menu

Metallica - Load (1996)

mijn stem
3,21 (633)
633 stemmen

Verenigde Staten
Metal / Rock
Label: Elektra

  1. Ain't My Bitch (5:04)
  2. 2 X 4 (5:28)
  3. The House Jack Built (6:39)
  4. Until It Sleeps (4:30)
  5. King Nothing (5:28)
  6. Hero of the Day (4:22)
  7. Bleeding Me (8:18)
  8. Cure (4:54)
  9. Poor Twisted Me (4:00)
  10. Wasting My Hate (3:57)
  11. Mama Said (5:19)
  12. Thorn Within (5:51)
  13. Ronnie (5:17)
  14. The Outlaw Torn (9:52)
totale tijdsduur: 1:18:59
zoeken in:
avatar van Johnny Marr
3,5
geplaatst:
gigage schreef:
Het zijn er 6 ( zwakke) . Volgens de statistieken hier dan, die een duidelijke schifting tussen de 8 meest gelikete en de de andere 6 laten zien. Een mooie opmaat om dan dit zo te programmeren en ..play.

Klopt niet vind ik, 2 X 4 vind ik namelijk een hoogtepunt.

avatar van gigage
3,0
geplaatst:
Alle zwanen zijn wit behalve die zwarte. Het maakt verder ook niet uit, ik was al weer snel afgeleid van de playlist, daar zou één song meer of minder niet hebben uitgemaakt.

avatar van ZAP!
geplaatst:
The Black Album deel II, alleen nog iets meer rock'n'roll.

Zo'n kwart eeuw na dato ook es geprobeerd. Aanvankelijk nog net zo goed te doen als zijn voorganger, m.u.v. het mindere 'King Nothing', maar na 'Hero of the Day' wordt het allemaal wat minder, met 'Mama Said' en 'Thorn Within' als dieptepunten, en 'Ronnie' en de afsluiter als relatieve hoogtepunten. De plaat had dus van mij een stuk korter gemogen en dan was het cijfer wel hoger geweest, maar al met al is het me nog goed meegevallen.

***.

avatar van Poles Apart
2,0
geplaatst:
Was "Until it Sleeps" niet hun Chris Isaak Tribute? Meen me te herinneren dat ze in een interview (OOR?) bekenden grote fans (Hetfield dan) te zijn van Isaak.

avatar van ZAP!
geplaatst:
Zou maar zo kunnen, ik heb die kennis niet paraat.

avatar van Edwynn
4,0
geplaatst:
Hetfield heeft zich wel eens uitgesproken als Chris Isaak fan.

avatar van Kronos
3,0
geplaatst:
Ik ervaar dit niet als The Black Album deel II. Dat album was al minder metal maar daar komt heavy rock en hardrock voor in de plaats. Load is nog minder metal maar neigt meer naar stoner, blues en zelfs country. Zou kunnen werken maar het album duurt inderdaad te lang en kent voor mij geen enkel nummer dat beter dan middelmatig is.

avatar van LucM
3,0
geplaatst:
Inderdaad anders dan The Black Album. Dat is nog metal (maar geen speedmetal meer zoals hun vroegere werk). In Load is metal in veel mindere mate aanwezig en neigt soms naar blues en zelfs country.

2,5
geplaatst:
Geïnspireerd door de zoektocht van Lennert en Ruud heb ik Load ook nog maar een kans gegeven.

Op basis van het forum hier was ik bang dat ik destijds misschien wat erg streng was geweest voor Load en Reload.

Maar niks van dat alles. Vlakke plaat zonder hoogtepunten. tegen alle verwachting helaas zelfs een halfje er af. De kans dat ik hem ooit nog eens op zet is zelfs vrijwel nihil.

** 1/2

avatar van milesdavisjr
4,0
geplaatst:
Load de plaat waarop het 'metalgehalte' te verwaarlozen is, zelfs de weidse productie met galm van de voorgaande schijf verleden tijd is en alle fans en liefhebbers op het verkeerde been worden gezet.
Een terugkeer met het geluid naar begin jaren 80 was niet te verwachten maar een mix van blues, country, funk, soul en wat vleugjes psychedelia lag evenmin in de lijn der verwachting. Toch wil ik wel een lans breken voor de houding van de heren en het repertoire dat je voorgeschoteld krijgt. Slecht is het allerminst, als je het verleden van de band (hoe lastig ook) loslaat ontvouwen er zich enkele prachtige songs voor je neus. Ain't My Bitch, 2x4, Cure en Thorn Within is wat meer rechttoe- rechtaan en tellen weinig verassingen. Poor Twisted Me en King Nothing zijn flauw en vervelend. Maar alles wat zich hier tussen bevindt heeft mijn interesse, The House Jack Built heeft iets looms en kent een relaxed ritme, hoewel de song onnodig lang doorgaat. De single Until It Sleeps vind ik een prima nummer, enigszins mysterieus maar zit goed in elkaar. Hero of the Day, non-conformistisch, en met name als de ruigere passages aan bod komen is het een fijne track. Bleeding Me en ook The Outlaw Torn, ga ervoor zitten, zet je koptelefoon op en er ontvouwen zich twee prachtige gevarieerde tracks voor je ogen. Hier en daar nog wat lichte psychedelische effecten maken de songs af. Zelfs Mama Said kan mij wel bekoren, Hetfield blijkt helemaal geen slechte zanger te zijn, hij houdt het klein en dat gaat hem nog best goed af. Zo vormt Load zeker geen klassieker maar de durf - want dat was het - om over grenzen heen te gaan, een setje songs af te leveren die compositorisch gezien gewoon goed in elkaar steken ook al ligt het ver buiten het verwachtingspatroon van vele fans om vind ik knap. Het is mij daarom soms een raadsel waarom het zeker niet slechte maar toch ook bij vlagen saaie vorige album zo veel hoger scoort op deze site dan dit album.

Tussenstand:

1. Master of Puppets
2. Ride the Lightning
3. Load
4. Metallica
5. And Justice for All
6. Kill Em' All

avatar van Tav74
2,5
Deze toch maar op vinyl als een nog redelijk te pruimen Metallica release. Had het album heel lang niet gehoord en hij viel me eerlijk gezegd overall flink tegen. Zit opvallend veel blues in, maar blues moet leven en energie geven waar dit allemaal veel te geproduceerd en klinisch klinkt.
Al met al denk ik dat Metallica een goede plaat afgeleverd zou hebben als de van load en reload één album hadden gemaakt. Met pakweg aint my bitch, until it sleeps, bleeding me, fuel en memory remains zou er een aardig geraamte staan. En dan nog kon het niet tippen aan the black album (de albums daarvoor neem ik niet mee in de vergelijking). Eigenlijk geldt voor death magnetic en hardwired hetzelfde, voeg het beste van die twee samen en het zou een metallica waardig album opleveren.

avatar van AGE-411
2,5
Een album dat in mijn herinnering slechter was dan in werkelijkheid. Er staan wel wat nummers op deze plaat waar Metallica best trots op mag zijn. Het is jammer dat de band deze nummers vandaag zo weinig ten hore brengt.
De voornaamste redenen waarom de plaat als minder beschouwd wordt:
- Het verlaten van de klassieke metal. Deze plaat verbleekt bij de eerdere platen van de band.
- De plaat is een (te) lange zit. Te veel nummers zijn oninteressant.


'Ain't My Bitch' en 'The House That Jack Built' (en in mindere mate '2x4') zorgen voor een stevige opening van het album. Verwacht echter geen Blackened of Battery, al horen we eigenlijk te stoppen met die vergelijkingen.

Dan volgen de singles: 'Until it Sleeps' is top. 'King Nothing' vind ik wat minder. 'Hero of the Day' is het meest poppy nummer van de plaat én een van mijn favorieten.
'Bleeding Me' is nog zo'n verborgen pareltje. Misschien had het toch iets korter gemogen?

Daarna volgen een aantal nummers die het niveau van de plaat omlaag halen. Ik heb het al eerder gezegd, en ik zeg het opnieuw: men had deze nummers moeten vervangen door de beste nummers van 'Reload'. Op die manier had men een plaat gehad die over de hele lengte de moeite waard was.
Cure, Poor Twisted Me, Thorn Within, Ronnie kunnen zonder probleem weggelaten worden.
'Wasting My Hate' is het enige nummer dat wel noemenswaardig is. 'Mama Said' is voor mij een twijfelgevalletje. Ik weet zelf niet goed wat ik moet aanvangen met dit nummer.

Afsluiten doen we met het beste nummer van de plaat: The Outlaw Torn.
Vorig jaar brachten ze die voor het eerst in jaren nog eens live: Metallica: The Outlaw Torn (Mannheim, Germany - August 25, 2019) - YouTube

Zet je vooroordelen opzij, vergeet dat het over Metallica gaat, en geef deze plaat nog eens een kans. Je zal een aantal nummers (her)ontdekken.

avatar van rkdev
4,0
Ik ben meer een rock liefhebber, dan metal. Ik hoor dus bij de lichting die naar Metallica ging luisteren door het Black album (al vond ik One ook al geweldig). Dit verklaart waarschijnlijk waarom ik dit album (en opvolger Reload) goed kan waarderen.

Het album begint waar het vorige album ophield. Ain’t my bitch had niet misstaan op de zwarte plaat en 2x4 gaat ook nog in die stijl verder. Daarna wordt het een eclectischer geheel met ook southern rock, bluesrock en countryrock.

Favorieten zijn Until it Sleeps, King Nothing, Hero of the Day, Mama Said, The Outlaw Torn en het magistrale Bleeding Me.

De andere nummers zijn wat wisselend van kwaliteit, maar nooit gaan ze door de ondergrens voor mij.

Tot slot vind ik het boekwerk ook erg mooi, met de vele foto’s van Anton Corbijn.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:31 uur

geplaatst: vandaag om 02:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.