William Fitzsimmons - Gold in the Shadow (2011)

Een release waar ik enorm naar uitkijk. Benieuwd of hij het hoge niveau van de vorige albums weet vast te houden.
Binnenkort in Paradiso voor een akoestisch solo-optreden.

Een nieuwe release van William Fitzsimmons kan me altijd wel bekoren

Enorme verwachtingen inderdaad, maar gezien zijn constante niveau en recente covers denk ik ook niet dat ik teleurgesteld zal worden. Afgrijselijke hoes trouwens weer

Zojuist de 2cd-versie besteld en daar alvast drie mp3's voor gekregen: The Tide Pulls from the Moon, The Winter from Her Leaving en van de bonus-cd Fade and Then Return (Acoustic Version).
Zoals altijd weer erg mooi!

Hoezo weer! Ik ben het met je eens wat betreft deze hoes, maar wat was er afgrijselijk aan de hoezen van zijn vorige albums?

Ik ben geen fan van portret foto's als albumhoes. Vind het inspiratieloos. De hoezen van Goodnight en zijn debuut vind ik wel mooi. Maar goed, de muziek blijft toch prachtig

Dat ik een enorm zwak heb voor baardmansen als Scott Matthew, Ray LaMontagne of William Fitzsimmons mag onderhand wel bekend zijn.
Typisch van die integere muzikanten die soms haast achteloos het ene mooie nummer na het andere uit hun songwritersjasjes lijken te schudden.
Dat het leven van Fitzsimmons niet over rozen gaat mag een understatement heten. Deze zoon van blinde ouders schreef een emotioneel album over de scheiding van zijn pa en ma (The Sparrow and the Crow) en zelf kent hij ook de nodige tegenslagen in zijn leven. Hij noemt Gold in the Shadow dan ook 'a real and long-coming confrontation with personal demons, past mistakes and the spectre of mental illness which has hovered over me for the great majority of my life'.

Als dat zulke prachtmuziek oplevert als op dit vierde album (de vorige, Derivatives, even niet meegerekend) zou je hem haast nog meer ellende willen toewensen.
Zover zal ik niet gaan, maar tjongejonge wat is het toch allemaal weer schitterend.

Verwacht geen al te grote nieuwe wendingen. Het stemgeluid van Fitzsimmons klinkt nog steeds zijdezacht en is verre van spannend te noemen. De nummers zijn ook nu rustig van aard en bevatten heel af en toe een klein electronisch knispertje, maar zijn op dit album niet noemenswaardig, zeker niet als je het gaat vergelijken met zijn tweede album Goodnight.
Op Let You Break horen we Leigh Nash (Sixpence None The Richer), en misschien leuk te vermelden is dat op de iTunes en UK versie Julia Stone de vocalen heeft.
Wel is dit album redelijk afwisselend te noemen en zou ik bijna gaan denken dat het hier en daar vrolijk van toon is (Wounded Head bijvoorbeeld). Misschien is het ook de invloed van het remix-album Derivatives, wie zal het zeggen......

Ik wil in elk geval zeggen dat Fitzsimmons er wederom in is geslaagd mij te betoveren met zijn mooie, lieve, kleine folkliedjes en dat hij hiermee ongetwijfeld één van mijn favoriete albums over 2011 heeft afgeleverd.

Hij begon per ongeluk bij nummer 7 toen ik m toevoegde aan iTunes, maar dit zorgde direct voor kippevel! Julia en William.. wat een combinatie.. nu snel naar nummer 1 en de gordijnen dicht, want hier wil ik even helemaal alleen van genieten

Zo, aERo, je beschrijving van dit album maakt me nog een stukje nieuwsgieriger! In afwachting van deze nieuwe ga ik de vorige plaatjes nog eens een draaibeurt geven!

Hij staat op de luisterpaal, heerlijk genieten!!

Gold in the shadow

Kijken of het net zo leuk is als live, of dat ik toen in paradiso enkel zo veel lol had door de humoristische stukjes van WF tussendoor

Staat nu op, via LP.
Klinkt vertrouwd..
Musthave
4 sterren

Ben deze door het Maak Kennis met 2011 topic gevonden (aERo postte een nummer) en was direct onder de indruk. Erg mooie muziek en de stem van deze man weet mij diep te raken. Een totaal onverwachte ontdekking. (Hoog) cijfer zal nog volgen. Na één luisterbeurt zou dit best eens een close finish kunnen worden met De Kift wat betreft beste album van het jaar, voor zover ik dat kan zeggen met de albums die tot nu toe zijn uitgekomen natuurlijk. Daarnaast is dit natuurlijk behoorlijk voorbarig om te zeggen, maar ik wil alleen even aangeven wat voor indruk dit op mij heeft achtergelaten. Ik ben zojuist weggeblazen

Uitstekende eerste indruk. Met dank aan aERo kennis gemaakt met deze plaat en de ingetogen nummers van William Fitzsimmons raken me wel. Ze worden zo mooi puur gebracht en de rustige, haast voorzichtige instrumentale begeleiding maakt het alleen maar meer kwetsbaar. En waar ik nog een beetje bang voor was - dat het wellicht wat saai zou worden richting het einde - blijkt gelukkig niet te kloppen. Voor de kleine 40 minuten weet deze man bewapend met zijn fraaie baard in zijn greep te houden. Van mijn kant zal er toch ook wel minimaal vier sterren inzitten voor Gold in the Shadow.

En dan heb je de vorige albums nog niet gehoord: dan is er sprake van een orkaan (en dat met die kleine, verfijnde muziek).

Ik wil dat deze man nu eindelijk de erkenning krijgt die hij verdient

(als Sufjan zo'n grote fanschare heeft, waarom Fitzsimmons dan niet?!)

Probeer ook zijn tweede album Goodnight met knisperende electronica of zijn vorige, The Sparrow and the Crow, die hemeltergend mooi is.

Jep, Fitzsimmons weet wel te beroeren en ontroeren.

Dan ga ik die zeker ook beluisteren.

Die stem van die man Ik huil nooit om muziek maar dit is een close call. Jezus zeg.

'Kwetsbaar' is het perfecte woord om de sfeer van dit album te beschrijven.

Ik weet trouwens nog steeds niet welke versie van Let You Break ik nu mooier vind: die met Leigh Nash of Julia Stone..... wat een luxeprobleem is dat toch.

Dit is echt een prachtig album! Een aantal keer via de Luisterpaal beluisterd en hij is top.
De eerst plaat die ik van de man hoor en gelijk raak. Lekker rustig en catchy bij vlagen.

2011 is een topjaar en grappig is dat ik na 3 maanden dit jaar echt duizendmaal beter vind dan het ongelovelijk zwakke muziekjaar 2010..

Ik vond 2010 eigenlijk een sterk jaar, voorlopig zit ik aan 3 platen die 4 sterren krijgen. Bij mij is het dus eerder andersom.

Al zijn er nog wel enkele echt sterke platen die ik nog geen beoordeling heb kunnen geven..

Ik trap af met een 4,5.

Wat een ontdekking

Mijn favoriete nummer is nu The Winter From Her Leaving.

Dank u aERodynamIC, ik ben u deze tip eeuwig dankbaar.

Wat een prachtig album. Deze plaat ligt al heel de dag op, ik krijg er geen genoeg van. Waar ik in het begin wat benauwd was dat het saai zou worden naar het einde toe, maar het tegendeel is waar.

Wat leuk zeg: allemaal door dat ene topic en niet door mijn aanmoedingen bij de albums zelf? Nou ja, linksom of rechtsom.... altijd goed!
Ik zou zeggen: vergeet de voorgangers niet.

Ik ben ook bij Fitzsimmons uitgekomen dankzij aERodynamIC door een reactie onder een album van Sufjan Stevens. Nu vind ik deze twee muzikaal gezien redelijk verschillen, maar wat ze wel gemeen hebben is hun haast zalvende wijze van zingen. Fitzsimmons zingt niet, hij fluistert.

Deze cd is nog onderweg dus tot die tijd zal ik me moeten vermaken met de 3VOOR12 Luisterpaal.

Mijn cd is ook verstuurd. Ben benieuwd naar de bonus cd waar ik één nummer al van heb gekregen toen ik de cd bestelde.

Nooit van deze hele man gehoord, maar klinkt erg lekker. Welke zangeres staat standaard op zijn album bij Let you break: Julia Stone of Leigh Nash? Overigens heb ik de versie van Leigh Nash nog niet gevonden

Ben erg benieuwd! De hoes doet me overigens direct denken aan: Marvin Gaye - What's Going On (1971)

Daar heb ik in mijn stukje al antwoord op gegeven

De versies die tot nu toe op het internet rondzwierven hebben de versie met Julia Stone.
Zelf heb ik het via zijn eigen website besteld en heb geen flauw idee welke versie het dan gaat worden. Dat is het lastige met internet bestellingen. Ik ga er van uit de versie met Leigh Nash (die ik al wel gehoord heb: valt ergens streaming te beluisteren).

Ik ben overigens wel wat verbaasd dat zo veel mensen nog nooit van hem gehoord hebben. The Sparrow and the Crow doet het met 63 stemmen niet zo slecht op deze site en ik dacht echt dat hij wel wat bekender zou zijn. Mooi dat dit album een ommekeer kan worden naar een groter publiek. Van mij mag het: hij verdient het.

De hoes is juist hetgeen wat mij op dit album liet klikken en mijn verlangen en nieuwsgierigheid naar dit album voedt, om te ontdekken wat deze enigszins tragisch ogende man met baard allemaal te vertellen heeft.

Ik ken hem niet, dus ik ga is luisteren

Idem dito hier, ben erg benieuwd!