Sigur Rós - ( ) (2002)

Nee joh, dat is echt nummertje 3!

Ik heb hier weinig woorden voor. Ik heb dit verdomme vrijdag nog uitgebreid in mijn handen gehad samen met AB, en ik heb het gewoon weer terug gelegd. Enorme spijt van en maandag meteen terug naar Amsterdam voor een lekker ontspannend middagje Concerto. Wat een plaat is dit zeg zo na 3 keer luisteren!

Net begonnen aan deze plaat, en wát een begin.
Als dit zo doorgaat gaat deze heel hoog komen bij mij.

Zie hierboven wat discussie over welk nummer het beste is. Het leuke vind ik dat ik geen idee heb of de trackvolgorde hierboven de juiste is. Ik heb thuis de plaat en kan niet zien hoe lang de nummers duren. Vanuit de semi-legale kanalen heb ik drie verschillende versies opgeduikeld.... Het draagt wel bij aan de magie van dit album...

En vanaf dat moment non stop gedraaid. Wát een verschrikkelijk verslavende plaat. En ik blijf 't geweldig vinden. Zelden heeft een plaat me gelijk zo gegrepen en ik denk dan ook dat het alleen gepast is om te beginnen met de hoogst mogelijke score, en daarmee ook gelijk een plaats in m'n top 10 want zoveel maximale scores deel ik niet uit. Overenthousiast? Misschien, maar daar kom ik dan later wel achter.

nummertjes 3 en 8 als je het mij vraagt

Overenthousiast? Zeer waarschijnlijk niet!

Wel knap dat je meteen door de plaat gegrepen werd, bij mij moest de plaat toch een aantal keer gedraaid worden voordat ik het geniale ervan inzag

Gek eigenlijk, ik werd door dit album ook meteen gegrepen terwijl dat bij de andere albums (Agaetis Byrjun, Takk, Með Suð....) langer duurde.

Die andere albums zijn ook minder

Dat ben ik niet geheel met je eens, maar ik bedoel meer te zeggen dat die andere albums wat toegankelijker zijn dan deze.

Ik heb respect voor iedereen zijn mening, maar waarom is nummertje 3 zo geweldig? Misschien heb ik ergens een tik, maar voor mijn gevoel hoor ik alleen maar telkens hetzelfde piano melodietje, alleen telkens iets harder.

Dat noemen ze ambient. Er zijn artiesten die daar hele albums mee vullen...

En kom op, een mooi pianmelodietje is 't wel

Wat een opener..
wordt zelf altijd heel stil van deze plaat

Ben ik het helemaal mee eens, maar eigenlijk zijn alle nummers heel erg goed !!

Ja ik hoor dus altijd alleen maar positieve dingen over Sigur Rós. Vanavond als ik thuis ben even pindakazen want ik luister nu wat van dit album en het klinkt inderdaad echt prachtig. Even kijken hoe goed dit blijft hangen.

dit doet me toch (nog) vrij weinig na 1 luisterbeurt.

Mij ook niet na één luisterbeurt

Yey, ik begin deze plaat steeds beter te begrijpen, en óh wat is het dan genieten zeg!

Ik kan me inderdaad ook nog herinneren dat ik destijds meteen gegrepen werd door hun vorige plaat (AB), maar de hoge verwachtingen niet meteen werden ingelost bij de eerste luisterbeurten van (). Sterker nog; ik heb hem een tweetal jaren volledig links laten liggen (laten "rijpen" in mijn mp-3-map). Daarna toch weer eens herbeleuisterd en toen viel eigenlijk meteen het kwartje. De rest is geschiedenis

Gek, bij mij is het nu juist precies andersom. () had mij meteen in zijn greep terwijl AB me nog niet helemaal pakt.

( ) greep mij ook meteen vanaf het eerste moment. Het was ook de eerste plaat die ik hoorde van Sigur Rós en dat betoverde me behoorlijk. Ik denk dat ik iets te snel daarna al aan AB ben begonnen, want ik moest ( ) nog verder ontdekken en de klik met AB was er niet. Maar nu ik ( ) genoeg heb geluisterd was de tijd dan eindelijk rijp voor AB, en ook dat is een schitterende plaat

De sfeer op deze plaat is zo overweldigend, om nog maar te zwijgen over de muziek zelf. Favorieten zijn Vaka en Popplagið.

Één tip voor mensen die dit album niet kennen, en er aan willen beginnen; luister niet één nummer (het nummer dat de meeste stemmen bij statistieken heeft) maar begin vooraan, en eindig bij het laatste nummer. Alleen dan kun je dit album begrijpen. In ieder geval werkte het zo bij mij...

Ik zou juist zeggen: luister eerst één nummer (de opener, bijvoorbeeld, of de afsluiter, als je direct met het beste wilt beginnen) en daarna pas het hele album, want het is nogal een lange zit. Zeker de eerste keer dat je 'm luistert.

Heb eindelijk de kans gekregen om dit album op te pakken! En ik heb niets meer te zeggen als: Pure perfectie.

Daan, je bent nu officieel omgedoopt tot Sigur Rosser. gefeliciteerd.

Tsja u zegt dat, ik zou het andersom aanraden. Als je dan toch de mening van meneer Karl volgt, luister dan inderdaad het eerste nummer. Meest toegankelijk?

Het muntje is bij mij nog maar voor de helft gevallen, ik vind Untitled 1, 2, 3 en 8 geweldig, de rest vind ik nog niks. Ik heb ook het gevoel dat hij in ieder nummer hetzelfde zingt qua tekst, maar dat ligt gewoon aan mij. Nog geen beoordeling, aangezien ik de hele cd nog niet ken.

Altijd hetzelfde zingen doet Jónsi hier zeker niet, maar zo lijkt het voor ons, niet-Ijslanders inderdaad wel. Hopelandic komt hier ook vrij veel in voor dacht ik, maar dat is voor mij net zozeer Chinees als de Ijslandse teksten Maar dat vind ik nu net een enorm pluspunt van Sigur Rós.

Dat doet hij hier zeker wel, hier zit geen woord IJslands bij... Volgens de Engelse wikipedia zingt hij de hele tijd (fonetisch) You xylo. You xylo no fi lo. You so, en dat in verschillende volgordes.