Van Halen - Balance (1995)

Ook aan dit album moet ik weer een hoge score geven daar dit album zeer gebalaceerd is, heavy tracks, ballads, melodieus, maar de leidraad is gewoon weer uiterst sterke songs.

Weet mij nog de uitzending te herinneren van Countdown Café waar dit album in premiere ging. Met de prijsvraag om kaartjes te winnen voor "A secret gig" in Arnhem van Van Halen.

Het is was een mooi optreden die ik later ook nog op bootleg kocht en waar het optreden inmiddels op youtube staat, Alfred Lagarde en Eddie Van Halen zijn inmiddels overleden, de tijd tikt sneller dan in eerste instantie gedacht.

Wat een heerlijk album is dit toch!
Wat ramt ie uit mijn heerlijke speakers! De produktie is gewoon top.
De songs zijn over het algemeen erg goed ,en Eddie is in topvorm. Een van de betere Van Halen albums in mijn opinie. Van de Van Halen cd's zet ik deze en Woman and Children First het meeste op , strak gevolgd door de eerste natuurlijk.

Puur qua productie zeer zeker de beste Halen plaat met Hagar. Puur songmatig staan er toch wel wat missers op, vind ik.
Had A Different Kind of Truth ook maar de sound gehad van Balance.

Deze gebruikte ik ooit eens als test ceedee voor het uitzoeken van nieuwe luidsprekers. Speciale aandacht daarbij had ik toen voor het verplaatsen van de hand op de gitaarnek bij de rif bij het " hey hey hey" van Don't Tell Me... sowieso de beste track met die geweldige solo's.

Prima sound, maar na The Seventh Seal blijft er bij mij weining hangen. Slappe teksten, vooral Amsterdam tenenkrommend. In vergelijking met andere VH-platen klinkt Balance een stuk minder levendig. Een wat kunstmatige, stijve plaat.

Ik krijg er overigens wel een stijve van trouwens. Oef! Kijk uit wat je schrijft. Voor je het weet trekken al mijn sponsers zich terug.

Dit blijft een fantastisch album inderdaad. Enkel geen 5* omdat ik de instrumentale tussendoortjes niet echt geslaagd vind. Verder één en al genieten. Teksten? Alsof Van Halen ooit bekend stond of zal staan om z'n hoogdravende teksten...

Na hun debuutalbum komt dit album bij mij op plek 2

De oude VH platen hadden vaak geweldige teksten vind ik.

Vind ik ook. Maar dan vooral heel erg vermakelijk. Onder hoogdravend versta ik iets anders.

Volgend jaar wordt Balance alweer dertig! Tijdens het beluisteren las ik dit interview met Eddie van Halen in Guitar World, gepubliceerd bij de albumuitgave van in januari ‘95.
Hij vertelt over zijn nieuwe kapsel en dat hij niet meer op straat werd herkend, hoe alcohol altijd hielp om zijn zelfkritiek weg te duwen en hoe hij nu zonder te drinken werkt (ten tijde van het interview stond hij één maand droog), zijn driejarige zoon Wolfgang en uiteraard over de totstandkoming van het album, waarbij producer Bruce Fairbairn voor een gedisciplineerde aanpak zorgde. De muziek is melancholisch, beaamt hij: alles staat in D-mineur.

Een openhartige Eddie, maar met deze Van Halen heb ik minder, ondanks dat er voor de gitaarliefhebbers weer veel is te genieten... De zanglijnen pakken me vaak niet, ook niet in de ballades, een genre dat me op de vorige met Sammy Hagar wel raakte. Hier is het me klef.
Maar na zo'n leuk interview houd ik het bij wat me wél bevalt. Eerst het knappe gitaarwerk in de mindere nummers: Don't Tell Me bevat naast een religieus geïnspireerde tekst over onafhankelijkheid heerlijke gitaargeluiden en fraaie basdetails van Michael Anthony; in Amsterdam véél riffdingetjes en een aparte solo; de akkoordenreeks in Not Enough lijkt op die in slotlied Feelin' en heeft een heerlijke solo. Bonusnummer Crossing Over is een aparte, maar moet ik niet te vaak horen. Sowieso valt op dat er op Balance de nodige uiteenlopende gitaargeluiden klinken, per nummer anders.

Mijn favoriete nummers zijn echter andere: opener The Seventh Seal heeft een paar draaibeurten nodig, bevat een rel lekker swingende riff en een uitwaaierend gitaargeluid, als de hardrockversie van U2 of Echo & The Bunnymen.
Big Fat Money is een rechttoe rocker, een beetje in de stijl van Sammy Hagar toen hij nog bij Capitol zat. Met honkietonkpiano en de gitaarsolo heeft een jazzgeluid!
Bij het intro van Aftershock moet ik altijd aan Enter Sandman van Metallica denken, waarna zich een lekker uptempo, swingend nummer ontvouwt. Vierde favoriet is Feelin' met bovendien een lekkere versnelling halverwege. Dan heb ik in totaal zo'n 21 minuten, op een totaal van 53 te weinig.

Hierna ging het rommelen binnen de groep, maar het was nog niet helemaal klaar met "Van Hagar". Op naar Twister.

Dit album blijft voor mij speciaal. Ik had de band na F.U.C.K. pas echt ontdekt. Het live album Right here right now draaide overuren tijdens een vakantie met 2 vrienden in een oude afgetrapte VW Jetta naar Tsjechië. Dus toen Balance uit kwam was dat de eerste VH plaat die ik bewust meemaakte. Op school tijdens de pauzes in de aula hoorde ik tot mijn grote blijdschap de eerste single Don't tell me voorbij komen op de radio. Ik meen bij Denk aan Henk. Euforie! Waarom? Geen idee eigenlijk...maar ik denk dat het mede te maken had met de in die tijd in mijn ogen véél te populaire Grunge, Alto en ook House (gabber) stromingen. Daar had ik zo goed als niks mee. Dus dat de nieuwe VH zoveel aandacht kreeg voelde als een warm bad. Toen later bekend werd dat ze naar Europa zouden komen waren m'n maten en ik vastbesloten; daar móesten we naartoe! De keer daarvoor, in 1993 in Ahoy, hadden we helaas gemist. Kan ik nou nog van balen. Maar ja...een nieuwe kans dus. Lichtelijk teleurgesteld waren we toen we vernamen dat ze als 'Very Special Guest' van Bon Jovi mee zouden komen. Niet dat we Bon Jovi niet gaaf vonden maar Van Halen als een soort voorprogramma dat vonden we niet kunnen.
Tweede teleurstelling was dat het concert in Nederland op een zondag was. Dat kon in de ogen van m'n ouders, waar de NCRV gids elke week trouw op de mat viel, toch écht niet. Ik was nog net geen 20, woonde nog thuis dus tja, op het platteland respecteerden we dat soort dingen dan min of meer zonder al te veel morren De ideale oplossing bood zich echter aan in de vorm van een advertentie in de Aardschok; het hele circus zou ook in België optreden. En wel op de festivalweide van Werchter. En ook nog eens op een zaterdag! Ik denk dat iemand hierboven medelijden met ons had en met ons meedacht Dus plannen gemaakt om die kant op te gaan. Wederom in die VW Jetta.
Om die hele trip met alle ervaringen die we mee hebben gemaakt hier neer te zetten is onbegonnen werk. Maar dat we hebben genoten van Van Halen staat als een paal boven water! Tsjonge wat een moment toen ze begonnen met The seventh seal. Ik voel nog die bas van Mikey dreunen! Bon Jovi was ook te gek trouwens maar dat voelde voor ons toch meer als een prima afterparty
Dus nee, Balance kan bij mij sowieso nooit meer stuk. Alleen al vanwege alle herinneringen uit de tijd rondom het album.

Mooi verhaal!!!

Precies dertig jaar geleden (niet helemaal waar, het album kwam de 24e uit maar de uitzending was op vrijdag de 27e maar het is vandaag ook vrijdag, vandaar) ging ik er dus eens goed voor zitten om de Countdown Café special omtrent Balance eens goed in mij op te nemen én de tape draaiende, met tracks, interviews en een 'secret gig' in Arnhem, en dit allemaal onder leiding van ouwe pik Kees Baars en Big Al.

Van Halen heb ik in alle gedaantes altijd een top band gevonden, althans t/m Balance. Alle nummers kwamen zo goed als voorbij in de uitzending, The Seventh Seal , Amsterdam, Big Fat Money, Feelin', helemaal top met af en toe wat grappen en grollen tussendoor in het Nederlands door Alex en Eddie "broodje kroket" (hahaha). Daarna over naar Luxor in Arnhem voor optreden met negen tracks, waaronder vier nieuwe.

Uitzending was opgelopen en ik wilde het cassettebandje afspelen om het nog een keer te beluisteren en toen rook ik een hele sterke rooklucht en ben de gang op gegaan (woonde toen dus net op kamers op de Bezuidenhoutseweg en ergens in een kamer was een rookontwikkeling gaande, enfin, een half uur later brandweer en politie, een meisje had een ei laten droogkoken in een pan en was van de wereld.

Ik denk dat er uit mijn kamer net zoveel rook kwam, ik rookte toen nogal veel en met mijn zatte kop stond ik de praten met de politie wat er loos was. Tape pas de volgende dag weer beluisterd!

Persoonlijke herinneringen geven een bonus aan een album. Fraaie anekdotes!

Ja geweldig! Dit soort dingen maken de muziek. Onbetaalbaar

Dan gaan we 'm draaien ook. Geweldige plaat.

Afgelopen vrijdag is de deluxe versie verschenen met op CD 2 twee Van Hagar songs, respect the wind en een 8tal live tracks van Wembley stadium 1995. Te streamen op oa Tidal.

Ah ik was al benieuwd of en welk live materiaal er eventueel toegevoegd zou worden. Dat zijn dan denk ik de nummers die ook al op diverse bootlegs terug te vinden zijn? Als ik me niet vergis door de BBC uitgezonden destijds?

Zowat een jaar later worden wij als VH fans weer getrakteerd op een extended limited edition re-release. Dit keer Sammy's laatste album. En weer worden er rarities verkonigt die er helemaal niet zijn. Namelijk exact dezelfde die al op Collection II waren verschenen die toen al helemaal niet zo "rare" waren. Verder valt op dat het Booklet een stukkie dunner is dan bij de FUCK re-release.
Tot zover mijn kritische noten want ik sta bekend als nogal kritisch en laat ik me nou eens wat positiever opstellen. Want als echte VH fan ben ik gewoon ook blij dat deze er ook weer is. Er staat ook een korte maar krachtige live registratie van het Wembley Stadium op. De booklet is weer gevuld met prachtige foto's die ik nog niet kende en ook dit keer heeft mijn goede VH vriend een groot aandeel in de getoonde memorabilia.
ook specifiek aan Balance bewaar ik grootse herinneringen. Uberhaubt de beste/mooiste herinnering voor mij is de (beroemde.... althans onder VH fans) secret gig te Luxor in Arnhem! daar was ik dus bij en stond met mn neus helemaal vooraan. Ik zou zo Mikey's schoenen hebben kunnen poetsen! Voor degene die erbij waren is dit natuurlijk een onvergetelijke avond. De drankjes waren gratis (betaalt door Warner Bros) maar Luxor heeft niet zoveel aan mij verdient want ik wilde geen noot missen. Daar heb ik ook 1 seconde oogcontact met Eddie gehad met zn bekende lachje en duimpje. Voor hem 1 uit honderd duizenden maar voor mij blijft het goud waard. Wat ik toen niet wist is dat er opnames zijn gemaakt voor de single Amsterdam. In die videoclip ben ik dus even te zien als uit mn dak gaande fan...... En wie kan nou zeggen dat ie in een videoclip zit van Van Halen!
Ook was ik erbij in Nijmegen en Werchter. Nijmegen was natuurlijk heel speciaal omdat hij daar zn jeugd heeft doorgebracht. Helaas was hij die dag niet echt in zn hum...hij bewoog nauwelijks op het podium, ik denk dat ie toen veel last had van zijn heup.

Mooie verhalen en herinneringen! Ik heb hierboven meen ik al eens uit de doeken gedaan waarom de Balance periode voor mij zo speciaal is. Ik was er helaas niet bij in Luxor. Had achteraf misschien zomaar gekund alleen was ik me er niet voldoende van bewust (vrees ik nu). Jammer dat ze dat optreden niet bij deze heruitgave hebben gedaan. Zou helemáál wat zijn geweest. Nu moeten we het 'maar' doen met Wembley Enfin, deze boxset ziet er ook weer prachtig uit. En de plaat klonk in 1995 al als een klok dus in die zin kan er ook weinig mis gaan.

Ja de secret gig had zeker niet misstaan op deze uitgave! Overigens moest je wel lid zijn van de "dutch Van Halen fanclub" om uitgenodigd te worden. Aangevuld met genodigden zoals familie en media.
Mijn VH vriend waar ik het over had was de oprichter van die club. Hij zou zomaar een VH museum kunnen beginnen!

Iemand waarbij ik in het elftal zat had een broer en die had, als ik me niet vergis, een functie bij fanclub '5150'. Later nog wel mee geweest naar events in het Paard in o.a. Den Haag. Maar zoals gezegd; ten tijde van die secret gig was ik me er nog niet zo erg van bewust allemaal

De tweede fanclubdag was inderdaad in Het Paard in Den Haag. Daar was het toen gevierde coverband Hot For Teacher (met oa gitarist Peter van Weelden) te gast met een spetterend optreden. Als je daarbij aanwezig was dan heb je ongetwijfeld gezien dat ik door de zanger het podium werd opgetrokken om een potje mee te zingen!... (niet dat dat nou zo soepel ging hoor...)

Hm ja daar kan ik me vaag nog wel iets van herinneren inderdaad. Maar hoe je het er vanaf bracht weet ik echt niet meer Leuk om je dan jaren later hier te treffen! Was een erg goede band trouwens!

Wat mij betreft de minste van Van Hagar , het rommelde trouwens toen ook al....