Elbow - Build a Rocket Boys! (2011)

Ik vind 'm wel mooi gevonden zo op de maandagmorgen.

Met koptelefoon werkt het album gelukkig al veel beter.

Ik ben wel met West eens dat Elbow behoorlijk gehyped word. Begrijp met niet verkeerd, het zijn absoluut vaklui en elk nummer zit goed in elkaar. Neemt niet weg dat het af en toe toch wat saai wordt bij het beluisteren van een hele cd achter elkaar.

Mmm. Had ik het goed mis.
Sorry

Mee eens. Ik kan mijn aandacht er na een paar nummers niet meer zo goed bij houden. Dat had ik bij The Seldom Seen Kid nog niet.

Mooi understatement

Zonnetje op mijn hoofd, Elbow op mijn hoofd, de dag kan niet beter beginnen

Hoe kan deze eigenlijk op nummer 9 staan in de toplijst van 2010?

Dat staat ie niet. Hij staat op 9 in de lijst van de jaren '10. Dat is wat anders. Dat is 2010-2019.

De nieuwe Elbow voldoet in het geheel niet aan de (hooggespannen?) verwachtingen:

En dat is maar goed ook!

Had Elbow een wurgcontract bijn een grote platenmaatschappij gehad, dan had BARB waarschijnlijk uit commercieel aantrekkelijke en aanstekelijke stadionvullers bestaan...

Gelukkig kiezen ze weer voor een eigenzinnige werkwijze en komen ze met een album met schijnbaar simpele liedjes die weer enige tijd nodig hebben om onder je huid te kruipen.

Zo verdwijnt een plaat van Elbow bij mij nooit onder op een stapel ongedraaide CD's, maar laat ik hem als goede wijn even rijpen om hem na een tijdje via mijn oren te decanteren en tot me te nemen.

West komt met de opmerking dat Elbow verworden is als de Blof van the UK:

Was Blof maar zo goed!

Ik hoor voornamelijk mooie sferische nummers, die mij eerder doen denken aan een andere Nederlandse band genaamd The NIts.(het album TIng met name)

Vooralsnog laat ik BARB lekker rijpen in mijn muziekkelder, om hem daarna regelmatig digitaal te ontkurken.

Ik weet onderhand wel wat ik van Elbow mag verwachten - een plaat met grotendeels aardige liedjes waar een enkele track zodanig de hoogte in schiet dat het wat mij betreft de track van het jaar mag worden. Alle voorgaande platen van Elbow hebben er wel een (Asleep in the Back), twee (Cast of Thousands) of drie (The Seldom Seen Kid).

Met Build a Rocket Boys! kan ik een mooi en compleet cd'tje samenstellen met de beste liedjes van Elbow. Alles is weer aanwezig - mooi artwork (leuke titel ook) en de fantastische stem van Guy Garvey. De nummers zijn herkenbaar maar weten zelden echt grote hoogten te bereiken. Ik verwacht dat alleen Lippy Kids in het rijtje van Elbowliedjes zal gaan staan die ik nog regelmatig zal draaien. De rest vind ik degelijk.

Ik check 'm momenteel, ik zit pas op het eerste nummer en dat is wel weer goed.

Edit: Ook leuk, ik geef het een 4,5 en het gemiddelde zakt 0,01!

Wel erg hoog.

Inderdaad, Blof maakt te goede muziek voor zo'n vergelijking.

With Love vind ik voorlopig maar een zeer irritant onding na die twee geweldige openers

Ben misschien iets te gulzig geweest dit weekend, maar het komt me toch nog niet de keel uit, integendeel.
Al genoemd, maar toch: Neat Little Rows valt me in negatieve zin op. Voor de rest te mooi om er veel tekst tegenaan te gooien, wat mij betreft. Altijd knap dat sommigen hier zulke doorwrochte stukken schrijven kunnen, en soms raakt het de essentie ook nog. Nou ja, één poging dan...
Ik wen veel sneller aan dit album dan aan zijn voorganger, dat was met recht een groeiplaat. Neemt niet weg dat ik dit album zowel qua tekst als muziek allesbehalve saai vind. Het zit zo goed in elkaar, en bewijst dat het smeden van goede songs een kunst op zich is, die door weinigen verstaan wordt.
Hierboven werd al even de Nits ten faveure van Blof aangehaald. Nog zo'n band die binnen het tijdsbestek van een minuut of 6 het wiel op een originele manier opnieuw uitvindt - dat in tegenstelling overigens tot de, helaas Zeeuwse, middelmaat van Blof.
Bij het beluisteren van dit werk kwam mij meermalen de naam van Peter Gabriel te binnen. De stem van Garvey brengt bij mij een vergelijkbaar gevoel teweeg, dat van ontroering - het smartelijke gevoel wat zich aandient, maar waar nuchter bekeken geen aanleiding toe bestaat. Herkent u dat? Ieder werk dat zoiets bij mij losmaakt, verdient in ieder geval 4 sterren. Hierbij zet ik in met 4,5. Na de nodige draaibeurten valt Rows ook op zijn plek, waarna de volle mep. Elbow is één van de beste bands van de laatste 10 jaar. En laten we hopen ook van de komende tien.

Hmmm vreemd,
Ik was er meteen verliefd op.

Wat heeft iedereen toch tegen Blof.

Band om trots op te zijn als Nederlander.
Vind b.v. Blauwe Ruis een album waar Elbow een punt aan kan zuigen

Jou nemen we niet meer serieus. Lol

Elbow is bepaald muziek voor een goede sfeer. Vriendelijk, kwalitatief, bij tijd en wijle innovatief, soms iets meer rock, maar toch over het geheel 'gewoon lekker'. Ik geef het nog een paar luisterbeurten, maar het beklijfd nog niet echt op Track 1 en 2 na.
Laten we eerlijk zijn, zonder de bijzonder aangename stem van Garvey, was Elbow niet groter geworden dan Doves of Starsailor o.i.d.

Zijn gastoptreden op Heligoland (massive attack) was vele malen spannender...

Niet mee eens. Deze band is erg goed en innovatief en op basis van hun live reputatie waren ze zoiezo wel ver gekomen. Het is denk ik eerder dat deze band goed weet wat hun sterke en amper aanwezige zwakke punten zijn en de nummers daarom om Garvey heen bouwen. Maar anders hadden deze muzikanten het ook zeker gemaakt. Met welke zanger dan ook.

Als ik eerlijk ben, dan vind ik de albums van Doves een stuk spannender en beter. Uitgezonderd the Seldom Seen Kid. Die zit ook op dat niveau.

Mja dat kan je natuurlijk van heel veel bands zeggen he, dat ze met 1 lid minder veel minder groot zouden geworden zijn. Ik denk maar aan Muse (Bellamy), Radiohead (Yorke), RedHotChiliPeppers (Fruscianti), Coldplay (Martin), ...

Eigenlijk denk ik dat je dit over ongeveer 80% van de bands zou kunnen zeggen...

Klopt zeker. Hoe groot zal Arcade Fire zijn geworden als die vreselijke zanger wordt vervangen door Thom Yorke

Aangezien die stem helemaal niet bij de muziek zou passen, niet groot. Wat is dat nu voor een opmerking. Als je na drie albums al zo'n status hebt, gaat het toch zeker allesbehalve slecht. Los van het feit dat vele mensen spontaan zelfmoord willen plegen van Yorkes stem.

(Tenzij ik hier sarcasme in moest terugvinden?)

Ik las in het OOR interview dat de meesten van deze nummers in het studiocomplex van Peter Gabriel geschreven zijn. Coincidence?!?!

Toch 2 minpuntjes, piano/gitaarpartijen lopen soms te veel samen met de zang en ik mis afentoe de wat rouwere nummers. 1je erbij had al een wereld van verschil gemaakt. Alsnog top album.

Jacobz: je hebt het hier wel over de componist, gitarist, toetsenman, zanger en frontman en oprichter van 1 van de succesvolste indiebands ooit. En jij noemt 'm "vreselijke zanger''...?!

En live laten the Arcade Fire bands als Elbow ver achter zich. Heb jij ze wel eens zien optreden?