R.E.M. - Collapse Into Now (2011)

De beste sinds........, what the f**k maakt het uit. Laten wij de plaat omarmen en er blij mee zijn dat de band met iets gekomen is dat er toe doet. Het is één van de bands die ik helemaal te gek vond toen ik jong was, en het is prachtig als zij decennia later er nog steeds tot mooie dingen in staat zijn. Ik ben altijd een beetje bang dat zij met een slappe hap plaat op de markt komen waarbij dan zo vragen zich opdringen of de band niet te oud is om datgene bij de aanhang op te roepen waarmee men destijds furore heeft verworven. Dit is niet het geval, de plaat doet er echt toe en hun catalogus is weer een prachtplaat rijker.

ik kan nog niet echt in dit album komen dat had ik ook bij hun vorige cd

Dat hoor ik ook bij die paar tracks: het ligt dan dichter bij hun IRS years.

Ze komen inderdaad met een plaat waar de meeste (jonge) bandjes jaloers op kunnen zijn.
En die stem van Stipe

Waar je altijd mee op moeten passen, volgens mij, is een cd, die je erg goed vindt, te veel gaat draaien. Die fout maak ik nou met dit album. In mijn eerste reaktie was ik al heel positief en had al een paar favoriete tracks. Maar ik kan het niet laten om hem tekens weer op te zetten en mijn favoriete tracks eigenlijk maar te vervangen door alle tracks. Dit is zó goed uitgebalanceerd dat hij je van de eerste seconde tot de laatste ontzettend weet te boeien. Je moet dit album dus eigenlijk in zijn geheel beoordelen. Dat is met andere REM cd's wel eens anders geweest, waar zwakke en goeie nummers elkaar afwisselden. Het zal niemand verbazen dattie van mij het volle pond krijgt. (En nu ga ik 'm wat minder afspelen, voordat ik 'm kapotdraai.)

Idd klopt het dat de cd in zijn geheel sterker wordt naarmate je hem vaker draait. Nummers die in eerste niet bijzonder leken, worden dat dan opeens wel. Mooiste voorbeeld voor mij was 'My heart'. Als je die tekst erbij neemt, ben je om...

Ja, ik doe ook mee: hij wordt in zijn geheel sterker als je 'm vaker draait. Toch weer 0,5 je erbij. Daarmee komt 'ie op 4,0* en dat betekent dat alle 11 albums van R.E.M. waar ik op heb gestemd minimaal 4,0* hebben als score. Wat een continue klasse van die band! Al bijna 30 jaar lang.

Ik vind trouwens de tegenstellingen in dit album ook mooi. Bijvoorbeeld het contrast tussen het oh zo mooie Walk It Back en de punkrock van Alligator Aviator Autopilot Antimatter.

het onvoorspelbare, de muzikale beleving,hetgeen wat de sterkte is van R.E.M wat je hoorde in veel van hun vorige albums (reveal,automatic ftp,monster,out of time,up) is er niet meer !! jammer geef mij maar ded oudere periode van R.E.M. Mijn mening .

Dit is wat mij betreft het beste album dat REM ooit gemaakt heeft: ik geef de volle vijf sterren. Er staat werkelijk geen één nummer op de plaat dat me verveelt of dat ik slecht vind. "Oh my heart" is een hoogtepunt, met name door de blazers en de accordeon. Doet me daardoor iets denken aan "Omaha" van de Counting Crows.

Deze plaat heeft het beste van alle voorgangers: stampende rockers, prachtige ballads, folkinvloeden en hier en daar een vrolijke noot. Na het flink tegenvallende "Accelerate" ben ik weer helemaal tevreden.

Las vandaag een zure recensie in Q. Twee sterren maar. Onterecht.

Best goede reacties hier, ga hem gelijk checken.

R.E.M muziek van het vat. Je weet waaraan je je kunt verwachten. Het klinkt allemaal niet slecht, en een paar nummertjes steken erboven uit zoals Alligator Aviator en openingsnummer Discoverer, maar van een band die al tot de veteranen te rekenen is verwacht ik toch wat meer dan de gebruikelijke formule. Lichte ontgoocheling want het is veel van "ik-heb-de-indruk-dit-nog--al-eens-gehoord-te-hebben". Ik begrijp sommige users niet die dit onvoorspelbaar of gevarieerd noemen.

Nu ga ik de CD maar terug de kast in stoppen en volgend jaar nog eens opleggen, al was het alleen maar om dit fijn laagje stof weg te doen.

Ben ik met je eens, maar ze doen gewoon waar ze goed in zijn en deze keer niet geheel onverdienstelijk eigenlijk. Ik kan me voorstellen dat veel mensen daarin teleurgesteld zijn, maar ik heb liever dit dan een halfbakken uitprobeersel waar de ene helft lyrisch over is en waar de andere helft zijn braak smileys bij tevoorschijn haalt.
R.E.M. bestaat gewoon te lang om nog op te vallen als zijne een verfrissend nieuw bandje.

Collapse into now is inderdaad niet onvoorspelbaar, maar ik denk niet dat dat een algemene opinie is.

Gevarieerd is echter wel een juiste omschrijving, en ik begrijp eigenlijk niet je kunt beweren dat deze CD NIET gevarieerd is. Ik denk niet dat REM in het verleden een plaat gemaakt heeft waarop zowel ballads, midtempo nummers als harde rockers staan (of misschien New Adventures). Het kan zijn dat bepaalde nummers inderdaad wel zeer vertrouwd in de oren klinken, maar dit is nu eenmaal het lot van een band die ondertussen reeds 15 platen gemaakt heeft.

Een aantal stukken gehoord . Viel me niet tegen . R.E.M redelijk vertrouwd klinkend . Steviger spul en een aantal folky slowers . Goed in balans .

Kom binnenkort met een definitief oordeel .

Gaat me steeds meer bevallen.

Krijg hem niet uit de cd speler.

Verhoog naar 4,5

Op radio 2 aantal nummers gehoord. Klinkt goed maar ook wel een beetje herhaling.

Ja maar radio 2 kiest wel weer net de nummers die binnen het format van die zender passen (ik neem aan dat je de nummers bij de Strepen van Spits gehoord hebt). Rockers als Aligator Aviator Autopilor Antimatter zullen ze daar niet draaien, en een wat experimenteler nummer als Blue wordt al meteen opzij geschoven. Geeft geen goed beeld, vin13!

Deze plaat vind ik ABSOLUUT gevarieerd, zeer zeker. Vernieuwend: nee, maar moet dat dan?! Een goede plaat hoeft niet meteen vernieuwend te zijn.

heb helemaal geluisterd , en ben iets positiever. vooral het einde vind ik zeer behoorlijk vanaf alligator , zeg maar. mijn favoriet is tot dusver het korte That someone is you,

R.E.M...
Lange tijd mijn favoriete band (ongeveer de periode 1994, toen ik ze voor het eerst hoorde, tot ongeveer 2004). Michael Stipe was voor mij een held (is zelfs nog te zien in de zonnebril in mijn avatar).

Wat ze hebben uitgebracht in de periode vanaf het debuut Chronic Town (1982) tot en met Up (1998) is eigenlijk zonder uitzondering briljant te noemen en er zijn maar weinig bands die dat zo'n lange periode vol hebben weten te houden. Helaas kwam daar in 2004 'Around The Sun'. Slecht is die plaat niet maar naar mijn mening wel ontzettend middelmatig. 'Accelerate uit 2008 zou de terugkeer zijn van de grote vorm van R.E.M. Nu klonk die plaat wel energiek, maar ook geforceerd 'rockend'. Bovendien waren de nummers vrij middelmatig en de productie slecht. Ook de teksten van Michael Stipe vind ik vanaf Around the Sun beneden niveau en het roken heeft zijn stem geen goed gedaan (hij schijnt nu gestopt te zijn). R.E.M. albums hebben altijd iets 'mystieks' gehad, ookal was de sound iedere keer weer anders, en dat lijkt sinds Around The Sun verdwenen te zijn (dat geldt wat mij betreft ook voor deze nieuwe).

Anno 2011 besef ik dat het inmiddels 13 jaar geleden is dat R.E.M. hun laatste meesterwerk afleverde (het ontzettend ondergewaardeerde Up). R.E.M. is dan ook niet langer mijn favoriete band (dat zullen nu The Veils zijn) maar ik blijf mijn oude helden op de voet volgen. Altijd is er de hoop dat ze dan toch eindelijk weer eens met een fantastische plaat op de proppen komen.

Zou 'Collapse Into Now' dan die fantastische plaat zijn waar ik al zo lang op wacht?

Nee, na een vijftal luisterbeurten zou ik zeggen van niet. Daarvoor klinkt het allemaal net wat te voorspelbaar en teveel 'R.E.M. by numbers'. In sommige nummers hoor ik Green terug (Discoverer). In anderen wat Automatic for the People / Reveal (Uberlin) of Out of Time (It Happened Today). 'Blue' klinkt echt precies als de live versie van 'Country Feedback' van Out of Time. Zo zijn er wel meer van dat soort voorbeelden te verzinnen. Nergens lijkt de band zich te vernieuwen, alleen 'Everyday is Yours To Win' wijkt iets af van het vertrouwde R.E.M. geluid (doet me aan Eels denken) en is meteen een van mijn favoriete nummers. Ook de teksten vind ik nog niet van het oude niveau.

Daarmee is deze plaat echter nog geen miskleun. Integendeel, want er zijn ook pluspunten. De plaat is gelukkig veel gevarieerder dan de twee voorgangers en minder geforceerd. De stem van Stipe klinkt nog steeds ruw, maar hij lijkt hem nu beter te gebruiken. Het songmateriaal is van een hoger niveau en de productie is minder schel dan op Accelerate.

Nummers als 'Uberlin', 'Oh My Heart', 'It Happened Today', 'Everyday is Yours To Win', 'Mine Smell Like Honey' en 'Walk it Back' zijn eigelijk gewoon heel goed.

Vernieuwend is 'Collapse Into Now' dus zeker niet (hoewel dat ook niet makkelijk is na 15 albums) maar het songmateriaal is gevarieerd en over het algemeen vrij sterk te noemen en daarmee heeft R.E.M. zijn beste plaat afgeleverd sinds.... nou, in ieder geval sinds 'Reveal' en mogelijk sinds 'Up'. Beste R.E.M. plaat van de afgelopen 10 jaar dus. Maar of we ooit nog een meesterwerk kunnen verwachten van deze heren?

Ben het dan ook grotendeels eens met deze review van Pitchfork:
Pitchfork: Album Reviews: R.E.M.: Collapse Into Now

3,5 *... wellicht zal het nog ooit 4* worden.

Overigens verbaas ik me nog steeds over de lage MuMu waarderingen van Monster en met name Up. Vindt men hier 'Accelerate' echt een betere plaat dan deze twee?

Een zware teleurstelling dit album.

Het lijkt wel of het bestaat uit leftovers van de laatste albums, liedjes die niet goed genoeg waren om op die albums te zetten.

Jammer, ik ben een groot R.E.M.-fan, maar dit album is een zwaktebod.

Goeie degelijke REM plaat met de als vanouds rinkelende Rickenbacker van Peter Buck en de lekkere staccato van Michael Stipe.(O ja en natuurlijk en prima bassende en background van MIke Mills).
Herkenbaar,vertrouwd klinken deze mannen zeker niet als een stel op geld beluste rockbejaarden,die zo nodig nog een plaat moeten maken (En las dat wel het geval is weten ze dit goed te verbergen)

p.s. Blue heeft volgens mij het zelfde akoordenschema als Country Feedback en lijkt wel een soort vervolg...

Leuk album, meer niet. Zal hem af en toe in de auto draaien. Kijken of het toch weer wat wordt tussen REM en mij.

Bericht met enkel een stemverhoging verwijderd.

Album neigt wel naar de sound van Green, Automatic for the people en Out of time, en dat is lekker.
1e indruk is toch wel een stuk beter dan draak voorganger accelerate, en de wat betere albums daarvoor.

Nog wat vaker luisteren, kijken of het blijft hangen en of het boeiend blijft. Ben wat REM betreft toch wat sceptisch geworden, maar... er lijkt licht aan het einde van de tunnel te zijn met dit album!

Gevolg is dat je dan heel middelmatige nummers krijgt. Ik kan bvb artiesten als Kylie waarderen die zich aanpassen en meegaan met hun tijd en daar in slagen. Dit is duidelijk niet voor REM weggelegd, die verkiezen om in de jaren '90 te blijven hangen en steeds maar hetzelfde soort nummertjes produceren.

Ik vind het een sterk album! R.E.M. heeft mij (samen met 'Accelerate') weer weten te overtuigen. Dit schreef ik over 'Collapse into Now'.

Ik ben blij dat ze niet mee gaan met hun tijd. Als je bands als Editors, Interpol, Arctic Monkeys ed bedoelt. Die wel als de moderne REM kunnen worden gezien. Als ware grote mainstraim rock bands. Dan vind ik namelijk deze REM een stuk beter dan de laatste platen van bovengenoemde bands.

Toch een leuk album, kan de drang om hem op te zetten nauwelijks onderdrukken.
(http://www.skylinereviews.com/index.php?p=1610 => stukje dat ik erover schreef)

Volgens mij heb je het Oor interview gelezen en verkeerde geïnterpreteerd.