, heb hem sinds gisteren in huis.

avatar van Kuk
3,5
Kuk
Wat een topplaat. Warmte, gevoeligheid en sfeer zijn de kenmerken van deze winterplaat van deze uh winter!

avatar van Oldfart
4,0
Op de juiste momenten een prettige plaat, sfeervol, verstild, relaxt, melodieus. Maar zou het te weinig draaien om het album ook aan te schaffen.

avatar van Gerards Dream
3,5
‘Mijn muziek mag niet te mooi zijn’

Door Hester Carvalho

Popmuziek Agnes Obel verovert Nederland met indrukwekkende debuut-cd ‘Philharmonics’

Amsterdam, 10 jan. De Deense zangeres Agnes Obel maakt huivering-wekkende liedjes met kale begeleiding. „Ik wil niet gemakkelijk zijn of soepel. De ruis van een kamer is essentieel. ”
Denen houden van dogma’s. Na de door Lars von Trier opgestelde richtlijnen voor het maken van films, is er nu ook een Deense zangeres die, zoals ze het zelf zegt, voor musiceren een ‘dogma’ heeft opgesteld. Bij Agnes Obel houdt dat in: de opnamen maak je in je eentje, met uitsluitend piano en een enkel strijkinstrument. Zo ontstond haar debuut-cd Philharmonics en het resultaat is indrukwekkend. Obels heldere, statige stem wordt omringd door de verlaten klank van spookachtige pianoloopjes, in nummers als het prachtige ‘Riverside’ en ‘Brother Sparrow’.

Agnes Obel (Kopenhagen, 1981) heeft een klassiek voorkomen, met strak weggestoken haar en symmetrische trekken. Haar bijna doorschijnende teint geeft het idee dat ze door een Hollandse meester geschilderd had kunnen zijn. Maar ze praat op besliste toon over wat wel en niet past in haar muzikale wereld: geen algemeenheden, geen massieve pianoakkoorden, wel verstilling en akoestische bijgeluiden.

Obel werkte haar ideeën uit in Berlijn, waar ze twee jaar geleden vanuit Kopenhagen naartoe verhuisde. In Denemarken had ze in verschillende bands gespeeld. Maar hoewel ze het samenspelen fijn vond, besloot ze het opnemen van haar eerste plaat alleen te doen. „Anders moest ik de muzikanten steeds weer zeggen dat ze niets te spelen hadden. Dat is niet bevorderlijk voor de sfeer”, zegt ze lachend. Want helaas is onder muzikanten, de muzikale rolverdeling inmiddels ‘vastgeroest’. „Muzikanten behandelen een compositie altijd op dezelfde manier. Dat lijkt een stilzwijgende afspraak die moeilijk te doorbreken is: de drummer doet hier een roffel, daar een break; de gitarist speelt een solo na het tweede couplet... Op die manier wordt zelfs de uitzonderlijkste melodie om zeep geholpen.”

Haar grootste angst is de muzikale dreiging van muzak, zegt ze. „Muziek kan te mooi zijn. Bij mijn liedjes past piano omdat dat instrument een serieuze sfeer om zich heen heeft. Ik wil niet makkelijk zijn of soepel, ik wil een zekere spanning. Als ik met andere instrumenten werk, dreigt die spanning te verdwijnen.” Die spanning in Obels liedjes zou je kunnen omschrijven als ‘spookachtig’ of ‘eenzaam’. Ze noemt de manier van opnemen, in haar eentje in haar kamer, als een van de verklaringen van haar specifieke geluid. Het opnemen gebeurt met een computer, maar het musiceren niet. „Ik ben niet geïnteresseerd in moderne digitale technieken om geluid voort te brengen. Bij het spelen op een akoestisch instrument hoor je allerlei extra’s, zoals het verplaatsen van de vingers op de gitaarhals, het zuchten van de toetsen. Muziek is niet alleen muziek, het bestaat voor een deel ook uit atmosferische bijvangst: van de microfoon, van de kamer, daar ontstaat ruis, gesuis. Die is essentieel.”

Wie afgelopen jaar de film Submarino van Thomas Vinterberg heeft gezien, zullen de liedjes ‘Riverside’ en ‘Beast’ niet ontgaan zijn bij enkele dialoogloze scenes, waarin twee verslaafde broers rondzwerven door een landschap van nat asfalt en grijze flats; huiveringwekkend.

Obel speelt piano sinds haar vierde, en daarvoor zat ze altijd al onder de piano te luisteren naar haar moeders spel. Zelf speelde ze vroeger graag Chopin en Bartók. Ze zegt dat in haar liedjes vooral de stijl van Bartóks korte kinderliedjes terug te horen is. „Die speelde mijn moeder voor me: korte stukken van één a twee minuten, waarin je de kinderen bijna kunt hóren. Zij hebben me gevormd. Daardoor hou ik van een lichte stijl, en niet van de zware piano-akkoorden die je in de popmuziek vaak hoort.”

Een piano neemt ondanks Obels ‘lichte’ stijl, toch veel ruimte in. Hoe past haar stem daarbij? „Piano is snel dominant, daarom kiezen de meeste popmuzikanten voor gitaar. Daar heb ik oplossingen voor, zoals ‘meezingen’ met de rechterhand aan het toetsenbord. En ik gebruik een harp erbij, voor de verluchtiging.’’

Obel neemt een laatste slok van haar thee en pakt haar jas. Over een uur zal ze haar Nederlandse live-debuut maken; in haar eentje achter een keyboard, in een Amsterdamse platenwinkel. De aanwezige klanten, die op een gure maandag gingen winkelen, kunnen achteraf tevreden zijn. Ze waren getuige van het onopvallende debuut van een zangeres die nog geen twee maanden later de grote zaal van Paradiso zal uitverkopen.

‘Philharmonics’ verscheen bij PIAS. Agnes Obel treedt op: 12/1, 13/1 Eurosonic, Groningen; 15/1 Doornroosje, Nijmegen; 16/1 Mezz, Breda; 30/1 Paradiso, Amsterdam.

Bron: NRC Handelsblad

4,0
Blijft meer en meer boeien, hoor ook wel dingen van Ane Brun terug..... en doet het trouwens ook perfect in de zomerse temperaturen van het zuidelijk halfrond waar ik woon.

avatar van Emile93
3,5
Ik denk dat dit een albums is dat moet groeien maar in eerste instantie toch al 4*

Gast
geplaatst: vandaag om 07:06 uur

geplaatst: vandaag om 07:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.