R.E.M. - Collapse Into Now (2011)

al jaren fan van R.E.M., dus was erg benieuwd!

- Discoverer: deze kennen we al een tijdje. Geen heel bijzonder nummer, maar zeker wel een lekkere opener. Doet een beetje denken aan Finest Worksong, maar de sound is toch de R.E.M. van nu.

- All The Best: vond het op het eerste gehoor een nogal zwak, melodieloos refrein hebben. Maar na meerdere luisterbeurten blijkt het toch een lekker klein rocknummertje te zijn.
Michael en Mike delen de leadzang (unisono) in het refrein en dat is ook wel weer eens iets nieuws! (normaal gesproken is het eerder tweestemmig of zanglijnen door elkaar zoals in Mine Smell Like Honey.

- Uberlin: de single in Europa. Doet erg aan Drive denken inderdaad. Een geliefd nummer onder de fans, maar niet een van mijn persoonlijke favorieten. Dat zegt eerder wat over de rest van de nummers dan dit nummer, dat al meer dan ok is.

- Oh My Heart: erg mooi nummer. De tekst, de vocalen en vooral de instrumenten (accordeon, blazers, mandoline!) maken dit een kippenvelnummer. Het is het vervolg op Houston, en ditmaal gaat de hoofdpersoon terug.

- It Happened Today: wederom een voltreffer. Wel een beetje raar dat na anderhalve minuut de tekst er al doorheen is, maar daarna krijg je 2 minuten lang een vocale jamsessie (met oa Eddie Vedder), dus dat maakt het heel apart. Een poppy folknummer dat niet voorspelbaar is (qua akkoorden wel, maar niet qua opbouw)

- Everyday Is Yours To Win: doet heel sterk aan Eels denken (de Eels uit de jaren 90 dan..).
Redelijk simplistische tekst, maar wederom heel mooi muzikaal en ook mooi gezongen (effect op de stem van Stipe helpt ook) een van mijn favorieten!

- Mine Smell Like Honey: simpel rocknummertje. Erg lekkere melodie in het refrein, maar naar mijn mening iets te druk in het refrein (had 2 zanglijnen door elkaar wel ok gevonden, maar niet 3 of zelfs 4!). Is wel heel erg R.E.M. dit! maar dat is niet erg.

- Walk It Back: Had hoge verwachtingen van dit nummer. Worden deels ingelost.
Is inderdaad mooi gezongen, maar er gebeurt niet denderend veel in het nummer.
Toch de moeite waard, maar dat vind ik eigenlijk bijna alles van R.E.M. wel (op een aantal nummers van Around The Sun na...)

- AAAA: Chaotisch! Maar op een goeie manier. Lekker punkrocknummertje met leuke bijdrage van Peaches en Lenny Kaye.

- That Someone is You: Alsof R.E.M. nooit Out of Time of Automatic For The People heeft gemaakt en ze nog steeds een cultbandje zijn. Erg leuk en erg kort nummertje!

- Me Marlon Brando..: Supermooi nummer. Enig minpuntje is de tijdsduur. Dit nummer klinkt best Episch qua sound en dan zijn 2 refreinen en een duur van net 3 minuten wel erg weinig!
Zonde!

- Blue: Zonder twijfel het meest interessante nummer van de cd. Spoken word van Stipe vergezeld van feeerieke zang van Patti Smith.
Muzikaal doet het wel heel erg aan Country Feedback denken.
Erg mooi einde van het album.

Eindconclusie: 4,5 sterren.
Waarom geen 5?
Omdat ik over het algemeen de nummers graag iets langer had gezien; de meeste hebben amper een intro en hebben geen ruimte om helemaal op gang te komen.
En muzikaal had het hier en daar spannender gemogen, en leunt het vaak net te hard tegen hun verleden aan.
Maar zeker hun beste sinds Automatic! En dat zegt veel!

Wauw, Blue is fantastisch! Dat einde is ook erg gaaf, cirkel rond naar Discoverer. Top!

Ik vind het een heel goed plaat, veel variatie, mooie melodieën, fantastische afsluiter (zoals elders idd al vermeld), alleen 'walk it back' en 'alligator' vind ik saai en monotoon. Jammer dat de plaat daar wat inzakt, maar voor de rest: topschijf!

Korte eerste reactie na 2 luisterbeurten: beste album sinds New Adventures in Hi-Fi !!
(En 'Blue' is geweldig). Wordt vervolgd...

Mooie tekst ook: "The storm didn't kill me/the government changed". Fraaie link met Houston van Accelerate ("if the storm doesn't kill me/the government will"). Love it.

Het album is hier in zijn geheel te beluisteren.

Nu één keer geluisterd en het bevalt me wel. Het lijkt een combinatie van Accelerate en de wat warmere sound uit het verleden. Ik heb wel een voorkeur voor het laatste. Uberlin, Oh My Heart, It Happened Today, Walk It Back en Me Marlon Brando zijn voorlopig favoriet.

Dit ga ik in ieder geval nog vaak luisteren de komende dagen.

Ik heb even de tijden toegevoegd, ik beluister hem nu voor het eerst! De cd dan wel te verstaan want deze ligt vanaf vandaag in de winkels

Die combinatie van het rockende Accelarate en de warmere jaren '90 sound is inderdaad de basis voor dit Collapse Into Now. Het levert een aardige afwisseling tussen de verschillende songs op. Het begint met pakkende rock in het uitstekende Discoverer, gevolgd door het lekkere All The Best. Daarna wordt het rustiger met het fraaie Uberlin en het aardige Oh My Heart. Niet echt een topsong, wel mooi.

Dan komt Eddie Vedder meedoen. Ik als ook groot Pearl Jam fan kon niet wachten dit te horen. En wat doen ze: met z'n allen waaronder Eddie een beetje lopen neurieen.... het klinkt allemaal best goed, maar hallo (!): Eddie Vedder moet je toch mee laten zingen, laten rocken. Ik wil 'm horen, net als Patti Smith.
De volgende twee nummers zijn het eerste dipje van het album: aardig, niet bijzonder. Dan komt echter Walk It Back. En dan zijn we beland bij een echt goede R.E.M. song. Met de fraaie zang van Michael Stipe en de mooie piano van Mike Mils samen klinkt het ouderwets mooi. Alligator Aviator.... is ook van dat niveau. Wat een prima rocksong samen met Peaches en Lenny Kaye.
De volgende 2 songs zijn het volgende dipje: wel aardig, niet bijzonder zoals R.E.M. wel kan zijn. Hoe dat klinkt kan je horen op het hoogtepunt van het album: Blue, samen met Patti Smith. Ik vind ook de gitaar van Peter Buck hierop erg sterk, naast de vocals en de piano. En wat zingt Patti Smith hier mooi!

Ik las dat anderen dit album zien als een terugkeer naar het hoge niveau van New Adventures In Hi-Fi. Alsof de albums erna niet goed waren zeg! Eerlijk gezegd zie ik dit album er niet boven uit steken, zeker niet als geheel. Er staan een aantal uitstekende songs op, maar ook aantal 'gewone' R.E.M. songs. Ook vind ik het jammer dat sommige nummers niet wat verder zijn uitgewerkt. Het klinkt soms nog niet helemaal af. Enkele nummers hadden wel wat langer gekund, met wat meer uitwerking, wat meer solo's bijvoorbeeld. Het lijkt soms allemaal wat afgeraffeld in elkaar gezet, alsof de deadline wel heel dichtbij lag.
Desondanks is dit toch weer een goed album van een goede band, wat ik zeker nog een paar keer opzet. Mijn top 10 van 2011 zal het echter niet halen.

Oh zeker wel, zie ook mijn beoordeling aldaar (zeker bij 'Up'). Alleen hadden die albums naar mijn mening iets meer zwakke punten tov dit voor mijn smaak zeer sterke album.

Lijkt me erg sterk. Dit album was al in oktober van het vorige jaar helemaal klaar. Daar over gesproken, ik heb nooit begrepen waarom het materiaal daarna nog een half jaar op de plank moest blijven liggen, terwijl de releasedatum toen wel al bekend werd gemaakt.

Mooie reactie rkdev: want ik vind juist dat dit album minstens net zo veel of meer "zwakke" punten heeft als die voorgangers. (Ook) hierop zo'n vier niet echt bijzondere nummers. Around the Sun vind ik, net als bijvoorbeeld aERodynamIC ook aangeeft, juist weer als geheel bijzonder goed.

Over dat het soms wat afgeraffeld in elkaar lijkt gezet: ik schrijf bewust 'lijkt'. Het komt zo over. Ze hebben het dus wat mij betreft te vroeg als 'klaar' op de plank gelegd.

Verrassend sterk album. 41 minuten genieten van REM. Eigenlijk vind ik op dit album geen enkel nummer zwak. Het is een zeer afwisselend geheel. Nummers, die mij speciaal aanspreken zijn, Uberlin, Walk It Back en Blue (met Patti Smith). Om dit album nu al te gaan vergelijken met vorige albums te primatuur en eigenijk ook niet zo nodig, omdat je dan weer eigenlijk in een ellenlange discussie gaat belanden, omdat iedereen toch zijn eigen hoogtepunt heeft. Neen, dit album staat als een een huis. Om na pas 2x beluisteren 4.5* te geven is misschien link, maar toch doe ik het.

voor 't eerst sinds up nog eens een r.e.m. plaat die quasi over gans de lijn de moeite is...

Amai, wat een verassend goede plaat van de heren. Zoveel mooie songs op één schijfje. Ik neem even de tijd om alles extra goed te beluisteren, uitgebreide review volgt.

Ik ben wel erg verrast dat er hier nog maar 3 pagina's over bestaan op deze website, terwijl een veel kleinere band als Elbow er al meer dan 10 heeft. Kan me weinig "grotere" (nu nog productieve) bands inbeelden dan R.E.M.

edit: behalve Radiohead natuurlijk

Wat ik niet snap is dat de release staat gepland op 7 maart en dat ie overal te downloaden is vandaag.

Gek dat er geen cdees meer verkocht worden ?


Na 1 x luisteren 3.5*

Ik geloof dat dat op deze site al honderdmaal is uitgelegd (dus even extra service): die releasedatum is de internationale release. Nederland (en ik meen ook België) hebben dat vaak al op de vrijdag ervoor. In b.v. de UK moeten ze dan tot maandag wachten, alhoewel internetshops zich daar ook niet altijd aan houden want mijn cd is al verstuurd. Uiteraard moet ik daar nog wel even opwachten eer die in de brievenbus ligt.

In principe kan de releasedatum bij dit album dus aangepast worden naar vandaag. Bij deze

Naar mijn mening de beste R.E.M.-plaat sinds Automatic for the People. Fijn dat ze er nog zijn

Wow, jij durft! Automatic for the Peope is toch wel ''another league'' wat mij betreft. Stond vroeger zelfs in mijn top 10.

Toch kan ik wel meegaan in wat Mctijn zegt.

"Sinds", dus vanaf die plaat
Tuurlijk is Automatic beter dan deze plaat, maar van alles wat daarna is gekomen vind ik dit de beste....

Na al die positieve berichten hooggespannen verwachtingen; valt me toch niet mee. Errug braaf allemaal. Ik vond Accelerate juist verrassend vitaal klinken (en live waren de accelerate nummers op die mooie warme avond in het Westerpark ook steengoed). Wie weet komt het nog bij deze cd maar ik zet Green maar weer eens op

op eerste gehoor ERG ERG GOED

Zo zeg, wat is dit een fijne verrassing. Eindelijk, eindelijk weer eens een mooi album van R.EM. Hoogtepunt: het geweldige Blue, het klinkt zelfs urgent (wat dat dan ook moge zijn).

Nieuwe REM!!!
Ben ik erg nieuwsgierig naar!
Nog niets van gehoord maar daar gaat dit weekend verandering in komen.

Album kan ik nog niet beoordelen maar de clip van 'mine smell like honey' is top

Ik zou mezelf zeker geen archetypische R.E.M. fan willen noemen. Hun eerste echt goede album is wat mij betreft Out of Time, mijn favoriet is Up en Around The Sun vind ik veel beter dan het geforceerd klinkende Accelerator. Toch ben ik altijd weer nieuwsgierig naar een nieuw album van deze band en gelukkig is de weg naar boven weer gevonden. Collapse Into Now is namelijk een energieke en eclectische plaat die een uitstekende staalkaart biedt van wat R.E.M. allemaal kan. Het is alsof leftovers van de afgelopen 20 jaar (die om allerlei redenen behalve gebrek aan kwaliteit eerdere albums niet hebben gehaald) van stal zijn gehaald en opgepoetst. Dit frisse album is een reuze meevaller.

Dit is inderdaad verreweg de beste plaat van R.E.M. sinds Automatic For The People. Hier is geen verdere discussie over nodig.

Ik heb altijd gehoopt dat R.E.M. weer eens met een plaat zouden komen die het hoge niveau van hun vroegere werk zou halen en met dit album is dat ze eindelijk gelukt. Klasse plaat!

Nou zeg Thuurke, zo kort door de bocht heb ik ze nog niet veel gezien op Musicmeter.

Ik kom graag met het volgende discussiepunt: een aantal platen sinds Automatic For The People zijn (een stuk) beter dan of net zo goed als dit Collapse Into Now.

Zelf kom ik met New Adventures In Hi-fi & het oh zo mooie Around the Sun. Monster, Up, Reveal & Accelerate zijn minstens net zo goed als dit album.
Hier is verder discussie over mogelijk.

Mee eens.

Mijn favorieten zijn Reveal en Up maar luister eens naar hun eerste platen. Fables of the Reconstruction bijvoorbeeld. Die vind ik toch echt beter dan het af en toe glad geproduceerde Automatic for the People.
Voor mij is Collapse een plaat die dichter bij hun eerste werk ligt. All the Best, Alligator en That Someone is You zijn goede voorbeelden daarvan.

Ik vind na een paar keer luisteren Collapse wel een 4tje waard en mijn favoriete nummers
zijn eerder genoemde 3, UBerlin, Marlon Brando en Blue.