Mike Oldfield - Ommadawn (1975)

Ja, je hebt gelijk.

Door te benadrukken wat ik jammergenoeg vind ontbreken (de finale) heb ik de kwaliteiten van Ommadawn, die de plaat natuurlijk heeft, onderbelicht gelaten.

Maar ik zie de kwaliteit bij die eerste (instrumentale) werken (1973-1978) van Oldfield haast als een verondersteld bekend feit. Voor nieuwe lezers is dat natuurlijk niet zo logisch.

Zowel mijn LP als mijn CD (oudere uitgave) hebben overigens nog steeds geen In Dulce Jubilo.

Mede door het, in mijn ogen, afsluitende live-werk van Exposed, neem ik Incantations toch maar op in een soort van vierluik. Incantations sluit al helemaal niet aan op wat er komen zou na Exposed.

Er is trouwens ook ooit een 12" EP uitgebracht in 1976 (doe ik even uit mijn hoofd, maar jij hebt de kennis waarschijnlijk beter paraat) waar vier nummers op staan (o.a. In Dulce Jubilo) die ook eigenlijk best zouden kunnen worden toegevoegd aan Ommadawn. Ze passen helemaal in die tijd.

Je hebt het over Take 4 uit 1978 (alleen in de UK uitgebracht).
Daarop staan inderdaad In Dulci Jubilo en Portsmouth,
maar ook Sailors Hornpipe (de afsluiter van Tubular Bells)
beter bekend als het themaatje van Popeye.

Uniek op Take 4 is Wrekorder Wrondo, weerom een traditional
die ergens tussen In Dulci Jubilo en het uit 1979 daterende Blue Peter zit.
Het staat enkel op Take 4 en is officieel nog nooit op CD verschenen.

Nee, en dat hoort ook zo omdat het gewoon een single was die hij in die tijd heeft uitgebracht voor Virgin. Dat kwam wel vaker voor in die tijd, dat artiesten singles uit brachten die op geen enkel album stonden.

De boxset 'Boxed' bevat de eerste 3 elpees en een bonuselpee met oa samenwerkingen met David Bedford en het vermaarde In Dulce Jubilo.

Met dit album heb ik persoonlijk meer dan met TB1. Ik vind dit meer een eenheid

Vooral part 1 is prachtig

En On horseback vind ik zo'n grappig nummer

Ben benieuwd of iemand van deze CD de Virgin versie en de Disky versie al eens kritisch heeft vergeleken voor wat betreft de geluidskwaliteit. Ik heb zelf de Disky versie.

Er schijnt in 2010 een remaster te komen maar ik ben voor nu even benieuwd naar de verschillen tussen bestaande uitgaven.

Ik heb ook de Disky versie (een andere kon ik toen niet vinden) dus ik ben ook benieuwd.

Hergest ridge heb ik wél digitaal geremasterd van Virgin (hdcd) en dat klinkt op zich goed.

Ik heb wel meer Diskys overigens, ook van andere artiesten. Hoe zou dat eigenlijk werken? Kopen ze de rechten van de platenmaatschappij om een bepaalde cd te mogen uitbrengen? En hoe komen ze dan aan die muziek, krijgen ze een mastertape of iets dergelijks?

Disky is een verdeler van low budget CDs uit oa de Virgin catalogus.

Niet alle, maar sommige MO albums zijn in de jaren 90 door Disky verdeeld.
In de UK verschenen diezelfde albums trouwens ook
op een zijtaklabel van Virgin in een budget reeks.

De Disky CDs zijn daarom minstens zo goed als de oude,
eerste generatie Virgin CDs bijvoorbeeld. Ommadawn
moet zeker niet onderdoen voor de oude CD versie.

Van Hergest Ridge is het verhaal ondertussen bekend.
ALLE CDs hebben de Boxed quad remix uit 1976.
Mike heeft het album toen zelf geremixt.

Volgens bronnen zou hij zelfs de originele vinyl stereo mix uit 1974
vernietigd hebben omdat hij er niet tevreden over was ... er bestaan
wel bootleg CDs met de 1974 vinyl mix op ... ik vond ze ooit in mp3.

Er wordt nu natuurlijk druk gespeculeerd of Hergest Ridge
deluxe al dan niet de originele vinyl mix, dan wel de quad remix,
dan wel één of andere 2010 remix (zie de 2009 remix van Tubular Bells)
zou bevatten. En of het legendarische Spanish Tune er zou opstaan.
Dat is een promo edit van Hergest Ridge, een gezocht collectors item.

Don Alfonso, Speak (Tho You Only Say Farewell)
en de eerste versie van In Dulci Jubilo (for Maureen)
zijn ook kanshebbers voor het bonusmateriaal.

Dit zijn de versies welke in juni op de markt komen:

OMMADAWN
Single Disc Edition:
Ommadawn (Part One) 2010 Stereo Mix by Mike Oldfield*
Ommadawn (Part Two)/On Horseback 2010 Stereo Mix by Mike Oldfield*

Deluxe Edition: 060075326761 (5)

CD ONE:
Ommadawn (Part One) 2010 Stereo Mix by Mike Oldfield*
Ommadawn (Part Two)/On Horseback 2010 Stereo Mix by Mike Oldfield*
In Dulce Jubilo
First Excursion
Argiers
Portsmouth

CD TWO:
Ommadawn Part One 1975 Stereo Mix
Ommadawn (Part Two)/On Horseback 1975 Stereo Mix
Ommadawn (Lost Version) 1975 Demo*

DVD:
Ommadawn (Part One) 2010 5.1 Stereo Mix by Mike Oldfield*
Ommadawn (Part Two)/On Horseback 2010 5.1 Stereo Mix by Mike Oldfield*
In Dulci Jubilo
Portsmouth

Back To Black Vinyl Edition:

Ommadawn Part One 1975 Stereo Mix
Ommadawn (Part Two)/On Horseback 1975 Stereo Mix

Limited Signed, Framed print edition (Available through mikeoldfieldofficial.com)

DELUXE EDITION CD/DVD SET AND BACK TO BLACK VINYL WITH NUMBERED FRAMED PRINT OF COVER ART WORK, SIGNED BY MIKE OLDFIELD – STRICTLY LIMITED TO 250 WORLDWIDE

Daar heb ik wel oren naar. Maar niets gevonden op die bewuste site???

Wachten dus tot juni.

Vigil, ben je de bonustracks op de single disc edition niet vergeten?

De limited signed edition van Tubular Bells was een ramp.
Fans die nooit of pas heel laat hun exemplaar thuis gestuurd kregen
met een vinyl persing die vol krassen zat toen ze uit de hoes kwam.

Ik zou er toch niet te snel voor gaan.

Ik heb keurig geknipt en geplakt dus dan zouden ze het zelf vergeten moeten zijn.

Ik heb het zelf nog niet gecheckt.
Maar bij TB en HR staan de bonustracks wel op de single CD dus ...

Mike Oldfield - Ommadawn (Deluxe Edition) | CD WOW! Nederland - cdwow.nl

Let op: het gaat me niet om de prijs en de internet shop hier.
Het gaat me erom de tracklijst te bevestigen en te tonen dat ie er nu echt aankomt.

EUR 17.99 incl. verzending vind ik nog steeds behoorlijk duur. Heb met TB Deluxe geduld gehad en die heb ik onlangs voor GBP 11 online gekocht. Maar ik ben alleen bang dat ik, gezien m'n enthousiasme voor die versie, niet lang kan wachten met Hergest Ridge en Ommadawn

De deluxe editie van Ommadawn haalt niet het niveau van de andere twee re-releases van TB en HR. De 2010 mix haalt m.i. wel heel erg de scherpe kantjes van part 1 af. De gitaar, die in eerdere mixen door merg en been gaat, gaat hier vrijwel geheel op in de achtergrond. Je kunt wel stellen, dat de 2010 mix een easy listening versie is geworden. Natuurlijk wel lekker op een broeierige zomeravond met een glas rosé, maar toch niet helemaal wat ik van Ommadawn verwacht. De bonustracks zijn alle wel bekend en op oa. boxed en exposed terug te vinden.

De 5.1 mix klinkt goed, maar lijdt onder hetzelfde euvel als de nieuwe stereomix: geen kloten!

Op CD twee staat gelukkig wel de originele versie, samen met een zeer verrassende demo van deel 1, met een grappig bedoelt "I say, I say" gesproken gedeelte dat terecht is gesneuveld in de definitieve versie.

Exposed?

Neen, Argiers en First Excursion vond je enkel op Boxed en in de Elements 4CD box.

Ik moet de demo nog beluisteren en ben erg nieuwsgierig.

Ik las op het forum van Tubular Net dat er klein aantal
foute exemplaren van deze deluxe box de wereld ingestuurd zijn.
Die hebben last van geluidsonderdrukking in de nieuwe mix.

Zou Robo zo'n exemplaar hebben thuis?

Ik misschien ook, ik ben een te grote geluids dummy om dat te controleren.

U hebt met recht gelijk! Door de hitte moet ik een spontane hersenverweking opgelopen hebben. Excuus.



Ik ga eens op tubular.net neuzen, ik ben wel benieuwd, misschien wordt het wel een collector's item. Je hoeft overigens echt geen audiofiel te zijn om het gebrek aan power in de finale van part 1 op te merken.

Over het algemeen word aangenomen dat dit is een zogenaamde work-in-progress mix is, gemaakt voor de platenmaatschappij en dat dat een geintje van Oldfield was om hen wakker te schrikken

Of het gesproken gedeelte een geintje is weet ik niet, maar feit is wel dat deze work-in-progress uiteindelijk gewoon een voltooide versie van Ommadawn zou worden. Echter, door alle overdubs was de band versleten en dus heeft Oldfield alles opnieuw moeten opnemen, wat uiteindelijk het album is geworden zoals we dat kennen.

Gelukkig maar, wat mij betreft, want de uiteindelijke versie zit beter in elkaar en heeft dankzij de gitaarsolo op het eind een stuk meer emotie.

Desondanks vind ik het bijzonder leuk om de Lost Version nu ook te kunnen draaien

Ja, in het bijhorende boekje (deluxe editie) vertelt Mike
hoe het van 0 opnieuw moeten opbouwen van de overdubs,
hem een betere kijk verschaften op de uiteindelijk structuur van part 1.

Gek genoeg blijkt part 2 in één week in elkaar gebokst te zijn.
Dan rekenen we On Horseback (wat eigenlijk op zichzelf staat) niet mee.

Thematisch gezien is dit album veel uitgebalanceerder en daardoor sterker dan Tubular Bells. De beide tracks zijn allebei ietsje korter maar zitten compacter in elkaar, waardoor ze wel degelijk een kop en een staart hebben, ondanks de verschillende overgangen. Tevens vind ik het een mooier en sfeervoller album en beschouw ik Ommadawn gewoon als de beste van de vroege Oldfield-albums.
Hoogtepunten zijn natuurlijk het muzikale vuurwerk aan het eind van Part 1. Tevens vind ik het wat vreemde, zweverige begin van Part 2 erg hypnotiserend werken, wat overigens geniaal overloopt naar het meest ingetogen stuk van de plaat: het stuk met de doedelzak, wat ik overigens misschien wel het mooiste gedeelte van de plaat vind. Het akoestische, kabbelende gitaarspel in dit gedeelte doet me zelfs een beetje denken aan die van de Oostenrijkse multi-instrumentalist Gandalf.
Qua sfeer en ideeën doet de plaat me nog het meest denken aan het ultra-diverse Amarok, alleen klinkt Ommadawn duidelijk wat terughoudender. En dat is dan ook tevens de charme van de plaat. Afwisselend, maar nergens geforceerd of gezocht.
Het afsluitende "On Horseback" is een fijne en leuke afsluiter van een zeer mooie en invloedrijke Oldfield-plaat. Toppertje!!!

Het is natuurlijk eigenlijk andersom: Amarok word ook over het algemeen beschouwd als Ommadawn II. Al was het maar omdat ook een aantal extra muzikanten eerder op Ommadawn actief waren. Het feit dat Amarok vervolgens zo hak-op-de-hak is, komt door het feit dat Oldfield koste wat het kost wilde voorkomen dat er ook maar op een of andere manier een single van te trekken was.

vandaag " ommadawn " deluxe binnen gekregen en fantastisch , dikke aanrader voor alle oldfield fans , vind het zelfs de beste van mike , prachtige muziek , alleen maar 5 sterren minimum waard !

Dat is 'm dan goed gelukt. Alhoewel, er staat o.a. op de best of-verzamelaar Elements wel degelijk een 'single' van Amarok, maar goed, een beetje flauw natuurlijk, aangezien het om een excerpt gaat .
Overigens vind ik Amarok al net zo geweldig als Ommadawn, waar Ommadawn natuurlijk veel oorspronkelijker klinkt en als plaat een duidelijke stempel heeft gedrukt op het oevre van Mike's muziek, en dus niet alleen het altijd tot in den treure aangehaalde Tubular Bells, die erg goed is, maar het zeker niet haalt bij Ommadawn. Iets wat overigens velen met mij vinden.

prachtig album van meneer oldfield, waar wereld,folk en rock op geniale wijze met elkaar vermengd worden. Olfield wordt wel eens verweten dat zijn composities niet naar een climax toewerken,maar slechts een stoffenlap van leuke ideetjes zijn. Ommadawn part 1 onkracht deze bewering. Prachtige sfeerbeelden worden gecombineerd om tot een krachtige conclusie te komen.

De surround dvd-versie is ook zeer de moeite waard.

Wat een prachtig stukje folklore toch in In Dulci Jubilo, krijg nog steeds kippenvel van die gitaarsolo in dat nummer

Misschien de rest ook maar eens beluisteren.

In Ommadawn zitten meer van die kippenvelmomenten.

Dus zeker eens luisteren.

Ik begin steeds meer te beseffen dat deze man werkelijk geniaal is met instrumenten, wat mij betreft nu al een levende legende. Deze muziek zul je over 100 jaar nog steeds horen, gewoon tijdloos.

Ben zeker benieuwd naar die kippenvelmomenten, dazzler, ik ga hem nu snel opzetten