William Fitzsimmons - Gold in the Shadow (2011)

Gegarandeerd een goed begin van de lente!

Doet me wat denken aan Seabear, ook dromerige singer-songwriterpop en qua stem heeft het ook wel wat van elkaar weg in mijn ogen/oren.

Vorige maand nog live gezien in Paradiso; was erg mooi en het is trouwens een erg grappig en sociaal man. Stopt veel passie in z'n muziek en is niet beroerd om met fans te praten na afloop. Heb de plaat nog niet beluisterd, maar als het net zo goed is als The Sparrow And The Crow en z'n andere platen, ben ik tevreden.

Hun laatste plaat ken ik wel, van Seabear, en de zang heeft af en toe wel wat weg van Fitzsimmons. Maar ik vind deze baardmans toch nog net iets beter.

[quote="Hun laatste plaat ken ik wel, van Seabear, en de zang heeft af en toe wel wat weg van Fitzsimmons. Maar ik vind deze baardmans toch nog net iets beter. [/quote]

Mis ik iets... dit is Fitzsimmons!!!

Excusé moi . Thanks voor de info en ik ga het album eens in deze mooie lentedagen beluisteren.

aERodynamIC is de nieuwe messias, met William Fitzsimmons als god. Velen heeft hij al kunnen bekeren tot dit prachtige geloof, ik zal niet ontkennen dat ik daar een van ben.
Wauw.

Inderdaad een erg fijne plaat. Waar deze artiest toch nog wat uitstapjes doet met andere instrumenten, zitten de liedje gewoon zeer goed in elkaar.

Alleen spijtig dat het pas met deze plaat gebeurt .

Beter laat dan nooit.

Ik heb in 2008 anders ook al hard mijn best gedaan bij het album The Sparrow and the Crow. Toen lag iedereen zeker nog te slapen

Van mij mag je dat slapen letterlijk nemen ik luisterde bijna geen muziek, nog maar een kleine 2 jaar echt naar muziek aan het luisteren. Nog veel te ontdekken dus

Echt een prachtig album. Tot op heden onbekend met deze man. Op het eerste gezicht denk je: man met een grote baard, stoer, zware stem. Al snel kom je erachter dat William Fitzsimmons een mooie, gevoelige stem blijkt te hebben waarmee hij rustig zingt over vrij simplistische muziek. Heerlijk zwevend op gitaarstukjes, pianodeuntjes, af en toe een doffe bas en hier een daar wat elektronische geluiden. Echt een rustgevend en prachtig album!

Wie zingt met hem op What Hold?

Je kon mijn commentaar inderdaad dubbelzinnig opvatten, maar ik doelde dus op wat jij nu zegt (wat een zin ).

Er zijn twee zaken die voor dit album spreken: de platenmaatschappij is Nettwerk (o.a. Old Crow Medicine Show) en de zanger heeft een baard (zoals Iron & Wine en Phosphorescent). Wat ik van The Tide Pulls from the Moon hoor, ligt het een beetje in het verlengde van Iron & Wine. Ben benieuwd naar de rest.

Ik heb hem wel eens live gezien. Dat valt tegen. Maar op cd is het dan wel weer leuk.

Ik vond 'm live dik in orde! Heeft z'n stem erg goed onder controle, gitaarspel is goed en is daarnaast een erg aardige en grappige kerel met enorm veel zelfspot.

[quote]aERodynamIC schreef:

Dat het leven van Fitzsimmons niet over rozen gaat mag een understatement heten. Deze zoon van blinde ouders schreef een emotioneel album over de scheiding van zijn pa en ma (The Sparrow and the Crow) en zelf kent hij ook de nodige tegenslagen in zijn leven.

Mooi stukje aEro maar volgens mij gaat Goodnight over de scheiding van zijn ouders en The Sparrow and The Crow over zijn eigen liefdesverdriet (lees: scheiding)... Met als metafoor dat hij de kraai is en zijn vrouw de spreeuw...

Verder is deze man natuurlijk briljant en ben ik benieuwd naar de dubbel-cd (geloof dat ik toch die maar ga bestellen...)

Hmm... valt me tegen dit album, beetje te gezapig allemaal, geen interessante 'hooks', zoals Iron & Wine, bijdrage van Julia Stone doet me ook niet veel.

De bonus cd is een welkome aanvulling op de eerste cd: Fitzsimmons akoestisch zoals hij soms ook optreedt. Heel puur allemaal.
Daarbij staan er ook wat nieuwe nummers tussen en dat is nooit vervelend uiteraard.

Fijn plaatje, heel erg fijn plaatje zelfs. De elektronische invloeden zijn niet storend (zoals op 'Fade And Then Return', prachtig), en qua stemgeluid is hij nog altijd erg verwant met de heer Sufjan Stevens, al staat die op artistiek vlak wat mij betreft toch wat hoger. Geen schande voor Fitzsimmons natuurlijk, want Stevens is één van mijn favoriete artiesten. Mijn versie van 'Let You Break' is met Julia Stone, denk ik. Niet zo super geslaagd, maar ach, 't valt allemaal nog wel mee, en wie weet, na enige luisterbeurten zie ik dit nog wel groeien.

Kende de beste man nog niet, maar op 't eerste gehoor is dit erg fijn om op zo'n dag als vandaag mee in het park gevonden te worden.

Iemand enig idee waarom ik hele sterke Sufjan associaties krijg bij deze plaat? Kan 't zelf niet echt plaatsen..


Edit; ah, ik ben niet de enige zie ik al.

Fijne muziek om naar te luisteren....maar heeft hij nou nog steeds een baard.....

Tja, ik denk dat dit zo'n plaat wordt die een hele tijd in mijn rotatielijst gaat kamperen.. Wat een heerlijke muziek toch.

Elke keer als ik een van zijn cd's/lp's op zet krijg ik kippenvel, nu ook weer bij zijn nieuwe album..hij houd zijn niveau vast en weet mij continu te boeien.

Ik sluit me daar bij aan. Prachtige sfeervolle muziek van deze bijzondere man. Fluisterend brengt hij zijn verhalen waarbij de aandacht nooit verslapt. In tegenstelling tot zijn vorige album Sparow and the Crow zitten hier geen echte zwakke broeders tussen. Ruim een half uur singersongwriter van een ongekend hoog niveau. ik vind het trouwens af en toe 'speels' en 'vrolijk' (goede term bij deze man?) klinken, door de gitaren en andere instrumenten, plus de toegevoegde elektro.

Als ik je top 10 etc zie: mijn complimenten

Baardmensen? Van mijn vrouw mag ik onder geen beding een baard laten staan . Ik zelf zou mij ook erg ongelukkig voelen als ik 's morgens ongeschoren en zonder Van Gils eau de toilette op mijn glad geschoren gezicht de dag zou moeten beginnen . Bij het aanschouwen van de hoes van "Gold in the Shadow (2011)" weet ik bijvoorbaat al dat ik dit album niet ga beluisteren . William Fitzsimmons zou wellicht een kans bij mij maken wanneer die afschuwelijk baard eraf zou zijn .

Ben het album nu voor de 2e maal het beluisteren. Vind dit tot nu toe een van de betere albums dit jaar.