Metgezel
My Beautiful Dark Twisted Fantasy, of laten we het gemakshalve naar MBDTF afkorten, is voor mij een van de mooiste en meest bijzondere albums aller tijden. Elke luisterbeurt van dit meesterwerk is keer op keer een geweldige beleving. Bijna dagelijks ligt hij in de platenspeler, waardoor ik logischerwijs het complete album inmiddels vanaf de eerste uithaal tot de laatste drum kan meeblaten.
Er zijn voor mij maar weinig albums die zo tot in de puntjes perfect zijn vormgegeven, zowel muzikaal als visueel. Om te beginnen de fantastische ontwerpen van George Condo, wat een parel van een hoes is het. Welke van de uitgaven je ook hebt, allen zijn te werkelijk schitterend en samen met de 30 minuten durende audio-film dragen ze perfect bij aan de sfeer van het album.
Qua timing was dit album ook een perfect puzzelstukje in Kanye's carrière. Hij haalt werkelijk alle ingrediënten van de 4 evenwel geniale voorgangers bij elkaar en mixt ze tot het huzarenstukje uit zijn repertoire. Juist op het moment dat hij onder vernietigende druk stond -tot Barack Obama aan toe- reageert hij op de manier zoals hij dat het beste kan. Het album staat bol van zelfverheerlijking, zelfkritiek, liefdesverdriet en zijn relatie met de media en zijn fans, onderwerpen die op dat moment veel druk uitoefenden op zijn carrière.
En hij haalt voor MBDTF dan ook werkelijk alles uit de kast. Alle vrinden uit Hip-Hop land worden opgetrommeld, de productie wordt zo groots mogelijk opgezet, en het zal qua zuivere muziek zijn langste plaat moeten worden. En wat één, zelfs de gastartiesten in de vorm van Nicki Minaj en Rick Ross stijgen ver boven hun gebruikelijke niveau uit en leveren beide misschien wel de sterkste verses die ze ooit opgenomen hebben. Ook de beats zijn beter dan ooit tevoren en kenmerken zich door instrumentale solo's in bijna elk nummer.
1. Dark Fantasy (5/5)
Magistrale manier om het album te openen. Minaj start met een gedicht gebaseerd op 'Cinderella Story' om vervolgens over te gaan op een geweldig bombastisch geluid (''Can we get much higher?''). Waarna 2 sterke verse's van West volgen (Sex is on fire, I'm the King of Leon-a Lewis), om af te sluiten met een duo zang van West en Iver gecombineerd met het bekende auto-tune geluid dat op meerdere nummers in de zelfde sterkte terug komt.
2. Gorgeous (5/5)
West maakt gebruik van een wat sobere sample op deze track. 'You Showed Me', een rocknummer van The Turtles komt aan bod, waar Kanye en zijn kornuit Kid Cudi ijzer, maar dan ook echt ijzersterk overheen rappen. Met racisme in Amerika als hoofdonderwerp en zeer gedurfde one-liners uit huize Kanye laat hij zich weer eens van zijn kritische kant zien zoals op 'The College Dropout' en 'Late Registration' al aanwezig was. (I treat the cash the way the government treats AIDS, I won’t be satisfied til all my niggas get it, get it?)
3. POWER (4,5/5)
Opnieuw een regelrecht schot in de roos qua productie. Een adrenaline boost is wat het nummer vanaf de eerste seconde met zich meebrengt. Ook een ijzersterke outro met daarin een enorm bombastische instrumentale solo zoals we vaker zien op deze plaat.
4/5. All Of The Lights (5/5)
Opnieuw een geweldig groots opgezet nummer met een enorm vol geluid. En het klinkt weer als een klok; van Fergie's monoloog tot aan het koortje gevormd uit Rihanna en Drake. Het springt van de hak op de tak en je weet bijna niet wat je overkomt binnen alle tempowisselingen, mutes, duo-vocalen, en koortjes maar als geheel zit het gewoon geweldig in elkaar, ook de interlude ervoor is prachtig. Ook Elton Johns bijdrage blijft erg leuk. Éen van de sterkste billboard-georiënteerde singles van de afgelopen jaren.
6. Monster (5/5)
Bizar schouwspel van lange verses. Toch wel een apart moment wanneer je 2 favoriete Hip-Hop artiesten worden vernederd door Nicki Minaj of all people. Maar eerlijk is eerlijk, ze levert gewoon een geweldige verse. Het past helemaal in de sfeer van het nummer, van stemgeluid en hysterie tot aan de tekst.
7. So Appalled (4,5/5)
Toch het nummer wat bij mij het slechtst gerijpt heeft, ondanks dat het nog steeds een geweldig nummer is. Jay-Z laat zien dat hij het nog steeds moeiteloos kan, maar met name Pusha-T -ook geen benjamin- pakt dit nummer helemaal in. Vanaf dit moment ga je begrijpen dat het album niet alleen van Kanye is, maar dat het bijna een bijeenkomst van Hip-Hop geweldenaars is die allen elkaar proberen te overtreffen. Er zijn mooie dingen gebeurt daar op Hawaii.
8. Devil In A New Dress (5/5)
Jezus Rick Ross, waar dat vandaan kwam weet niemand geloof ik. Zijn nagenoeg perfect uitgevoerde verse is naar mijn mening de sterkste uit zijn carrière. Waar hij normaal het einde van zijn zinnen moet afblussen met een behoorlijk irritante 'Huh' komt hij op Devil als een kanonskogel binnen. Waar Nicki's stem perfect paste op Monster, past Ross perfect op deze track. De 2 verses worden gescheiden door een opnieuw ijzersterke (ik blijf het zeggen) instrumental-solo, dit nummer heeft me nog nooit verveelt in toch bijna de 5 jaar dat ik het album heb.
9. Runaway (5/5)
De absolute parel op het album. Wat een magistraal meesterwerk is dit. Elke keer weer andere emoties bij dit nummer, maar altijd intens. Hier laat Kanye heel goed zien dat het niet gaat om hoe zuiver je zingt, maar om hoe je het overbrengt. En dat doet hij toch wel op een geweldige manier ('Toast for the Jerk-offs'), een prachtige piano beat ondersteunt zijn spijtbetuiging aan zichzelf, gevolgd door een weergaloze outro van 3 en een halve minuut. Ook Pusha T -die zijn verse 3x moest herschrijven van Kanye omdat hij niet kwaadgeestig genoeg was- maakt met zijn absurdistische verse er een perfect gepolijst huzarenstukje van. Weergaloos.
10. Hell Of A Life (5/5)
Black Sabbath op de sample, dit was toch wel even wennen op een Hip-Hop album. Toch is dit nummer een slow-grower en is er langzamerhand een plaatsje in mijn hart vrij gekomen voor dit nummer. Opnieuw een groots opgezette productie door middel van het wilde orgelspel en de drumsample. Opnieuw hier geldt: geniale outro d.m.v. een instrumentale solo.
11. Blame Game (5/5)
Even stoom afblazen van de 2 overweldigende tracks hiervoor, een rustiger maar zeker niet minder prachtig zangwerk tussen Kanye en John Legend. Hij bewerkt zijn stem op een mooie manier, in een nummer dat vol staat van zelfverwijten met het oog op de stukgelopen relatie tussen Kanye en zijn niet nader te noemen ex-vriendin. Prachtig emotioneel stuk.
12. Lost In This World + Who Will Survive In America (5/5)
En opnieuw gaan we een compleet concert aan geluid in. Kanye haalt nog één maal alles uit de kast op instrumentaal gebied met een fantastische track die gebaseerd is rondom een gedicht voor zijn aanstaande echtgenote, een zekere Kim. 'Lost in this platic life'. Na een laatste inzet van hem en een koortje volgt een lange outro die overspringt in wat laatste -weinig zalvende- woorden voor de luisteraar, dat het album net zo groots afsluit als dat een uur daarvoor begon.
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Al met al is dit album voor mij het allerbeste van de 21e eeuw, en wellicht aller tijden. Deze gaat nooit vervelen en zal bij mij altijd een speciale plaats in mijn hart hebben.